Exodus 16
Die kwartels en die manna. Die sabbat.
TOE hulle 1van Elim af wegtrek, het die hele vergadering van die kinders van Israel in die woestyn 2Sin gekom, wat tussen Elim en 3Sinai lê, op die vyftiende dag van die tweede maand ná hulle uittog uit Egipteland.
En die hele vergadering van die kinders van Israel het teen Moses en teen Aäron in die woestyn gemurmureer.
aEn die kinders van Israel het aan hulle gesê: b4Het ons maar in Egipteland deur die hand van die HERE gesterwe toe ons by die vleispotte gesit en volop brood geëet het! Want julle het ons in hierdie woestyn uitgelei om hierdie hele vergadering van honger te laat sterwe.
Toe sê die HERE vir Moses: Kyk, 5Ek sal vir julle c6brood uit die hemel laat reën; dan kan die volk uitgaan en die 7dagmaat van elke dag insamel, sodat Ek hulle kan beproef, of hulle in my wet sal wandel of nie.
En 8op die sesde dag, as hulle berei wat hulle inbring, 9sal dit dubbel soveel wees as wat hulle 10daagliks insamel.
Toe sê Moses en Aäron aan al die kinders van Israel: 11Vanaand, dan sal julle weet dat 12die HERE julle uit Egipteland uitgelei het.
En môre vroeg, dan sal julle die heerlikheid van die HERE sien, omdat Hy julle murmureringe teen die HERE gehoor het — want wat is ons, dat julle teen ons murmureer?
Daarop sê Moses: Dít sal gebeur as die HERE julle in die aand vleis gee om te eet en in die môre volop brood, omdat die HERE julle murmureringe hoor wat julle teen Hom murmureer. Want wat is ons? Julle murmureringe is nie 13teen ons nie, maar teen die HERE.
Verder het Moses met Aäron gespreek: Sê aan die hele vergadering van die kinders van Israel: 14Kom nader voor die aangesig van die HERE, want Hy het julle murmureringe gehoor.
En onderwyl Aäron die hele vergadering van die kinders van Israel toespreek, draai hulle na die woestyn toe en dmeteens verskyn die heerlikheid van die HERE in die wolk.
Ook het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Ek het die murmureringe van die kinders van Israel gehoor; spreek met hulle en sê: 15Teen die aand sal julle vleis eet en in die môre emet brood versadig word; en 16julle sal weet dat Ek die HERE julle God is.
En 17in die aand het fdaar 18kwartels opgekom en die laer oordek. En in die môre was daar ’n doulaag rondom die laer.
gEn nadat die doulaag 19opgetrek het, het daar 20oor die woestyn iets gelê wat 21fyn en korrelrig was, fyn soos ryp op die grond.
Toe die kinders van Israel dit sien, sê hulle 22vir mekaar: 23hWat is dit? Want hulle het nie geweet wat dit was nie. Daarop sê Moses vir hulle: Dit is die brood wat die HERE julle gee om te eet.
Dit is die saak wat die HERE beveel het: Samel daarvan in, 24elkeen na 25sy behoefte: ’n gomer vir 26elke persoon volgens julle sieletal; 27elkeen moet dit neem vir die wat in sy tent is.
En die kinders van Israel het so gedoen: hulle het ingesamel, 28die een baie en die ander min.
29Maar toe hulle dit met die 30gomer meet, ihet hy wat baie ingesamel het, niks oorgehad nie; en hy wat min ingesamel het, nie te min nie. Elkeen 31na sy behoefte het hulle ingesamel.
En Moses het vir hulle gesê: Niemand moet daarvan laat oorbly tot môre toe nie.
Maar hulle het nie na Moses geluister nie: 32sommige het daarvan laat oorbly tot die môre toe. Toe kom daar wurms in en dit bederwe. Daarom het Moses baie kwaad geword vir hulle.
En hulle het dit 33môre vir môre ingesamel, elkeen na sy behoefte; en as die son warm word, 34smelt dit weg.
