Hebreërs 1
Voortreflikheid van Christus bo die engele.
NADAT1 2God 3baiekeer en 4op baie maniere in die ou tyd gespreek het tot die vaders deur die profete, het Hy in 5hierdie laaste dae tot 6ons gespreek 7deur die Seun
wat Hy aas erfgenaam van alles 8aangestel het, bdeur wie Hy ook 9die wêreld gemaak het.
cHy, wat 10die afskynsel is van sy heerlikheid en 11die afdruksel van 12sy wese en alle dinge 13dra 14deur die woord van sy krag, 15nadat Hy deur Homself die reiniging van ons sondes bewerk het, 16het gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoogte,
terwyl Hy soveel uitnemender geword het as die engele namate Hy d’n 17voortrefliker naam 18geërf het as hulle.
Want aan wie van die engele het Hy ooit gesê: e19U is my Seun, 20vandag het Ek U 21gegenereer? en weer: f22Ek sal vir Hom ’n Vader wees, en Hy sal vir My ’n Seun wees?
En wanneer Hy weer die Eersgeborene in die wêreld 23inbring, sê Hy: gEn al die engele van God moet Hom aanbid.
En 24van die engele sê Hy wel: hHy wat van sy boodskappers 25winde maak en van sy dienaars 26vuurvlamme;
maar 27van die Seun: iU 28troon, o God, is tot in alle ewigheid, die septer van u koninkryk is 29’n regverdige septer;
U het geregtigheid liefgehad en ongeregtigheid gehaat; daarom het, o God, 30u God U 31gesalf 32met vreugde-olie bo u 33metgeselle;
34en: kU, o Here, het 35in die begin die aarde gegrondves en die hemele is werke van u hande.
lHulle sal vergaan, maar 36U bly; en hulle sal almal soos ’n kleed verslyt,
en soos 37’n mantel sal U hulle toerol, en hulle sal 38verander word, maar U is dieselfde, en u jare het geen einde nie.
En aan watter een van die engele het Hy ooit gesê: m39Sit aan my regterhand totdat Ek u vyande gemaak het ’n voetbank van u voete?
Is hulle nie almal 40dienende geeste wat vir diens 41uitgestuur word ter wille van die wat die saligheid sal beërwe nie?
| 1 Naamlik in die tye van die Ou Testament.
2 Naamlik die Vader, soos blyk uit die naam Seun, wat aan die einde van die vers uitgedruk word. 3 Dit is, op baie tydstippe en geleenthede. Gr. in baie gedeeltes. 4 Naamlik deur aansprake, drome, gesigte, verskynings. Sien Núm. 12:6. 5 Só noem die apostel die tyd van die Nuwe Testament, omdat daar in die tyd geen verandering meer in die onderrig verwag kan word nie, maar alles so moet bly, sonder om iets daaraan toe te voeg of weg te neem, soos dit deur Christus geleer en verordineer is, tot op die laaste dag. Sien ook Joël 2:28. Hand. 2:17. 6 Naamlik die apostels en ander Hebreërs, wat die woord uit God se mond gehoor het, en deur wie dit deur die hele wêreld verbrei is. 7 Gr. in die Seun, dit is, die eie en eniggebore Seun van die Vader, in die vlees geopenbaar, Joh. 1:14; want andersins was ook die profete kinders van God, en is alle gelowiges dit ook, Joh. 1:12. 1 Joh. 3:1. |
| a Matt. 21:38.
b Gén. 1:3. Ps. 33:6. Joh. 1:3. Ef. 3:9. Kol. 1:16. |
8 Hierdie reg om Here en besitter van alles te wees, het die Seun van God nie net omdat Hy alles geskape het nie, soos die volgende woorde meebring, maar Hy is ook as erfgenaam van alles aangestel, omdat Hy deur die Vader van ewigheid af as Middelaar uitverkies is, 1 Petr. 1:20, en deur die Vader in die wêreld ingebring is, toe Hy Hom die menslike natuur laat aanneem het, Luk. 1:32; 2:11. Hebr. 1:6; en uiteindelik toe Hy Hom, nadat Hy die werk van ons verlossing uitgerig het, tot sy regterhand verhef het, Ef. 1:21, 22. Filip. 2:9-11.
