Openbaring 1
Naam en onderwerp van die boek.
DIE1 openbaring van Jesus Christus wat 2God 3Hom gegee het om aan sy diensknegte 4te toon 5wat gou moet gebeur, en wat Hy deur die sending van sy engel aan sy dienskneg Johannes te kenne gegee het,
6wat getuig het van 7die woord van God en 8die getuienis van Jesus Christus — alles wat hy gesien het.
aSalig is hy wat die woorde van die profesie lees, en die wat dit hoor en bewaar wat daarin geskrywe is, bwant 9die tyd is naby.
Opdrag aan die sewe gemeentes van die provinsie Asië.
JOHANNES aan 10die sewe gemeentes 11in Asië: Genade vir julle en vrede 12van Hom cwat is en wat was en wat kom, en van 13die sewe Geeste wat voor sy troon is,
en van Jesus Christus, ddie 14getroue Getuie, edie Eersgeborene uit die dode en die Owerste oor die konings van die aarde! Aan Hom wat ons liefgehad het en ons van ons sondes gewas het f15in sy bloed
en ons gemaak het g16konings en hpriesters vir sy God en Vader, aan Hom die heerlikheid en die krag tot in alle ewigheid! Amen.
Kyk, iHy 17kom met die wolke, en 18elke oog sal Hom sien, ook hulle kwat Hom 19deursteek het; en 20al die geslagte van die aarde sal 21oor Hom rou bedryf; 22ja, amen!
lEk is die 23Alfa en die Oméga, 24die begin en die einde, sê 25die Here, wat is en wat was en wat kom, die Almagtige.
Jesus verskyn aan Johannes op Patmos. Bevel om op te skrywe wat hy sien, en dit te stuur aan die sewe gemeentes.
26EK, Johannes, julle broeder en deelgenoot in die verdrukking en in die koninkryk en lydsaamheid van Jesus Christus, was op die eiland wat 27Patmos genoem word, ter wille van die woord van God en om die getuienis van Jesus Christus.
Ek was m28in die Gees op 29die dag van die Here, en ek het agter my ’n groot stem gehoor, 30soos van ’n basuin,
wat sê: 31Ek is die Alfa en die Oméga, die eerste en die laaste, en skryf wat jy sien in ’n 32boek en stuur dit na die sewe gemeentes wat in Asië is: na 33Éfese en Smirna en Pérgamus en Thiatíre en Sardis en Filadelfía en Laodicéa.
Toe draai ek my om, om te sien 34watter stem met my gespreek het; en toe ek my omgedraai het, sien ek 35sewe goue kandelaars,
en tussen die sewe kandelaars Een soos n36die Seun van die mens met 37’n kleed aan wat tot op die voete hang, en o38gegord om die bors met ’n goue gordel.
Sy hoof en hare 39was wit soos pwit wol, soos sneeu, qen 40sy oë soos ’n vuurvlam,
en sy voete soos 41blink koper wat gloei soos in ’n oond, en sy stem rsoos die stem 42van baie waters.
En 43in sy regterhand het Hy 44sewe sterre gehou, en ’n skerp 45tweesnydende swaard het uit sy smond uitgegaan, en sy aangesig was 46soos die son wat skyn in sy krag.
En toe ek Hom sien, 47val ek soos ’n dooie aan sy voete; en Hy het sy regterhand op my gelê en vir my gesê: Moenie vrees nie; tEk 48is die eerste en die laaste
ven die 49lewende; en Ek was dood en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid. Amen. xEn Ek het 50die sleutels van die doderyk en van die dood.
Skryf 51die dinge op wat jy gesien het, 52die wat is sowel as die 53wat gaan gebeur;
die verborgenheid van die sewe sterre wat jy in my regterhand gesien het, en die sewe goue kandelaars: die sewe sterre 54is y55die engele van die sewe gemeentes, en die sewe kandelaars wat jy gesien het, is die sewe gemeentes.
| 1 Gr. Apokalupsis, hierdie woord word selfs in die algemene Latynse vertaling (Vulgaat) en verskeie ander behou, en beteken ’n openbaring of ontdekking van verborge dinge, soos hierdie woord aangaande die evangelie in die algemeen gebruik word, Matt. 11:25. Ef. 3:5. Hier word dit egter verstaan as ’n openbaring van die dinge wat hierna sal gebeur, soos in hierdie vers genoem word. Die woord openbaring word hier ook gebruik as ’n opskrif van die boek; soos die profete ’n dergelike opskrif in die begin van hul profesieë gebruik het. Sien Jes. 1:1. Hos. 1:1. Joël 1:1. Miga 1:1.
2 Naamlik die Vader, soos uit die volgende blyk. 3 Naamlik Jesus Christus, as Middelaar en ten opsigte van sy menslike natuur. Want as die ewige God is Hy een in wese en alwetendheid met die Vader; maar as Middelaar ontvang Hy van die Vader die opdrag en die bevel, en na sy mensheid ook selfs die kennis van die dinge wat tot uitvoering van sy middelaarsamp en tot saligheid van sy gemeente nodig is. Sien Joh. 1:16; 3:31, 32, ens. 4 Naamlik nie net met woorde nie, maar ook met gesigte en voorstellings. 5 Dit word gesê ten opsigte van die begin van hierdie gebeurtenisse, waarop die voortgang tot die laaste dag toe sou volg, 2 Petr. 3:8, 9. |
| 6 Naamlik Johannes.