En op die sesde dag het hulle ’n dubbele porsie brood ingesamel, twee gomers vir elkeen. En al die owerstes van die vergadering het gekom 35en dit aan Moses vertel.
Toe sê hy vir hulle: Dit is wat die HERE gespreek het: Môre is dit rusdag, ’n heilige sabbat van die HERE. Wat julle wil 36bak, bak dit; en wat julle wil kook, kook dit; en bêre vir julle 37alles wat oor is, om dit te bewaar tot die môre toe.
En hulle het dit gebêre tot die môre toe, soos Moses beveel het; en dit het nie 38bederwe nie, en daar het geen wurms in gekom nie.
Toe sê Moses: Eet dit 39vandag, want 40dit is vandag die sabbat van die HERE. Vandag sal julle dit nie in die veld kry nie.
Ses dae lank moet julle dit insamel, maar op die sewende dag is dit sabbat; dan sal dit daar nie wees nie.
En op die sewende dag het van die mense uitgegaan 41om in te samel, maar hulle het niks gekry nie.
42Toe sê die HERE vir Moses: Hoe lank weier 43julle om my gebooie en my wette te onderhou?
Kyk, omdat die HERE julle die sabbat gegee het, daarom gee Hy julle op die sesde dag brood vir twee dae. Laat elkeen bly 44waar hy is; 45laat niemand op die sewende dag van sy woonplek af weggaan nie.
So het die volk dan op die sewende dag gerus.
kEn die huis van Israel het dit MAN genoem. En dit was 46wit soos koljandersaad, en 47dit het gesmaak soos heuningkoek.
Verder het Moses gesê: Dit is die saak wat die HERE beveel het: ’n Gomer vol moet daarvan 48bewaar word vir julle geslagte, dat hulle die brood kan sien wat Ek julle in die woestyn laat eet het, toe Ek julle uit Egipteland uitgelei het.
Moses sê toe vir Aäron: lNeem 49’n kruik en gooi 50’n gomer vol manna daarin, en sit dit voor die aangesig van die 51HERE neer, om dit vir julle geslagte te bewaar.
Soos die HERE Moses beveel het, so het Aäron dit 52voor die Getuienis neergesit om bewaar te word.
En die kinders van Israel het die manna veertig jaar lank geëet mtotdat hulle in 53’n bewoonde land gekom het. Die manna het hulle geëet totdat hulle by die grens van die land Kanaän gekom het.
En ’n gomer is die tiende van 54’n efa.
| 1 Voordat hulle van Elim af weggetrek het, was hulle weer by die Rooi See, soos vermeld in Núm. 33:10, 11. Moses skryf hier nie oor dié reis nie.
2 Die naam van ’n woestyn in Steenagtige Arabië (Arabia Petraea), waar die agtste staanplek van die Israëliete was, Núm. 33:10, 11. 3 Hierdie berg word ook Horeb genoem. Moses het op hierdie berg die wet ontvang. |
| a 1 Kor. 10:10.
b Núm. 11:4. |
4 In die Hebreeus begin die sin met: Wie sal gee, ens., wat vertaal kan word met die uitroep Ag, het ons maar, ens., vgl. Deut. 5:29 en ander plekke. |
| c Ps. 78:24; 105:40. | 5 Dit is, Ek sal spoedig laat reën, naamlik op die manier van reën uit die hemel laat val.
6 Dit is, manna, waarvan die Israeliete brood gebak het. 7 Hebr. woord of ding van die dag; dit beteken hier soveel brood as wat ’n mens elke dag vir sy behoeftes benodig. |
| 8 Naamlik die dag voor die sabbat; dan moes die Israeliete hul kos berei wat hulle op die sabbat sou eet, want dan mog ’n mens geen werk doen nie, ja, selfs geen vuur aansteek nie, soos te sien is in Ex. 35:3.
9 Sien vers 22. 10 Hebr. dag dag, soos in Gén. 39:10 en die kanttekening. |
| 11 Sien vers 13.
