Hebreërs 4
LAAT ons dan 1vrees dat, terwyl die belofte om in sy rus in te gaan 2nog standhou, dit nie miskien sal blyk dat iemand van julle 3agtergebly het nie.
Want aan ons is die evangelie ook verkondig net 4soos aan hulle; maar die woord 5van die prediking het hulle nie gebaat nie, omdat dit by die hoorders nie met die geloof 6verenig was nie.
Want ons wat geglo het, 7gaan die rus in, 8soos Hy gesê het: aDaarom het Ek in my toorn gesweer, 9hulle sal in my rus nie ingaan nie — 10alhoewel sy werke van die grondlegging van die wêreld af 11volbring is.
Want Hy het 12êrens van die sewende dag so gespreek: bEn God het op die sewende dag 13van al sy werke 14gerus;
en nou 15hier weer: Hulle sal in my rus nie ingaan nie.
Terwyl dit dan 16so is dat sommige daar ingaan, en diegene aan wie die evangelie 17eers verkondig is, deur ongehoorsaamheid nie ingegaan het nie,
bepaal 18Hy weer ’n sekere dag, naamlik vandag, as Hy soveel 19later 20deur Dawid spreek, soos gesê is: cVandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie.
Want as 21Josua 22aan hulle rus gegee het, sou Hy nie van ’n ander dag daarná spreek nie.
Daar bly dus 23’n sabbatsrus oor 24vir die volk van God;
25want wie in sy rus ingegaan het, rus ook self van sy werke soos God van syne.
Laat ons ons dan beywer om 26in te gaan in dié rus, sodat niemand 27in dieselfde voorbeeld van 28ongehoorsaamheid mag val nie.
29Want die woord van God is 30lewend en kragtig en skerper d31as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot 32die skeiding van siel en gees en 33van gewrigte en murg, en is 34’n beoordelaar van die oorlegginge en gedagtes van die hart.
eEn daar is geen skepsel onsigbaar voor 35Hom nie, maar alles is 36oop en 37bloot voor die oë van Hom 38met wie ons te doen het.
Christus oortref die hoëpriesters van die ou verbond.
f39TERWYL ons dan ’n groot Hoëpriester het wat 40deur die hemele 41deurgegaan het, naamlik Jesus, die Seun van God, laat ons 42die belydenis vashou.
gWant ons het nie ’n hoëpriester wat nie met ons swakhede medelye kan hê nie, hmaar een wat 43in alle opsigte versoek is 44net soos ons, maar isonder sonde.
Laat ons dan met vrymoedigheid kna 45die troon van die genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry en genade vind 46om op die regte tyd gehelp te word.
| 1 Dit is, met sorgvuldigheid daarop let. Sien Filip. 2:12. Wat nie in stryd is met die vaste vertroue op Christus nie, soos blyk uit vers 16.
2 Of: vir ons nog nagelaat is. Ander verstaan die woord nalaat as verlaat of versuim; maar die eerste betekenis kom met die volgende vers baie goed ooreen. 3 Dit is, nie tot die oogmerk of doel, wat hom voorgestel is, gekom het nie. ’n Beeld geneem van die Israeliete in die woestyn, wat wel Egipte verlaat het om na die land Kanaän te reis, maar wat deur hulle ongelowigheid verhinder was, sodat hulle nie daar ingekom het nie. Of: daarvan uitgesluit is, sodat ’n mens dit moet ontbeer. |
| 4 Naamlik ten tyde van Moses en Dawid, waarvan hy tevore gespreek het. Waaruit blyk dat die saligheid in die Ou Testament op geen ander manier meegedeel is nie, as deur die leer van die evangelie. Sien ook Joh. 8:56. Hand. 15:10, 11. Hebreërs 11.