7 Dit verstaan sommige as die openbaring wat volg; maar omdat dit wil voorkom of Johannes met hierdie woorde sy aansien wil versterk sodat die profesie wat volg des te beter aangeneem sal word, so word dit deur ander verstaan as sy voorgaande apostoliese prediking en geskrifte, waarin hy getuig het wat hy van Christus gesien en gehoor het, soos hy ook spreek in sy Evangelie, Joh. 19:35; 21:24, en in sy eerste brief, 1 Joh. 1:1, en soos van die apostels in die algemeen gesê word in Luk. 1:2. Dit kan egter ook as beide verstaan word. 8 Dit is, wat hy gegee het van Jesus Christus se persoon, van sy prediking, wonders, lyde, sterwe, en van sy verheerliking. Sien dergelike ook in Petrus, 2 Petr. 1:16, ens. |
| a Openb. 22:7.
b Openb. 22:10. |
9 Naamlik dat hierdie dinge sal begin om te gebeur; en derhalwe dat die gelowiges hulle met die oordeel van God teen die verdrukkers, en met die salige uitkoms vir die verdruktes (wat beide hier deurlopend voorgestel word) sal kan vertroos en versterk. Andersins word ook selfs gesê dat die laaste uur en dag naby is, omdat dit die mens onverwags sal oorval. Sien Matt. 24:43, ens. 1 Thess. 5:2, 4. 2 Petr. 3:10. Openb. 3:3. |
| c vers 8. Ex. 3:14. Openb. 4:8; 11:17; 16:5. | 10 Naamlik wat in vers 11 by name genoem word, wat vermoedelik deur Paulus gestig was, maar daarna deur Johannes, as die langslewende van al die apostels, opgebou en meer bevestig is, soos al die ou geskiedskrywings getuig dat hy in Éfese gesterf het. Onder hierdie sewe gemeentes word egter alle ander gemeentes van Christus verstaan, omdat sommige van die gemeentes nie baie lank ná die tyd van die apostel Johannes nie, tot niet gegaan het of verstrooi was; soos daarom ook in die slot van elke brief daarby gevoeg word: Wie ore het om te hoor, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sê.
11 Hy bedoel Klein-Asië, nou Anatolië of Natolië genoem, waarbinne hierdie stede almal geleë was. 12 Hierdeur word die ewige en onveranderlike Godheid van die Vader verstaan; die apostel druk hiermee die Naam uit van EHEJE, dit is, Ek is, wat God Homself gee, Ex. 3:14, en die Naam JEHOVA, waarmee die ewiglewende en onveranderlike God oral in die Ou Testament genoem word. 13 Sommige verstaan hierdeur die sewe engele, waarvan meermale in hierdie boek melding gemaak word, wat hier saam met God in hierdie wens van genade en vrede gestel sou wees, as instrumente van God en middele waardeur God sy gemeentes bewaar, en sy genade menigmaal bewys, soos Paulus in 1 Tim. 5:21 Timótheüs besweer voor God en die uitverkore engele. Maar omdat in hierdie wens die genade en vrede van hierdie sewe Geeste afgebid word met dieselfde woorde waarmee dit van God en daarna van Christus afgebid word, wat deur geen enkele skepsel gegee kan word nie, Jes. 42:8. Jak. 1:17, so moet hier deur hierdie sewe Geeste die Heilige Gees verstaan word, wat ook ’n gewer is van hierdie evangeliese genade en vrede, 2 Kor. 13:13, en vir hierdie rede sewe Geeste genoem word, omdat Hy sy gawes in hierdie sewe gemeentes so volkome uitstort asof Hy sewe geeste is. Hierdie verklaring word ook daaruit bewys dat hierdie sewe Geeste nêrens gereken word onder diegene wat God of die Lam aanbid nie, soos die vier lewende wesens, die vier-en-twintig ouderlinge, met al die skares van die heilige engele wel doen. Soos ook daaruit dat hierdie sewe Geeste uitdruklik in Openb. 4:5 sewe vuurfakkels wat brand voor die troon genoem word, dit is, die velerlei wyshede en gawes van die Heilige Gees (vgl. Jes. 11:2), wat die troon van God in die besonder verlig en versier; soos ook in Openb. 5:6 die horings en oë, dit is, die mag en wysheid van die Lam; en dat hulle in gelyke graad gestel word tussen God (Openb. 4:5) en tussen Christus (Openb. 5:6). Hier word egter die Heilige Gees met sy gawes tussen die Vader en Christus gestel, omdat die apostel van die weldade en eienskappe van Christus in die volgende verse nog meer wou spreek. |
| d Jes. 55:4. Openb. 3:14.
e 1 Kor. 15:20. Kol. 1:18. f Hand. 20:28. Hebr. 9:12, 14. 1 Petr. 1:19. 1 Joh. 1:7. Openb. 5:9. |
14 Naamlik wat aan ons die evangelie uit die boesem van die Vader gebring en deur sy dood verseël het, Joh. 1:18. 1 Tim. 6:13.
15 Dit is, deur sy bloedige dood en offer, Hebr. 9:14. |
| g 1 Petr. 2:9. Openb. 5:10.
h Rom. 12:1. 1 Petr. 2:5. |
16 Naamlik om geestelike heerskappy te voer oor die sonde en die wêreld en om aan God geestelike offers van dankbaarheid vir ons verlossing te bring. Sien 1 Petr. 2:5, 9. |
| i Dan. 7:13. Matt. 24:30; 25:31. Hand. 1:11. 1 Thess. 1:10. 2 Thess. 1:10. Jud. vers 14.
k Sag. 12:10. Joh. 19:37. |
17 Dit is, sal kom, naamlik op die laaste dag in sy heerlikheid, terwyl Hy in die wolke soos op sy regterstoel sit, om alle mense te oordeel, soos in Dan. 7:13. Waarmee Hy die vervulling van hierdie boek sal afsluit.