12 Nie ons, asof uit onsself nie, soos die volk hulle verwyt het, vers 3. |
| 13 Hy wil sê: Nie net teen ons nie; of: nie soseer teen ons nie, as wel teen die HERE. Sien ’n dergelike manier van spreek ook in Gén. 32:28 se kanttekening. 1 Sam. 8:7. Joh. 12:44. |
| 14 Dit is, vergader voor die wolkkolom, waarin en waardeur God die HERE sy heerlike teenwoordigheid geopenbaar het, vers 10. |
| d Ex. 13:21. |
| e Joh. 6:49, 58. | 15 Sien Ex. 12:6.
16 Naamlik julle sal dit daadwerklik bevind en ervaar. |
| f Núm. 11:31. Ps. 105:40. | 17 Naamlik teen die aand van daardie dag.
18 Hebr. die kwartel; so ook in Ex. 8:6 die padda vir paddas. |
| g Núm. 11:7. Neh. 9:15. Ps. 78:24; 105:40. | 19 Naamlik in die lug, omdat dit deur die hitte van die son verdwyn het; die manna was bedek en verberg onder die dou, wat met die opgang van die son opgetrek het. Sien Núm. 11:9.
20 Hebr. op die aangesig van die woestyn. 21 Hebr. dun. |
| h Joh. 6:31. 1 Kor. 10:3. | 22 Hebr. die man vir sy broer.
23 Anders: Dit is Man. Afgelei van die Hebreeuse woord mānāh, wat beteken voedsel of ’n gawe wat vir ons voorberei en bestem is. Sien ook verse 31, 33, 35. |
| 24 Hebr. na die mond van sy kos, dit is, die hoeveelheid kos wat hy en sy huisgesin benodig.
25 En sy hele huisgesin. 26 Hebr. hoofskedel, dit is, persoon. 27 Met hierdie woorde word verklaar wat net tevore in hierdie vers gesê is. |
| 28 Hebr. vermenigvuldigende en verminderende. |
| i 2 Kor. 8:15. | 29 Die betekenis is: Toe elkeen dit wat hy versamel het huis toe gebring het, het die vader van die huis dit gemeet, en hy het vir elkeen sy gomer of ’n behoorlike deel daarvan gegee, sodat niemand meer as sy behoorlike deel gekry het nie.
30 Sien vers 36 en die kanttekening. 31 Hebr. na die mond van sy kos, soos in vers 16. |
| 32 Hulle het dit gedoen uit nuttelose voorsorg en wantroue, of uit nuuskierigheid, asof hulle wou toets en sien of ook die manna so lank kon hou. |
| 33 Hebr. in die môre in die môre.
34 Naamlik, dit wat op die grond bly lê het. Hier word die rede gegee waarom hulle dit in die môre moes versamel. |
| 35 Want hulle het getwyfel of die volk goed of kwaad gedoen het, omdat Moses beveel het dat daar vir elke persoon slegs een gomer ingesamel sou word. |
| 36 Naamlik vir vandag en môre.
37 Naamlik op die sesde dag. Die helfte van die dubbele gomer, wat hulle op die dag voor die sabbat versamel het, het oorgebly. |
| 38 Soos tevore gebeur het, toe hulle, teen die bevel van Moses, ’n deel gebêre het, vers 20. |
| 39 Moses leer die volk hier nie net wat hulle op daardie dag moes doen nie, maar van week tot week, so lank as die manna sou reën.
40 Moses het die woorde van hierdie vers, asook van die volgende, gespreek op die aand waarop die sabbat begin of ingegaan het. Ons noem dit nou Saterdagaand; want die sabbat het op die aand van die sesde dag begin, en op die aand van die sewende dag geëindig. |
| 41 Hierdie mense het nie God, of sy dienaar Moses, geglo nie. |
| 42 Dit is, God het Moses beveel wat hy vir die volk moes sê.
