Hebreërs 12

Volharding onder beproewinge volgens die voorbeeld van Christus.

DAAROM dan, terwyl ons so ¹’n groot wolk van getuies ²rondom ons het, ^alaat ons ook ³elke las aflê en ⁴die sonde wat ons so maklik omring, en ^b5met volharding ⁶die wedloop ^c7loop wat voor ons lê,

⁸die oog gevestig op Jesus, die Leidsman en Voleinder van die geloof, ^dwat ⁹vir die vreugde wat Hom voorgehou is, die kruis verdra het, die ¹⁰skande verag het en aan die regterkant ^evan die troon van God ¹¹gaan sit het.

Want julle moet ag gee op ¹²Hom wat so ’n ¹³teëspraak ¹⁴van die sondaars teen Hom verdra het, sodat julle ¹⁵in jul siele nie ¹⁶vermoeid word en verslap nie.

^fJulle het nog nie ¹⁷ten bloede toe weerstand gebied in julle stryd ¹⁸teen die sonde nie.

¹⁹En julle het die ²⁰vermaning heeltemal vergeet wat tot julle as seuns spreek: ^gMy seun, ag ²¹die tugtiging van die Here nie gering nie en beswyk nie as jy deur Hom ²²bestraf word nie;

want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun ²³wat Hy aanneem.

As julle die tugtiging ²⁴verdra, ²⁵behandel God julle as seuns; want watter seun is daar wat die vader nie tugtig nie?

Maar as julle sonder tugtiging is, wat ²⁶almal deelagtig geword het, dan is julle ²⁷onegte kinders en nie seuns nie.

Verder, ons het ons vaders na ²⁸die vlees as kastyders gehad, en ons het vir hulle ontsag gehad; moet ons nie veel meer aan ²⁹die Vader van die geeste onderworpe wees en lewe nie?

Want húlle het ons wel ³⁰’n kort tydjie na hulle beste wete getugtig; maar Hy tot ons beswil, sodat ons ³¹sy heiligheid kan deelagtig word.

Nou lyk elke tugtiging of dit op die oomblik nie ’n saak van blydskap is nie, maar van droefheid; later lewer dit egter ³²’n vredevolle vrug van geregtigheid vir die wat daardeur ³³geoefen is.

^h34Daarom, rig die slap hande en die verlamde knieë weer op;

en maak reguit ³⁵paaie vir julle voete, sodat wat kreupel is, nie ³⁶uit lit raak nie, maar liewer gesond gemaak word.

ⁱJaag die vrede na ³⁷met almal, en ^kdie heiligmaking ³⁸waarsonder niemand ³⁹die Here sal sien nie;

^len pas op dat niemand in die genade van God ⁴⁰veragter nie; dat ^m41geen wortel van bitterheid opskiet en ⁿ⁴²onrus verwek en baie hierdeur ⁴³besoedel word nie.

^oLaat niemand ’n hoereerder wees nie, of ’n ⁴⁴onheilige ^psoos Esau, wat vir één spysgereg ⁴⁵sy eersgeboortereg verkoop het.

^qWant julle weet dat hy, toe hy ook later die seën wou beërwe, ⁴⁶verwerp is, want hy het geen geleentheid ⁴⁷vir berou gevind nie, al het hy ⁴⁸dit met trane vurig begeer.

⁴⁹Want julle het nie gekom ^rby ⁵⁰’n tasbare berg nie ^sen ’n brandende vuur en donkerheid en duisternis en storm

en basuingeklank en ⁵¹die geluid van woorde waarby die hoorders ^tgesmeek het dat hulle geen woord meer sou toegevoeg word nie —

want hulle kon die gebod nie ⁵²verdra nie: ^vselfs as ⁵³’n dier die berg aanraak, moet dit gestenig word of met ’n pyl neergeskiet word.

En ⁵⁴Moses, so vreeslik was die gesig, het gesê: Ek is verskrik en ek sidder.

