Exodus 8
Tweede plaag: die paddas.
VERDER het die HERE met Moses gespreek: Gaan na Farao en sê vir hom: So spreek die HERE: Laat my volk trek, dat hulle My kan dien.
En as jy weier om hulle te laat trek, kyk, dan sal Ek 1jou hele grondgebied met paddas 2teister,
sodat die 3Nyl van paddas sal wemel. En hulle sal 4opklim en in jou huis kom en in jou slaapkamer en op jou bed; ook in die huis van jou dienaars en onder jou volk, en in jou bakoonde en in jou 5bakskottels.
En die paddas sal 6teen jou en teen jou volk en teen al jou dienaars opspring.
Verder 7het die HERE met Moses gespreek: Sê aan Aäron: Steek jou hand uit met jou staf oor die strome en oor die kanale en oor die waterkuile, en laat die paddas opkom oor Egipteland.
En Aäron het sy hand oor die waters van Egipte uitgesteek, 8en daar het paddas opgekom en Egipteland oordek.
Maar die towenaars het 9dieselfde gedoen met hulle towerkunste en paddas laat opkom oor Egipteland.
Toe het Farao Moses en Aäron laat roep en gesê: 10Bid tot die HERE, dat Hy die paddas van my en van my volk 11wegneem. Dan sal ek die volk laat trek, dat hulle aan die HERE kan offer.
Maar Moses sê aan Farao: 12Aan u die eer bo my! Teen watter tyd moet ek vir u en u dienaars en vir u volk bid, dat die paddas van u en uit u huise uitgeroei word om net in die Nyl oor te bly?
En 13hy antwoord: Teen môre. Toe sê 14hy: Dit sal wees volgens u woord, dat u kan weet dat daar niemand is soos die HERE onse God nie.
En die paddas sal u en u huise en u dienaars en u volk verlaat. Net in die Nyl sal hulle oorbly.
Toe het Moses en Aäron van Farao af weggegaan; en Moses het tot die HERE geroep vanweë die paddas 15wat Hy oor Farao beskik het.
En die HERE het gedoen volgens die woord van Moses: die paddas het weggesterwe 16uit die huise, van die 17plase af en uit die veld.
En 18hulle het dit 19by hope bymekaargemaak, en die land het gestink.
En toe Farao sien dat daar 20verligting kom, het hy sy hart a21verhard en na hulle nie geluister nie, soos die HERE gespreek het.
Derde plaag: muskiete.
VERDER het die HERE met Moses gespreek: Sê aan Aäron: Steek jou staf uit en slaan die stof van die aarde, en dit sal muskiete word in die hele Egipteland.
En hulle het so gedoen: Aäron het sy hand met sy staf uitgesteek en die stof van die aarde geslaan, en daar het 22muskiete gekom op die mense en op die vee. bAl die stof van die aarde het muskiete geword in die hele Egipteland.
En die towenaars 23het dieselfde gedoen met hulle towerkunste 24om die muskiete voort te bring, maar hulle kon nie. So was die muskiete dan op die mense en op die vee.
Toe sê die towenaars vir Farao: Dit 25is die vinger van God! Maar Farao se hart was verhard, sodat hy na hulle nie geluister het nie, soos die HERE gespreek het.
Vierde plaag: steekvlieë.
VERDER het die HERE vir Moses gesê: Maak jou môre vroeg klaar en stel jou voor Farao — kyk, hy sal na die water toe uitgaan — en sê vir hom: So spreek die HERE: Laat my volk trek, dat hulle My kan dien.
Want as jy my volk nie laat trek nie, kyk, dan stuur Ek teen jou en teen jou dienaars en teen jou volk en teen jou huise die 26steekvlieë, sodat die huise van die Egiptenaars vol steekvlieë sal wees, en selfs die grond waar 27hulle op staan.
Maar Ek sal op dié dag met die land Gosen, 28waarin my volk woon, ’n uitsondering maak, 29dat daar geen steekvlieë sal wees nie; sodat jy kan weet 30dat Ek die HERE is 31in die land.
En Ek sal ’n verlossing 32stel tussen my volk en jou volk. Môre sal hierdie teken plaasvind.
