Númeri 20
Die waters van Mériba.
EN toe die kinders van Israel, die hele vergadering, in die woestyn Sin kom, in die 1eerste maand, het die volk in 2Kades gebly. En 3Mirjam het daar gesterwe en is daar begrawe.
En daar was geen water vir die vergadering nie. Toe het hulle teen Moses en Aäron saamgekom.
En die volk het met Moses getwis, en hulle het gespreek en gesê: 4Ag, het ons tog maar gesterwe toe aons broers voor die aangesig van die HERE gesterf het!
En waarom het julle die vergadering van die HERE in hierdie woestyn gebring, dat ons en ons vee daar sou sterwe?
En waarom het julle ons uit Egipte laat optrek om ons 5in hierdie slegte plek te bring? Dit is geen plek van graan of van vye of van wingerdstokke of van granate nie; ook is daar geen water om te drink nie.
Daarop gaan Moses en Aäron 6van die vergadering af weg na die ingang van die tent van samekoms, en 7hulle het op hul aangesig geval; toe verskyn die 8heerlikheid van die HERE aan hulle.
En die HERE het met Moses gespreek en gesê:
Neem 9die staf en laat die vergadering byeenkom, jy en jou broer Aäron, en spreek julle die rots aan voor hulle oë; dan sal hy sy water gee. bSo moet jy dan vir hulle water uit die rots laat vloei en die vergadering en hulle vee laat drink.
Toe neem Moses die staf 10voor die aangesig van die HERE weg soos Hy hom beveel het.
En Moses en Aäron het die vergadering voor die rots laat byeenkom, cen 11hy het vir 12hulle gesê: Hoor tog, julle wederstrewiges, 13dmoet ons vir julle water uit hierdie rots laat vloei?
Daarop tel Moses sy hand op en hy slaan die 14rots 15twee maal met sy staf; een daar het baie water uitgekom, fsodat die vergadering gedrink het en hulle vee.
Toe sê die HERE vir Moses en Aäron: gOmdat julle in 16My nie geglo het 17om My voor die oë van die kinders van Israel te heilig nie, 18daarom sal julle hierdie vergadering nie in die land inbring wat Ek aan hulle gegee het nie.
Dit is die waters van 19Mériba waar die kinders van Israel 20met die HERE getwis het en Hy Hom onder 21hulle as die Heilige laat ken het.
Daarna het Moses uit Kades boodskappers na die koning van 22Edom gestuur: hSo sê jou 22broer Israel: Jy weet self al die moeilikheid 23wat ons oorgekom het.
Ons vaders het na Egipte afgetrek, en ons het 24baie dae in Egipte gewoon, en die Egiptenaars het ons en ons vaders sleg behandel.
Toe ihet ons die HERE aangeroep, en Hy het ons stem gehoor: Hy het k’n Engel gestuur en ons uit Egipte uitgelei. Hier is ons nou in Kades, ’n stad op die grens van jou grondgebied.
Laat ons tog deur 25jou land trek: ons sal nie deur lande of wingerde trek nie en die water uit die putte nie 26drink nie; ons sal die 27koningsweg hou; ons sal nie regs of links uitdraai nie, totdat ons deur jou grondgebied getrek het.
Maar Edom antwoord 28hom: Jy sal 29deur my nie trek nie, anders sal ek jou 30met die swaard tegemoettrek.
Toe sê die kinders van Israel vir hom: Ons sal met die grootpad trek, en as ons van jou water drink, ek en my vee, 31gee ek die prys daarvoor. Laat my net te voet deurtrek — verder niks nie.
Maar hy antwoord: Jy sal nie deurtrek nie. En Edom het uitgetrek hom tegemoet met baie manskappe en met ’n sterk hand.
So het Edom dan geweier om 32Israel toe te laat om deur sy grondgebied te trek. 33Daarop het lIsrael van hom af weggedraai.
Die dood van Aäron.
mEN die kinders van Israel, die hele vergadering, het van Kades af weggetrek en by die berg Hor gekom.