Maar julle het gekom by ⁵⁵die berg Sion en die stad van ^xdie lewende God, die hemelse Jerusalem en ⁵⁶tienduisende engele,

by die feestelike vergadering en die gemeente ⁵⁷van eersgeborenes wat ^yin ⁵⁸die hemele opgeskrywe is, en by God, die Regter van almal, en by ⁵⁹die geeste van die ⁶⁰volmaakte regverdiges,

en by ⁶¹Jesus, die Middelaar van die nuwe testament, en ⁶²die bloed ^zvan die besprenkeling wat van beter dinge spreek ⁶³as ^aAbel.

^bPas op dat julle ⁶⁴Hom wat spreek, nie afwys nie; want as húlle nie ⁶⁵ontvlug het nie wat ⁶⁶Hom afgewys het toe Hy op aarde ’n goddelike waarskuwing gegee het, veel minder óns wat ons van Hom afkeer nou dat ⁶⁷Hy uit die hemele spreek.

Toe het ⁶⁸sy stem ⁶⁹die aarde geskud; maar nou ⁷⁰het Hy ⁷¹belowe en gesê: ^cNog een maal ⁷²laat Ek nie alleen die aarde nie, maar ook die hemel bewe.

En hierdie woord: nog een maal, wys duidelik op die verandering van ⁷³die wankelbare dinge as ⁷⁴geskape dinge, sodat ⁷⁵die onwankelbare ⁷⁶kan bly.

Daarom, omdat ons ⁷⁷’n onwankelbare koninkryk ontvang, laat ons ⁷⁸dankbaar wees, ^den so God ⁷⁹welbehaaglik dien met ⁸⁰eerbied en vrees.

^eWant onse God is ⁸¹’n verterende vuur.

a Rom. 6:4. Ef. 4:22. Kol. 3:8. 1 Petr. 2:1, 2.

b Rom. 12:12. Hebr. 10:36.

c 1 Kor. 9:24.

1 Dit is, so ’n groep of menigte van getuies, soos in die voorgaande hoofstuk beskryf is, wat in die geloof en die hoop standvastig en lydsaam volhard het.

2 So spreek die apostel, omdat – soos ’n wolk wat rondom ons in die lug hang, altyd deur ons gesien kan word, hoe ons ons ook draai – ons ook net so waarheen ons ons ook rig in God se Woord, hierdie voorbeelde aantref.

3 Naamlik van wêreldse sorg, bekommering en wellus, soos ook Christus die wat aan Hom behoort vermaan, Luk. 21:34.

4 Hy bedoel hier in die besonder die sonde van begeerlikheid, wat óf vanself uit die oorblyfsels van die verdorwe natuur maklik in ons opstaan, óf deur die geleenthede wat uitwendig voorval, en verhinderings veroorsaak in ons Christelike lewensloop, wat ons moet weerstaan en van ons wegwerp. Sien Rom. 8:1, 13.

5 Of: deur volharding. Want as die wedloop lank is en daar swarighede op die weg is, so is ook volharding in die wedloop nodig om nie te beswyk nie.

6 Of: die wedstryd. Want die Griekse woord agon beteken beide. Die Heilige Skrif vergelyk elders ook die toestand en die lewe van ’n Christen met ’n wedloop vir ’n prys, of ’n stryd gedurende die wedloop, 1 Kor. 9:24. 2 Tim. 4:7.

7 Gr. hardloop.

d Luk. 24:26. Filip. 2:8, 9, ens. 1 Petr. 1:11.

e Hebr. 1:3; 8:1.

8 Naamlik veral; want hoewel ons ook goed doen deur op die voorgaande getuies te let, moet ons nogtans veral ons oë hierin op Christus slaan, wat die Leidsman tot die geloof is, en die Volmaker daarvan.

9 Naamlik waartoe Hy deur sy lyding nie net self sou kom nie, maar ook die gelowiges sou bring, Luk. 24:26. 1 Petr. 1:11. Of: in plaas van die vreugde, naamlik waarvan Hy die gebruik kon behou, as dit nie was dat Hy Hom ter wille van ons verneder en die kruis verkies het nie, Filip. 2:6, ens.

10 Naamlik wat Hom deur die sondaars aangedoen was in lewe en sterwe, soos in die volgende vers verklaar word.

11 Naamlik daarna, wanneer Hy dit alles standvastig en met volharding oorwin het, wat vir ons ook dien tot ’n voorbeeld van ’n gelukkige uitkoms.