18 Naamlik nie net van die gelowiges nie, maar ook selfs van die ongelowiges, soos die volgende uitwys. 19 Dit is, gekruisig en gedood het, soos Jode en die heidene Hom hier op aarde in sy persoon aangedoen het, en ook daagliks gedoen het aan sy gemeente en lede. Hierdie teks is geneem uit Sag. 12:10, waar hierdie woorde profeties met betrekking tot God uitgespreek word, wat hier op die Seun van God, naamlik Christus, as dieselfde God, dui. 20 Dit wil voorkom of hierdie woorde in Sagaría slegs oor die stamme en geslagte van Israel uitgespreek word; maar dit is bekend dat onder hulle ook deurgaans die heidene, wat tot die kerk van Christus ten tyde van die Nuwe Testament geroep sou wees, gereken word. Daarom kan in hierdie teks wel alle volke, beide Jode en heidene, verstaan word, waarvan sommige hulle met droefheid en berou oor hul voorgaande vergrypings teen Christus en sy gemeente bekeer het, en hul bekering ook by die koms van Christus sal bewys; en die ander, wat hardnekkig is, hul Regter met verskrikking teen hulle sal moet sien kom. Die woorde van Sagaría sluit beide moontlikhede in. 21 Of: voor Hom. 22 Dit is, ja, dit sal so wees. Deur die gebruik van beide woorde word die groot begeerte van die profeet en ander gelowiges uitgedruk, en deur die verandering van die taal in Grieks (ja) en Hebreeus (amen) word gepas te kenne gegee dat hierdie wens deur die gelowige Grieke of heidene met die Hebreërs of Jode gemeenskaplik gedeel word. Sien Openb. 22:20. |
| l Jes. 41:4; 44:6. Openb. 21:6; 22:13. | 23 Hierdie spreekwyse is geneem uit die Griekse alfabet, die taal waarin Johannes hier skryf. Die A, by hulle alfa genoem, is die eerste, en die O, by hulle oméga genoem, is die laaste letter, soos in die teks ook verklaar word.
24 Naamlik van alle dinge; wat van God gesê word, nie net omdat Hy van ewigheid af voor alle skepsele was nie en Hy altyd dieselfde bly, al is dit dat die skepsele verander of vergaan, Hebr. 1:11, 12, maar ook omdat Hy die begin en die einde van alles is, sodat alle dinge deur Hom en tot sy eer is, Spr. 16:4. Rom. 11:36. Sien ook Jes. 41:4; 44:6. 25 Naamlik Christus, wat Hom hier aan Johannes openbaar en van wie in die voorgaande vers gespreek is; aan wie, as die enige God met die Vader en die Heilige Gees, hierdie eienskappe uitdruklik toegeskryf word, soos ook hierna in verse 11, 17 en Openb. 22:13. |
| 26 Hier begin die openbaring self; die apostel noem eers sy naam, volgens die gewoonte van die profete Jeremia, Daniël en ander, wat gewoonlik hul name in dergelike voorseggings noem, asook die plekke en geleenthede waarop sulke openbaringe aan hulle plaasgevind het, tot beter bevestiging van die sake.
27 Dit is ’n eiland geleë in die Middellandse en Egeïese See, een van die eilande van die Siklade, die eilandgroep waarheen die apostel Johannes verban was ter wille van die evangelie soos in die teks volg, deur keiser Domitianus, soos Eusebius in sy Kerklike Geskiedenisse, en Hiëronimus in sy Catalogus Series Ecclesiae, getuig. |
| m Openb. 4:2. | 28 Dit is, in ’n verrukking of verheffing van sinne deur die Heilige Gees, soos met Petrus gebeur het in Hand. 10:10, en Paulus van homself getuig in 2 Kor. 12:2, en soos met die profete ook deurgaans gebeur het.
29 Dit is, die eerste dag van die week, so genoem omdat Christus op dié dag opgestaan het uit die dood, en omdat die diens van die Here reeds in daardie tyd deur die Christene, in die plek van die sabbat, onderhou was, soos alle ou leraars getuig en dit ook af te lei is uit Hand. 20:7 en 1 Kor. 16:2. Op dié dag dan, wat vir die godsdiens geheilig was, is aan Johannes, wat met heilige oordenking besig was, omdat hy in ’n plek was waar daar toe skynbaar nog geen vergaderinge was nie, hierdie openbaring getoon. 30 Dit is, so helder en duidelik soos van ’n basuin. Want dat dit ’n sprekende stem was, blyk uit dit wat volg. |
| 31 Sien hieroor vers 8 se kanttekening.
32 Of: boekie. 33 Dit was die hoofstad van Klein-Asië, geleë teen die Ioniese See, waar Paulus ’n lang tyd gepreek het, Hand. 19:1, ens., en aan dié gemeente het hy die bekende brief aan die Efésiërs geskryf; die ses ander stede was ook in dieselfde Asië geleë. Van Smirna en Pérgamus is in die Skrif niks meer te lees nie, soos ook nie van Sardis en Filadelfía nie; maar van Thiatíre word wel melding gemaak in Hand. 16:14, in die bekering van Lídia, die purperverkoopster, en van Loadicéa in Kol. 4:15, 16. Daar word egter deur Plinius getuig dat sommige van dié stede ’n tyd daarna deur ’n aardbewing vergaan het. |
| 34 Dit is, wie se stem hierdie was.
