Exodus 4
TOE antwoord Moses en sê: Maar as 1hulle my nie glo en na my stem nie luister nie, maar sê: Die HERE het nie aan jou verskyn nie?
Daarop vra die HERE vir hom: Wat is daar in jou hand? En hy antwoord: 2’n Staf.
En Hy sê: Gooi dit op die grond. Toe gooi hy dit op die grond, en dit het ’n 3slang 4geword; en Moses het daarvoor 5gevlug.
Toe sê die HERE vir Moses: Steek jou hand uit en gryp dit aan die stert. Hierop het hy sy hand uitgesteek en dit gegryp, en dit het ’n staf in sy 6hand geword —
sodat hulle kan glo dat die HERE, die God van hulle vaders, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob, aan jou verskyn het.
En die HERE het verder vir hom gesê: Steek tog jou hand in jou boesem. En hy het sy hand in sy boesem gesteek; en toe hy dit uittrek, was sy hand melaats, soos sneeu!
En Hy sê: Steek jou hand weer in jou boesem. En hy het sy hand weer in sy boesem gesteek; en toe hy dit uit sy boesem uittrek, was dit weer soos sy ander vlees!
En as hulle jou nie glo en 7aan die eerste teken geen gehoor gee nie, dan sal hulle die laaste teken glo.
En as hulle ook hierdie twee tekens nie glo en na jou stem nie luister nie, neem dan van die Nyl se water en giet dit op die droë grond uit; dan asal die water wat jy uit die Nyl neem, op die droë grond bloed word.
Toe sê Moses aan die HERE: 8Ag, Here, ek 9is nie ’n man van woorde nie — van gister 10of van eergister of vandat U met u kneg gespreek het nie; want ek is swaar van mond en swaar van tong.
En die HERE antwoord hom: Wie het vir die mens die mond 11gemaak, of wie maak stom of doof, of siende of blind? Is dit nie Ek, die HERE, nie?
Gaan dan nou heen, en bEk sal met jou mond wees en 12jou leer wat jy moet sê.
Maar hy sê: Ag, Here, 13stuur tog deur wie U wil stuur.
Toe ontvlam die toorn van die HERE teen Moses, en Hy sê: Is jou broer Aäron, die Leviet, nie daar nie? Ek weet 14dat hý goed kan praat. En hy gaan ook al uit om jou te ontmoet, en as hy jou sien, sal hy bly wees in sy hart.
cJy moet dan met hom spreek en 15die woorde 16in sy mond lê. En Ék sal met jou mond en sy mond wees en julle leer wat julle moet doen.
En hy moet vir jou met die volk spreek, en dan sal hy vir jou 17’n mond wees en jy 18vir hom ’n god wees.
Neem dan hierdie staf in jou hand waarmee jy 19die tekens moet doen.
Moses gaan terug na Egipte.
TOE gaan Moses weg en kom by sy skoonvader Jetro terug, en hy sê vir hom: Laat my tog trek en na my broers teruggaan wat in Egipte is, om te sien of hulle nog lewe. En Jetro sê vir Moses: Gaan in vrede.
Ook het die HERE vir Moses in Mídian gesê: Gaan heen, keer terug na Egipte; want al die manne wat 20jou lewe gesoek het, is dood.
Moses neem toe sy vrou en sy seuns en laat hulle op ’n esel ry, terug na Egipteland. Moses het ook die 21staf van God in sy hand geneem.
En die HERE sê vir Moses: Nou dat jy wegtrek om na Egipte terug te gaan, kyk dat jy al die wonders voor Farao doen 22wat Ek in jou mag gestel het. Maar Ék sal sy hart 23verhard, sodat hy die volk nie sal laat trek nie.
Dan moet jy vir Farao sê: So spreek die HERE: My eersgebore seun is 24Israel.
Daarom 25beveel Ek jou: Laat my seun trek, dat hy My kan dien. Maar jy het geweier om hom te laat trek. Kyk, Ek sal jou eersgebore seun laat sterwe.
En 26op die pad in die herberg het die HERE hom teëgekom en 27wou hom doodmaak.
