Statevertaling – Bybelstigting
Abraham tree op as voorbidder vir Sodom.
DAARNA het die HERE aan 1hom verskyn by die 2terpentynbome van Mamre terwyl hy by die ingang van die tent sit op die warmste van die dag.
Toe hy sy oë opslaan en kyk, staan daar drie 3manne voor hom. En toe hy hulle sien, aloop hy hulle tegemoet van die ingang van die tent af en 4buig hom na die aarde toe.
En hy sê: 5My heer, 6as ek nou genade in 7u oë gevind het, gaan dan tog nie by u kneg verby nie.
Laat hulle tog ’n bietjie water 8bring, en 9was u voete, en lê en rus onder die boom.
En laat ek ’n stukkie 10brood gaan haal, en versterk u 11hart — daarna kan u verder gaan — 12want daarom het u by u kneg aangekom. En hulle antwoord: Doen soos u gesê het.
Toe loop Abraham haastig in die tent na Sara en sê: Maak gou, knie drie 13mate meel, die beste, en maak 14roosterkoeke.
Daarop loop Abraham na die beeste en vang ’n jong, mooi 15kalf en gee dit aan die dienaar, wat dit gou klaargemaak het.
En hy neem dikmelk en soetmelk en die kalf wat hy klaargemaak het, en sit dit 16aan hulle voor, terwyl hy self by hulle onder die boom bly 17staan; en hulle het 18geëet.
Toe sê hulle vir hom: 19Waar is Sara, u vrou? En hy antwoord: Daar in die 20tent.
En 21Hy sê: bEk sal 22oor ’n jaar sekerlik 23weer na jou toe kom — dan sal jou vrou Sara ’n seun hê. En Sara het geluister by die ingang van die tent wat 24agter Hom was.
Maar Abraham en Sara was coud, 25ver op hulle dae; dit het met Sara nie meer 26volgens die reël van die vroue 27gegaan nie.
En Sara het 28by haarself 29gelag en gedink: Sal ek wellus hê nadat ek oud geword het en dmy heer oud is?
Toe sê 30die HERE vir Abraham: Waarom het Sara daar gelag en gedink: Sou ek ook werklik baar nou dat ek oud geword het?
e31Sou iets vir die HERE te wonderbaar wees? 32Hierdie tyd, oor ’n jaar, sal Ek na jou terugkom, en Sara sal ’n seun hê.
Maar Sara het dit ontken en gesê: Ek het nie gelag nie — want 33sy was bang. Maar Hy sê: Nee, maar jy het gelag.
Toe staan die manne daarvandaan op, en hulle het gekyk na die kant van Sodom; en Abraham het saam met hulle gegaan 34om hulle weg te bring.
Daarop sê die HERE: f35Sal Ek vir Abraham verberg wat Ek gaan doen,
terwyl Abraham tog sekerlik ’n groot en magtige nasie 36sal word en gal die nasies van die aarde 37in hom geseën sal word?
Want Ek het 38hom verkies, 39dat hy aan sy kinders en sy huis ná hom bevel sou gee dat hulle 40die weg van die HERE moet hou 41om geregtigheid en reg te doen; sodat die HERE oor Abraham kan bring wat Hy oor hom gespreek het.
Verder het die HERE gesê: 42Die geroep oor Sodom en Gomorra is waarlik groot, en hulle sonde is waarlik baie swaar.
Ek wil 43neerdaal en sien 44of hulle 45werklik gehandel het soos 46die geroep oor hulle is wat by My gekom het; en so nie, Ek wil dit weet.
Toe het 47die manne daarvandaan weggedraai en na Sodom gegaan, maar Abraham het nog bly staan voor die aangesig van die HERE.
En Abraham het nader gekom en gesê: Sal U ook die regverdige saam met die goddelose ombring?
Miskien is daar vyftig regverdiges binne-in die stad; sal U hulle ook ombring en die plek nie spaar ter wille van die vyftig regverdiges wat daarin is nie?
48Laat dit ver van U wees om so iets te doen: om die regverdige saam met die goddelose om te bring, sodat die regverdige gelyk is met die goddelose. Laat dit ver van U wees! Sal 49die hRegter van die ganse aarde geen reg doen nie?
Toe sê die HERE: As Ek in Sodom vyftig regverdiges vind binne-in die stad, dan sal Ek die hele plek spaar om hulle ontwil.