9 Gr. die eeue, soos in Hebr. 11:3. Dit is, die wêreld met alles wat daarin is, Joh. 1:3. Kol. 1:16. Die apostel voeg dit by die voorgaande as die eerste rede waarom die Vader Hom as ’n erfgenaam en ’n Here van alles aangestel het, naamlik omdat Hy alles deur Hom geskape het; waarop die ander redes in die volgende vers volg, geneem van die heerlikheid van sy persoon en die ewegelykheid met die Vader, en van die onderhouding van alle dinge. |
| c 2 Kor. 4:4. Filip. 2:6. Kol. 1:15. | 10 Naamlik in wie die volle heerlikheid van die Vader, dit is, sy goddelike wese en goddelike eienskappe, volkome is, en as ’t ware in ’n afdruksel voor oë gestel word. Sommige verstaan dit van Christus na sy menslike natuur, waarin Hy deur sy leer, werke en wonderdade, die wysheid, regverdigheid, almag en grondelose barmhartigheid van God ten volle aan ons geopenbaar het, soos ook in Joh. 1:14, 18; 14:9-11 aangetoon word. Aangesien hierdie titels egter hier aan die Seun van God gegee word as Skepper en Onderhouer van alle dinge, wat Hom na sy goddelike natuur alleen toekom, so moet hierdie twee titels verstaan word van Christus in soverre Hy die ewige Seun van God is en ’n lig van die ewige lig, een van wese en heerlikheid met die Vader, nogtans van die selfstandigheid van die Vader onderskeie, deur wie die Vader sy werkinge uitvoer en eienskappe betoon, soos die son dit doen deur sy lig.
11 Omdat die persoon van die Seun die persoon van die Vader volkome afbeeld, soos ’n afdruk die seël afbeeld. Waarom Hy ook die Beeld van die onsienlike God genoem word, Kol. 1:15. 12 Gr. hupostaseos, dit is, van die selfstandigheid of die persoon, waardeur die persoon van die Vader verstaan word, in soverre Hy van die Seun onderskei is, en van Homself en in Homself bestaan, en as Oorsprong van die persoon van die Seun, deur ’n ewige en onuitspreeklike generasie. Sien Spr. 8:22, ens. Miga 5:1. Joh. 1:14, 18. 13 Dit is, ondersteun, of onderhou, of laat bestaan, Kol. 1:17. 14 Dit is, deur sy almagtige wil of bevel, Ps. 33:9. 15 Dit is ’n nuwe rede waarom die Seun van God as erfgenaam en Here van alles aangestel is, naamlik omdat Hy die reinigmaking van ons sondes bewerk het, toe Hy die vlees aangeneem het, en Homself deur die ewige Gees aan sy Vader, as ons enige Hoëpriester sonder smet opgeoffer het, en daarom aan die regterhand van God, as ons ewige Koning, gestel is; waaroor in die volgende en die vyfde hfst. breedvoeriger gehandel sal word. 16 Sien hieroor 1 Kor. 15:25 en Ef. 1:20 se kanttekeninge, en elders. |
| d Filip. 2:9. | 17 Gr. meer verskillende, of meer onderskeie naam, dit is, waardiger, of uitnemender. Sien Hebr. 8:6. Hierdie naam is die naam Seun, soos die volgende vers bewys.
18 Naamlik volgens sy goddelike natuur, deur sy ewige geboorte van die Vader, waarmee die menslike natuur in eenheid van persoon verenig is. Want Christus is slegs een Seun, in wie hierdie twee nature bestaan. |
| e Ps. 2:7. Hand. 13:33. Hebr. 5:5.
f 2 Sam. 7:14. 1 Kron. 22:10. |
19 Naamlik eie en natuurlike Seun; want andersins is ook die engele kinders van God, ten opsigte daarvan dat hulle deur God en na sy ewebeeld geskape, en tot kinders aangeneem is. Sien Job 1:6. Ps. 89:7 en die kanttekening.
