Jesus in Násaret verag.

(Matt. 13:53-56.)

EN^a Hy het daarvandaan weggegaan en in sy ¹vaderstad gekom, en sy dissipels het Hom gevolg.

En toe dit sabbat geword het, begin Hy in die sinagoge te leer, en baie wat Hom gehoor het, was verslae en sê: Waar kry Hy hierdie dinge vandaan, en watter wysheid is aan Hom gegee, dat ook sulke ²kragte ³deur sy hande plaasvind?

^bIs Hy nie die ⁴timmerman, die seun van Maria, en die broer van Jakobus en Joses en Judas en Simon nie? En is sy susters nie hier by ons nie? En hulle het aanstoot aan Hom geneem.

En Jesus sê vir hulle: ^c’n Profeet is nie ongeëerd nie, behalwe in sy vaderland en onder sy familie en in sy huis.

^dEn Hy ⁵kon daar geen krag doen nie, behalwe dat Hy ’n paar siekes die hande opgelê en hulle gesond gemaak het.

En Hy was verwonderd oor hulle ongeloof. ^eDaarop het Hy die dorpe rondom deurgegaan en geleer.

Die sending van die twaalf.

(Matt. 10:5 vv. en ooreenk. pl.)

^fEN Hy het ⁶die twaalf na Hom geroep en hulle twee-twee begin uitstuur en het hulle mag gegee ⁷oor die onreine geeste,

en hulle bevel gegee om niks vir die pad saam te neem nie as net ⁸’n stok alleen — geen reissak, geen brood, geen ⁹geld in die beurs nie,

^gmaar ¹⁰skoene ¹¹aan die voete; en: Julle moet ¹²nie twee kledingstukke aantrek nie.

En Hy het vir hulle gesê: Waar julle ook al in ’n huis mag kom, bly dáár totdat julle daarvandaan vertrek.

^hEn almal wat julle nie ontvang of na julle luister nie, gaan daarvandaan weg en ⁱskud ¹³die stof onder julle voete af tot ’n getuienis teen hulle. ^kVoorwaar Ek sê vir julle, dit sal vir Sodom of Gomorra verdraagliker wees in die oordeelsdag as vir daardie stad.

En hulle het uitgegaan en gepreek dat die mense hulle moes bekeer.

En hulle het baie duiwels uitgedryf ^len baie siekes met olie ¹⁴gesalf en gesond gemaak.

Dood van Johannes die Doper.

(Matt. 14:1-12 en ooreenk. pl.)

^mTOE koning ¹⁵Herodes dit hoor — ¹⁶want sy naam het bekend geword — het hy gesê: Johannes die Doper het uit die dode opgestaan, en daarom ¹⁷werk dié kragte in Hom.

Ander het gesê: Hy is Elía, en ander weer het gesê: Hy is ’n profeet of soos een ¹⁸van die profete.

Maar toe Herodes dit hoor, sê hy: Johannes wat ek onthoof het, dit is hy; hy het uit die dode opgestaan.

ⁿWant Herodes self het gestuur en Johannes gevange geneem en hom in die gevangenis geboei, vanweë Heródias, die vrou van Filippus, sy broer, omdat hy met haar getrou het.

Want Johannes het aan Herodes gesê: ^oDit is u nie geoorloof om u broer se vrou te hê nie.

En Heródias het ’n oog op hom gehad en wou hom om die lewe bring en sy kon nie.

Want Herodes was bang vir Johannes, omdat hy wis dat hy ’n ^pregverdige en heilige man was, en hy het hom beskerm; en nadat hy hom gehoor het, het hy baie dinge gedoen en ¹⁹graag na hom geluister.

En op ²⁰die geskikte dag, toe Herodes ^qop sy verjaarsdag vir sy groot manne en die owerstes oor duisend en die vernaamstes van Galiléa ’n maaltyd gegee het;

en toe die dogter van dieselfde Heródias ²¹inkom en dans, en Herodes en die wat saam aan tafel was, behaag, sê die koning vir die meisie: Vra my net wat jy wil, en ek sal dit aan jou gee.

^rEn hy het vir haar gesweer: Net wat jy my vra, sal ek jou gee, al was dit ook die helfte van my koninkryk.

Daarop gaan sy uit en sê vir haar moeder: Wat sal ek vra? Toe antwoord sy: Die hoof van Johannes die Doper.

En dadelik gaan sy haastig in na die koning en vra en sê: Ek wil hê dat u my op die daad die hoof van Johannes die Doper op ’n skottel gee.

Toe word die koning baie bedroef, maar ter wille van die eed en die wat saam aan tafel was, wou hy haar nie ²²afwys nie.