En Abraham antwoord en sê: Kyk tog, ek het dit gewaag om met die Here te spreek alhoewel 50ek stof en as is.
Miskien sal daar aan die vyftig regverdiges vyf ontbreek; sal U ter wille van vyf die hele stad verwoes? En Hy antwoord: Ek sal dit nie verwoes as Ek daar vyf-en-veertig vind nie.
En hy het nog verder met Hom gespreek en gesê: Miskien sal daar 51veertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die veertig nie doen nie.
Verder sê hy: 52Laat die Here tog nie toornig wees nie, en mag ek nog iets sê. Miskien sal daar dertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit nie doen as Ek daar dertig vind nie.
Toe sê hy: Kyk tog, ek het dit gewaag om met die Here te spreek. Miskien sal daar twintig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die twintig nie verwoes nie.
53Toe sê hy: Laat die Here tog nie toornig wees nie en laat my net hierdie keer mag spreek. Miskien sal daar tien gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die tien nie verwoes nie.
En die HERE het weggegaan toe Hy opgehou het om met Abraham te spreek, en Abraham het na sy woonplek teruggekeer.
| 1 Naamlik Abraham.
2 Sien Gén. 13:18 se kanttekening. Hier het Abraham sy woonplek gekies, nadat Lot van hom geskei het, Gén. 13:18. |
| a Hebr. 13:2. | 3 In voorkoms, en soos Abraham gedink het; maar inderwaarheid twee engele, terwyl die derde die HERE self was, wat vir hierdie verskyning hulself in menslike liggame vertoon het, waarmee hulle gegaan, gesit, gespreek en geëet het. Sien Hebr. 13:2. Dat een van die manne die HERE God was, blyk uit vers 1 en die vervolg van hierdie geskiedenis.
4 Naamlik, om politieke en burgerlike eer te bewys. Soos in Gén. 23:7, 12. 1 Sam. 25:24. 2 Sam. 14:4. 1 Kon. 1:23. Est. 3:2. |
| 5 Anders: My here.
6 Dit is, as u my hierdie guns, eer en vriendskap waardig ag. Om by die mens genade te vind, is om sy guns, toegeneentheid en vriendskap te bekom. Sien Gén. 32:5; 34:11; 39:4, ens. 7 Abraham spreek een van hulle aan, wat die aansienlikste was, en wie hy later sou bevind die HERE te wees. |
| 8 Hebr. neem. Sien Gén. 15:9, 10.
9 Volgens die gebruik van daardie lande, om die voete skoon te maak en te verkwik, omdat hulle vanweë die hitte met sandale of kaalvoet geloop het. Sien Gén. 19:2; 24:32; 43:24. Joh. 13:4, 5. |
| 10 Die Hebreërs noem allerlei voedsel brood, 1 Sam. 14:24. Matt. 6:11; 15:2. Luk. 14:1, 15. Vgl. Gén. 3:19.
11 Sien hierdie manier van spreek in Rig. 19:5, 8. 1 Kon. 13:7. Ps. 104:15. Versterk is hier verkwik en voed, wat brood doen, Ps. 104:15, nie uit sigself nie, maar deur die seën van God, Deut. 8:3. Matt. 4:4. 12 Nie dat hy gemeen het dat dit hulle voorneme was nie, maar dat God hul daarom in sy voorsienigheid daarheen gelei het. Sien Gén. 33:10. |
| 13 Hebr. seïm. ’n Sekere maat van droë ware, gelykstaande aan die inhoud van 144 hoendereierdoppe, wat ’n derde van ’n efa is. Sien ook Ex. 16:36 se kanttekening.
14 Die Hebreeuse woord beteken koeke wat in ’n vuurherd onder of op kole, of in vuurwarm as gebak word; sien Ex. 12:39. Núm. 11:8. 1 Kon. 17:13; 19:6. |
| 15 Hebr. ’n seun van ’n bees, dit is, ’n kalf, of jong bees. |
| 16 Hebr. voor hulle aangesig.
17 Om hulle te dien. 18 Sien vers 2 se kanttekening. |
| 19 Nie asof hulle dit nie geweet het nie, maar om geleentheid te skep vir die gesprek wat gaan volg.
20 Abraham wys na die tent van sy vrou, soos dit blyk uit die volgende vers; want die huisvaders en -moeders het elkeen hul eie tente gehad, Gén. 23:2; 24:67; 31:33. |
| b Gén. 17:19, 21; 21:2. | 21 Die HERE.