20 Dit is, van ewigheid, wat vandag genoem word omdat in die ewigheid geen begin of einde is nie, maar ’n gedurigheid wat altyd teenwoordig is. Ander verstaan dit as die tyd waarin hierdie ewige geboorte in die wêreld geopenbaar is. 21 Of: voortgebring, verwek, gebore, naamlik deur ’n ewige, bonatuurlike en onbegryplike generasie. Want Hy spreek van so ’n geboorte, ’n manier waarop geen engel of mens gebore is nie, maar slegs die Seun. Waarom Hy ook die eniggeborene van die Vader genoem word, sien Joh. 1:18, en die eie Seun van God, Rom. 8:32. Hierdie teks word ook in Hand. 13:33 met sy opstanding uit die dood in verband gebring, omdat Hy daar met krag verklaar is as die Seun van God, soos Paulus spreek in Rom. 1:4. 22 Hierdie woorde word wel uitgespreek van Salomo as ’n voorbeeld van Christus, wat die tempel in Jerusalem sou bou, maar veral van Christus Jesus, as die betekende saak, verstaan, wat die geestelike tempel, dit is, die gemeente van God, alleen gebou het, en Here daarvan is, soos die apostel in Hebr. 3:4-6 betuig, en wat alleen ’n koninkryk sonder einde het, soos die engel verklaar, Luk. 1:32, 33. |
| g Ps. 97:7. | 23 Naamlik in Psalm 97, waar ’n beskrywing gevind word van die koms van die Here in die wêreld, om ’n nuwe koninkryk op te rig; wat vervul is toe Christus mens geword en onder ons gewoon het, vol genade en heerlikheid, Joh. 1:14, toe ook die menigte van die hemelse leërskare Hom aanbid en sy Naam grootgemaak het, Luk. 2:13, ens. |
| h Ps. 104:4. | 24 Gr. tot die engele, maar die woord tot is as ’n Hebreeuse spreekwyse geneem vir van, soos ook in Gén. 20:2. Jes. 41:7.
25 Dit is, soos geeste, of winde, om Hom vinnig te gehoorsaam. 26 Dit is, soos vuurvlamme, om soos vuur en weerligstrale sy bevele kragtig uit te voer. |
| i Ps. 45:7. | 27 Of: tot die Seun, soos in vers 7.
28 Hierdie woorde in Psalm 45 moet noodwendig van Christus, die ware Bruidegom en Koning van sy gemeente, verstaan word. Want dat die Jode nou sê dat dit van Salomo verstaan moet word, is ongerymd, omdat Salomo nêrens God genoem word nie. Sy troon was ook nie ewig nie, maar het slegs veertig jaar geduur, en sy septer en sy nakomelinge se septer was nie altyd ’n septer van geregtigheid nie, aangesien daar baie gebreke en ongeregtighede in sy en sy nakomelinge se regering was, soos die boeke van die konings betuig. Dit is nie waarskynlik dat die huwelik van Salomo met die dogter van Farao gedurig in die gemeente van God geprys en besing moet word nie, soos die opskrif van hierdie psalm in vers 1 meebring. Dit is so duidelik, dat selfs die Joodse rabbyne erken dat hierdie psalm oor die Messías handel. Die gesag van die apostel is egter hierin genoeg en bo alle teëspraak. Deur die troon word die heerlikheid, en deur die septer die krag van hierdie regering verstaan. 29 Dit is, ’n septer van die reg, of van die billikheid, dit is, waar geen kromheid óf onreg plek het nie. |
| 30 Sien Joh. 20:17 en die kanttekening.