^sEn die koning stuur dadelik een van sy ²³lyfwag met die bevel om sy hoof te bring; en hy het gegaan en hom in die gevangenis onthoof

en sy hoof op ’n skottel gebring en dit aan die meisie gegee, en die meisie het dit aan haar moeder gegee.

En toe sy dissipels dit hoor, het hulle gekom en sy lyk weggeneem en dit in ’n graf neergelê.

Eerste vermeerdering van die brode.

(Matt. 14:13-21 en ooreenk. pl.)

^tEN die apostels het by Jesus ²⁴saamgekom en Hom alles vertel wat hulle gedoen sowel as wat hulle geleer het.

En Hy sê vir hulle: Kom julle self in die ²⁵eensaamheid na ²⁶’n verlate plek en rus ’n bietjie. Want daar was baie wat kom en gaan, ^ven hulle het selfs geen geskikte tyd gehad om te eet nie.

^xEn hulle het met die skuit vertrek na ’n verlate plek in die eensaamheid.

En die skare het hulle sien weggaan, en baie het Hom herken en te voet van al die stede af daar saamgestroom en voor hulle uit gegaan en by Hom vergader.

²⁷En toe Jesus uitklim, ^ysien Hy ’n groot menigte, en Hy het vir hulle innig jammer gevoel, ^zomdat hulle soos skape sonder herder was; ^aen Hy het hulle baie dinge begin leer.

^bEn toe dit reeds ²⁸laat geword het, kom sy dissipels na Hom en sê: Die plek is verlate en dit is reeds laat.

Stuur hulle weg, sodat hulle na die ²⁹buitewyke en dorpe rondom kan gaan om brood vir hulleself te koop, want hulle het niks om te eet nie.

Maar Hy antwoord en sê vir hulle: Gee julle aan hulle iets om te eet. En hulle sê vir Hom: Moet ons gaan en vir tweehonderd ³⁰pennings brood koop en aan hulle gee om te eet?

En Hy sê vir hulle: Hoeveel brode het julle? Gaan kyk. ^cEn toe hulle dit ³¹te wete gekom het, sê hulle: Vyf, en twee visse.

En Hy het hulle beveel om almal ³²klompies-klompies op die groen gras te laat sit.

En hulle het gaan sit in ³³groepe van honderd en van vyftig.

Hy neem toe die vyf brode en die twee visse, ^dkyk op na die hemel en ^34edank; en Hy breek die brode en gee dit aan sy dissipels om dit aan hulle voor te sit. Ook die twee visse het Hy onder almal verdeel.

En almal het geëet en versadig geword;

en hulle het van die brokstukke twaalf mandjies vol opgetel, en van die visse.

En die wat van die brood geëet het, was omtrent vyfduisend manne.

Jesus wandel op die see.

(Matt. 14:22-36 en ooreenk. pl.)

^fEN dadelik het Hy sy dissipels gedwing om in die skuit te gaan en vooruit te vaar na die ³⁵oorkant, na Betsáida, onderwyl Hy die skare sou wegstuur.

^gEn nadat Hy van ³⁶hulle afskeid geneem het, het Hy na die berg gegaan om te bid.

^hEn toe dit aand geword het, was die skuit in die middel van die see en Hy alleen op die land.

En Hy het gesien dat hulle swaar kry met roei, want die wind was teen hulle. En omtrent die ³⁷vierde nagwaak het Hy na hulle gekom, al wandelende op die see. En Hy wou by hulle verbygaan.

En toe hulle Hom op die see sien loop, het hulle gemeen dat dit ’n ³⁸spook was en hard uitgeskreeu;

want hulle het Hom almal gesien en was ontsteld. Toe spreek Hy dadelik met hulle en sê vir hulle: Hou goeie moed, dit is Ek; moenie vrees nie.

En Hy het by hulle in die skuit geklim, en die wind het gaan lê; en hulle was by hulleself ³⁹uitermate verbaas en verwonderd.

Want hulle het ⁴⁰by die wonder van die brode nie verstandig geword nie, omdat hulle hart ⁴¹verhard was.

ⁱEn nadat hulle oorgevaar het, het hulle by die land Gennésaret aangekom en daar aan wal gaan lê.

En toe hulle uit die skuit gaan, het ⁴²die mense Hom dadelik herken,

en hulle het in daardie hele omtrek rondgeloop en die wat ongesteld was, op bedde begin ronddra na die plek waar hulle hoor dat Hy is.

En waar Hy ook al ingegaan het in dorpe of stede of ⁴³buitewyke, het hulle die wat ongesteld was, op die markpleine neergesit en Hom gesmeek om, al was dit maar die soom van sy kleed, ⁴⁴aan te raak; en almal wat Hom aangeraak het, het gesond geword.