12 Naamlik Jesus, wat so groot en heerlik is dat ons nie met Hom vergelyk kan word nie.

13 Hierdeur word alle veragting, smaad en hoon verstaan, wat Christus aangedoen was tot sy skandelike dood aan die kruis toe.

14 Dit is, van die goddelose en onregverdige mense, soos die woord sondaars ook verstaan word in Ps. 1:1. Joh. 9:25, 31, wat Hy met een woord kon verslaan.

15 Dit is, in die standvastige hoop en lydsaamheid van jul siele.

16 Of: verflou.

f 1 Kor. 10:13.

17 Dit is, tot die uiterste, of: tot die dood toe.

18 Sommige verstaan die woord sonde hier as sondaars, soos in vers 3 uitgedruk is. Ander as die sonde self wat in ons is, waarvan hy in vers 1 gespreek het, wat ons met sware stryd moet aflê, ook selfs deur die tugtigings en verdrukkings, soos in verse 10, 11 verklaar word.

g Job 5:17. Spr. 3:11. Openb. 3:19.

19 Of: En het julle heeltemal vergeet, ens.? vraenderwys.

20 Naamlik van die Wysheid, Spr. 3:11, 12.

21 Die Griekse woord paideia beteken eintlik ’n tugtiging wat die kinders tot hul verbetering aangedoen word.

22 Of: weerspreek, met woorde getugtig.

23 Dit is, as sy seun erken en beskou.

24 Naamlik lydsaam, of: gewillig, soos tevore.

25 Naamlik, dit is vir julle ’n seker teken dat julle egte kinders is, en dat God julle dit oplê as Vader. Want die goddelose word ook deur God gestraf, maar as Regter, en spreek dikwels godslasteringe uit teen die God van die hemel in hierdie strawwe; sien Openb. 16:10, 11; of verval in wanhoop, soos Saul, Judas, ens.

26 Naamlik ware en egte kinders.

27 Naamlik wat die vaders dikwels ver van hulle verwyder, en vir wie hulle menigmaal geen regte sorg dra nie, omdat hulle nie hul ware erfgename is nie.

28 Dit is, die liggaam, soos die teenstelling met die Vader van die geeste vereis.

29 Dit is, die Vader van die siele, soos die woord geeste ook in vers 23 verstaan word. God word in die besonder die Vader van die geeste genoem, omdat ons siele deur Hom sonder middel in die liggaam geskape word. Sien hieroor ook Núm. 16:22; 27:16. Pred. 12:7. Sag. 12:1.

30 Gr. vir min dae, dit is, in die jare van ons jonkheid.

31 Want deur die afsterwing van die sonde en deur die beoefening van lydsaamheid neem ons meer en meer toe in die heiligheid, waarvan die tugtigings middele en instrumente is.

32 Dit is, van die geregtigheid wat ons gewetens vrede en blydskap toebring, in plaas van die droefheid wat die tugtiging ons aangedoen het; naamlik aangesien ons daardeur verseker word dat ons egte kinders is.

33 Naamlik met geduld en lydsaamheid, soos tevore.

h Jes. 35:3.

34 Naamlik om met blydskap gedurende die wedloop tot die einde toe te hardloop. Dit is ’n afsluiting van hierdie vermaning wat in die eerste vers voorgehou is.

35 Of: spore met julle voete.

36 Of: meer en meer uit die spoor gaan. Die apostel gaan voort met die beeld van hardloop in die regte baan tot die einde toe, en wel sonder om na een of ander kant toe af te wyk. Want baie onder die Jode wat tot die Christendom bekeer is, het altyd bly terugkyk na die Jodedom, en nie reguit gehardloop nie. Sien Hand. 15:1. Gal. 2:14.

i Rom. 12:18. 2 Tim. 2:22.

k Matt. 5:8.

37 Naamlik soveel moontlik is, en soveel in julle is, altyd met behoud van ’n goeie gewete en vrede met God. Sien Rom. 12:18.

38 Naamlik heiligmaking, soos die Griekse woord noodwendig meebring, hoewel dit ook van beide waar is. Sien Matt. 5:8, 9. Joh. 13:35.