En die HERE het met Moses en Aäron by die berg Hor, op die grens van die land Edom, gespreek en gesê:
34Aäron sal by sy volksgenote versamel word, want hy mag nie kom in die land wat Ek aan die kinders van Israel gegee het nie, omdat julle teen my 35bevel wederstrewig was by die waters van Mériba.
nNeem Aäron en sy seun Eleásar, en laat hulle op die berg Hor opklim;
en trek Aäron 36se klere uit en trek dit sy seun Eleásar aan; en Aäron 37sal daar by sy volksgenote versamel word en sterwe.
Toe het Moses gedoen soos die HERE beveel het: 38hulle het op die berg Hor geklim voor die oë van die hele vergadering.
En Moses het Aäron se klere uitgetrek en dit sy seun Eleásar aangetrek. oEn Aäron het daar gesterwe op die top van die berg, maar Moses en Eleásar het van die berg afgeklim.
En toe die hele vergadering 39sien dat 40Aäron gesterf het, het die hele huis van Israel Aäron 41beween 42dertig dae lank.
| 1 Naamlik van die veertigste jaar ná die uittog uit Egipte, Núm. 33:38.
2 Hierdie Kades was geleë aan die grens van die Edomiete, vers 16, te onderskei van Kades-Barnéa, Deut. 1:19. 3 Die suster van Moses en Aäron, ’n profetes. Sien Ex. 15:20. In hierdie veertigste jaar ná die uittog van die Israeliete het Aäron, Núm. 33:38, en Moses, Deut. 34:5, ook gesterwe. |
| a Núm. 16:32, 49. | 4 Hierdie woord ag druk die smart van hul harte uit, wat hierdie wens uit hulle gepers het. |
| 5 Sien Jer. 2:6. |
| 6 Naamlik, omdat hulle gevrees het vir die geweld en die oorlas van die volk.
7 Naamlik Moses en Aäron, terwyl hulle God die HERE aangeroep het, soos in Ex. 17:4. 8 Naamlik in die wolkkolom. |
| b Neh. 9:15. Ps. 78:15, 16; 105:41; 114:8. | 9 Naamlik die staf van Aäron, wat voor die verbondsark bewaar was. Sien Núm. 17:10. Sommige verstaan die staf van Moses waarmee hy die wonderwerke gedoen het. |
| 10 Dit is, uit die tabernakel. |
| c Ps. 106:32, 33.
d Deut. 32:51. |
11 Naamlik Moses.
12 Moses was nie beveel om die volk aan te spreek nie, maar om die rots aan te spreek, vers 8. 13 Moses en Aäron moes hieraan nie getwyfel het nie, want God het hulle dit belowe, vers 8. |
| e Ps. 78:15; 105:41. Jes. 48:21. 1 Kor. 10:4.
f Jes. 43:20. |
14 Sien oor die geestelike betekenis van hierdie rots 1 Kor. 10:4.
15 Dit was ook ’n teken van Moses se opvlammende toorn. |
| g Núm. 27:14. Deut. 1:37. | 16 Dit is, omdat julle my woorde nie geglo het deur te doen wat Ek julle beveel het nie, maar getwyfel het of Ek magtig genoeg was om uit te voer wat Ek julle beveel het om te doen.
17 Naamlik, deur op my bevel die rots vrymoedig te beveel dat dit water sou voortbring; om daardeur die volk ’n goeie voorbeeld te gee om my woorde te glo. 18 Soos God hier aankondig, so het dit gebeur, want Aäron het gesterwe op die berg Hor, vers 28, en Moses op die berg Nebo, Deuteronómium 34. |
| 19 Dit is, twiswaters.
20 Dit is, met Moses, die dienaar van die HERE, vers 3. Sien Ex. 16:8. 21 Naamlik Moses en Aäron, want Hy het Homself geheilig deur hul ongehoorsaamheid te straf. Sien Lev. 10:3; 22:32. Ander verstaan: die Israeliete, aan wie God sy heilige woord waargemaak het, toe Hy vir hulle water uit die rots gegee het. |
| h Deut. 23:7. Obad. verse 10, 12. | 22 Edom of Esau en Jakob of Israel was broers; die wat hier met mekaar spreek, was hulle nageslag.