5 Gr. van die gehoor, dit is, van die prediking, waardeur die Woord gehoor word, soos in Jes. 53:1. Rom. 10:16. 6 Dit is, saamgevoeg was, gepaardgegaan het, soos dinge wat ’n mens meng, bymekaargevoeg word. |
| a Ps. 95:11. | 7 Naamlik waarvan Dawid in Psalm 95 spreek en die apostel in vers 9.
8 Naamlik nie met duidelike woorde nie, maar deur ’n noodwendige gevolg. Want wanneer God sweer dat die ongelowiges in God se rus nie sal ingaan nie, so beloof Hy daarenteen dat die gelowiges wel daar sal ingaan. 9 Sien Hebr. 3:11 en die kanttekening. 10 Of: aangesien nogtans. Die apostel wil daarmee bewys dat daar elders in die Skrif wel gespreek word van tweërlei rus, naamlik die van die sabbatdag en die van die land Kanaän, maar dat Dawid in Psalm 95 eintlik van geeneen van hierdie twee spreek nie, maar van ’n ander rus, wat deur hierdie twee afgebeeld was, en nog vir die gelowiges toekomende is. Die rede waarmee die apostel dit bewys, is omdat die rus van God op die sabbat ná die skepping van alle dinge só lank, naamlik omtrent drieduisend jaar, gelede was, en dat die Israeliete reeds lank tevore, naamlik meer as vierhonderd jaar gelede, deur Josua in die rus van die land Kanaän ingebring was, derhalwe spreek Dawid hier van ’n rus waartoe die gelowiges nog daagliks uitgenooi word, soos hy deur die woord vandag bewys, en wat derhalwe nog vir hulle bewaar en toekomende is, tot watter gevolgtrekking hy in vers 9 kom. 11 Gr. geword, of: geskied het. Want in ses dae het God die hemel en die aarde geskape, en op die sewende dag daarvan gerus. |
| b Gén. 2:2. Ex. 20:11; 31:17. | 12 Naamlik in Gén. 2:2. Ex. 20:11.
13 Naamlik wat Hy Hom voorgeneem het om te skep. Want van die onderhouding van alle dinge en die herstel van dit wat daarin verval, rus God nimmermeer, Ps. 104:13, ens. Joh. 5:17. Hand.17:25, ens. 14 Dit is, opgehou om nuwe soorte skepsele voort te bring. Want God word nie moeg of afgemat nie, Jes. 40:28. Daarom het Hy geen sodanige rus daarvan nodig nie. |
| 15 Naamlik Psalm 95, waarvan in die voorgaande gespreek is. |
| 16 Naamlik deur ’n noodwendige gevolg, soos in vers 3 se kanttekening.
17 Naamlik deur Moses, in die woestyn, soos in vers 2 se kanttekening. |
| c Ps. 95:7. Hebr. 3:7. | 18 Naamlik God die Heilige Gees, soos uitgedruk word in Hebr. 3:7.
19 Naamlik nadat die Israeliete uit Egipte verlos was en in die land Kanaän aangekom het. 20 Gr. in Dawid, dit is, in die psalms van Dawid; of: deur Dawid, soos die woord in ook gebruik word in Rom. 9:25. |
| 21 Gr. Jesus. Dit is, Josua, die seun van Nun, wat die kinders van Israel in die land Kanaän gebring het. Sien Hand. 7:45.
22 Naamlik waarin die hoogste geluk van die mense geleë is, en wat Dawid aandui. Want hoewel die land Kanaän ook ’n rusplek was vir die Israeliete, was hulle hoogste geluk nie daarin geleë nie, maar dit was slegs ’n skadu van hierdie laaste en geestelike rus, en moes hulle daarom ook naarstiglik daarna streef om deur die geloof daartoe te kom. Of: hulle in die rus gebring het. |
| 23 Gr. sabbatismos, dit is, ’n rus, naamlik bo die rus van die land Kanaän en van die sewende dag, dit is die geestelike en ewige rus wat hiermee uitgebeeld word, en wat hy in die volgende vers beskryf.