39 Naamlik in die toekomende lewe. Sien 1 Kor. 6:9.

l 2 Kor. 6:1.

m Deut. 29:18.

n Hand. 17:13. Gal. 5:12.

40 Dit is, agterbly, afwyk.

41 So noem die apostel vernaamlik die verleiers, en diegene wat ander tot afval wil bring, terwyl hy sien op ’n soortgelyke vermaning van Moses in Deut. 29:18, omdat die einde van sodaniges verdriet en bitterheid in die siel is.

42 Naamlik in julle gemeente.

43 Dit is, ook besmet en tot afval gebring.

o Ef. 5:3. Kol. 3:5. 1 Thess. 4:3.

p Gén. 25:33.

44 Dit is, goddelose mens, wat na geen heilige of goddelike dinge vra nie.

45 Naamlik wat nie net voordeel in die familie oor die ander broers gegee het nie, maar ook ’n voorbeeld was van alle geestelike voordeel in die huis van God, soos in vers 23 aangedui word.

q Gén. 27:36.

46 Of: verstoot, naamlik deur sy vader Isak, ten opsigte van sy eerste en geestelike seën, wat Jakob nou in sy besit gehad het.

47 Naamlik by sy vader Isak, so dat Isak berou sou gehad het dat hy Jakob geseën het. Want dit was hierdie berou wat Esau met trane gesoek het, soos in Gén. 27:36, ens., te sien is.

48 Naamlik die seën. Of: dit, naamlik die berou van sy vader. Want dat Esau geen berou oor sy eie misdaad begeer het nie, blyk daaruit dat hy direk daarna Jakob se lewe bedreig het.

r Ex. 19:10, ens.; 20:21.

s Ex. 19:16. Deut. 5:22.

49 Dit hang saam met die voorgaande vermaning tot vrede, heiligmaking, ens., omdat die Israeliete, wanneer hulle die wet sou hoor, Exodus 20, hulle drie dae tevore moes heilig, hul klere moes was, en hulle van hul vroue moes onthou. Sien Ex. 19:10, ens. As hulle dan dít moes doen wanneer hulle God die wet hoor aankondig, hoeveel te meer moet julle jul reinig na die gees, noudat julle kom tot die vergadering van die Nuwe Testament, om Christus se stem te hoor.

50 Dit is, die sigbare berg, naamlik Sinai, of Horeb; sien hieroor Ex. 19:17, ens. Deut. 5:2.

t Ex. 20:19. Deut. 5:25; 18:16.

51 Dit is, van die tien woorde of gebooie. Want daarop het hierdie smeking van die volk gevolg, Ex. 20:19. Deut. 5:25.

v Ex. 19:13.

52 Dit is, sonder om hulle daaroor te ontstel en te vrees.

53 Dit is, nie net enige mens nie, maar selfs ook enige dier, Ex. 19:13.

54 Hierdie woorde van Moses word wel nie in Exodus 19 gevind nie, maar die apostel het dit afgelei uit wat in vers 19 oor die redevoering van Moses tot God in hierdie verskriktheid gesê word. Of hy haal dit uit ’n historiese oorlewering, soos dit wat hy sê van Jannes en Jambres, 2 Tim. 3:8. Of uit ’n besondere openbaring, soos die hele orde van die skeppingswerk aan Moses geopenbaar is.

x Gal. 4:26. Openb. 3:12; 21:10, ens.

55 Dit is, by die algemene kerk en die ware gemeente van Jesus Christus, waarvan die berg Sion ’n voorbeeld was; sien Ps. 2:6. Jes. 2:3; 49:14, ens.; wat terstond ook die stad van God en die hemelse Jerusalem genoem word, omdat dit deur God uit die hemel opgerig, in die besonder geregeer en verheerlik word. Sien Openb. 3:12; 21:2, 10. Sien ook Sag. 2:4, ens.

56 Naamlik wat ook dienaars van Christus is, en medediensknegte van die gelowiges, soos die engel spreek in Openb. 19:10; 22:9.

y Luk. 10:20.

57 Dit is, van die uitverkorenes, wat deur die besondere genade van God baie hemelse voorregte bo ander mense ontvang het.