22 Dit is, in die volgende jaar, omtrent hierdie tyd van die menslike lewe. Anders: as hierdie tyd sal lewe of lewendig is. Sien dieselfde manier van spreek in vers 14 en 2 Kon. 4:16. 23 Hebr. terugkomende terugkom. Hierdie terugkoms moet nie presies verstaan word as ’n verskyning soos hierdie een was nie, maar as die vervulling van hierdie belofte, wat ’n besoek genoem word, Gén. 21:1. 24 Agter die HERE wat gespreek het, of agter Abraham, wat daar gestaan het. |
| c Gén. 17:17. Rom. 4:19. Hebr. 11:11. | 25 Hierdie manier van spreek is ook in Gén. 24:1. Jos. 13:1; 23:1. 1 Kon. 1:1. Luk. 1:7, 18.
26 Of: volgens die gewoonte. Hebr. volgens die weg, gang of pad. Die weg word by die Hebreërs gebruik vir reël of gewoonte. So ook in Gén. 19:31; 31:35. 27 Hebr. gewees. |
| d Rig. 19:26. 1 Petr. 3:6. | 28 Hebr. in haar midde.
29 Nie uit geloof, soos Abraham tevore nie, maar uit swakheid, omdat sy meer let op die natuur as op God se mag. |
| 30 Merk op dat Hy wat tot nou toe die woord gevoer het, en in vers 2 ’n man genoem word, hier JEHOVA, die HERE, genoem word. |
| e Matt. 19:26. Luk. 1:37. | 31 Naamlik, om te volbring wat Hy belowe het? Anders: Sou enige ding verborge wees vir die HERE? Naamlik dat Hy dit nie sou weet nie?
32 Sien vers 10. |
| 33 Vanweë die ontdekte sonde teen God, die skande voor die gaste en die misnoeë van haar man. |
| 34 Uit beleefdheid. Sien oor sulke dienswilligheid Hand. 20:38; 21:5. Rom. 15:24. 1 Kor. 16:11. Tit. 3:13. |
| f Amos 3:7. | 35 Dit is, Ek sal dit geensins vir Abraham verberg nie, sien ook Amos 3:7. Sien dergelike manier van vra wat ’n sterk ontkennende antwoord impliseer in 2 Sam. 7:5 vergeleke met 1 Kron. 17:4, Matt. 7:16 vergeleke met Luk. 6:44. |
| g Gén. 12:3; 22:18; 26:4. Hand. 3:25. Gal. 3:8. | 36 Hebr. wesende sal wees.
37 Dit is, in sy saad Christus Jesus. Sien Gén. 12:3; 22:18 en die kanttekeninge. |
| 38 Of: hom geken. Dit is, Ek het hom uitverkies, bemin en versorg, as my eiendom. So word die woord ken ook gebruik in verskillende tekste, soos in Ps. 1:6. Jer. 1:5; 24:5 se kanttekening. Hos. 13:5. Amos 3:2. Joh. 10:27. 2 Tim. 2:19.
39 Of: sodat. In dieselfde betekenis word die Hebreeuse woordjies wat hier gebruik word, gebruik in Lev. 17:5. Deut. 20:18; 27:3, ens. 40 Dit is, die voorskrif van God se Woord, wat ons onderrig in alles wat ons geloof en ons wandel aangaan. Sien Ps. 51:15, ens. 41 ’n Manier van spreek, dikwels in die Heilige Skrif gebruik, wat alles wat goed en reg is aandui, en vervat is in die eerste en tweede tafel van die wet, en tot die private of openbare lewe behoort. Vgl. Ps. 119:121. |
| 42 Sien Gén. 4:10 se kanttekening. |
| 43 Sien Gén. 11:5 se kanttekening.