24 Dit is, vir die ware gelowiges, wat die ware Israeliete en kinders van die belofte is. |
| 25 Deur die woordjie wie word elke gelowige verstaan, van wie gesê word dat hulle in die rus van God ingaan, wanneer hulle hier rus van die volbringing van die werke van die vlees, en hiernamaals ten volle sal rus van al hulle arbeid, Openb. 14:13. Van hierdie rus word die sabbat hier ook as ’n sakramentele teken en beeld aangemerk. |
| 26 Naamlik deur ’n standvastige geloof soos die volgende woorde meebring.
27 Dit is, ’n voorbeeld van ongehoorsaamheid word, soos ons vaders in die woestyn was. Ander verstaan die woord val as verlore gaan. 28 Of: ongelowigheid. |
| d Pred. 12:11. Jes. 49:2. Ef. 6:17. | 29 Sommige verstaan dit as Christus, wat die Woord van God genoem word, Joh. 1:1. Openb. 19:13. Die hele beskrywing wat volg, kom ook goed daarmee ooreen. Maar omdat Paulus die persoon van Christus in sy ander geskrifte nie met hierdie Naam noem nie, kan dit hier beter as die woord van die evangelie verstaan word, waarvan die krag ook elders beskryf word. Sien Rom. 1:16. 2 Kor. 3:8, 9. 1 Petr. 1:23, 25.
30 Naamlik deur die werking van die Heilige Gees, wat hierdie lewe en hierdie krag daardeur in ons harte openbaar. 31 Of: bo alle tweesnydende swaard. Die Griekse woord beteken eintlik ’n swaard wat twee monde het, en van twee kante af byt of sny. So word daar ook gesê dat daar uit Christus se mond ’n skerp swaard gaan, Openb. 19:15. Sien ook Jes. 11:4. Ef. 6:17. Hierdeur word met beeldspraak te kenne gegee dat God se Woord aan die een kant die harte verslaan deur die oortuiging van sondes en strawwe wat die mens verdien het, en aan die ander kant die harte suiwer en slegte begeertes doodmaak, om voortaan vir Christus te lewe. Sien ’n voorbeeld in Hand. 2:37, 38. 32 Dit is, tot in die diepste bewegings van die wil en die verstand van die mens. Sien ook 1 Thess. 5:23. 33 Dit is, van dit wat die mees verborge in die mens blyk te wees, soos die murg en die gewrigte is. 34 Van God se Woord word gesê dat dit die oorlegginge en gedagtes van die hart beoordeel of onderskei, omdat die mens wat deur God se Woord onderrig en vermaan is, hom verontskuldig of beskuldig voor God se oordeel, en hom daaroor voor God verneder, of ook die moed gee om vrymoedig tot die troon van God se genade te gaan. Sien 1 Kor. 14:24, 25. |
| e Ps. 33:13. | 35 Naamlik God, vers 12, met wie ons te doen het, soos in die vervolg van die teks staan. Só klim hy dan hier van die Woord van God tot God self, wat die Kenner en Regter van almal is. Dit is ’n nuwe rede waarom ons goed op God se Woord moet ag gee, omdat dié Woord so ’n krag oor ons siele het, deur Hom wat alles weet en bereg.
36 Gr. naak. 37 Die Griekse woord beteken die nek of die keel oopmaak, om die dele of inwendige organe te kan sien wat in die bors is, soos die priesters gewoonlik die diere wat geoffer word, van die nek af eers die bors oopgemaak het, om te sien of al die dele daarin rein en sonder gebrek was. 38 Of: aan wie ons rekenskap moet gee; of: tot wie ons spreek, naamlik in ons gebede. Of: van wie ons die woord het, of spreek, naamlik in hierdie bespreking van ons. |
| f Hebr. 3:1; 6:20; 8:1; 9:11. | 39 Hier sluit die apostel die bespreking van die profetiese amp van Christus af, en gaan voort tot sy priesterlike en koninklike amp. Hy skryf terstond ook ’n troon aan Hom toe en vergelyk Hom met Melgisédek; en noem Hom ’n groot Hoëpriester, omdat Hy groter is as al die hoëpriesters van die Ou Testament, wat slegs skaduwees van Christus se priesteramp was, soos in die volgende vyf hoofstukke breedvoeriger verklaar sal word.