En die HERE het so gedoen: cdik swerms steekvlieë het in die huis van Farao en in die huis van sy dienaars en in die hele Egipteland gekom; 33ddie land is deur die steekvlieë verwoes.
Toe laat Farao Moses en Aäron roep en sê: Gaan heen, offer aan julle God in 34die land.
Maar Moses antwoord: Dit is nie reg om so te doen nie; ewant wat ons aan die HERE onse God offer, 35is ’n gruwel vir die Egiptenaars. As ons iets wat ’n gruwel is vir die Egiptenaars, voor hulle oë offer, sal hulle ons dan nie stenig nie?
Laat ons drie dagreise ver die woestyn intrek, 36dat ons aan die HERE onse God kan offer soos Hy ons sal beveel.
Toe sê Farao: Ek sal julle laat trek, dat julle aan die HERE julle God kan offer in die woestyn; 37julle moet maar net nie te ver wegtrek nie. 38Bid vir my.
En Moses antwoord: Kyk, ek gaan van u af weg en sal tot die HERE bid, dat die steekvlieë môre Farao, sy dienaars en sy volk mag verlaat. Laat Farao ons net 39nie langer bedrieg deur die volk nie te laat trek om aan die HERE te offer nie.
Toe het Moses van Farao af weggegaan en tot die HERE gebid.
En die HERE het gedoen volgens die woord van Moses: Hy het die steekvlieë van Farao, van sy dienaars en sy volk weggeneem. Daar het nie een oorgebly nie.
Maar fFarao het sy hart ook hierdie keer verhard en die volk nie laat trek nie.
| 1 Dit is, die hele land.
2 Dit is, pla, kwel. |
| 3 Of: sodat die Nyl paddas in oorvloed sal voortbring. Die verwysing na die Nyl sluit ook ander waters en waterkuile in, soos in vers 5.
4 Naamlik so dat geen deure, poorte, mure, beveiliging of wapens jou óf jou knegte sal kan bevry van hierdie diere nie. 5 Anders: in die aangemaakte deeg. |
| 6 As Moses spesifiek Farao en sy dienaars noem, gee hy daarmee te kenne dat die Israeliete daarvan vry was. Sien verse 21, 22. |
| 7 Naamlik, nadat Moses die bevel (waarvan in vers 1 gespreek word) uitgevoer het, en Farao geweier het om dit te gehoorsaam. |
| 8 Hebr. en die padda het opgekom, en so ook elders. |
| 9 Sien Ex. 7:11. |
| 10 Sien Gén. 25:21 se kanttekening. Deur die plae en harde slae leer Farao dié God ken vir wie hy vantevore nie wou ken nie. Sien Ex. 5:2. 1 Sam. 6:2, 3, ens.
11 Die towenaars kon wel die plae van God naboots, vers 7, maar hulle kon dit nie afweer of versag nie. |
| 12 Asof Moses sê: Ek gee aan u die eer dat ek u toelaat om vir my die tyd te bepaal, waarin God die HERE deur my gebede u sal verlos van hierdie plaag van paddas. Sien soortgelyke manier van spreek in Rig. 7:2. Jes. 10:15, waar beroem, in plek van aan u die eer, as ’n vertaling van dieselfde Hebreeuse woord gebruik word. |
| 13 Naamlik Farao.
14 Naamlik Moses. |
| 15 Dit is, wat God deur Moses as ’n straf oor Farao en sy mense gebring het. |
| 16 Moses wil sê dat die paddas in die huise, ens., sterwende met besems en grawe uitgevee en uitgegooi is.
17 Of: binneplase, voorhowe. |
| 18 Naamlik die Egiptenaars.
19 Hebr. hope, hope. |
| a Ex. 7:14. | 20 Dit is, verligting van die plaag. Anders: verademing.
21 Hebr. swaar gemaak. Dit is, hy het verhard gebly in sy goddelose en weerspannige voorneme. Sien Ex. 7:14. Jes. 6:10. |
| b Ps. 105:31. | 22 Hebr. veelheid van muskiete. |
| 23 Dit is, hulle het die stof van die aarde geslaan, soos Aäron gedoen het, maar tevergeefs.