58 Naamlik in die boek van die lewe. Sien Luk. 10:20. Filip. 4:3. Openb. 13:8.

59 Dit is, die siele van hulle wat die volmaakte heiligheid en saligheid in die hemel besit; sien 1 Kor. 13:10; hoewel hulle nog ’n ander vervolmaking met hulle liggame in die laaste dag verwag, 2 Tim. 4:8.

60 Of: geheiligde.

z Hebr. 10:22. 1 Petr. 1:2.

a Gén. 4:10. Hebr. 11:4.

61 Naamlik wat teenoor Moses gestel word, wat slegs ’n voorbeeld van die ware Middelaar Jesus Christus was.

62 Naamlik waarmee die Nuwe Testament bevestig en ons gewetens gereinig is. Sien Hebr. 9:11, ens.

63 Dit is, as die bloed van Abel, wat om wraak geroep het voor God, Gén. 4:10, terwyl die bloed van Christus om versoening en vrede met God roep.

b Hebr. 2:3.

64 Naamlik Christus, wat deur sy Gees en Woord spreek.

65 Naamlik die toorn of straf van God.

66 Verstaan hierdeur Christus, en onder ’n goddelike waarskuwing die woorde van die wet wat op Sinai afgekondig is. Ander neem dit egter as Moses, want die apostel stel hulle die voorbeeld van die Israeliete in die woestyn, hul rebellie teen Moses, en die strawwe wat daarop gevolg het, gedurig voor oë.

67 Naamlik Jesus Christus, die Seun van God, wat uit die hemel neergedaal het, Joh. 3:13, en die Here uit die hemel is, 1 Kor. 15:47, en wat nou terwyl Hy in die hemel aan die regterhand van sy Vader is, deur sy Gees en dienaars gedurig tot ons spreek.

c Hag. 2:7.

68 Naamlik die stem van Jesus Christus; want Hy was die Engel van die aangesig van God, wat tot Moses gespreek het, Ex. 3:2, 4, ens., en deur wie die wet ook gegee is, Hand. 7:38.

69 Naamlik in die gee van die wet; sien daaroor Exodus 19.

70 Naamlik dieselfde Jesus Christus, as die ewige Seun van God, en Middelaar tussen God en die mense. Want die hele samevoeging van die woorde vereis hierdie verklaring.

71 Naamlik deur die profeet Haggai, Hag. 2:6, waar hy van die koms van Christus en van die roeping van die heidene profeteer.

72 Naamlik deels deur groot wonders en wondertekens aan hemel en aarde, soos in die koms van Christus en ten tyde van sy lyding en van sy opstanding plaasgevind het; maar in die besonder deur die kragtige verkondiging van die evangelie en die sending van die Heilige Gees oor die hele aarde, waardeur die seremoniële diens van die wet en die afgodery van die heidene tot niet gemaak, en die geestelike godsdiens oral opgerig is. Dit het ’n groot beweging en verandering, nie net op aarde nie, maar ook in die hemel veroorsaak, sodat ook die engele hulle daaroor verwonder en begerig is om daarin te sien, Ef. 3:10. 1 Petr. 1:12.

73 Dit is, die veranderlike, soos die eerste tabernakel, en die godsdiens daaraan verbonde, was.

74 Naamlik met hande van mense, uit verganklike stof.

75 Dit is, die geestelike dinge wat daardeur uitgebeeld en in die Nuwe Testament teweeggebring was. Hiertoe behoort ook die nuwe hemel en aarde, waarvan Jesaja profeteer, Jes. 65:17, ens.

76 Naamlik onveranderlik in God se gemeente.

d 1 Petr. 2:5.

77 Naamlik wat hier in ons begin, en hiernamaals volkome sal word.

78 Naamlik oor die genade wat ons reeds ontvang het.

79 Dit is, nie deur seremoniële en uitwendige dinge nie, maar in geestelike dinge, wat God altyd in Christus behaag. Sien Rom. 12:1; 14:17, 18. Hebr. 13:21, ens.

80 Of: skaamte en godvrugtigheid.

e Deut. 4:24.

81 Dit is, soos ’n verterende vuur, naamlik teen hulle wat ongehoorsaam of afvallig is. Sien Deut. 4:24. Hebr. 10:31.