35 Hierdeur word die sewe gemeentes aangedui, wat vir God so kosbaar soos goud is, soos in vers 20 verklaar word. Hierdie beeld is geneem van die goue kandelaar wat in die Heilige van die tabernakel was, en dag en nag deur die priesters met olie en lig in sy lampe voorsien moes word, Lev. 24:2, soos dieselfde beeld ook te vinde is in Sag. 4:2; daardeur was die gawes en verligting van die Heilige Gees afgebeeld, en die naarstigheid van die priesters in die versorging daarvan deur die woord en die sakramente. Hierdeur word aan Christus alleen, as die enigste Priester van die Nuwe Testament, die sorg en eer toegeskryf. |
| n Eség. 1:26. Dan. 7:13. Openb. 14:14.
o Openb. 15:6. |
36 Dit is, Christus Jesus, wat in die evangelie deurgaans so genoem word, en hier soos die Seun van die mens aangedui word, omdat Hy verskyn in ’n gesig, en nie in sy persoon nie; en dít in so ’n gedaante, nie wat Hy in sy natuur het nie, maar wat Hy in sy werkinge en eienskappe het, waarna hier verwys word; soos Hy elders as ’n lam, elders as sittende op ’n perd, elders op ander wyse in hierdie openbaring vertoon word. En Hy word die Seun van die mens genoem, nie net omdat Hy waaragtig mens is nie, uit ’n vrou gebore, maar omdat Hy die Een is, van wie Daniël, met hierdie selfde titel, Dan. 7:13, geprofeteer het, en wat ook so aan Daniël verskyn het. Of: Een soos ’n menseseun, dit is, soos ’n mens.
37 Naamlik wat na regte ’n priesterlike kleed was, Ex. 28:4, 40; 39:27. 38 Daarmee word Christus se vaardigheid in die bediening van sy amp uitgedruk, soos deur die goue gordel sy waardigheid. |
| p Dan. 7:9.
q Openb. 19:12. |
39 Daarmee word die wysheid en ewigheid van Jesus Christus afgebeeld, soos ook hierdie eienskappe van God die Vader so afgebeeld word in Dan. 7:9.
40 Hierdie volgende beelde is meestal geneem uit Dan. 10:6, waar aan Daniël ’n soortgelyke gesig verskyn het. Deur die vuurvlam word sy alwetende en allesdeurstralende oog, selfs in die harte van die mense, bedoel, soos af te lei is uit Openb. 2:18, 19, 23. |
| r Openb. 14:2. | 41 Gr. galkolibano, dit is, metaal uit Líbanon, of: fyn koper; soos dergelike verskyning staan in Eség. 1:7 en Dan. 10:6, waardeur die standvastigheid en onoorwinlike krag van Christus afgebeeld word, wat niemand kan aantas sonder om homself te beseer nie, en waarmee Hy alles aan Hom kan onderwerp.
42 Naamlik wat van die rotse afloop en deur niemand gestuit kan word nie. ’n Beeld van die krag van die stem van Christus, wat onder alle tale en volke deurgedring het, soos hierdie woord waters deur die engel self verklaar word, Openb. 17:15. |
| s Jes. 49:2. Ef. 6:17. Hebr. 4:12. Openb. 2:16; 19:15. | 43 Van hierdie sterre word gesê in die regterhand van Christus te wees, omdat Hy hulle stuur, regeer en beskerm, deur hulle kragtig is in die harte van die mense, en nogtans ook by magte is om hulle te straf, indien hulle hul roeping nie behoorlik waarneem nie; soos af te lei is uit Openb. 2:1, 5.
44 Hierdie sterre word hierna in vers 20 verklaar as die engele of opsieners van die gemeente, wat met sterre vergelyk word, omdat hulle die gemeente met hul leer en lewe moet voorlig, soos die sterre die reisende mense op land en op water voorlig. 45 Naamlik van sy Woord, sowel deur sy beloftes, tot troos van die gehoorsames, as deur sy waarskuwings, tot straf van die ongehoorsames, soos verklaar word in Openb. 2:16; 19:15. So word ook God se woord genoem in Ef. 6:17. Hebr. 4:12. 46 Hierdeur word die heerlikheid van Christus aangedui, soos ook van die gelowiges hiernamaals in die ewige lewe, Matt. 13:43, wat nogtans self geen heerlikheid besit behalwe van Christus en deur Christus nie. |
| t Jes. 41:4; 44:6; 48:12. | 47 Naamlik deels uit eerbied, deels uit verskrikking, soos Daniël, Dan. 8:18; 10:8, ens., en ander ook oorgekom het.
48 Sien daaroor verse 8, 11. |
| v Rom. 6:9.
x Job 12:14. Jes. 22:22. Openb. 3:7; 20:1. |
49 Anders: en Ek was die lewende en was dood. Want Christus dood synde na die vlees, het ewenwel lewend gebly na die Gees, dit is, na sy goddelike natuur, soos Hy ook nou na beide in ewigheid leef.
50 Dit is, die mag om julle van die dood en die hel (Gr. hades) te verlos en die vyande daarin te werp. Sien Matt. 10:28. |
| 51 Naamlik in hierdie gesig. Ander verstaan dit breër as alles wat in die gemeente van Christus tot die tyd van Christus se hemelvaart deur die apostel gesien was. Die eerste vers van hierdie hoofstuk is egter in stryd daarmee, soos ook die eerste vers van hfst. 4.
52 Dit is, die stand van die sewe gemeentes, soos dit tans is, en dit wat Ek jou binnekort sal beveel om aan hulle te skryf; wat in die volgende twee hoofstukke gebeur het. 53 Naamlik wat vanaf die begin van hfst. 4 tot aan die einde van die boek beskryf word. |
| y Mal. 2:7. | 54 Dit is, beteken, of stel dit voor; soos in Gén. 41:27 en meermale in die Heilige Skrif. Sien egter oor hierdie sewe sterre en sewe kandelare verse 12, 16 se kanttekeninge.
55 Dit is, leraars of opsieners van die sewe gemeentes, soos die profete en priesters ook soms engele genoem word, omdat hulle deur God uitgestuur word om die volk namens God te leer, te vermaan, te troos en te waarsku. Sien Rig. 2:1. Hag. 1:13. Mal. 2:7. |
Naam en onderwerp van die boek.