24 Of: dat hulle muskiete sou laat voortkom. |
| 25 Dit is, die krag en die werk van God. Vgl. Luk. 11:20 met Matt. 12:28. Sien dergelike manier van spreek in Rig. 2:15. 1 Sam. 6:3, 9. Hand. 13:11. |
| 26 Die Hebreeuse grondwoord beteken ’n vermenging, wat hier na enige skadelike insekte kan verwys, soos vlieë, perdebye, muskiete, kewers, perdevlieë, miere, ruspes en ander, wat die gras en die vrugte van die bome en die graangewas opeet en beskadig.
27 Naamlik die Egiptenaars. Hy wil sê dat die insekte oral sal wees waar die Egiptenaars is, en nie elders nie, soos blyk uit vers 22. |
| 28 Hebr. waarop my volk staan.
29 Naamlik, alhoewel die towenaars hulle uiterste bes probeer. 30 Dit is, dat Ek ook HERE in Egipte is, hoewel Farao meen dat daar geen ander heer behalwe hy is nie. Sien Ex. 5:2. 31 Hebr. in die midde van die land of aarde. |
| 32 Naamlik, wat ’n onderskeid maak tussen my volk en jou volk. |
| c Ps. 105:31.
d Ps. 78:45. |
33 Dit is, dit wat die land voortgebring het. |
| 34 Verstaan hierdeur: in hierdie land, maar nie in die woestyn, soos julle versoek het nie. Sien Ex. 5:1. |
| e Gén. 43:32; 46:34. | 35 Naamlik osse, kalwers, koeie, bulle, wat die Egiptenaars as gode eer, en nie durf doodmaak nie, ja, dit nie kan verdra dat hulle doodgemaak word om te offer nie. Sien Gén. 43:32; 46:34. |
| 36 Hulle het nie geweet wat hulle aan die HERE sou offer of slag nie, totdat hulle in die woestyn sou kom. Sien Ex. 10:26. |
| 37 Hebr. ver wegtrekkend, nie ver wegtrek nie.
38 Naamlik, dat die plaag van my af weggeneem word. Sien vers 8. Hand. 8:24. |
| 39 Naamlik, soos hy gedoen het toe die plaag van die paddas hom gekwel het, vers 15. |
| f vers 15. |
Tweede plaag: die paddas.
VERDER het die HERE met Moses gespreek: Gaan na Farao en sê vir hom: So spreek die HERE: Laat my volk trek, dat hulle My kan dien.
En as jy weier om hulle te laat trek, kyk, dan sal Ek 1jou hele grondgebied met paddas 2teister,
| 1 Dit is, die hele land.
2 Dit is, pla, kwel. |
sodat die 3Nyl van paddas sal wemel. En hulle sal 4opklim en in jou huis kom en in jou slaapkamer en op jou bed; ook in die huis van jou dienaars en onder jou volk, en in jou bakoonde en in jou 5bakskottels.
| 3 Of: sodat die Nyl paddas in oorvloed sal voortbring. Die verwysing na die Nyl sluit ook ander waters en waterkuile in, soos in vers 5.
4 Naamlik so dat geen deure, poorte, mure, beveiliging of wapens jou óf jou knegte sal kan bevry van hierdie diere nie. 5 Anders: in die aangemaakte deeg. |
En die paddas sal 6teen jou en teen jou volk en teen al jou dienaars opspring.
| 6 As Moses spesifiek Farao en sy dienaars noem, gee hy daarmee te kenne dat die Israeliete daarvan vry was. Sien verse 21, 22. |
Verder 7het die HERE met Moses gespreek: Sê aan Aäron: Steek jou hand uit met jou staf oor die strome en oor die kanale en oor die waterkuile, en laat die paddas opkom oor Egipteland.
| 7 Naamlik, nadat Moses die bevel (waarvan in vers 1 gespreek word) uitgevoer het, en Farao geweier het om dit te gehoorsaam. |
En Aäron het sy hand oor die waters van Egipte uitgesteek, 8en daar het paddas opgekom en Egipteland oordek.
| 8 Hebr. en die padda het opgekom, en so ook elders. |
Maar die towenaars het 9dieselfde gedoen met hulle towerkunste en paddas laat opkom oor Egipteland.
| 9 Sien Ex. 7:11. |
Toe het Farao Moses en Aäron laat roep en gesê: 10Bid tot die HERE, dat Hy die paddas van my en van my volk 11wegneem. Dan sal ek die volk laat trek, dat hulle aan die HERE kan offer.
| 10 Sien Gén. 25:21 se kanttekening. Deur die plae en harde slae leer Farao dié God ken vir wie hy vantevore nie wou ken nie. Sien Ex. 5:2. 1 Sam. 6:2, 3, ens.