40 Naamlik wat sigbaar is. 41 Naamlik tot in die derde hemel, wat die troon van God is, en die heerlike woonplek van die heilige engele en geeste, wat deur die Allerheiligste afgebeeld word, soos in Hebr. 9:24 verklaar word. Sien ook 2 Kor. 5:8; 12:2, 4. 42 Dit is, die leer van hierdie groot Hoëpriester deur die ware geloof standvastig bely, nieteenstaande alle swarighede en vervolginge wat ons daardeur mag oorkom. |
| g Hebr. 2:18.
h Filip. 2:7. i Jes. 53:9. 2 Kor. 5:21. 1 Petr. 2:22. 1 Joh. 3:5. |
43 Naamlik in alle dinge waaraan die mens nie net in hierdie lewe van nature onderworpe is nie, maar ook selfs die swarighede en strawwe, wat deur die sonde daarby gekom het; uitgesonder alleen die sonde self, wat deur gehoorsaamheid, heiligheid en regverdigheid vernietig moes word.
44 Gr. na gelykheid. |
| k Rom. 3:25. | 45 Naamlik wat God nou in Christus opgerig het. Dit wil voorkom of die apostel hier verwys na die genadestoel [versoendeksel], wat op die verbondsark was, waardeur die tafels van die wet – wat die uiterste gehoorsaamheid of straf in die eerste verbond vereis het – bedek was. Só word Christus ook genoem in Rom. 3:25 en die kanttekening.
46 Gr. tot hulp wat betyds is, of: tot hulp op die regte tyd. Naamlik wanneer dit vir ons tot ons saligheid bevorderlik of nodig is. |
LAAT ons dan 1vrees dat, terwyl die belofte om in sy rus in te gaan 2nog standhou, dit nie miskien sal blyk dat iemand van julle 3agtergebly het nie.
| 1 Dit is, met sorgvuldigheid daarop let. Sien Filip. 2:12. Wat nie in stryd is met die vaste vertroue op Christus nie, soos blyk uit vers 16.
2 Of: vir ons nog nagelaat is. Ander verstaan die woord nalaat as verlaat of versuim; maar die eerste betekenis kom met die volgende vers baie goed ooreen. 3 Dit is, nie tot die oogmerk of doel, wat hom voorgestel is, gekom het nie. ’n Beeld geneem van die Israeliete in die woestyn, wat wel Egipte verlaat het om na die land Kanaän te reis, maar wat deur hulle ongelowigheid verhinder was, sodat hulle nie daar ingekom het nie. Of: daarvan uitgesluit is, sodat ’n mens dit moet ontbeer. |
Want aan ons is die evangelie ook verkondig net 4soos aan hulle; maar die woord 5van die prediking het hulle nie gebaat nie, omdat dit by die hoorders nie met die geloof 6verenig was nie.
| 4 Naamlik ten tyde van Moses en Dawid, waarvan hy tevore gespreek het. Waaruit blyk dat die saligheid in die Ou Testament op geen ander manier meegedeel is nie, as deur die leer van die evangelie. Sien ook Joh. 8:56. Hand. 15:10, 11. Hebreërs 11.
5 Gr. van die gehoor, dit is, van die prediking, waardeur die Woord gehoor word, soos in Jes. 53:1. Rom. 10:16. 6 Dit is, saamgevoeg was, gepaardgegaan het, soos dinge wat ’n mens meng, bymekaargevoeg word. |
Want ons wat geglo het, 7gaan die rus in, 8soos Hy gesê het: aDaarom het Ek in my toorn gesweer, 9hulle sal in my rus nie ingaan nie — 10alhoewel sy werke van die grondlegging van die wêreld af 11volbring is.
| a Ps. 95:11. | 7 Naamlik waarvan Dawid in Psalm 95 spreek en die apostel in vers 9.
