Die doop van Johannes.

(Matt. 21:23-27 en ooreenk. pl.)

EN^a op een van dié dae, terwyl Hy besig was om die volk in die tempel te leer en ¹die evangelie te verkondig, kom die owerpriesters en die skrifgeleerdes saam met die ouderlinge by Hom staan,

en hulle spreek met Hom en sê: Vertel ons ²deur watter ³gesag U ⁴hierdie dinge doen, of wie dit is wat U hierdie gesag gegee het?

En Hy antwoord en sê vir hulle: Ek sal julle ook ⁵een ding vra — sê vir My:

⁶die doop van Johannes, was dit ⁷uit die hemel of uit mense?

Toe het hulle ⁸onder mekaar geredeneer en gesê: As ons sê: Uit die hemel — sal Hy sê: Waarom het julle hom dan nie geglo nie?

En as ons sê: Uit mense — sal die hele volk ons stenig, want hulle is daarvan oortuig dat Johannes ’n profeet is.

Toe antwoord hulle dat hulle nie weet ⁹waarvandaan nie.

En Jesus sê vir hulle: Dan vertel Ek julle ook nie ¹⁰deur watter gesag Ek hierdie dinge doen nie.

Gelykenis van die landbouers.

(Matt. 21:33-46 en ooreenk. pl.)

^bTOE begin Hy aan die volk ¹¹hierdie gelykenis te vertel: ’n Sekere man het ’n wingerd geplant en dit aan landbouers verhuur en vir ¹²’n geruime tyd op reis gegaan.

En op ¹³die regte tyd het hy ’n dienskneg na die landbouers gestuur, dat hulle hom van die vrug van die wingerd sou gee. Maar die landbouers het hom geslaan en met leë hande weggestuur.

En ¹⁴hy het weer ’n ander dienskneg gestuur, en hulle het hom ook geslaan en skandelik behandel en met leë hande weggestuur.

En hy het weer ’n derde gestuur, en hulle het ook hierdie een gewond en uitgedryf.

Toe sê die eienaar van die wingerd: ¹⁵Wat sal ek doen? Ek sal my geliefde seun stuur; miskien sal hulle ontsag hê as hulle hom sien.

Maar toe die landbouers hom sien, het hulle onder mekaar geredeneer en gesê: ^cDit is die erfgenaam; ^dkom laat ons hom doodmaak, sodat die erfdeel ons s’n kan wees.

En hulle het hom uit die wingerd gewerp en hom doodgemaak. Wat sal die eienaar van die wingerd dan aan hulle doen?

Hy sal kom en daardie landbouers ombring en die wingerd aan ¹⁶ander gee. En toe hulle dit hoor, sê hulle: ¹⁷Nee, stellig nie!

Maar Hy het hulle aangekyk en gesê: Wat beteken dan hierdie ^eSkrifwoord: ¹⁸die steen wat die bouers verwerp het, dit het ’n hoeksteen geword?

^fElkeen wat ¹⁹op dié steen val, sal verpletter word; ^gmaar elkeen ²⁰op wie hy val, dié sal hy vermorsel.

Die vraag oor die belasting.

(Matt. 22:15-22 en ooreenk. pl.)

TOE probeer die owerpriesters en die skrifgeleerdes in daardie selfde uur om die hande aan Hom te slaan, maar hulle het die volk gevrees; want hulle het geweet dat Hy hierdie gelykenis met die oog op hulle self uitgespreek het.

^hEn hulle het Hom in die oog gehou en ²¹spioene gestuur wat geveins het dat hulle ²²regverdig was, sodat hulle Hom op ’n woord ²³kon betrap, om Hom oor te lewer aan die owerheid en aan die gesag van die goewerneur.

En hulle het Hom gevra en gesê: Meester, ons weet dat U reguit praat en leer en die ²⁴persoon nie aanneem nie, maar die weg van God in waarheid leer —

is dit ²⁵ons geoorloof om aan die keiser belasting te betaal of nie?

Maar Hy het hulle listigheid bemerk en vir hulle gesê: Waarom versoek julle My?

Wys My ’n ²⁶penning. Wie se beeld en opskrif het dit? Hulle antwoord en sê: Die keiser s’n.

Toe sê Hy vir hulle: ⁱBetaal dan aan die keiser wat die keiser toekom, en aan God wat God toekom.

En hulle kon Hom nie voor die volk op ’n woord ²⁷betrap nie, en verwonderd oor sy antwoord het hulle geswyg.

Die Sadduseërs en die opstanding.

(Matt. 22:23-33 en ooreenk. pl.)

^kEN sommige van die ²⁸Sadduseërs het gekom — hulle wat ²⁹ontken dat daar ’n opstanding is — en Hom gevra

en gesê: Meester, ^lMoses het ons ³⁰voorgeskrywe: As iemand se getroude broer sterwe en hy sterf sonder kinders, dan moet sy broer die vrou neem en vir sy broer ³¹kinders verwek.

Nou was daar sewe broers, en die eerste het ’n vrou geneem en kinderloos gesterwe.

En die tweede het die vrou geneem, en hy het ook kinderloos gesterwe.

En die derde het haar geneem; en net so ³²al sewe. En hulle het geen kinders nagelaat nie en het gesterwe.

En ten laaste het die vrou ook gesterwe.

In die opstanding dan, wie van hulle se vrou sal sy wees? — want al sewe het haar as vrou gehad.

Toe antwoord Jesus en sê vir hulle: Die kinders ³³van hierdie eeu trou en word in die huwelik uitgegee;

maar die wat ³⁴waardig geag word om ³⁵daardie eeu en die opstanding uit die dode te verkry, trou nie en word nie in die huwelik uitgegee nie.

Want hulle kan ook nie meer sterwe nie, want hulle is soos ^mdie engele en is ³⁶kinders van God, omdat hulle kinders van die opstanding is.

En dat die dode opgewek word, het ³⁷Moses ook in die gedeelte oor die doringbos ³⁸aangedui, ³⁹waar hy ⁿdie Here noem die God van Abraham en die God van Isak en die God van Jakob.

Hy is tog nie ’n God van dooies nie, maar van lewendes, ⁴⁰want almal leef vir Hom.

En sommige van die skrifgeleerdes antwoord en sê: Meester, U het goed gespreek.

En ⁴¹hulle het Hom nie meer iets durf vra nie.

Die Christus, die seun van Dawid.

(Matt. 22:41 vv. en ooreenk. pl.)

^oTOE sê Hy vir hulle: Hoe is dit dat hulle sê dat die Christus die seun van Dawid is?

En Dawid self sê in die boek van die Psalms: ^pDie Here het tot my Here gespreek: Sit aan my regterhand

totdat Ek u vyande gemaak het ’n voetbank van u voete.

Dawid noem Hom dan Here, en ⁴²hoe is Hy sy seun?

Jesus waarsku teen die skrifgeleerdes.

(Matt. 23:1; Mark. 12:38-40.)

EN terwyl die hele volk luister, sê Hy vir sy dissipels:

^qPas op vir die skrifgeleerdes wat graag in ⁴³lang klere rondloop en van die begroetinge op die markte hou en van die voorste banke in die sinagoges en die voorste plekke by die ⁴⁴maaltye.

^rHulle eet die ⁴⁵huise van die weduwees op en doen vir die skyn lang gebede. Hulle sal ’n ⁴⁶swaarder ⁴⁷oordeel ontvang.