23 Hebr. wat ons gevind het. |
| 24 Dit is, ’n lang tyd. |
| i Ex. 2:23.
k Ex. 14:19. |
| 25 Dit was op daardie stadium vir hulle die kortste pad na die land Kanaän.
26 Naamlik sonder om daarvoor te betaal, soos in vers 19. 27 Hebr. die weg van die koning. Anders: die gebruiklike pad of die hoofpad. |
| 28 Naamlik Moses, of Israel.
29 Dit is, deur my land, soos daar in vers 17 staan. Sien dergelike manier van spreek in Deut. 2:30. Rom. 15:28 en die kanttekening. 30 Dit is, gewapen. |
| 31 God het hulle beveel om dit te doen in Deut. 2:6, 7. |
| l Rig. 11:18. | 32 Naamlik die Israeliete.
33 Die Israeliete het dit gedoen op God se bevel, Deut. 2:4, 5, en die kanttekeninge; nieteenstaande dat die pad wat hulle daarna deur die woestyn moes gaan, vir hulle baie moeilik en swaar was, Núm. 21:4, 5. |
| m Núm. 33:37. |
| 34 Dit is, Aäron sal sterwe, vers 26.
35 Hebr. mond. |
| n Núm. 33:38. Deut. 32:50. |
| 36 Naamlik sy priesterlike klere, sien daaroor Ex. 28:2.
37 Soos in vers 24. |
| 38 Naamlik Moses, Aäron en Eleásar. |
| o Deut. 10:6; 32:50. |
| 39 Dit is, verneem, naamlik uit die mond van Moses en Eleásar, en terwyl hulle sien dat hy nie terugkeer nie. Sien dergelike manier van spreek in Gén. 42:1, vgl. met Hand. 7:12.
40 Aäron het gesterwe op die ouderdom van honderd-drie-en-twintig jaar, Núm. 33:38, 39, op die eerste dag van die vyfde maand, in die veertigste jaar ná die uittog uit Egipte. Van sy begrafnis word gespreek in Deut. 10:6. 41 Dit is, hulle het oor Aäron gerou. 42 Hulle het Moses ook so lank beween, Deut. 34:8. |
Die waters van Mériba.
EN toe die kinders van Israel, die hele vergadering, in die woestyn Sin kom, in die 1eerste maand, het die volk in 2Kades gebly. En 3Mirjam het daar gesterwe en is daar begrawe.
| 1 Naamlik van die veertigste jaar ná die uittog uit Egipte, Núm. 33:38.
2 Hierdie Kades was geleë aan die grens van die Edomiete, vers 16, te onderskei van Kades-Barnéa, Deut. 1:19. 3 Die suster van Moses en Aäron, ’n profetes. Sien Ex. 15:20. In hierdie veertigste jaar ná die uittog van die Israeliete het Aäron, Núm. 33:38, en Moses, Deut. 34:5, ook gesterwe. |
En daar was geen water vir die vergadering nie. Toe het hulle teen Moses en Aäron saamgekom.
En die volk het met Moses getwis, en hulle het gespreek en gesê: 4Ag, het ons tog maar gesterwe toe aons broers voor die aangesig van die HERE gesterf het!
| a Núm. 16:32, 49. | 4 Hierdie woord ag druk die smart van hul harte uit, wat hierdie wens uit hulle gepers het. |
En waarom het julle die vergadering van die HERE in hierdie woestyn gebring, dat ons en ons vee daar sou sterwe?
En waarom het julle ons uit Egipte laat optrek om ons 5in hierdie slegte plek te bring? Dit is geen plek van graan of van vye of van wingerdstokke of van granate nie; ook is daar geen water om te drink nie.
| 5 Sien Jer. 2:6. |
Daarop gaan Moses en Aäron 6van die vergadering af weg na die ingang van die tent van samekoms, en 7hulle het op hul aangesig geval; toe verskyn die 8heerlikheid van die HERE aan hulle.
| 6 Naamlik, omdat hulle gevrees het vir die geweld en die oorlas van die volk.