DIE1 openbaring van Jesus Christus wat 2God 3Hom gegee het om aan sy diensknegte 4te toon 5wat gou moet gebeur, en wat Hy deur die sending van sy engel aan sy dienskneg Johannes te kenne gegee het,
| 1 Gr. Apokalupsis, hierdie woord word selfs in die algemene Latynse vertaling (Vulgaat) en verskeie ander behou, en beteken ’n openbaring of ontdekking van verborge dinge, soos hierdie woord aangaande die evangelie in die algemeen gebruik word, Matt. 11:25. Ef. 3:5. Hier word dit egter verstaan as ’n openbaring van die dinge wat hierna sal gebeur, soos in hierdie vers genoem word. Die woord openbaring word hier ook gebruik as ’n opskrif van die boek; soos die profete ’n dergelike opskrif in die begin van hul profesieë gebruik het. Sien Jes. 1:1. Hos. 1:1. Joël 1:1. Miga 1:1.
2 Naamlik die Vader, soos uit die volgende blyk. 3 Naamlik Jesus Christus, as Middelaar en ten opsigte van sy menslike natuur. Want as die ewige God is Hy een in wese en alwetendheid met die Vader; maar as Middelaar ontvang Hy van die Vader die opdrag en die bevel, en na sy mensheid ook selfs die kennis van die dinge wat tot uitvoering van sy middelaarsamp en tot saligheid van sy gemeente nodig is. Sien Joh. 1:16; 3:31, 32, ens. 4 Naamlik nie net met woorde nie, maar ook met gesigte en voorstellings. 5 Dit word gesê ten opsigte van die begin van hierdie gebeurtenisse, waarop die voortgang tot die laaste dag toe sou volg, 2 Petr. 3:8, 9. |
6wat getuig het van 7die woord van God en 8die getuienis van Jesus Christus — alles wat hy gesien het.
| 6 Naamlik Johannes.
7 Dit verstaan sommige as die openbaring wat volg; maar omdat dit wil voorkom of Johannes met hierdie woorde sy aansien wil versterk sodat die profesie wat volg des te beter aangeneem sal word, so word dit deur ander verstaan as sy voorgaande apostoliese prediking en geskrifte, waarin hy getuig het wat hy van Christus gesien en gehoor het, soos hy ook spreek in sy Evangelie, Joh. 19:35; 21:24, en in sy eerste brief, 1 Joh. 1:1, en soos van die apostels in die algemeen gesê word in Luk. 1:2. Dit kan egter ook as beide verstaan word. 8 Dit is, wat hy gegee het van Jesus Christus se persoon, van sy prediking, wonders, lyde, sterwe, en van sy verheerliking. Sien dergelike ook in Petrus, 2 Petr. 1:16, ens. |
aSalig is hy wat die woorde van die profesie lees, en die wat dit hoor en bewaar wat daarin geskrywe is, bwant 9die tyd is naby.
| a Openb. 22:7.
b Openb. 22:10. |
9 Naamlik dat hierdie dinge sal begin om te gebeur; en derhalwe dat die gelowiges hulle met die oordeel van God teen die verdrukkers, en met die salige uitkoms vir die verdruktes (wat beide hier deurlopend voorgestel word) sal kan vertroos en versterk. Andersins word ook selfs gesê dat die laaste uur en dag naby is, omdat dit die mens onverwags sal oorval. Sien Matt. 24:43, ens. 1 Thess. 5:2, 4. 2 Petr. 3:10. Openb. 3:3. |
Opdrag aan die sewe gemeentes van die provinsie Asië.
JOHANNES aan 10die sewe gemeentes 11in Asië: Genade vir julle en vrede 12van Hom cwat is en wat was en wat kom, en van 13die sewe Geeste wat voor sy troon is,
| c vers 8. Ex. 3:14. Openb. 4:8; 11:17; 16:5. | 10 Naamlik wat in vers 11 by name genoem word, wat vermoedelik deur Paulus gestig was, maar daarna deur Johannes, as die langslewende van al die apostels, opgebou en meer bevestig is, soos al die ou geskiedskrywings getuig dat hy in Éfese gesterf het. Onder hierdie sewe gemeentes word egter alle ander gemeentes van Christus verstaan, omdat sommige van die gemeentes nie baie lank ná die tyd van die apostel Johannes nie, tot niet gegaan het of verstrooi was; soos daarom ook in die slot van elke brief daarby gevoeg word: Wie ore het om te hoor, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sê.
