Die sending van die sewentig dissipels.

EN ná hierdie dinge het die Here weer sewentig ¹ander aangestel, en hulle twee-twee ²voor Hom uit gestuur na elke stad en plek waar Hy sou kom.

Hy sê toe vir hulle: ^aDie oes is wel ³groot, maar die arbeiders min. ^bBid dan die Here van die oes dat Hy ⁴arbeiders in sy oes ⁵uitstuur.

^cGaan dan; kyk, Ek stuur julle soos lammers onder wolwe.

^dMoenie ’n beurs of ’n reissak of skoene dra nie, ^een ⁶groet niemand op die pad nie.

^fEn in watter huis julle ook al mag ingaan, sê eers: ⁷Vrede vir hierdie huis!

En as dáár ⁸’n man van vrede is, sal julle vrede op hom rus; anders sal dit tot julle terugkeer.

^gBly dan in daardie selfde huis en eet en drink wat hulle het, ^hwant die arbeider is sy loon werd. ⁹Moenie van huis tot huis gaan nie.

En in watter stad julle ook al mag ingaan en hulle jul ontvang, ¹⁰eet wat aan julle voorgesit word.

En maak die siekes gesond wat daarin is, en sê vir hulle: Die koninkryk van God het naby julle gekom.

ⁱMaar in watter stad julle ook al mag ingaan en hulle jul nie ontvang nie, gaan uit op sy strate en sê:

^kSelfs die stof wat uit julle stad aan ons kleef, ¹¹vee ons vir julle af; maar tog moet julle dit weet dat die koninkryk van God naby julle gekom het.

En Ek sê vir julle: Vir Sodom sal dit verdraagliker wees in ¹²dié dag as vir daardie stad.

Wee jou, Górasin, wee jou, Betsáida! want as in Tirus en Sidon die ¹³kragtige dade plaasgevind het wat in julle plaasgevind het, sou hulle lankal in sak en as gesit en hulle bekeer het.

Maar vir Tirus en Sidon sal dit in die oordeel verdraagliker wees as vir julle.

En jy, Kapérnaüm, wat tot die hemel toe verhoog is, jy sal tot die ¹⁴doderyk toe neergestoot word.

^lWie na julle luister, luister na My; en wie julle verwerp, verwerp My; ^men wie My verwerp, verwerp Hom wat My gestuur het.

En ¹⁵die sewentig het met blydskap teruggekom en gesê: Here, ook die duiwels onderwerp hulle aan ons in u Naam.

Toe sê Hy vir hulle: ⁿEk het die Satan ¹⁶soos ’n bliksem ¹⁷uit die hemel sien ¹⁸val.

^oKyk, Ek gee aan julle die mag om ¹⁹op slange en skerpioene te trap, en oor al die krag ²⁰van die vyand; en niks sal julle ooit ²¹skade doen nie.

Maar julle ²²moenie daaroor bly wees dat ²³die geeste aan julle onderworpe is nie, maar wees liewer bly ^pdat julle name ²⁴in die hemele opgeskrywe is.

^qIn dieselfde uur het Jesus Hom ²⁵in die gees verheug en gesê: ²⁶Ek loof U, Vader, Here van die hemel en die aarde, dat U hierdie dinge verberg het ^rvir ²⁷wyse en verstandige mense en dit aan ²⁸kindertjies geopenbaar het. Ja, ²⁹Vader, want so was dit u welbehae.

^30sAlles is aan My oorgegee deur my Vader; en niemand weet wie die Seun is nie, behalwe die Vader, en wie die Vader is nie, behalwe die Seun en ^thy aan wie die Seun dit wil ³¹openbaar.

En Hy het Hom omgedraai na sy dissipels en afsonderlik aan hulle gesê: ^vSalig is die oë wat sien ³²wat julle sien;

^xwant Ek sê vir julle, baie profete en konings ³³het gewens om te sien wat julle sien, en het dit nie gesien nie, en om te hoor wat julle hoor, en het dit nie gehoor nie.

Gelykenis van die barmhartige Samaritaan.

EN daar het ’n sekere wetgeleerde opgestaan wat Hom versoek het deur te sê: Meester, wat moet ek doen om die ewige lewe te beërwe?

En Hy antwoord hom: Wat is in die wet geskrywe? Hoe lees jy?

En hy antwoord en sê: ^yJy moet die Here jou God liefhê uit jou hele hart en uit jou hele siel en uit jou hele krag en uit jou hele verstand; ^zen jou naaste soos jouself.

Toe sê Hy vir hom: Jy het reg geantwoord; doen dit, en jy sal ³⁴lewe.

Maar hy wou ³⁵homself regverdig, en sê vir Jesus: En wie is my naaste?

En Jesus antwoord en sê: ’n Sekere man ³⁶het afgegaan van Jerusalem na Jérigo en onder rowers verval, en nadat hulle hom uitgetrek en ³⁷geslaan het, gaan hulle weg en laat hom half dood lê.

En ³⁸bygeval het ’n priester met daardie pad afgekom, en toe hy hom sien, gaan hy anderkant verby.

En net so het ook ’n Leviet by dié plek gekom en hom gesien en anderkant verbygegaan.

Maar ’n sekere ³⁹Samaritaan wat op reis was, het op hom afgekom; en toe hy hom sien, het hy innig jammer gevoel,

en na hom gegaan, sy wonde verbind en olie en wyn daarop gegooi. Hy het hom toe op sy eie pakdier gehelp en hom na ’n herberg geneem en vir hom gesorg.

En toe hy die volgende môre weggaan, haal hy twee ⁴⁰pennings uit en gee dit aan die eienaar van die herberg en sê vir hom: Sorg vir hom, en enige onkoste wat jy nog meer mag hê, sal ek jou betaal as ek terugkom.

Wie dan van hierdie drie, dink jy, was die ⁴¹naaste van hom wat onder die rowers verval het?

En hy antwoord: Hy wat barmhartigheid aan hom bewys het. Toe sê Jesus vir hom: Gaan en doen jy net so.

Martha en Maria.

EN op hulle reis het Hy in ’n ⁴²sekere dorp gekom, en ’n vrou met die naam van Martha het Hom in haar huis ontvang.

En sy het ’n suster gehad met die naam van Maria; dié ⁴³het ^aaan die voete van Jesus gesit en na sy woord geluister.

Maar Martha was baie besig ⁴⁴om alles klaar te maak. Sy kom toe daar staan en sê: Here, gee U nie om dat my suster my alleen laat bedien nie? Sê dan vir haar ⁴⁵dat sy my moet help.

Maar Jesus antwoord en sê vir haar: Martha, Martha, jy is besorg en verontrus oor baie dinge;

maar ⁴⁶een ding is nodig; en Maria het die goeie deel uitgekies ^bwat van haar nie weggeneem sal word nie.