11 Die towenaars kon wel die plae van God naboots, vers 7, maar hulle kon dit nie afweer of versag nie. |
Maar Moses sê aan Farao: 12Aan u die eer bo my! Teen watter tyd moet ek vir u en u dienaars en vir u volk bid, dat die paddas van u en uit u huise uitgeroei word om net in die Nyl oor te bly?
| 12 Asof Moses sê: Ek gee aan u die eer dat ek u toelaat om vir my die tyd te bepaal, waarin God die HERE deur my gebede u sal verlos van hierdie plaag van paddas. Sien soortgelyke manier van spreek in Rig. 7:2. Jes. 10:15, waar beroem, in plek van aan u die eer, as ’n vertaling van dieselfde Hebreeuse woord gebruik word. |
En 13hy antwoord: Teen môre. Toe sê 14hy: Dit sal wees volgens u woord, dat u kan weet dat daar niemand is soos die HERE onse God nie.
| 13 Naamlik Farao.
14 Naamlik Moses. |
En die paddas sal u en u huise en u dienaars en u volk verlaat. Net in die Nyl sal hulle oorbly.
Toe het Moses en Aäron van Farao af weggegaan; en Moses het tot die HERE geroep vanweë die paddas 15wat Hy oor Farao beskik het.
| 15 Dit is, wat God deur Moses as ’n straf oor Farao en sy mense gebring het. |
En die HERE het gedoen volgens die woord van Moses: die paddas het weggesterwe 16uit die huise, van die 17plase af en uit die veld.
| 16 Moses wil sê dat die paddas in die huise, ens., sterwende met besems en grawe uitgevee en uitgegooi is.
17 Of: binneplase, voorhowe. |
En 18hulle het dit 19by hope bymekaargemaak, en die land het gestink.
| 18 Naamlik die Egiptenaars.
19 Hebr. hope, hope. |
En toe Farao sien dat daar 20verligting kom, het hy sy hart a21verhard en na hulle nie geluister nie, soos die HERE gespreek het.
| a Ex. 7:14. | 20 Dit is, verligting van die plaag. Anders: verademing.
21 Hebr. swaar gemaak. Dit is, hy het verhard gebly in sy goddelose en weerspannige voorneme. Sien Ex. 7:14. Jes. 6:10. |
Derde plaag: muskiete.
VERDER het die HERE met Moses gespreek: Sê aan Aäron: Steek jou staf uit en slaan die stof van die aarde, en dit sal muskiete word in die hele Egipteland.
En hulle het so gedoen: Aäron het sy hand met sy staf uitgesteek en die stof van die aarde geslaan, en daar het 22muskiete gekom op die mense en op die vee. bAl die stof van die aarde het muskiete geword in die hele Egipteland.
| b Ps. 105:31. | 22 Hebr. veelheid van muskiete. |
En die towenaars 23het dieselfde gedoen met hulle towerkunste 24om die muskiete voort te bring, maar hulle kon nie. So was die muskiete dan op die mense en op die vee.
| 23 Dit is, hulle het die stof van die aarde geslaan, soos Aäron gedoen het, maar tevergeefs.
24 Of: dat hulle muskiete sou laat voortkom. |
Toe sê die towenaars vir Farao: Dit 25is die vinger van God! Maar Farao se hart was verhard, sodat hy na hulle nie geluister het nie, soos die HERE gespreek het.
| 25 Dit is, die krag en die werk van God. Vgl. Luk. 11:20 met Matt. 12:28. Sien dergelike manier van spreek in Rig. 2:15. 1 Sam. 6:3, 9. Hand. 13:11. |
Vierde plaag: steekvlieë.
VERDER het die HERE vir Moses gesê: Maak jou môre vroeg klaar en stel jou voor Farao — kyk, hy sal na die water toe uitgaan — en sê vir hom: So spreek die HERE: Laat my volk trek, dat hulle My kan dien.
