Die opstanding.

(Matt. 28:1-16 en ooreenk. pl.)

EN^{a 1}baie vroeg in die môre, ²op die eerste dag ³van die week, het hulle en ⁴ander saam met hulle by die graf gekom en die speserye gebring wat deur hulle toeberei was.

En hulle het die steen van die graf afgerol gevind.

En toe hulle ingaan, het hulle nie die liggaam van die Here Jesus gekry nie.

En terwyl hulle hieroor ⁵in verleentheid was, staan daar twee ⁶manne by hulle in ⁷blink klere.

En toe hulle baie bevrees word en met hulle aangesigte na die aarde buig, sê die manne vir hulle: Waarom soek julle die Lewende by die dooies?

Hy is nie hier nie, maar Hy het opgestaan. ^bOnthou hoe Hy vir julle ⁸gesê het toe Hy nog in Galiléa was:

Die Seun van die mens moet oorgelewer word in die hande van sondige mense en gekruisig word en op die derde dag opstaan.

En hulle het sy woorde ^conthou.

^dHulle gaan toe terug van die graf en vertel dit alles aan die elf en aan ⁹al die ander.

En dit was Maria Magdaléna en ¹⁰Johanna en Maria, die moeder van ¹¹Jakobus, en die ander vroue saam met hulle wat dit aan die apostels vertel het.

En hul woorde het vir hulle na ¹²onsinnige praatjies gelyk, en hulle het hul nie geglo nie.

^eMaar Petrus het opgestaan en ¹³na die graf gehardloop; en toe hy neerbuk, sien hy die doeke alleen lê. En hy het weggegaan huis toe, vol verwondering oor wat gebeur het.

Die Émmaüsgangers.

^fEN twee ¹⁴van hulle was dieselfde dag op pad na ’n dorp wat ¹⁵agt myl van Jerusalem af was, met die naam van Émmaüs.

En hulle was in gesprek met mekaar oor al hierdie dinge wat voorgeval het.

En terwyl hulle praat en mekaar ondervra, ^gkom Jesus self nader en loop met hulle saam.

Maar hulle oë is ¹⁶weerhou, ¹⁷sodat hulle Hom nie kon herken nie.

En Hy sê vir hulle: Watter woorde is dit wat julle met mekaar loop en wissel, en waarom is julle ¹⁸bedroef?

En die een wie se naam Kléopas was, antwoord en sê vir Hom: Is U alleen ¹⁹’n vreemdeling in Jerusalem en weet U nie van die dinge wat in hierdie dae daarin gebeur het nie?

En Hy sê vir hulle: Watter dinge? En hulle antwoord Hom: Die dinge aangaande Jesus, die Nasaréner, ^h20wat ’n profeet was, kragtig in ²¹werk en woord voor ²²God en die hele ²³volk;

en hoe ons owerpriesters en owerstes Hom oorgelewer het tot die doodstraf en Hom gekruisig het.

En ons het gehoop dat dit Hy was ⁱwat ²⁴Israel ²⁵sou verlos; maar nou is dit vandag, met dit alles, die derde dag vandat dit plaasgevind het.

^kMaar sommige vroue ²⁶uit ons het ons ook ontstel nadat hulle vroeg by die graf was;

en toe hulle sy liggaam nie kry nie, het hulle gekom en gesê dat hulle ook ’n gesig gesien het van engele wat sê dat Hy lewe.

En sommige van die wat saam met ons was, het na die graf gegaan en dit net so gevind soos die vroue ook gesê het; maar Hom het hulle nie gesien nie.

En Hy sê vir hulle: o Onverstandiges, met harte wat traag is om te glo alles wat die profete gespreek het!

^lMoes die Christus nie hierdie dinge ly en in sy heerlikheid ²⁷ingaan nie?

^mEn Hy het begin van Moses en ⁿal die profete af en vir hulle uitgelê in al die Skrifte die dinge wat op Hom betrekking het.

Daarop kom hulle naby die dorp waarheen hulle op reis was, en Hy ²⁸het gemaak of Hy verder wou gaan;

^omaar hulle het by Hom ²⁹aangedring en gesê: ^pBly by ons, want dit is amper aand en die dag het gedaal; en Hy het ingegaan om by hulle te bly.

En toe Hy met hulle aan tafel was, neem Hy die brood en ³⁰dank; en Hy ³¹breek dit en gee dit aan hulle.

Toe is hulle oë geopen en hulle het Hom herken, en ³²Hy het uit hulle gesig verdwyn.

En hulle sê vir mekaar: Was ons hart nie brandende in ons toe Hy met ons op die pad gepraat en vir ons die Skrifte ³³uitgelê het nie?

Toe staan hulle in dieselfde uur op en gaan na Jerusalem terug en vind die elf en die wat saam met hulle bymekaar was,

³⁴wat sê: Die Here het waarlik opgestaan ^qen het aan Simon verskyn.

Toe vertel hulle wat op die pad gebeur het en hoe Hy aan hulle bekend geword het by die breking van die brood.

Verskyning van Jesus aan die apostels.

(Joh. 20:19 vv.)

^rEN terwyl hulle hieroor praat, staan Jesus self in hul midde en sê vir hulle: Vrede vir julle!

Toe het hulle verskrik en baie bang geword en gemeen dat hulle ³⁵’n gees sien.

En Hy sê vir hulle: Waarom is julle ontsteld en waarom kom daar twyfel in julle hart op?

Kyk na my hande en my voete, ³⁶want dit is Ek self. Voel aan My en kyk; want ’n gees het nie vlees en bene soos julle sien dat Ek het nie.

En terwyl Hy dit sê, wys Hy hulle sy hande en sy voete.

En toe hulle van blydskap nog nie kon glo nie en hulle verwonder, sê Hy vir hulle: ^sHet julle hier iets ³⁷om te eet?

Daarop gee hulle Hom ’n stuk gebraaide vis en ’n stuk heuningkoek.

En Hy het dit geneem en ³⁸voor hulle oë geëet.

En Hy sê vir hulle: ^tDit is die woorde wat Ek met julle gespreek het toe Ek nog ³⁹by julle was, dat alles wat oor My geskrywe is in die wet van Moses en die profete en die psalms, vervul moet word.

Toe ⁴⁰open Hy hulle verstand om die Skrifte te verstaan.

En Hy sê vir hulle: ^vSo is dit geskrywe, en so moes die Christus ly en op die derde dag uit die dode opstaan,

en bekering en ^xvergewing van sondes in sy Naam verkondig word aan al die nasies, ^y41van Jerusalem af en verder.

En julle is getuies van hierdie dinge.

^zEn kyk, Ek stuur die ⁴²belofte van my Vader op julle. ^aMaar julle moet in die stad Jerusalem ⁴³bly totdat julle toegerus is met ⁴⁴krag ⁴⁵uit die hoogte.

Die hemelvaart.

(Hand. 1:9-11.)

^bEN Hy het hulle ⁴⁶uitgelei tot by Betánië. En Hy het sy hande opgehef en hulle geseën.

^cEn terwyl Hy hulle seën, het Hy van hulle geskei en is in die hemel opgeneem.

En hulle het Hom aanbid en na Jerusalem teruggegaan met groot blydskap.

En hulle was gedurig in die tempel en het God geprys en ⁴⁷gedank. Amen.