8 Naamlik nie met duidelike woorde nie, maar deur ’n noodwendige gevolg. Want wanneer God sweer dat die ongelowiges in God se rus nie sal ingaan nie, so beloof Hy daarenteen dat die gelowiges wel daar sal ingaan. 9 Sien Hebr. 3:11 en die kanttekening. 10 Of: aangesien nogtans. Die apostel wil daarmee bewys dat daar elders in die Skrif wel gespreek word van tweërlei rus, naamlik die van die sabbatdag en die van die land Kanaän, maar dat Dawid in Psalm 95 eintlik van geeneen van hierdie twee spreek nie, maar van ’n ander rus, wat deur hierdie twee afgebeeld was, en nog vir die gelowiges toekomende is. Die rede waarmee die apostel dit bewys, is omdat die rus van God op die sabbat ná die skepping van alle dinge só lank, naamlik omtrent drieduisend jaar, gelede was, en dat die Israeliete reeds lank tevore, naamlik meer as vierhonderd jaar gelede, deur Josua in die rus van die land Kanaän ingebring was, derhalwe spreek Dawid hier van ’n rus waartoe die gelowiges nog daagliks uitgenooi word, soos hy deur die woord vandag bewys, en wat derhalwe nog vir hulle bewaar en toekomende is, tot watter gevolgtrekking hy in vers 9 kom. 11 Gr. geword, of: geskied het. Want in ses dae het God die hemel en die aarde geskape, en op die sewende dag daarvan gerus. |
Want Hy het 12êrens van die sewende dag so gespreek: bEn God het op die sewende dag 13van al sy werke 14gerus;
| b Gén. 2:2. Ex. 20:11; 31:17. | 12 Naamlik in Gén. 2:2. Ex. 20:11.
13 Naamlik wat Hy Hom voorgeneem het om te skep. Want van die onderhouding van alle dinge en die herstel van dit wat daarin verval, rus God nimmermeer, Ps. 104:13, ens. Joh. 5:17. Hand.17:25, ens. 14 Dit is, opgehou om nuwe soorte skepsele voort te bring. Want God word nie moeg of afgemat nie, Jes. 40:28. Daarom het Hy geen sodanige rus daarvan nodig nie. |
en nou 15hier weer: Hulle sal in my rus nie ingaan nie.
| 15 Naamlik Psalm 95, waarvan in die voorgaande gespreek is. |
Terwyl dit dan 16so is dat sommige daar ingaan, en diegene aan wie die evangelie 17eers verkondig is, deur ongehoorsaamheid nie ingegaan het nie,
| 16 Naamlik deur ’n noodwendige gevolg, soos in vers 3 se kanttekening.
17 Naamlik deur Moses, in die woestyn, soos in vers 2 se kanttekening. |
bepaal 18Hy weer ’n sekere dag, naamlik vandag, as Hy soveel 19later 20deur Dawid spreek, soos gesê is: cVandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie.
| c Ps. 95:7. Hebr. 3:7. | 18 Naamlik God die Heilige Gees, soos uitgedruk word in Hebr. 3:7.
19 Naamlik nadat die Israeliete uit Egipte verlos was en in die land Kanaän aangekom het. 20 Gr. in Dawid, dit is, in die psalms van Dawid; of: deur Dawid, soos die woord in ook gebruik word in Rom. 9:25. |
Want as 21Josua 22aan hulle rus gegee het, sou Hy nie van ’n ander dag daarná spreek nie.
| 21 Gr. Jesus. Dit is, Josua, die seun van Nun, wat die kinders van Israel in die land Kanaän gebring het. Sien Hand. 7:45.