43 Die sonde van sommige word hier gestel asof dit die sonde van almal was. |
| 44 Hebr. onder homself.
45 Naamlik, om manna te versamel, of om enige ander werk te doen. In Lev. 23:2, 3 word hulle beveel om na die heilige vergadering te gaan, en in Hand. 1:12 word van ’n sabbatsreis gespreek. |
| k Núm. 11:7. | 46 Of: dit was soos koljandersaad, wit. Bedoelende, in vorm en in grootte was dit soos koljandersaad, maar die kleur was wit of deurskynend soos balsemgom (Hebr. bedolach) of kristal, Gén. 2:12. Núm. 11:7.
47 Naamlik, as hulle dit van die grond af opgetel het, ongekook; maar as dit gekook was, het dit soos vars oliekoeke gesmaak, Núm. 11:8. |
| 48 Naamlik in die tabernakel, sodra dit gemaak is. |
| l Hebr. 9:4. | 49 In Hebr. 9:4 staan goue kruik. Anders: skottel, bak.
50 Hebr. die volheid van ’n gomer. 51 Wat sy teenwoordigheid bo die verbondsark geopenbaar het. |
| 52 Verstaan voor die verbondsark waarin die tafels van God se wet was, sien Ex. 25:16, 21, wat die Getuienis genoem word, omdat hulle van God se wil getuig. Die opdrag om die ark te maak is eers op die berg Sinai gegee, maar Moses beskryf dit hier kortliks om die geskiedenis van die manna mee af te rond. |
| m Jos. 5:12. Neh. 9:15. | 53 Dit word teenoor die woestyn gestel. |
| 54 Dit is ’n maat van droë bestanddele, naamlik soveel as die inhoud van 432 hoendereierdoppe (22 liter); sodat die gomer, soos sommige meen, meer as dubbel so groot was as ’n choinix (rantsoen of maat), Openb. 6:6, naamlik ’n rantsoen koring, genoeg kos vir een man vir een dag. Sien Lev. 5:11; 19:36. Deut. 25:14, ens. |
Die kwartels en die manna. Die sabbat.
TOE hulle 1van Elim af wegtrek, het die hele vergadering van die kinders van Israel in die woestyn 2Sin gekom, wat tussen Elim en 3Sinai lê, op die vyftiende dag van die tweede maand ná hulle uittog uit Egipteland.
| 1 Voordat hulle van Elim af weggetrek het, was hulle weer by die Rooi See, soos vermeld in Núm. 33:10, 11. Moses skryf hier nie oor dié reis nie.
2 Die naam van ’n woestyn in Steenagtige Arabië (Arabia Petraea), waar die agtste staanplek van die Israëliete was, Núm. 33:10, 11. 3 Hierdie berg word ook Horeb genoem. Moses het op hierdie berg die wet ontvang. |
En die hele vergadering van die kinders van Israel het teen Moses en teen Aäron in die woestyn gemurmureer.
aEn die kinders van Israel het aan hulle gesê: b4Het ons maar in Egipteland deur die hand van die HERE gesterwe toe ons by die vleispotte gesit en volop brood geëet het! Want julle het ons in hierdie woestyn uitgelei om hierdie hele vergadering van honger te laat sterwe.
| a 1 Kor. 10:10.
b Núm. 11:4. |
4 In die Hebreeus begin die sin met: Wie sal gee, ens., wat vertaal kan word met die uitroep Ag, het ons maar, ens., vgl. Deut. 5:29 en ander plekke. |
Toe sê die HERE vir Moses: Kyk, 5Ek sal vir julle c6brood uit die hemel laat reën; dan kan die volk uitgaan en die 7dagmaat van elke dag insamel, sodat Ek hulle kan beproef, of hulle in my wet sal wandel of nie.
| c Ps. 78:24; 105:40. | 5 Dit is, Ek sal spoedig laat reën, naamlik op die manier van reën uit die hemel laat val.