7 Naamlik Moses en Aäron, terwyl hulle God die HERE aangeroep het, soos in Ex. 17:4. 8 Naamlik in die wolkkolom. |
En die HERE het met Moses gespreek en gesê:
Neem 9die staf en laat die vergadering byeenkom, jy en jou broer Aäron, en spreek julle die rots aan voor hulle oë; dan sal hy sy water gee. bSo moet jy dan vir hulle water uit die rots laat vloei en die vergadering en hulle vee laat drink.
| b Neh. 9:15. Ps. 78:15, 16; 105:41; 114:8. | 9 Naamlik die staf van Aäron, wat voor die verbondsark bewaar was. Sien Núm. 17:10. Sommige verstaan die staf van Moses waarmee hy die wonderwerke gedoen het. |
Toe neem Moses die staf 10voor die aangesig van die HERE weg soos Hy hom beveel het.
| 10 Dit is, uit die tabernakel. |
En Moses en Aäron het die vergadering voor die rots laat byeenkom, cen 11hy het vir 12hulle gesê: Hoor tog, julle wederstrewiges, 13dmoet ons vir julle water uit hierdie rots laat vloei?
| c Ps. 106:32, 33.
d Deut. 32:51. |
11 Naamlik Moses.
12 Moses was nie beveel om die volk aan te spreek nie, maar om die rots aan te spreek, vers 8. 13 Moses en Aäron moes hieraan nie getwyfel het nie, want God het hulle dit belowe, vers 8. |
Daarop tel Moses sy hand op en hy slaan die 14rots 15twee maal met sy staf; een daar het baie water uitgekom, fsodat die vergadering gedrink het en hulle vee.
| e Ps. 78:15; 105:41. Jes. 48:21. 1 Kor. 10:4.
f Jes. 43:20. |
14 Sien oor die geestelike betekenis van hierdie rots 1 Kor. 10:4.
15 Dit was ook ’n teken van Moses se opvlammende toorn. |
Toe sê die HERE vir Moses en Aäron: gOmdat julle in 16My nie geglo het 17om My voor die oë van die kinders van Israel te heilig nie, 18daarom sal julle hierdie vergadering nie in die land inbring wat Ek aan hulle gegee het nie.
| g Núm. 27:14. Deut. 1:37. | 16 Dit is, omdat julle my woorde nie geglo het deur te doen wat Ek julle beveel het nie, maar getwyfel het of Ek magtig genoeg was om uit te voer wat Ek julle beveel het om te doen.
17 Naamlik, deur op my bevel die rots vrymoedig te beveel dat dit water sou voortbring; om daardeur die volk ’n goeie voorbeeld te gee om my woorde te glo. 18 Soos God hier aankondig, so het dit gebeur, want Aäron het gesterwe op die berg Hor, vers 28, en Moses op die berg Nebo, Deuteronómium 34. |
Dit is die waters van 19Mériba waar die kinders van Israel 20met die HERE getwis het en Hy Hom onder 21hulle as die Heilige laat ken het.
| 19 Dit is, twiswaters.
20 Dit is, met Moses, die dienaar van die HERE, vers 3. Sien Ex. 16:8. 21 Naamlik Moses en Aäron, want Hy het Homself geheilig deur hul ongehoorsaamheid te straf. Sien Lev. 10:3; 22:32. Ander verstaan: die Israeliete, aan wie God sy heilige woord waargemaak het, toe Hy vir hulle water uit die rots gegee het. |
Daarna het Moses uit Kades boodskappers na die koning van 22Edom gestuur: hSo sê jou 22broer Israel: Jy weet self al die moeilikheid 23wat ons oorgekom het.
| h Deut. 23:7. Obad. verse 10, 12. | 22 Edom of Esau en Jakob of Israel was broers; die wat hier met mekaar spreek, was hulle nageslag.
23 Hebr. wat ons gevind het. |
Ons vaders het na Egipte afgetrek, en ons het 24baie dae in Egipte gewoon, en die Egiptenaars het ons en ons vaders sleg behandel.
| 24 Dit is, ’n lang tyd. |
Toe ihet ons die HERE aangeroep, en Hy het ons stem gehoor: Hy het k’n Engel gestuur en ons uit Egipte uitgelei. Hier is ons nou in Kades, ’n stad op die grens van jou grondgebied.
| i Ex. 2:23.
k Ex. 14:19. |
Laat ons tog deur 25jou land trek: ons sal nie deur lande of wingerde trek nie en die water uit die putte nie 26drink nie; ons sal die 27koningsweg hou; ons sal nie regs of links uitdraai nie, totdat ons deur jou grondgebied getrek het.
| 25 Dit was op daardie stadium vir hulle die kortste pad na die land Kanaän.