44 God weet alles volkome vanuit Homself; maar Hy spreek hier menslikerwys, as iemand wat nie wil straf sonder ondersoek en volle kennis van sake nie. 45 Hebr. die voleinding gedoen of gemaak het, dit is, die maat van hulle sondes volgemaak het. Sien Gén. 15:16. 1 Sam. 20:7, 9. Anders: of hulle die uiterste verwoesting met hul werke verdien het. 46 Naamlik van die stad Sodom, of: soos die geroep van hulle is, wat by, ens. |
| 47 Verstaan die twee engele, sien Gén. 19:1. Want die HERE het met Abraham bly spreek. |
| h Rom. 3:6. | 48 Hebr. Laat dit vir U ver wees om te doen volgens hierdie saak. Hieruit blyk dat Abraham met die voorgaande vrae geensins God wou verdink van onregverdigheid, of straf van onskuldiges nie, want hy wil God nie vermaan oor sy taak, om Hom te wys op wat Hy moes doen nie, maar wil homself verseker van God se natuur, waarkragtens Hy nie anders kon as om reg te doen nie.
49 Hier erken Abraham die Persoon wat met hom gespreek het as die Regter van die wêreld, wat die Here Christus is, Joh. 5:22, 27. Hand. 10:42; 17:31. |
| 50 Naamlik volgens die liggaam, ten opsigte van my oorsprong en einde in hierdie wêreld. Sien Gén. 3:19. Job 4:19. Pred. 12:7. 1 Kor. 15:47, 48. 2 Kor. 5:1. |
| 51 Naamlik regverdiges, en so ook in die volgende vers. |
| 52 Hebr. Laat die Here nie ontvlam nie, naamlik sy toornigheid. Sien vers 32 en Gén. 4:5 en die kanttekening, 4:6; 31:36. |
| 53 Merk in hierdie voorgaande gesprek enersyds in Abraham ’n besondere vrymoedigheid op, gepaardgaande met gepaste nederigheid en onderwerping in sy ywerige voorbidding; andersyds in God ’n wonderlike vriendelikheid en verdraagsame goedertierenheid in sy beantwoording; waardeur Hy Abraham volkome tevrede gestel het aangaande die regverdigheid van die verskriklike oordeel wat Hy oor Sodom en Gomorra wou laat kom, omdat die maat van hulle sondes heeltemal vol was. |
Abraham tree op as voorbidder vir Sodom.
DAARNA het die HERE aan 1hom verskyn by die 2terpentynbome van Mamre terwyl hy by die ingang van die tent sit op die warmste van die dag.
| 1 Naamlik Abraham.
2 Sien Gén. 13:18 se kanttekening. Hier het Abraham sy woonplek gekies, nadat Lot van hom geskei het, Gén. 13:18. |
Toe hy sy oë opslaan en kyk, staan daar drie 3manne voor hom. En toe hy hulle sien, aloop hy hulle tegemoet van die ingang van die tent af en 4buig hom na die aarde toe.
| a Hebr. 13:2. | 3 In voorkoms, en soos Abraham gedink het; maar inderwaarheid twee engele, terwyl die derde die HERE self was, wat vir hierdie verskyning hulself in menslike liggame vertoon het, waarmee hulle gegaan, gesit, gespreek en geëet het. Sien Hebr. 13:2. Dat een van die manne die HERE God was, blyk uit vers 1 en die vervolg van hierdie geskiedenis.
4 Naamlik, om politieke en burgerlike eer te bewys. Soos in Gén. 23:7, 12. 1 Sam. 25:24. 2 Sam. 14:4. 1 Kon. 1:23. Est. 3:2. |
En hy sê: 5My heer, 6as ek nou genade in 7u oë gevind het, gaan dan tog nie by u kneg verby nie.
| 5 Anders: My here.
6 Dit is, as u my hierdie guns, eer en vriendskap waardig ag. Om by die mens genade te vind, is om sy guns, toegeneentheid en vriendskap te bekom. Sien Gén. 32:5; 34:11; 39:4, ens. 7 Abraham spreek een van hulle aan, wat die aansienlikste was, en wie hy later sou bevind die HERE te wees. |
Laat hulle tog ’n bietjie water 8bring, en 9was u voete, en lê en rus onder die boom.
| 8 Hebr. neem. Sien Gén. 15:9, 10.
9 Volgens die gebruik van daardie lande, om die voete skoon te maak en te verkwik, omdat hulle vanweë die hitte met sandale of kaalvoet geloop het. Sien Gén. 19:2; 24:32; 43:24. Joh. 13:4, 5. |
En laat ek ’n stukkie 10brood gaan haal, en versterk u 11hart — daarna kan u verder gaan — 12want daarom het u by u kneg aangekom. En hulle antwoord: Doen soos u gesê het.
| 10 Die Hebreërs noem allerlei voedsel brood, 1 Sam. 14:24. Matt. 6:11; 15:2. Luk. 14:1, 15. Vgl. Gén. 3:19.