Toe neem Sippóra ’n 28skerp klip en sny die voorhuid van haar seun af en 29gooi dit voor sy voete en sê: 30Waarlik, jy is vir my 31’n bloedbruidegom!
En 32Hy het hom laat staan. Toe het sy gesê: Bloedbruidegom! — 33met die oog op die besnydenis.
Die HERE het ook aan Aäron gesê: Loop Moses tegemoet in die woestyn. En hy het geloop en hom 34by die berg van God aangetref en hom gesoen.
Daarop vertel Moses aan Aäron al die woorde van die HERE waarmee Hy hom gestuur het, en al die tekens wat Hy hom beveel het.
En Moses en Aäron het vertrek en al die oudstes van die kinders van Israel bymekaar laat kom;
en Aäron het al die woorde gespreek wat die HERE aan Moses gesê het, en die tekens gedoen voor die oë van die volk.
En die volk het geglo. En toe hulle hoor dat die HERE op die kinders van Israel ag gegee en hulle ellende 35aangesien het, het hulle in aanbidding neergebuig.
| 1 Naamlik die Israeliete. |
| 2 In vers 20 word dit die staf van God genoem, omdat groot dinge daarmee uitgevoer is deur die krag van God. |
| 3 In Ex. 7:10 word ’n ander Hebreeuse woord gebruik wat ook met draak vertaal kan word.
4 In Ex. 7:15 staan: dit het verander in ’n slang. 5 Naamlik as gevolg van vrees. |
| 6 Hebr. handpalm. |
| 7 Dit is, nie luister na die woord wat deur die eerste teken bevestig is nie. Hier word aan die teken ’n stem toegeken (soos in Gén. 4:10 aan die bloed), omdat God deur sulke tekens tot die mense spreek. |
| a Ex. 7:19. |
| 8 Sien oor die Hebreeuse woordjie, vertaal met ag, Gén. 43:20 se kanttekening.
9 Dit is, ek is nie welsprekend nie. 10 Moses het geen hoop meer gehad dat sy spraak sou verbeter nie, aangesien hy selfs op hierdie oomblik, toe die HERE met hom gespreek het oor die opdrag, geen verbetering waargeneem het nie. |
| 11 Hebr. gestel of geplaas, Ps. 94:9. |
| b Matt. 10:19. Mark. 13:11. Luk. 12:12. | 12 Naamlik deur my Gees, soos Christus ook aan sy apostels belowe, Matt. 10:19, 20. Mark. 13:11. Luk. 12:11, 12. |
| 13 Hebr. stuur tog deur die hand (dit is, diens) U sou stuur. Sien Ex. 9:35. Ps. 77:21. Hag. 1:1. Mal. 1:1. Hand. 7:35. Dit is, stuur een van wie U weet dat hy bekwamer is as ek, om so ’n boodskap oor te dra. |
| 14 Hebr. dat hy pratende sal praat, dit is, wel ter tale is, goed kan en sal praat. |
| c Ex. 7:2. | 15 Wat Ek tot jou gespreek het, en nog sal spreek.
16 Dit is, jy moet hom duidelik onderrig, en hom kragtig gebied om my woorde getrou bekend te maak aan wie Ek dit stuur. Sien Jes. 51:16; 59:21. Jer. 1:9; 5:14. |
| 17 Dit is, hy sal jou woordvoerder wees. Anders: in die plek van die mond.
18 Dit is, jy sal in alles die leiding hê, en hom in my Naam oplê en beveel wat hy moet sê, en hy sal aan jou, soos aan My, gehoor gee. Vgl. Ex. 7:1. |
| 19 Wat in Exodus 7-11 bespreek sal word. |
| 20 Dit is, hulle wat jou wou doodmaak. Sien soortgelyke manier van spreek in 1 Sam. 22:23. 1 Kon. 19:14. Ps. 54:5. Matt. 2:20. |
| 21 Wat God hom beveel het om te neem, vers 17, en waardeur God tekens wou doen, Ex. 17:9. Hierdie staf word ook die staf van God genoem, om aan te toon dat die krag om wondertekens te doen, nie in die staf, óf in Moses was nie, maar in God. |
| 22 Dit is, die wonders wat Ek My voorgeneem het en vasbeslote is om te doen deur jou diens en deur my mag.