6 Dit is, manna, waarvan die Israeliete brood gebak het. 7 Hebr. woord of ding van die dag; dit beteken hier soveel brood as wat ’n mens elke dag vir sy behoeftes benodig. |
En 8op die sesde dag, as hulle berei wat hulle inbring, 9sal dit dubbel soveel wees as wat hulle 10daagliks insamel.
| 8 Naamlik die dag voor die sabbat; dan moes die Israeliete hul kos berei wat hulle op die sabbat sou eet, want dan mog ’n mens geen werk doen nie, ja, selfs geen vuur aansteek nie, soos te sien is in Ex. 35:3.
9 Sien vers 22. 10 Hebr. dag dag, soos in Gén. 39:10 en die kanttekening. |
Toe sê Moses en Aäron aan al die kinders van Israel: 11Vanaand, dan sal julle weet dat 12die HERE julle uit Egipteland uitgelei het.
| 11 Sien vers 13.
12 Nie ons, asof uit onsself nie, soos die volk hulle verwyt het, vers 3. |
En môre vroeg, dan sal julle die heerlikheid van die HERE sien, omdat Hy julle murmureringe teen die HERE gehoor het — want wat is ons, dat julle teen ons murmureer?
Daarop sê Moses: Dít sal gebeur as die HERE julle in die aand vleis gee om te eet en in die môre volop brood, omdat die HERE julle murmureringe hoor wat julle teen Hom murmureer. Want wat is ons? Julle murmureringe is nie 13teen ons nie, maar teen die HERE.
| 13 Hy wil sê: Nie net teen ons nie; of: nie soseer teen ons nie, as wel teen die HERE. Sien ’n dergelike manier van spreek ook in Gén. 32:28 se kanttekening. 1 Sam. 8:7. Joh. 12:44. |
Verder het Moses met Aäron gespreek: Sê aan die hele vergadering van die kinders van Israel: 14Kom nader voor die aangesig van die HERE, want Hy het julle murmureringe gehoor.
| 14 Dit is, vergader voor die wolkkolom, waarin en waardeur God die HERE sy heerlike teenwoordigheid geopenbaar het, vers 10. |
En onderwyl Aäron die hele vergadering van die kinders van Israel toespreek, draai hulle na die woestyn toe en dmeteens verskyn die heerlikheid van die HERE in die wolk.
| d Ex. 13:21. |
Ook het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Ek het die murmureringe van die kinders van Israel gehoor; spreek met hulle en sê: 15Teen die aand sal julle vleis eet en in die môre emet brood versadig word; en 16julle sal weet dat Ek die HERE julle God is.
| e Joh. 6:49, 58. | 15 Sien Ex. 12:6.
16 Naamlik julle sal dit daadwerklik bevind en ervaar. |
En 17in die aand het fdaar 18kwartels opgekom en die laer oordek. En in die môre was daar ’n doulaag rondom die laer.
| f Núm. 11:31. Ps. 105:40. | 17 Naamlik teen die aand van daardie dag.
18 Hebr. die kwartel; so ook in Ex. 8:6 die padda vir paddas. |
gEn nadat die doulaag 19opgetrek het, het daar 20oor die woestyn iets gelê wat 21fyn en korrelrig was, fyn soos ryp op die grond.
| g Núm. 11:7. Neh. 9:15. Ps. 78:24; 105:40. | 19 Naamlik in die lug, omdat dit deur die hitte van die son verdwyn het; die manna was bedek en verberg onder die dou, wat met die opgang van die son opgetrek het. Sien Núm. 11:9.
20 Hebr. op die aangesig van die woestyn. 21 Hebr. dun. |
Toe die kinders van Israel dit sien, sê hulle 22vir mekaar: 23hWat is dit? Want hulle het nie geweet wat dit was nie. Daarop sê Moses vir hulle: Dit is die brood wat die HERE julle gee om te eet.
| h Joh. 6:31. 1 Kor. 10:3. | 22 Hebr. die man vir sy broer.