22 Naamlik waarin die hoogste geluk van die mense geleë is, en wat Dawid aandui. Want hoewel die land Kanaän ook ’n rusplek was vir die Israeliete, was hulle hoogste geluk nie daarin geleë nie, maar dit was slegs ’n skadu van hierdie laaste en geestelike rus, en moes hulle daarom ook naarstiglik daarna streef om deur die geloof daartoe te kom. Of: hulle in die rus gebring het. |
Daar bly dus 23’n sabbatsrus oor 24vir die volk van God;
| 23 Gr. sabbatismos, dit is, ’n rus, naamlik bo die rus van die land Kanaän en van die sewende dag, dit is die geestelike en ewige rus wat hiermee uitgebeeld word, en wat hy in die volgende vers beskryf.
24 Dit is, vir die ware gelowiges, wat die ware Israeliete en kinders van die belofte is. |
25want wie in sy rus ingegaan het, rus ook self van sy werke soos God van syne.
| 25 Deur die woordjie wie word elke gelowige verstaan, van wie gesê word dat hulle in die rus van God ingaan, wanneer hulle hier rus van die volbringing van die werke van die vlees, en hiernamaals ten volle sal rus van al hulle arbeid, Openb. 14:13. Van hierdie rus word die sabbat hier ook as ’n sakramentele teken en beeld aangemerk. |
Laat ons ons dan beywer om 26in te gaan in dié rus, sodat niemand 27in dieselfde voorbeeld van 28ongehoorsaamheid mag val nie.
| 26 Naamlik deur ’n standvastige geloof soos die volgende woorde meebring.
27 Dit is, ’n voorbeeld van ongehoorsaamheid word, soos ons vaders in die woestyn was. Ander verstaan die woord val as verlore gaan. 28 Of: ongelowigheid. |
29Want die woord van God is 30lewend en kragtig en skerper d31as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot 32die skeiding van siel en gees en 33van gewrigte en murg, en is 34’n beoordelaar van die oorlegginge en gedagtes van die hart.
| d Pred. 12:11. Jes. 49:2. Ef. 6:17. | 29 Sommige verstaan dit as Christus, wat die Woord van God genoem word, Joh. 1:1. Openb. 19:13. Die hele beskrywing wat volg, kom ook goed daarmee ooreen. Maar omdat Paulus die persoon van Christus in sy ander geskrifte nie met hierdie Naam noem nie, kan dit hier beter as die woord van die evangelie verstaan word, waarvan die krag ook elders beskryf word. Sien Rom. 1:16. 2 Kor. 3:8, 9. 1 Petr. 1:23, 25.
30 Naamlik deur die werking van die Heilige Gees, wat hierdie lewe en hierdie krag daardeur in ons harte openbaar. 31 Of: bo alle tweesnydende swaard. Die Griekse woord beteken eintlik ’n swaard wat twee monde het, en van twee kante af byt of sny. So word daar ook gesê dat daar uit Christus se mond ’n skerp swaard gaan, Openb. 19:15. Sien ook Jes. 11:4. Ef. 6:17. Hierdeur word met beeldspraak te kenne gegee dat God se Woord aan die een kant die harte verslaan deur die oortuiging van sondes en strawwe wat die mens verdien het, en aan die ander kant die harte suiwer en slegte begeertes doodmaak, om voortaan vir Christus te lewe. Sien ’n voorbeeld in Hand. 2:37, 38. 32 Dit is, tot in die diepste bewegings van die wil en die verstand van die mens. Sien ook 1 Thess. 5:23. 33 Dit is, van dit wat die mees verborge in die mens blyk te wees, soos die murg en die gewrigte is. 34 Van God se Woord word gesê dat dit die oorlegginge en gedagtes van die hart beoordeel of onderskei, omdat die mens wat deur God se Woord onderrig en vermaan is, hom verontskuldig of beskuldig voor God se oordeel, en hom daaroor voor God verneder, of ook die moed gee om vrymoedig tot die troon van God se genade te gaan. Sien 1 Kor. 14:24, 25. |
eEn daar is geen skepsel onsigbaar voor 35Hom nie, maar alles is 36oop en 37bloot voor die oë van Hom 38met wie ons te doen het.