23 Anders: verstok, naamlik op so ’n wyse dat Ek my genade van hom weerhou, en hom aan sy bose wil en neigings sal oorgee, sodat hy deur sy eie boosheid, en deur die duiwel se ingewing, en uit hierdie wondertekens, oorsaak en aanleiding vind om des te meer my gebooie teen te staan. Sien dergelike manier van spreek in Ex. 10:1. Deut. 2:30. Jos. 11:20. |
| 24 Dit is, die volk of die nageslag van Israel; hulle word God se eersgebore seun genoem, omdat hulle uit genade eerste uit al die heidene uitverkies was om God se volk en kinders te wees, en vir God so aangenaam is, soos eersgeborenes vir hulle ouers is. |
| 25 Anders: het Ek jou beveel. |
| 26 Naamlik na Egipte.
27 Omdat hy versuim het om sy seun te besny. Sien Gén. 17:14. |
| 28 Anders: klipmes.
29 Anders: laat dit (naamlik die afgesnyde voorhuid) sy (naamlik Moses se) voete aanraak. Ander verstaan dat Sippóra haar seun voor die voete van Moses gewerp het. 30 Die woorde word so verstaan, asof Sippóra aan haar man gesê het: Ek moes jou lewe loskoop met die bloed van my seun, vir wie ek besny het, en so het jy vir my soos ’n nuwe bruidegom geword. 31 Hebr. ’n bruidegom van bloede (in die meervoud). |
| 32 Naamlik God, of die engel wat Moses wou doodmaak.
33 Dit wil voorkom of sy nie gelukkig was met die besnydenis van haar seuns nie. |
| 34 Met die naam Horeb, Ex. 3:1. |
| 35 Naamlik met mededoë, soos in Ex. 3:7. |
TOE antwoord Moses en sê: Maar as 1hulle my nie glo en na my stem nie luister nie, maar sê: Die HERE het nie aan jou verskyn nie?
| 1 Naamlik die Israeliete. |
Daarop vra die HERE vir hom: Wat is daar in jou hand? En hy antwoord: 2’n Staf.
| 2 In vers 20 word dit die staf van God genoem, omdat groot dinge daarmee uitgevoer is deur die krag van God. |
En Hy sê: Gooi dit op die grond. Toe gooi hy dit op die grond, en dit het ’n 3slang 4geword; en Moses het daarvoor 5gevlug.
| 3 In Ex. 7:10 word ’n ander Hebreeuse woord gebruik wat ook met draak vertaal kan word.
4 In Ex. 7:15 staan: dit het verander in ’n slang. 5 Naamlik as gevolg van vrees. |
Toe sê die HERE vir Moses: Steek jou hand uit en gryp dit aan die stert. Hierop het hy sy hand uitgesteek en dit gegryp, en dit het ’n staf in sy 6hand geword —
| 6 Hebr. handpalm. |
sodat hulle kan glo dat die HERE, die God van hulle vaders, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob, aan jou verskyn het.
En die HERE het verder vir hom gesê: Steek tog jou hand in jou boesem. En hy het sy hand in sy boesem gesteek; en toe hy dit uittrek, was sy hand melaats, soos sneeu!
En Hy sê: Steek jou hand weer in jou boesem. En hy het sy hand weer in sy boesem gesteek; en toe hy dit uit sy boesem uittrek, was dit weer soos sy ander vlees!