23 Anders: Dit is Man. Afgelei van die Hebreeuse woord mānāh, wat beteken voedsel of ’n gawe wat vir ons voorberei en bestem is. Sien ook verse 31, 33, 35. |
Dit is die saak wat die HERE beveel het: Samel daarvan in, 24elkeen na 25sy behoefte: ’n gomer vir 26elke persoon volgens julle sieletal; 27elkeen moet dit neem vir die wat in sy tent is.
| 24 Hebr. na die mond van sy kos, dit is, die hoeveelheid kos wat hy en sy huisgesin benodig.
25 En sy hele huisgesin. 26 Hebr. hoofskedel, dit is, persoon. 27 Met hierdie woorde word verklaar wat net tevore in hierdie vers gesê is. |
En die kinders van Israel het so gedoen: hulle het ingesamel, 28die een baie en die ander min.
| 28 Hebr. vermenigvuldigende en verminderende. |
29Maar toe hulle dit met die 30gomer meet, ihet hy wat baie ingesamel het, niks oorgehad nie; en hy wat min ingesamel het, nie te min nie. Elkeen 31na sy behoefte het hulle ingesamel.
| i 2 Kor. 8:15. | 29 Die betekenis is: Toe elkeen dit wat hy versamel het huis toe gebring het, het die vader van die huis dit gemeet, en hy het vir elkeen sy gomer of ’n behoorlike deel daarvan gegee, sodat niemand meer as sy behoorlike deel gekry het nie.
30 Sien vers 36 en die kanttekening. 31 Hebr. na die mond van sy kos, soos in vers 16. |
En Moses het vir hulle gesê: Niemand moet daarvan laat oorbly tot môre toe nie.
Maar hulle het nie na Moses geluister nie: 32sommige het daarvan laat oorbly tot die môre toe. Toe kom daar wurms in en dit bederwe. Daarom het Moses baie kwaad geword vir hulle.
| 32 Hulle het dit gedoen uit nuttelose voorsorg en wantroue, of uit nuuskierigheid, asof hulle wou toets en sien of ook die manna so lank kon hou. |
En hulle het dit 33môre vir môre ingesamel, elkeen na sy behoefte; en as die son warm word, 34smelt dit weg.
| 33 Hebr. in die môre in die môre.
34 Naamlik, dit wat op die grond bly lê het. Hier word die rede gegee waarom hulle dit in die môre moes versamel. |
En op die sesde dag het hulle ’n dubbele porsie brood ingesamel, twee gomers vir elkeen. En al die owerstes van die vergadering het gekom 35en dit aan Moses vertel.
| 35 Want hulle het getwyfel of die volk goed of kwaad gedoen het, omdat Moses beveel het dat daar vir elke persoon slegs een gomer ingesamel sou word. |
Toe sê hy vir hulle: Dit is wat die HERE gespreek het: Môre is dit rusdag, ’n heilige sabbat van die HERE. Wat julle wil 36bak, bak dit; en wat julle wil kook, kook dit; en bêre vir julle 37alles wat oor is, om dit te bewaar tot die môre toe.
| 36 Naamlik vir vandag en môre.
37 Naamlik op die sesde dag. Die helfte van die dubbele gomer, wat hulle op die dag voor die sabbat versamel het, het oorgebly. |
En hulle het dit gebêre tot die môre toe, soos Moses beveel het; en dit het nie 38bederwe nie, en daar het geen wurms in gekom nie.
| 38 Soos tevore gebeur het, toe hulle, teen die bevel van Moses, ’n deel gebêre het, vers 20. |
Toe sê Moses: Eet dit 39vandag, want 40dit is vandag die sabbat van die HERE. Vandag sal julle dit nie in die veld kry nie.
| 39 Moses leer die volk hier nie net wat hulle op daardie dag moes doen nie, maar van week tot week, so lank as die manna sou reën.