| e Ps. 33:13. | 35 Naamlik God, vers 12, met wie ons te doen het, soos in die vervolg van die teks staan. Só klim hy dan hier van die Woord van God tot God self, wat die Kenner en Regter van almal is. Dit is ’n nuwe rede waarom ons goed op God se Woord moet ag gee, omdat dié Woord so ’n krag oor ons siele het, deur Hom wat alles weet en bereg.
36 Gr. naak. 37 Die Griekse woord beteken die nek of die keel oopmaak, om die dele of inwendige organe te kan sien wat in die bors is, soos die priesters gewoonlik die diere wat geoffer word, van die nek af eers die bors oopgemaak het, om te sien of al die dele daarin rein en sonder gebrek was. 38 Of: aan wie ons rekenskap moet gee; of: tot wie ons spreek, naamlik in ons gebede. Of: van wie ons die woord het, of spreek, naamlik in hierdie bespreking van ons. |
Christus oortref die hoëpriesters van die ou verbond.
f39TERWYL ons dan ’n groot Hoëpriester het wat 40deur die hemele 41deurgegaan het, naamlik Jesus, die Seun van God, laat ons 42die belydenis vashou.
| f Hebr. 3:1; 6:20; 8:1; 9:11. | 39 Hier sluit die apostel die bespreking van die profetiese amp van Christus af, en gaan voort tot sy priesterlike en koninklike amp. Hy skryf terstond ook ’n troon aan Hom toe en vergelyk Hom met Melgisédek; en noem Hom ’n groot Hoëpriester, omdat Hy groter is as al die hoëpriesters van die Ou Testament, wat slegs skaduwees van Christus se priesteramp was, soos in die volgende vyf hoofstukke breedvoeriger verklaar sal word.
40 Naamlik wat sigbaar is. 41 Naamlik tot in die derde hemel, wat die troon van God is, en die heerlike woonplek van die heilige engele en geeste, wat deur die Allerheiligste afgebeeld word, soos in Hebr. 9:24 verklaar word. Sien ook 2 Kor. 5:8; 12:2, 4. 42 Dit is, die leer van hierdie groot Hoëpriester deur die ware geloof standvastig bely, nieteenstaande alle swarighede en vervolginge wat ons daardeur mag oorkom. |
gWant ons het nie ’n hoëpriester wat nie met ons swakhede medelye kan hê nie, hmaar een wat 43in alle opsigte versoek is 44net soos ons, maar isonder sonde.
| g Hebr. 2:18.
h Filip. 2:7. i Jes. 53:9. 2 Kor. 5:21. 1 Petr. 2:22. 1 Joh. 3:5. |
43 Naamlik in alle dinge waaraan die mens nie net in hierdie lewe van nature onderworpe is nie, maar ook selfs die swarighede en strawwe, wat deur die sonde daarby gekom het; uitgesonder alleen die sonde self, wat deur gehoorsaamheid, heiligheid en regverdigheid vernietig moes word.
44 Gr. na gelykheid. |
Laat ons dan met vrymoedigheid kna 45die troon van die genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry en genade vind 46om op die regte tyd gehelp te word.
| k Rom. 3:25. | 45 Naamlik wat God nou in Christus opgerig het. Dit wil voorkom of die apostel hier verwys na die genadestoel [versoendeksel], wat op die verbondsark was, waardeur die tafels van die wet – wat die uiterste gehoorsaamheid of straf in die eerste verbond vereis het – bedek was. Só word Christus ook genoem in Rom. 3:25 en die kanttekening.
46 Gr. tot hulp wat betyds is, of: tot hulp op die regte tyd. Naamlik wanneer dit vir ons tot ons saligheid bevorderlik of nodig is. |