26 Naamlik sonder om daarvoor te betaal, soos in vers 19. 27 Hebr. die weg van die koning. Anders: die gebruiklike pad of die hoofpad. |
Maar Edom antwoord 28hom: Jy sal 29deur my nie trek nie, anders sal ek jou 30met die swaard tegemoettrek.
| 28 Naamlik Moses, of Israel.
29 Dit is, deur my land, soos daar in vers 17 staan. Sien dergelike manier van spreek in Deut. 2:30. Rom. 15:28 en die kanttekening. 30 Dit is, gewapen. |
Toe sê die kinders van Israel vir hom: Ons sal met die grootpad trek, en as ons van jou water drink, ek en my vee, 31gee ek die prys daarvoor. Laat my net te voet deurtrek — verder niks nie.
| 31 God het hulle beveel om dit te doen in Deut. 2:6, 7. |
Maar hy antwoord: Jy sal nie deurtrek nie. En Edom het uitgetrek hom tegemoet met baie manskappe en met ’n sterk hand.
So het Edom dan geweier om 32Israel toe te laat om deur sy grondgebied te trek. 33Daarop het lIsrael van hom af weggedraai.
| l Rig. 11:18. | 32 Naamlik die Israeliete.
33 Die Israeliete het dit gedoen op God se bevel, Deut. 2:4, 5, en die kanttekeninge; nieteenstaande dat die pad wat hulle daarna deur die woestyn moes gaan, vir hulle baie moeilik en swaar was, Núm. 21:4, 5. |
Die dood van Aäron.
mEN die kinders van Israel, die hele vergadering, het van Kades af weggetrek en by die berg Hor gekom.
| m Núm. 33:37. |
En die HERE het met Moses en Aäron by die berg Hor, op die grens van die land Edom, gespreek en gesê:
34Aäron sal by sy volksgenote versamel word, want hy mag nie kom in die land wat Ek aan die kinders van Israel gegee het nie, omdat julle teen my 35bevel wederstrewig was by die waters van Mériba.
| 34 Dit is, Aäron sal sterwe, vers 26.
35 Hebr. mond. |
nNeem Aäron en sy seun Eleásar, en laat hulle op die berg Hor opklim;
| n Núm. 33:38. Deut. 32:50. |
en trek Aäron 36se klere uit en trek dit sy seun Eleásar aan; en Aäron 37sal daar by sy volksgenote versamel word en sterwe.
| 36 Naamlik sy priesterlike klere, sien daaroor Ex. 28:2.
37 Soos in vers 24. |
Toe het Moses gedoen soos die HERE beveel het: 38hulle het op die berg Hor geklim voor die oë van die hele vergadering.
| 38 Naamlik Moses, Aäron en Eleásar. |
En Moses het Aäron se klere uitgetrek en dit sy seun Eleásar aangetrek. oEn Aäron het daar gesterwe op die top van die berg, maar Moses en Eleásar het van die berg afgeklim.
| o Deut. 10:6; 32:50. |
En toe die hele vergadering 39sien dat 40Aäron gesterf het, het die hele huis van Israel Aäron 41beween 42dertig dae lank.
| 39 Dit is, verneem, naamlik uit die mond van Moses en Eleásar, en terwyl hulle sien dat hy nie terugkeer nie. Sien dergelike manier van spreek in Gén. 42:1, vgl. met Hand. 7:12.
40 Aäron het gesterwe op die ouderdom van honderd-drie-en-twintig jaar, Núm. 33:38, 39, op die eerste dag van die vyfde maand, in die veertigste jaar ná die uittog uit Egipte. Van sy begrafnis word gespreek in Deut. 10:6. 41 Dit is, hulle het oor Aäron gerou. 42 Hulle het Moses ook so lank beween, Deut. 34:8. |