40 Moses het die woorde van hierdie vers, asook van die volgende, gespreek op die aand waarop die sabbat begin of ingegaan het. Ons noem dit nou Saterdagaand; want die sabbat het op die aand van die sesde dag begin, en op die aand van die sewende dag geëindig. |
Ses dae lank moet julle dit insamel, maar op die sewende dag is dit sabbat; dan sal dit daar nie wees nie.
En op die sewende dag het van die mense uitgegaan 41om in te samel, maar hulle het niks gekry nie.
| 41 Hierdie mense het nie God, of sy dienaar Moses, geglo nie. |
42Toe sê die HERE vir Moses: Hoe lank weier 43julle om my gebooie en my wette te onderhou?
| 42 Dit is, God het Moses beveel wat hy vir die volk moes sê.
43 Die sonde van sommige word hier gestel asof dit die sonde van almal was. |
Kyk, omdat die HERE julle die sabbat gegee het, daarom gee Hy julle op die sesde dag brood vir twee dae. Laat elkeen bly 44waar hy is; 45laat niemand op die sewende dag van sy woonplek af weggaan nie.
| 44 Hebr. onder homself.
45 Naamlik, om manna te versamel, of om enige ander werk te doen. In Lev. 23:2, 3 word hulle beveel om na die heilige vergadering te gaan, en in Hand. 1:12 word van ’n sabbatsreis gespreek. |
So het die volk dan op die sewende dag gerus.
kEn die huis van Israel het dit MAN genoem. En dit was 46wit soos koljandersaad, en 47dit het gesmaak soos heuningkoek.
| k Núm. 11:7. | 46 Of: dit was soos koljandersaad, wit. Bedoelende, in vorm en in grootte was dit soos koljandersaad, maar die kleur was wit of deurskynend soos balsemgom (Hebr. bedolach) of kristal, Gén. 2:12. Núm. 11:7.
47 Naamlik, as hulle dit van die grond af opgetel het, ongekook; maar as dit gekook was, het dit soos vars oliekoeke gesmaak, Núm. 11:8. |
Verder het Moses gesê: Dit is die saak wat die HERE beveel het: ’n Gomer vol moet daarvan 48bewaar word vir julle geslagte, dat hulle die brood kan sien wat Ek julle in die woestyn laat eet het, toe Ek julle uit Egipteland uitgelei het.
| 48 Naamlik in die tabernakel, sodra dit gemaak is. |
Moses sê toe vir Aäron: lNeem 49’n kruik en gooi 50’n gomer vol manna daarin, en sit dit voor die aangesig van die 51HERE neer, om dit vir julle geslagte te bewaar.
| l Hebr. 9:4. | 49 In Hebr. 9:4 staan goue kruik. Anders: skottel, bak.
50 Hebr. die volheid van ’n gomer. 51 Wat sy teenwoordigheid bo die verbondsark geopenbaar het. |
Soos die HERE Moses beveel het, so het Aäron dit 52voor die Getuienis neergesit om bewaar te word.
| 52 Verstaan voor die verbondsark waarin die tafels van God se wet was, sien Ex. 25:16, 21, wat die Getuienis genoem word, omdat hulle van God se wil getuig. Die opdrag om die ark te maak is eers op die berg Sinai gegee, maar Moses beskryf dit hier kortliks om die geskiedenis van die manna mee af te rond. |
En die kinders van Israel het die manna veertig jaar lank geëet mtotdat hulle in 53’n bewoonde land gekom het. Die manna het hulle geëet totdat hulle by die grens van die land Kanaän gekom het.
| m Jos. 5:12. Neh. 9:15. | 53 Dit word teenoor die woestyn gestel. |
En ’n gomer is die tiende van 54’n efa.
| 54 Dit is ’n maat van droë bestanddele, naamlik soveel as die inhoud van 432 hoendereierdoppe (22 liter); sodat die gomer, soos sommige meen, meer as dubbel so groot was as ’n choinix (rantsoen of maat), Openb. 6:6, naamlik ’n rantsoen koring, genoeg kos vir een man vir een dag. Sien Lev. 5:11; 19:36. Deut. 25:14, ens. |