31 Naamlik met die Heilige Gees, vir wie Hy in sy menslike natuur ontvang het sonder mate, Joh. 3:34. 32 So word die gawes van die Heilige Gees genoem, omdat dit die hart van die mense opgewek en verheug maak in God, en tot hulle roeping vaardig en gewillig, Hand. 10:38. 33 Dit is, u broeders, of ander kinders van God, waarvan Christus die Eersgeborene is. Want al die lede van die liggaam van Christus, dit is, van sy gemeente, is dieselfde Gees met Christus deelagtig, nogtans só dat die volheid van die gawes in Christus, die Hoof, is, maar in die ander lede volgens die mate van die gawe van Christus. Sien Joh. 1:16. Ef. 4:7. |
| k Ps. 102:26. | 34 Naamlik van of tot die Seun sê Hy; soos in vers 8. Die apostel getuig dat hierdie woorde van die Seun van God gesê word; soos ook die strekking van Psalm 102 aantoon, aangesien Hy daar van die wederoprigting van die koninkryk van God spreek en van die verspreiding daarvan onder die heidene, wat beide deur Christus plaasgevind het, Ps. 102:14, ens.
35 Naamlik van die skepping van alle dinge; soos in Gén. 1:1. Joh. 1:1. |
| l Jes. 51:6. 2 Petr. 3:7, 10. | 36 Naamlik van ewigheid tot ewigheid, sonder verandering; soos ook van Christus getuig word, Openb. 1:8; 22:13. Sien ook Hebr. 13:8. |
| 37 Naamlik wat oor iets gesit word om dit toe te maak en te beskerm teen reën, wind en hitte; wat as dit klaar gebruik is, gewoonlik opgerol en eenkant gesit word.
38 Sien 2 Petr. 3:10. |
| m Ps. 110:1. Hand. 2:34. 1 Kor. 15:25. Ef. 1:20. Hebr. 10:12. | 39 Sien hieroor vers 3 en 1 Kor. 15:24, 25 se kanttekeninge. |
| 40 Dit is, wat altyd God ten dienste is, of voor Hom gereed staan, om Hom te dien. Sien Jes. 6:2. Eség. 10:8. Dan. 7:10. Sag. 1:8 en die kanttekening. Openb. 5:11, ens.
41 Naamlik deur God en deur Christus Jesus self, Openb. 1:1, ens. Hier word dus niemand van die engele uitgesonder, wat nie ten dienste van die gelowiges deur God uitgestuur word nie, soos sommige meen. |
Voortreflikheid van Christus bo die engele.
NADAT1 2God 3baiekeer en 4op baie maniere in die ou tyd gespreek het tot die vaders deur die profete, het Hy in 5hierdie laaste dae tot 6ons gespreek 7deur die Seun
| 1 Naamlik in die tye van die Ou Testament.
2 Naamlik die Vader, soos blyk uit die naam Seun, wat aan die einde van die vers uitgedruk word. 3 Dit is, op baie tydstippe en geleenthede. Gr. in baie gedeeltes. 4 Naamlik deur aansprake, drome, gesigte, verskynings. Sien Núm. 12:6. 5 Só noem die apostel die tyd van die Nuwe Testament, omdat daar in die tyd geen verandering meer in die onderrig verwag kan word nie, maar alles so moet bly, sonder om iets daaraan toe te voeg of weg te neem, soos dit deur Christus geleer en verordineer is, tot op die laaste dag. Sien ook Joël 2:28. Hand. 2:17. 6 Naamlik die apostels en ander Hebreërs, wat die woord uit God se mond gehoor het, en deur wie dit deur die hele wêreld verbrei is. 7 Gr. in die Seun, dit is, die eie en eniggebore Seun van die Vader, in die vlees geopenbaar, Joh. 1:14; want andersins was ook die profete kinders van God, en is alle gelowiges dit ook, Joh. 1:12. 1 Joh. 3:1. |
wat Hy aas erfgenaam van alles 8aangestel het, bdeur wie Hy ook 9die wêreld gemaak het.
| a Matt. 21:38.
b Gén. 1:3. Ps. 33:6. Joh. 1:3. Ef. 3:9. Kol. 1:16. |
8 Hierdie reg om Here en besitter van alles te wees, het die Seun van God nie net omdat Hy alles geskape het nie, soos die volgende woorde meebring, maar Hy is ook as erfgenaam van alles aangestel, omdat Hy deur die Vader van ewigheid af as Middelaar uitverkies is, 1 Petr. 1:20, en deur die Vader in die wêreld ingebring is, toe Hy Hom die menslike natuur laat aanneem het, Luk. 1:32; 2:11. Hebr. 1:6; en uiteindelik toe Hy Hom, nadat Hy die werk van ons verlossing uitgerig het, tot sy regterhand verhef het, Ef. 1:21, 22. Filip. 2:9-11.