11 Hy bedoel Klein-Asië, nou Anatolië of Natolië genoem, waarbinne hierdie stede almal geleë was. 12 Hierdeur word die ewige en onveranderlike Godheid van die Vader verstaan; die apostel druk hiermee die Naam uit van EHEJE, dit is, Ek is, wat God Homself gee, Ex. 3:14, en die Naam JEHOVA, waarmee die ewiglewende en onveranderlike God oral in die Ou Testament genoem word. 13 Sommige verstaan hierdeur die sewe engele, waarvan meermale in hierdie boek melding gemaak word, wat hier saam met God in hierdie wens van genade en vrede gestel sou wees, as instrumente van God en middele waardeur God sy gemeentes bewaar, en sy genade menigmaal bewys, soos Paulus in 1 Tim. 5:21 Timótheüs besweer voor God en die uitverkore engele. Maar omdat in hierdie wens die genade en vrede van hierdie sewe Geeste afgebid word met dieselfde woorde waarmee dit van God en daarna van Christus afgebid word, wat deur geen enkele skepsel gegee kan word nie, Jes. 42:8. Jak. 1:17, so moet hier deur hierdie sewe Geeste die Heilige Gees verstaan word, wat ook ’n gewer is van hierdie evangeliese genade en vrede, 2 Kor. 13:13, en vir hierdie rede sewe Geeste genoem word, omdat Hy sy gawes in hierdie sewe gemeentes so volkome uitstort asof Hy sewe geeste is. Hierdie verklaring word ook daaruit bewys dat hierdie sewe Geeste nêrens gereken word onder diegene wat God of die Lam aanbid nie, soos die vier lewende wesens, die vier-en-twintig ouderlinge, met al die skares van die heilige engele wel doen. Soos ook daaruit dat hierdie sewe Geeste uitdruklik in Openb. 4:5 sewe vuurfakkels wat brand voor die troon genoem word, dit is, die velerlei wyshede en gawes van die Heilige Gees (vgl. Jes. 11:2), wat die troon van God in die besonder verlig en versier; soos ook in Openb. 5:6 die horings en oë, dit is, die mag en wysheid van die Lam; en dat hulle in gelyke graad gestel word tussen God (Openb. 4:5) en tussen Christus (Openb. 5:6). Hier word egter die Heilige Gees met sy gawes tussen die Vader en Christus gestel, omdat die apostel van die weldade en eienskappe van Christus in die volgende verse nog meer wou spreek. |
en van Jesus Christus, ddie 14getroue Getuie, edie Eersgeborene uit die dode en die Owerste oor die konings van die aarde! Aan Hom wat ons liefgehad het en ons van ons sondes gewas het f15in sy bloed
| d Jes. 55:4. Openb. 3:14.
e 1 Kor. 15:20. Kol. 1:18. f Hand. 20:28. Hebr. 9:12, 14. 1 Petr. 1:19. 1 Joh. 1:7. Openb. 5:9. |
14 Naamlik wat aan ons die evangelie uit die boesem van die Vader gebring en deur sy dood verseël het, Joh. 1:18. 1 Tim. 6:13.
15 Dit is, deur sy bloedige dood en offer, Hebr. 9:14. |
en ons gemaak het g16konings en hpriesters vir sy God en Vader, aan Hom die heerlikheid en die krag tot in alle ewigheid! Amen.
| g 1 Petr. 2:9. Openb. 5:10.
h Rom. 12:1. 1 Petr. 2:5. |
16 Naamlik om geestelike heerskappy te voer oor die sonde en die wêreld en om aan God geestelike offers van dankbaarheid vir ons verlossing te bring. Sien 1 Petr. 2:5, 9. |
Kyk, iHy 17kom met die wolke, en 18elke oog sal Hom sien, ook hulle kwat Hom 19deursteek het; en 20al die geslagte van die aarde sal 21oor Hom rou bedryf; 22ja, amen!
| i Dan. 7:13. Matt. 24:30; 25:31. Hand. 1:11. 1 Thess. 1:10. 2 Thess. 1:10. Jud. vers 14.
k Sag. 12:10. Joh. 19:37. |
17 Dit is, sal kom, naamlik op die laaste dag in sy heerlikheid, terwyl Hy in die wolke soos op sy regterstoel sit, om alle mense te oordeel, soos in Dan. 7:13. Waarmee Hy die vervulling van hierdie boek sal afsluit.
18 Naamlik nie net van die gelowiges nie, maar ook selfs van die ongelowiges, soos die volgende uitwys. 19 Dit is, gekruisig en gedood het, soos Jode en die heidene Hom hier op aarde in sy persoon aangedoen het, en ook daagliks gedoen het aan sy gemeente en lede. Hierdie teks is geneem uit Sag. 12:10, waar hierdie woorde profeties met betrekking tot God uitgespreek word, wat hier op die Seun van God, naamlik Christus, as dieselfde God, dui. 20 Dit wil voorkom of hierdie woorde in Sagaría slegs oor die stamme en geslagte van Israel uitgespreek word; maar dit is bekend dat onder hulle ook deurgaans die heidene, wat tot die kerk van Christus ten tyde van die Nuwe Testament geroep sou wees, gereken word. Daarom kan in hierdie teks wel alle volke, beide Jode en heidene, verstaan word, waarvan sommige hulle met droefheid en berou oor hul voorgaande vergrypings teen Christus en sy gemeente bekeer het, en hul bekering ook by die koms van Christus sal bewys; en die ander, wat hardnekkig is, hul Regter met verskrikking teen hulle sal moet sien kom. Die woorde van Sagaría sluit beide moontlikhede in. 21 Of: voor Hom. 22 Dit is, ja, dit sal so wees. Deur die gebruik van beide woorde word die groot begeerte van die profeet en ander gelowiges uitgedruk, en deur die verandering van die taal in Grieks (ja) en Hebreeus (amen) word gepas te kenne gegee dat hierdie wens deur die gelowige Grieke of heidene met die Hebreërs of Jode gemeenskaplik gedeel word. Sien Openb. 22:20. |
lEk is die 23Alfa en die Oméga, 24die begin en die einde, sê 25die Here, wat is en wat was en wat kom, die Almagtige.
| l Jes. 41:4; 44:6. Openb. 21:6; 22:13. | 23 Hierdie spreekwyse is geneem uit die Griekse alfabet, die taal waarin Johannes hier skryf. Die A, by hulle alfa genoem, is die eerste, en die O, by hulle oméga genoem, is die laaste letter, soos in die teks ook verklaar word.