En as hulle jou nie glo en 7aan die eerste teken geen gehoor gee nie, dan sal hulle die laaste teken glo.
| 7 Dit is, nie luister na die woord wat deur die eerste teken bevestig is nie. Hier word aan die teken ’n stem toegeken (soos in Gén. 4:10 aan die bloed), omdat God deur sulke tekens tot die mense spreek. |
En as hulle ook hierdie twee tekens nie glo en na jou stem nie luister nie, neem dan van die Nyl se water en giet dit op die droë grond uit; dan asal die water wat jy uit die Nyl neem, op die droë grond bloed word.
| a Ex. 7:19. |
Toe sê Moses aan die HERE: 8Ag, Here, ek 9is nie ’n man van woorde nie — van gister 10of van eergister of vandat U met u kneg gespreek het nie; want ek is swaar van mond en swaar van tong.
| 8 Sien oor die Hebreeuse woordjie, vertaal met ag, Gén. 43:20 se kanttekening.
9 Dit is, ek is nie welsprekend nie. 10 Moses het geen hoop meer gehad dat sy spraak sou verbeter nie, aangesien hy selfs op hierdie oomblik, toe die HERE met hom gespreek het oor die opdrag, geen verbetering waargeneem het nie. |
En die HERE antwoord hom: Wie het vir die mens die mond 11gemaak, of wie maak stom of doof, of siende of blind? Is dit nie Ek, die HERE, nie?
| 11 Hebr. gestel of geplaas, Ps. 94:9. |
Gaan dan nou heen, en bEk sal met jou mond wees en 12jou leer wat jy moet sê.
| b Matt. 10:19. Mark. 13:11. Luk. 12:12. | 12 Naamlik deur my Gees, soos Christus ook aan sy apostels belowe, Matt. 10:19, 20. Mark. 13:11. Luk. 12:11, 12. |
Maar hy sê: Ag, Here, 13stuur tog deur wie U wil stuur.
| 13 Hebr. stuur tog deur die hand (dit is, diens) U sou stuur. Sien Ex. 9:35. Ps. 77:21. Hag. 1:1. Mal. 1:1. Hand. 7:35. Dit is, stuur een van wie U weet dat hy bekwamer is as ek, om so ’n boodskap oor te dra. |
Toe ontvlam die toorn van die HERE teen Moses, en Hy sê: Is jou broer Aäron, die Leviet, nie daar nie? Ek weet 14dat hý goed kan praat. En hy gaan ook al uit om jou te ontmoet, en as hy jou sien, sal hy bly wees in sy hart.
| 14 Hebr. dat hy pratende sal praat, dit is, wel ter tale is, goed kan en sal praat. |
cJy moet dan met hom spreek en 15die woorde 16in sy mond lê. En Ék sal met jou mond en sy mond wees en julle leer wat julle moet doen.
| c Ex. 7:2. | 15 Wat Ek tot jou gespreek het, en nog sal spreek.
16 Dit is, jy moet hom duidelik onderrig, en hom kragtig gebied om my woorde getrou bekend te maak aan wie Ek dit stuur. Sien Jes. 51:16; 59:21. Jer. 1:9; 5:14. |
En hy moet vir jou met die volk spreek, en dan sal hy vir jou 17’n mond wees en jy 18vir hom ’n god wees.
| 17 Dit is, hy sal jou woordvoerder wees. Anders: in die plek van die mond.
18 Dit is, jy sal in alles die leiding hê, en hom in my Naam oplê en beveel wat hy moet sê, en hy sal aan jou, soos aan My, gehoor gee. Vgl. Ex. 7:1. |
Neem dan hierdie staf in jou hand waarmee jy 19die tekens moet doen.
| 19 Wat in Exodus 7-11 bespreek sal word. |
Moses gaan terug na Egipte.
TOE gaan Moses weg en kom by sy skoonvader Jetro terug, en hy sê vir hom: Laat my tog trek en na my broers teruggaan wat in Egipte is, om te sien of hulle nog lewe. En Jetro sê vir Moses: Gaan in vrede.