9 Gr. die eeue, soos in Hebr. 11:3. Dit is, die wêreld met alles wat daarin is, Joh. 1:3. Kol. 1:16. Die apostel voeg dit by die voorgaande as die eerste rede waarom die Vader Hom as ’n erfgenaam en ’n Here van alles aangestel het, naamlik omdat Hy alles deur Hom geskape het; waarop die ander redes in die volgende vers volg, geneem van die heerlikheid van sy persoon en die ewegelykheid met die Vader, en van die onderhouding van alle dinge. |
cHy, wat 10die afskynsel is van sy heerlikheid en 11die afdruksel van 12sy wese en alle dinge 13dra 14deur die woord van sy krag, 15nadat Hy deur Homself die reiniging van ons sondes bewerk het, 16het gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoogte,
| c 2 Kor. 4:4. Filip. 2:6. Kol. 1:15. | 10 Naamlik in wie die volle heerlikheid van die Vader, dit is, sy goddelike wese en goddelike eienskappe, volkome is, en as ’t ware in ’n afdruksel voor oë gestel word. Sommige verstaan dit van Christus na sy menslike natuur, waarin Hy deur sy leer, werke en wonderdade, die wysheid, regverdigheid, almag en grondelose barmhartigheid van God ten volle aan ons geopenbaar het, soos ook in Joh. 1:14, 18; 14:9-11 aangetoon word. Aangesien hierdie titels egter hier aan die Seun van God gegee word as Skepper en Onderhouer van alle dinge, wat Hom na sy goddelike natuur alleen toekom, so moet hierdie twee titels verstaan word van Christus in soverre Hy die ewige Seun van God is en ’n lig van die ewige lig, een van wese en heerlikheid met die Vader, nogtans van die selfstandigheid van die Vader onderskeie, deur wie die Vader sy werkinge uitvoer en eienskappe betoon, soos die son dit doen deur sy lig.
11 Omdat die persoon van die Seun die persoon van die Vader volkome afbeeld, soos ’n afdruk die seël afbeeld. Waarom Hy ook die Beeld van die onsienlike God genoem word, Kol. 1:15. 12 Gr. hupostaseos, dit is, van die selfstandigheid of die persoon, waardeur die persoon van die Vader verstaan word, in soverre Hy van die Seun onderskei is, en van Homself en in Homself bestaan, en as Oorsprong van die persoon van die Seun, deur ’n ewige en onuitspreeklike generasie. Sien Spr. 8:22, ens. Miga 5:1. Joh. 1:14, 18. 13 Dit is, ondersteun, of onderhou, of laat bestaan, Kol. 1:17. 14 Dit is, deur sy almagtige wil of bevel, Ps. 33:9. 15 Dit is ’n nuwe rede waarom die Seun van God as erfgenaam en Here van alles aangestel is, naamlik omdat Hy die reinigmaking van ons sondes bewerk het, toe Hy die vlees aangeneem het, en Homself deur die ewige Gees aan sy Vader, as ons enige Hoëpriester sonder smet opgeoffer het, en daarom aan die regterhand van God, as ons ewige Koning, gestel is; waaroor in die volgende en die vyfde hfst. breedvoeriger gehandel sal word. 16 Sien hieroor 1 Kor. 15:25 en Ef. 1:20 se kanttekeninge, en elders. |
terwyl Hy soveel uitnemender geword het as die engele namate Hy d’n 17voortrefliker naam 18geërf het as hulle.
| d Filip. 2:9. | 17 Gr. meer verskillende, of meer onderskeie naam, dit is, waardiger, of uitnemender. Sien Hebr. 8:6. Hierdie naam is die naam Seun, soos die volgende vers bewys.