24 Naamlik van alle dinge; wat van God gesê word, nie net omdat Hy van ewigheid af voor alle skepsele was nie en Hy altyd dieselfde bly, al is dit dat die skepsele verander of vergaan, Hebr. 1:11, 12, maar ook omdat Hy die begin en die einde van alles is, sodat alle dinge deur Hom en tot sy eer is, Spr. 16:4. Rom. 11:36. Sien ook Jes. 41:4; 44:6. 25 Naamlik Christus, wat Hom hier aan Johannes openbaar en van wie in die voorgaande vers gespreek is; aan wie, as die enige God met die Vader en die Heilige Gees, hierdie eienskappe uitdruklik toegeskryf word, soos ook hierna in verse 11, 17 en Openb. 22:13. |
Jesus verskyn aan Johannes op Patmos. Bevel om op te skrywe wat hy sien, en dit te stuur aan die sewe gemeentes.
26EK, Johannes, julle broeder en deelgenoot in die verdrukking en in die koninkryk en lydsaamheid van Jesus Christus, was op die eiland wat 27Patmos genoem word, ter wille van die woord van God en om die getuienis van Jesus Christus.
| 26 Hier begin die openbaring self; die apostel noem eers sy naam, volgens die gewoonte van die profete Jeremia, Daniël en ander, wat gewoonlik hul name in dergelike voorseggings noem, asook die plekke en geleenthede waarop sulke openbaringe aan hulle plaasgevind het, tot beter bevestiging van die sake.
27 Dit is ’n eiland geleë in die Middellandse en Egeïese See, een van die eilande van die Siklade, die eilandgroep waarheen die apostel Johannes verban was ter wille van die evangelie soos in die teks volg, deur keiser Domitianus, soos Eusebius in sy Kerklike Geskiedenisse, en Hiëronimus in sy Catalogus Series Ecclesiae, getuig. |
Ek was m28in die Gees op 29die dag van die Here, en ek het agter my ’n groot stem gehoor, 30soos van ’n basuin,
| m Openb. 4:2. | 28 Dit is, in ’n verrukking of verheffing van sinne deur die Heilige Gees, soos met Petrus gebeur het in Hand. 10:10, en Paulus van homself getuig in 2 Kor. 12:2, en soos met die profete ook deurgaans gebeur het.
29 Dit is, die eerste dag van die week, so genoem omdat Christus op dié dag opgestaan het uit die dood, en omdat die diens van die Here reeds in daardie tyd deur die Christene, in die plek van die sabbat, onderhou was, soos alle ou leraars getuig en dit ook af te lei is uit Hand. 20:7 en 1 Kor. 16:2. Op dié dag dan, wat vir die godsdiens geheilig was, is aan Johannes, wat met heilige oordenking besig was, omdat hy in ’n plek was waar daar toe skynbaar nog geen vergaderinge was nie, hierdie openbaring getoon. 30 Dit is, so helder en duidelik soos van ’n basuin. Want dat dit ’n sprekende stem was, blyk uit dit wat volg. |
wat sê: 31Ek is die Alfa en die Oméga, die eerste en die laaste, en skryf wat jy sien in ’n 32boek en stuur dit na die sewe gemeentes wat in Asië is: na 33Éfese en Smirna en Pérgamus en Thiatíre en Sardis en Filadelfía en Laodicéa.
| 31 Sien hieroor vers 8 se kanttekening.
32 Of: boekie. 33 Dit was die hoofstad van Klein-Asië, geleë teen die Ioniese See, waar Paulus ’n lang tyd gepreek het, Hand. 19:1, ens., en aan dié gemeente het hy die bekende brief aan die Efésiërs geskryf; die ses ander stede was ook in dieselfde Asië geleë. Van Smirna en Pérgamus is in die Skrif niks meer te lees nie, soos ook nie van Sardis en Filadelfía nie; maar van Thiatíre word wel melding gemaak in Hand. 16:14, in die bekering van Lídia, die purperverkoopster, en van Loadicéa in Kol. 4:15, 16. Daar word egter deur Plinius getuig dat sommige van dié stede ’n tyd daarna deur ’n aardbewing vergaan het. |
Toe draai ek my om, om te sien 34watter stem met my gespreek het; en toe ek my omgedraai het, sien ek 35sewe goue kandelaars,
| 34 Dit is, wie se stem hierdie was.
35 Hierdeur word die sewe gemeentes aangedui, wat vir God so kosbaar soos goud is, soos in vers 20 verklaar word. Hierdie beeld is geneem van die goue kandelaar wat in die Heilige van die tabernakel was, en dag en nag deur die priesters met olie en lig in sy lampe voorsien moes word, Lev. 24:2, soos dieselfde beeld ook te vinde is in Sag. 4:2; daardeur was die gawes en verligting van die Heilige Gees afgebeeld, en die naarstigheid van die priesters in die versorging daarvan deur die woord en die sakramente. Hierdeur word aan Christus alleen, as die enigste Priester van die Nuwe Testament, die sorg en eer toegeskryf. |
en tussen die sewe kandelaars Een soos n36die Seun van die mens met 37’n kleed aan wat tot op die voete hang, en o38gegord om die bors met ’n goue gordel.
| n Eség. 1:26. Dan. 7:13. Openb. 14:14.
o Openb. 15:6. |
36 Dit is, Christus Jesus, wat in die evangelie deurgaans so genoem word, en hier soos die Seun van die mens aangedui word, omdat Hy verskyn in ’n gesig, en nie in sy persoon nie; en dít in so ’n gedaante, nie wat Hy in sy natuur het nie, maar wat Hy in sy werkinge en eienskappe het, waarna hier verwys word; soos Hy elders as ’n lam, elders as sittende op ’n perd, elders op ander wyse in hierdie openbaring vertoon word. En Hy word die Seun van die mens genoem, nie net omdat Hy waaragtig mens is nie, uit ’n vrou gebore, maar omdat Hy die Een is, van wie Daniël, met hierdie selfde titel, Dan. 7:13, geprofeteer het, en wat ook so aan Daniël verskyn het. Of: Een soos ’n menseseun, dit is, soos ’n mens.