Ook het die HERE vir Moses in Mídian gesê: Gaan heen, keer terug na Egipte; want al die manne wat 20jou lewe gesoek het, is dood.
| 20 Dit is, hulle wat jou wou doodmaak. Sien soortgelyke manier van spreek in 1 Sam. 22:23. 1 Kon. 19:14. Ps. 54:5. Matt. 2:20. |
Moses neem toe sy vrou en sy seuns en laat hulle op ’n esel ry, terug na Egipteland. Moses het ook die 21staf van God in sy hand geneem.
| 21 Wat God hom beveel het om te neem, vers 17, en waardeur God tekens wou doen, Ex. 17:9. Hierdie staf word ook die staf van God genoem, om aan te toon dat die krag om wondertekens te doen, nie in die staf, óf in Moses was nie, maar in God. |
En die HERE sê vir Moses: Nou dat jy wegtrek om na Egipte terug te gaan, kyk dat jy al die wonders voor Farao doen 22wat Ek in jou mag gestel het. Maar Ék sal sy hart 23verhard, sodat hy die volk nie sal laat trek nie.
| 22 Dit is, die wonders wat Ek My voorgeneem het en vasbeslote is om te doen deur jou diens en deur my mag.
23 Anders: verstok, naamlik op so ’n wyse dat Ek my genade van hom weerhou, en hom aan sy bose wil en neigings sal oorgee, sodat hy deur sy eie boosheid, en deur die duiwel se ingewing, en uit hierdie wondertekens, oorsaak en aanleiding vind om des te meer my gebooie teen te staan. Sien dergelike manier van spreek in Ex. 10:1. Deut. 2:30. Jos. 11:20. |
Dan moet jy vir Farao sê: So spreek die HERE: My eersgebore seun is 24Israel.
| 24 Dit is, die volk of die nageslag van Israel; hulle word God se eersgebore seun genoem, omdat hulle uit genade eerste uit al die heidene uitverkies was om God se volk en kinders te wees, en vir God so aangenaam is, soos eersgeborenes vir hulle ouers is. |
Daarom 25beveel Ek jou: Laat my seun trek, dat hy My kan dien. Maar jy het geweier om hom te laat trek. Kyk, Ek sal jou eersgebore seun laat sterwe.
| 25 Anders: het Ek jou beveel. |
En 26op die pad in die herberg het die HERE hom teëgekom en 27wou hom doodmaak.
| 26 Naamlik na Egipte.
27 Omdat hy versuim het om sy seun te besny. Sien Gén. 17:14. |
Toe neem Sippóra ’n 28skerp klip en sny die voorhuid van haar seun af en 29gooi dit voor sy voete en sê: 30Waarlik, jy is vir my 31’n bloedbruidegom!
| 28 Anders: klipmes.
29 Anders: laat dit (naamlik die afgesnyde voorhuid) sy (naamlik Moses se) voete aanraak. Ander verstaan dat Sippóra haar seun voor die voete van Moses gewerp het. 30 Die woorde word so verstaan, asof Sippóra aan haar man gesê het: Ek moes jou lewe loskoop met die bloed van my seun, vir wie ek besny het, en so het jy vir my soos ’n nuwe bruidegom geword. 31 Hebr. ’n bruidegom van bloede (in die meervoud). |
En 32Hy het hom laat staan. Toe het sy gesê: Bloedbruidegom! — 33met die oog op die besnydenis.
| 32 Naamlik God, of die engel wat Moses wou doodmaak.
33 Dit wil voorkom of sy nie gelukkig was met die besnydenis van haar seuns nie. |
Die HERE het ook aan Aäron gesê: Loop Moses tegemoet in die woestyn. En hy het geloop en hom 34by die berg van God aangetref en hom gesoen.
| 34 Met die naam Horeb, Ex. 3:1. |
Daarop vertel Moses aan Aäron al die woorde van die HERE waarmee Hy hom gestuur het, en al die tekens wat Hy hom beveel het.
En Moses en Aäron het vertrek en al die oudstes van die kinders van Israel bymekaar laat kom;
en Aäron het al die woorde gespreek wat die HERE aan Moses gesê het, en die tekens gedoen voor die oë van die volk.
En die volk het geglo. En toe hulle hoor dat die HERE op die kinders van Israel ag gegee en hulle ellende 35aangesien het, het hulle in aanbidding neergebuig.
| 35 Naamlik met mededoë, soos in Ex. 3:7. |