18 Naamlik volgens sy goddelike natuur, deur sy ewige geboorte van die Vader, waarmee die menslike natuur in eenheid van persoon verenig is. Want Christus is slegs een Seun, in wie hierdie twee nature bestaan. |
Want aan wie van die engele het Hy ooit gesê: e19U is my Seun, 20vandag het Ek U 21gegenereer? en weer: f22Ek sal vir Hom ’n Vader wees, en Hy sal vir My ’n Seun wees?
| e Ps. 2:7. Hand. 13:33. Hebr. 5:5.
f 2 Sam. 7:14. 1 Kron. 22:10. |
19 Naamlik eie en natuurlike Seun; want andersins is ook die engele kinders van God, ten opsigte daarvan dat hulle deur God en na sy ewebeeld geskape, en tot kinders aangeneem is. Sien Job 1:6. Ps. 89:7 en die kanttekening.
20 Dit is, van ewigheid, wat vandag genoem word omdat in die ewigheid geen begin of einde is nie, maar ’n gedurigheid wat altyd teenwoordig is. Ander verstaan dit as die tyd waarin hierdie ewige geboorte in die wêreld geopenbaar is. 21 Of: voortgebring, verwek, gebore, naamlik deur ’n ewige, bonatuurlike en onbegryplike generasie. Want Hy spreek van so ’n geboorte, ’n manier waarop geen engel of mens gebore is nie, maar slegs die Seun. Waarom Hy ook die eniggeborene van die Vader genoem word, sien Joh. 1:18, en die eie Seun van God, Rom. 8:32. Hierdie teks word ook in Hand. 13:33 met sy opstanding uit die dood in verband gebring, omdat Hy daar met krag verklaar is as die Seun van God, soos Paulus spreek in Rom. 1:4. 22 Hierdie woorde word wel uitgespreek van Salomo as ’n voorbeeld van Christus, wat die tempel in Jerusalem sou bou, maar veral van Christus Jesus, as die betekende saak, verstaan, wat die geestelike tempel, dit is, die gemeente van God, alleen gebou het, en Here daarvan is, soos die apostel in Hebr. 3:4-6 betuig, en wat alleen ’n koninkryk sonder einde het, soos die engel verklaar, Luk. 1:32, 33. |
En wanneer Hy weer die Eersgeborene in die wêreld 23inbring, sê Hy: gEn al die engele van God moet Hom aanbid.
| g Ps. 97:7. | 23 Naamlik in Psalm 97, waar ’n beskrywing gevind word van die koms van die Here in die wêreld, om ’n nuwe koninkryk op te rig; wat vervul is toe Christus mens geword en onder ons gewoon het, vol genade en heerlikheid, Joh. 1:14, toe ook die menigte van die hemelse leërskare Hom aanbid en sy Naam grootgemaak het, Luk. 2:13, ens. |
En 24van die engele sê Hy wel: hHy wat van sy boodskappers 25winde maak en van sy dienaars 26vuurvlamme;
| h Ps. 104:4. | 24 Gr. tot die engele, maar die woord tot is as ’n Hebreeuse spreekwyse geneem vir van, soos ook in Gén. 20:2. Jes. 41:7.
25 Dit is, soos geeste, of winde, om Hom vinnig te gehoorsaam. 26 Dit is, soos vuurvlamme, om soos vuur en weerligstrale sy bevele kragtig uit te voer. |
maar 27van die Seun: iU 28troon, o God, is tot in alle ewigheid, die septer van u koninkryk is 29’n regverdige septer;
| i Ps. 45:7. | 27 Of: tot die Seun, soos in vers 7.
