Gelykenis van die saaier.

(Matt. 13:1-23 en ooreenk. pl.)

EN^a Hy het nog ’n maal by ¹die see begin leer; en ’n groot menigte het by Hom saamgekom, sodat Hy in die skuit geklim en op die see gaan sit het, en die hele skare was op die land by die see.

En Hy het hulle baie dinge geleer deur ²gelykenisse en vir hulle ³in sy lering gesê:

Luister! ’n Saaier het uitgegaan om te saai.

En terwyl hy saai, het ’n deel langs die pad geval, en die voëls van die hemel het gekom en dit opgeëet.

En ’n ander deel het op ’n rotsagtige plek geval waar dit ⁴nie baie grond gehad het nie; en dadelik het dit opgekom, omdat dit geen diepte van grond gehad het nie.

En toe die son opgaan, is dit verskroei; en omdat dit ⁵geen wortel gehad het nie, het dit verdroog.

En ’n ander deel het in die dorings geval, en die dorings het opgekom en dit verstik; en dit het geen vrug opgelewer nie.

En ⁶’n ander deel het in die goeie grond geval, en dit het vrug opgelewer; want dit het opgekom, en gegroei, en dit het gedra: een dertig- en een sestig- en een honderdvoudig.

En Hy sê vir hulle: ⁷Wie ore het om te hoor, laat hom hoor.

^bEn toe Hy alleen was, het die wat ⁸saam met die twaalf rondom Hom was, Hom na die gelykenis gevra.

En Hy sê vir hulle: ^cAan julle is dit gegee om die verborgenheid van die koninkryk van God ⁹te ken, ^dmaar vir hulle ¹⁰wat buite is, kom alles deur gelykenisse,

^e11sodat hulle kan kyk en kyk, en nie sien nie; en hoor en hoor, en nie verstaan nie, dat hulle hul nie miskien bekeer en die sondes hulle vergewe word nie.

En Hy sê vir hulle: Begryp julle nie hierdie gelykenis nie? En hoe sal julle al die gelykenisse verstaan?

^fDie saaier saai ¹²die woord.

En dit ¹³is hulle wat langs die pad is — ¹⁴waar die woord gesaai word, maar sodra hulle dit gehoor het, kom die Satan dadelik en neem die woord weg wat in hulle harte gesaai is.

Net so ook is hulle by wie op rotsagtige plekke gesaai word — wat, as hulle die woord hoor, dit dadelik met blydskap aanneem,

maar geen wortel in hulleself het nie; hulle is net vir ’n tyd. Later as daar verdrukking of vervolging kom ter wille van die woord, ¹⁵struikel hulle dadelik.

En hulle by wie in die dorings gesaai word — dit is hulle wat die woord hoor,

^gen die sorge van hierdie ¹⁶wêreld en die verleiding van die rykdom en die begeerlikhede in verband met ¹⁷die ander dinge kom in en verstik die woord, en dit word onvrugbaar.

En dit is hulle by wie in die goeie grond gesaai is — hulle wat die woord hoor en aanneem en vrugte dra: een dertig- en een sestig- en een honderdvoudig.

Gelykenis van die lamp.

(Luk. 8:16-18.)

^hEN Hy het vir hulle gesê: ¹⁸Die lamp kom tog nie om onder die maatemmer of onder die bed gesit te word nie. Is dit nie om op die staander gesit te word nie?

ⁱWant daar is ¹⁹niks verborge wat nie openbaar sal word nie, en daar is niks weggesteek nie of dit moet in die lig kom.

As iemand ore het om te hoor, laat hom ²⁰hoor.

En Hy het vir hulle gesê: Pas op wat julle hoor; ^kmet die ²¹maat waarmee julle meet, sal vir julle gemeet word, en daar sal bygevoeg word vir julle wat hoor.

^lWant wie het, vir hom sal gegee word; en wie nie het nie, van hom sal weggeneem word ook wat hy het.

Gelykenis van die saad.

EN Hy het gesê: So is die ²²koninkryk van God, soos wanneer ’n mens die saad in die grond gooi;

en hy gaan ²³slaap en staan op, nag en dag, en die saad spruit uit en word ²⁴groot — hoe, weet hy self nie.

Want ²⁵vanself bring die aarde vrug voort, eers ’n halm, dan ’n aar, dan die volle koring in die aar.

En wanneer die vrug dit toelaat, steek hy die sekel dadelik in, omdat die oes ²⁶daar is.

Gelykenis van die mosterdsaad.

(Matt. 13:31, 32 en ooreenk. pl.)

^mEN Hy het gesê: Waarmee moet ons die koninkryk van God vergelyk, of met watter soort gelykenis moet ons dit voorstel?

Dit is ²⁷soos ’n mosterdsaad, wat ²⁸die kleinste is van al die soorte saad op die aarde wanneer dit in die grond gesaai is;

en wanneer dit gesaai is, kom dit op en word groter as al die groentesoorte en maak groot takke, sodat die voëls van die hemel onder sy skaduwee nes kan maak.

ⁿEn met baie sulke gelykenisse het Hy ²⁹die woord tot hulle gespreek ³⁰volgens wat hulle kon verstaan;

en sonder gelykenis het Hy tot hulle nie gespreek nie; maar afsonderlik het Hy vir sy dissipels alles uitgelê.

Jesus maak die storm stil.

(Matt. 8:23-27 en ooreenk. pl.)

^oEN toe dit aand geword het op daardie dag, het Hy vir hulle gesê: Laat ons oorvaar ³¹na die ander kant.

En hulle het die skare verlaat en Hom, ³²net soos Hy was, saamgeneem in die skuit; en daar was ook ander skuitjies by Hom.

En ’n groot stormwind het opgekom, en die golwe het in die skuit geslaan, sodat dit al vol wou word.

Maar Hy was agter op die skuit aan die slaap op die kussing. En hulle het Hom wakker gemaak en vir Hom gesê: ³³Meester, ³⁴gee U nie om dat ons vergaan nie?

En Hy het opgestaan en die wind ^pbestraf en vir die see gesê: Swyg, wees stil! En die wind het gaan lê, en daar het ’n groot stilte gekom.

Toe sê Hy vir hulle: Waarom is julle so bang? Hoe het julle dan geen ³⁵geloof nie?

En ³⁶’n groot vrees het hulle oorweldig, en hulle het vir mekaar gesê: Wie is Hy tog, dat selfs die wind en die see Hom gehoorsaam is!