37 Naamlik wat na regte ’n priesterlike kleed was, Ex. 28:4, 40; 39:27. 38 Daarmee word Christus se vaardigheid in die bediening van sy amp uitgedruk, soos deur die goue gordel sy waardigheid. |
Sy hoof en hare 39was wit soos pwit wol, soos sneeu, qen 40sy oë soos ’n vuurvlam,
| p Dan. 7:9.
q Openb. 19:12. |
39 Daarmee word die wysheid en ewigheid van Jesus Christus afgebeeld, soos ook hierdie eienskappe van God die Vader so afgebeeld word in Dan. 7:9.
40 Hierdie volgende beelde is meestal geneem uit Dan. 10:6, waar aan Daniël ’n soortgelyke gesig verskyn het. Deur die vuurvlam word sy alwetende en allesdeurstralende oog, selfs in die harte van die mense, bedoel, soos af te lei is uit Openb. 2:18, 19, 23. |
en sy voete soos 41blink koper wat gloei soos in ’n oond, en sy stem rsoos die stem 42van baie waters.
| r Openb. 14:2. | 41 Gr. galkolibano, dit is, metaal uit Líbanon, of: fyn koper; soos dergelike verskyning staan in Eség. 1:7 en Dan. 10:6, waardeur die standvastigheid en onoorwinlike krag van Christus afgebeeld word, wat niemand kan aantas sonder om homself te beseer nie, en waarmee Hy alles aan Hom kan onderwerp.
42 Naamlik wat van die rotse afloop en deur niemand gestuit kan word nie. ’n Beeld van die krag van die stem van Christus, wat onder alle tale en volke deurgedring het, soos hierdie woord waters deur die engel self verklaar word, Openb. 17:15. |
En 43in sy regterhand het Hy 44sewe sterre gehou, en ’n skerp 45tweesnydende swaard het uit sy smond uitgegaan, en sy aangesig was 46soos die son wat skyn in sy krag.
| s Jes. 49:2. Ef. 6:17. Hebr. 4:12. Openb. 2:16; 19:15. | 43 Van hierdie sterre word gesê in die regterhand van Christus te wees, omdat Hy hulle stuur, regeer en beskerm, deur hulle kragtig is in die harte van die mense, en nogtans ook by magte is om hulle te straf, indien hulle hul roeping nie behoorlik waarneem nie; soos af te lei is uit Openb. 2:1, 5.
44 Hierdie sterre word hierna in vers 20 verklaar as die engele of opsieners van die gemeente, wat met sterre vergelyk word, omdat hulle die gemeente met hul leer en lewe moet voorlig, soos die sterre die reisende mense op land en op water voorlig. 45 Naamlik van sy Woord, sowel deur sy beloftes, tot troos van die gehoorsames, as deur sy waarskuwings, tot straf van die ongehoorsames, soos verklaar word in Openb. 2:16; 19:15. So word ook God se woord genoem in Ef. 6:17. Hebr. 4:12. 46 Hierdeur word die heerlikheid van Christus aangedui, soos ook van die gelowiges hiernamaals in die ewige lewe, Matt. 13:43, wat nogtans self geen heerlikheid besit behalwe van Christus en deur Christus nie. |
En toe ek Hom sien, 47val ek soos ’n dooie aan sy voete; en Hy het sy regterhand op my gelê en vir my gesê: Moenie vrees nie; tEk 48is die eerste en die laaste
| t Jes. 41:4; 44:6; 48:12. | 47 Naamlik deels uit eerbied, deels uit verskrikking, soos Daniël, Dan. 8:18; 10:8, ens., en ander ook oorgekom het.
48 Sien daaroor verse 8, 11. |
ven die 49lewende; en Ek was dood en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid. Amen. xEn Ek het 50die sleutels van die doderyk en van die dood.
| v Rom. 6:9.
x Job 12:14. Jes. 22:22. Openb. 3:7; 20:1. |
49 Anders: en Ek was die lewende en was dood. Want Christus dood synde na die vlees, het ewenwel lewend gebly na die Gees, dit is, na sy goddelike natuur, soos Hy ook nou na beide in ewigheid leef.
50 Dit is, die mag om julle van die dood en die hel (Gr. hades) te verlos en die vyande daarin te werp. Sien Matt. 10:28. |
Skryf 51die dinge op wat jy gesien het, 52die wat is sowel as die 53wat gaan gebeur;
| 51 Naamlik in hierdie gesig. Ander verstaan dit breër as alles wat in die gemeente van Christus tot die tyd van Christus se hemelvaart deur die apostel gesien was. Die eerste vers van hierdie hoofstuk is egter in stryd daarmee, soos ook die eerste vers van hfst. 4.
52 Dit is, die stand van die sewe gemeentes, soos dit tans is, en dit wat Ek jou binnekort sal beveel om aan hulle te skryf; wat in die volgende twee hoofstukke gebeur het. 53 Naamlik wat vanaf die begin van hfst. 4 tot aan die einde van die boek beskryf word. |
die verborgenheid van die sewe sterre wat jy in my regterhand gesien het, en die sewe goue kandelaars: die sewe sterre 54is y55die engele van die sewe gemeentes, en die sewe kandelaars wat jy gesien het, is die sewe gemeentes.
| y Mal. 2:7. | 54 Dit is, beteken, of stel dit voor; soos in Gén. 41:27 en meermale in die Heilige Skrif. Sien egter oor hierdie sewe sterre en sewe kandelare verse 12, 16 se kanttekeninge.
55 Dit is, leraars of opsieners van die sewe gemeentes, soos die profete en priesters ook soms engele genoem word, omdat hulle deur God uitgestuur word om die volk namens God te leer, te vermaan, te troos en te waarsku. Sien Rig. 2:1. Hag. 1:13. Mal. 2:7. |