Want as jy my volk nie laat trek nie, kyk, dan stuur Ek teen jou en teen jou dienaars en teen jou volk en teen jou huise die 26steekvlieë, sodat die huise van die Egiptenaars vol steekvlieë sal wees, en selfs die grond waar 27hulle op staan.
| 26 Die Hebreeuse grondwoord beteken ’n vermenging, wat hier na enige skadelike insekte kan verwys, soos vlieë, perdebye, muskiete, kewers, perdevlieë, miere, ruspes en ander, wat die gras en die vrugte van die bome en die graangewas opeet en beskadig.
27 Naamlik die Egiptenaars. Hy wil sê dat die insekte oral sal wees waar die Egiptenaars is, en nie elders nie, soos blyk uit vers 22. |
Maar Ek sal op dié dag met die land Gosen, 28waarin my volk woon, ’n uitsondering maak, 29dat daar geen steekvlieë sal wees nie; sodat jy kan weet 30dat Ek die HERE is 31in die land.
| 28 Hebr. waarop my volk staan.
29 Naamlik, alhoewel die towenaars hulle uiterste bes probeer. 30 Dit is, dat Ek ook HERE in Egipte is, hoewel Farao meen dat daar geen ander heer behalwe hy is nie. Sien Ex. 5:2. 31 Hebr. in die midde van die land of aarde. |
En Ek sal ’n verlossing 32stel tussen my volk en jou volk. Môre sal hierdie teken plaasvind.
| 32 Naamlik, wat ’n onderskeid maak tussen my volk en jou volk. |
En die HERE het so gedoen: cdik swerms steekvlieë het in die huis van Farao en in die huis van sy dienaars en in die hele Egipteland gekom; 33ddie land is deur die steekvlieë verwoes.
| c Ps. 105:31.
d Ps. 78:45. |
33 Dit is, dit wat die land voortgebring het. |
Toe laat Farao Moses en Aäron roep en sê: Gaan heen, offer aan julle God in 34die land.
| 34 Verstaan hierdeur: in hierdie land, maar nie in die woestyn, soos julle versoek het nie. Sien Ex. 5:1. |
Maar Moses antwoord: Dit is nie reg om so te doen nie; ewant wat ons aan die HERE onse God offer, 35is ’n gruwel vir die Egiptenaars. As ons iets wat ’n gruwel is vir die Egiptenaars, voor hulle oë offer, sal hulle ons dan nie stenig nie?
| e Gén. 43:32; 46:34. | 35 Naamlik osse, kalwers, koeie, bulle, wat die Egiptenaars as gode eer, en nie durf doodmaak nie, ja, dit nie kan verdra dat hulle doodgemaak word om te offer nie. Sien Gén. 43:32; 46:34. |
Laat ons drie dagreise ver die woestyn intrek, 36dat ons aan die HERE onse God kan offer soos Hy ons sal beveel.
| 36 Hulle het nie geweet wat hulle aan die HERE sou offer of slag nie, totdat hulle in die woestyn sou kom. Sien Ex. 10:26. |
Toe sê Farao: Ek sal julle laat trek, dat julle aan die HERE julle God kan offer in die woestyn; 37julle moet maar net nie te ver wegtrek nie. 38Bid vir my.
| 37 Hebr. ver wegtrekkend, nie ver wegtrek nie.
38 Naamlik, dat die plaag van my af weggeneem word. Sien vers 8. Hand. 8:24. |
En Moses antwoord: Kyk, ek gaan van u af weg en sal tot die HERE bid, dat die steekvlieë môre Farao, sy dienaars en sy volk mag verlaat. Laat Farao ons net 39nie langer bedrieg deur die volk nie te laat trek om aan die HERE te offer nie.
| 39 Naamlik, soos hy gedoen het toe die plaag van die paddas hom gekwel het, vers 15. |
Toe het Moses van Farao af weggegaan en tot die HERE gebid.
En die HERE het gedoen volgens die woord van Moses: Hy het die steekvlieë van Farao, van sy dienaars en sy volk weggeneem. Daar het nie een oorgebly nie.
Maar fFarao het sy hart ook hierdie keer verhard en die volk nie laat trek nie.
| f vers 15. |