28 Hierdie woorde in Psalm 45 moet noodwendig van Christus, die ware Bruidegom en Koning van sy gemeente, verstaan word. Want dat die Jode nou sê dat dit van Salomo verstaan moet word, is ongerymd, omdat Salomo nêrens God genoem word nie. Sy troon was ook nie ewig nie, maar het slegs veertig jaar geduur, en sy septer en sy nakomelinge se septer was nie altyd ’n septer van geregtigheid nie, aangesien daar baie gebreke en ongeregtighede in sy en sy nakomelinge se regering was, soos die boeke van die konings betuig. Dit is nie waarskynlik dat die huwelik van Salomo met die dogter van Farao gedurig in die gemeente van God geprys en besing moet word nie, soos die opskrif van hierdie psalm in vers 1 meebring. Dit is so duidelik, dat selfs die Joodse rabbyne erken dat hierdie psalm oor die Messías handel. Die gesag van die apostel is egter hierin genoeg en bo alle teëspraak. Deur die troon word die heerlikheid, en deur die septer die krag van hierdie regering verstaan. 29 Dit is, ’n septer van die reg, of van die billikheid, dit is, waar geen kromheid óf onreg plek het nie. |
U het geregtigheid liefgehad en ongeregtigheid gehaat; daarom het, o God, 30u God U 31gesalf 32met vreugde-olie bo u 33metgeselle;
| 30 Sien Joh. 20:17 en die kanttekening.
31 Naamlik met die Heilige Gees, vir wie Hy in sy menslike natuur ontvang het sonder mate, Joh. 3:34. 32 So word die gawes van die Heilige Gees genoem, omdat dit die hart van die mense opgewek en verheug maak in God, en tot hulle roeping vaardig en gewillig, Hand. 10:38. 33 Dit is, u broeders, of ander kinders van God, waarvan Christus die Eersgeborene is. Want al die lede van die liggaam van Christus, dit is, van sy gemeente, is dieselfde Gees met Christus deelagtig, nogtans só dat die volheid van die gawes in Christus, die Hoof, is, maar in die ander lede volgens die mate van die gawe van Christus. Sien Joh. 1:16. Ef. 4:7. |
34en: kU, o Here, het 35in die begin die aarde gegrondves en die hemele is werke van u hande.
| k Ps. 102:26. | 34 Naamlik van of tot die Seun sê Hy; soos in vers 8. Die apostel getuig dat hierdie woorde van die Seun van God gesê word; soos ook die strekking van Psalm 102 aantoon, aangesien Hy daar van die wederoprigting van die koninkryk van God spreek en van die verspreiding daarvan onder die heidene, wat beide deur Christus plaasgevind het, Ps. 102:14, ens.
35 Naamlik van die skepping van alle dinge; soos in Gén. 1:1. Joh. 1:1. |
lHulle sal vergaan, maar 36U bly; en hulle sal almal soos ’n kleed verslyt,
| l Jes. 51:6. 2 Petr. 3:7, 10. | 36 Naamlik van ewigheid tot ewigheid, sonder verandering; soos ook van Christus getuig word, Openb. 1:8; 22:13. Sien ook Hebr. 13:8. |
en soos 37’n mantel sal U hulle toerol, en hulle sal 38verander word, maar U is dieselfde, en u jare het geen einde nie.
| 37 Naamlik wat oor iets gesit word om dit toe te maak en te beskerm teen reën, wind en hitte; wat as dit klaar gebruik is, gewoonlik opgerol en eenkant gesit word.
38 Sien 2 Petr. 3:10. |
En aan watter een van die engele het Hy ooit gesê: m39Sit aan my regterhand totdat Ek u vyande gemaak het ’n voetbank van u voete?
| m Ps. 110:1. Hand. 2:34. 1 Kor. 15:25. Ef. 1:20. Hebr. 10:12. | 39 Sien hieroor vers 3 en 1 Kor. 15:24, 25 se kanttekeninge. |
Is hulle nie almal 40dienende geeste wat vir diens 41uitgestuur word ter wille van die wat die saligheid sal beërwe nie?
| 40 Dit is, wat altyd God ten dienste is, of voor Hom gereed staan, om Hom te dien. Sien Jes. 6:2. Eség. 10:8. Dan. 7:10. Sag. 1:8 en die kanttekening. Openb. 5:11, ens.
41 Naamlik deur God en deur Christus Jesus self, Openb. 1:1, ens. Hier word dus niemand van die engele uitgesonder, wat nie ten dienste van die gelowiges deur God uitgestuur word nie, soos sommige meen. |