11 Sien hierdie manier van spreek in Rig. 19:5, 8. 1 Kon. 13:7. Ps. 104:15. Versterk is hier verkwik en voed, wat brood doen, Ps. 104:15, nie uit sigself nie, maar deur die seën van God, Deut. 8:3. Matt. 4:4. 12 Nie dat hy gemeen het dat dit hulle voorneme was nie, maar dat God hul daarom in sy voorsienigheid daarheen gelei het. Sien Gén. 33:10. |
Toe loop Abraham haastig in die tent na Sara en sê: Maak gou, knie drie 13mate meel, die beste, en maak 14roosterkoeke.
| 13 Hebr. seïm. ’n Sekere maat van droë ware, gelykstaande aan die inhoud van 144 hoendereierdoppe, wat ’n derde van ’n efa is. Sien ook Ex. 16:36 se kanttekening.
14 Die Hebreeuse woord beteken koeke wat in ’n vuurherd onder of op kole, of in vuurwarm as gebak word; sien Ex. 12:39. Núm. 11:8. 1 Kon. 17:13; 19:6. |
Daarop loop Abraham na die beeste en vang ’n jong, mooi 15kalf en gee dit aan die dienaar, wat dit gou klaargemaak het.
| 15 Hebr. ’n seun van ’n bees, dit is, ’n kalf, of jong bees. |
En hy neem dikmelk en soetmelk en die kalf wat hy klaargemaak het, en sit dit 16aan hulle voor, terwyl hy self by hulle onder die boom bly 17staan; en hulle het 18geëet.
| 16 Hebr. voor hulle aangesig.
17 Om hulle te dien. 18 Sien vers 2 se kanttekening. |
Toe sê hulle vir hom: 19Waar is Sara, u vrou? En hy antwoord: Daar in die 20tent.
| 19 Nie asof hulle dit nie geweet het nie, maar om geleentheid te skep vir die gesprek wat gaan volg.
20 Abraham wys na die tent van sy vrou, soos dit blyk uit die volgende vers; want die huisvaders en -moeders het elkeen hul eie tente gehad, Gén. 23:2; 24:67; 31:33. |
En 21Hy sê: bEk sal 22oor ’n jaar sekerlik 23weer na jou toe kom — dan sal jou vrou Sara ’n seun hê. En Sara het geluister by die ingang van die tent wat 24agter Hom was.
| b Gén. 17:19, 21; 21:2. | 21 Die HERE.
22 Dit is, in die volgende jaar, omtrent hierdie tyd van die menslike lewe. Anders: as hierdie tyd sal lewe of lewendig is. Sien dieselfde manier van spreek in vers 14 en 2 Kon. 4:16. 23 Hebr. terugkomende terugkom. Hierdie terugkoms moet nie presies verstaan word as ’n verskyning soos hierdie een was nie, maar as die vervulling van hierdie belofte, wat ’n besoek genoem word, Gén. 21:1. 24 Agter die HERE wat gespreek het, of agter Abraham, wat daar gestaan het. |
Maar Abraham en Sara was coud, 25ver op hulle dae; dit het met Sara nie meer 26volgens die reël van die vroue 27gegaan nie.
| c Gén. 17:17. Rom. 4:19. Hebr. 11:11. | 25 Hierdie manier van spreek is ook in Gén. 24:1. Jos. 13:1; 23:1. 1 Kon. 1:1. Luk. 1:7, 18.
26 Of: volgens die gewoonte. Hebr. volgens die weg, gang of pad. Die weg word by die Hebreërs gebruik vir reël of gewoonte. So ook in Gén. 19:31; 31:35. 27 Hebr. gewees. |
En Sara het 28by haarself 29gelag en gedink: Sal ek wellus hê nadat ek oud geword het en dmy heer oud is?
| d Rig. 19:26. 1 Petr. 3:6. | 28 Hebr. in haar midde.
29 Nie uit geloof, soos Abraham tevore nie, maar uit swakheid, omdat sy meer let op die natuur as op God se mag. |
Toe sê 30die HERE vir Abraham: Waarom het Sara daar gelag en gedink: Sou ek ook werklik baar nou dat ek oud geword het?
| 30 Merk op dat Hy wat tot nou toe die woord gevoer het, en in vers 2 ’n man genoem word, hier JEHOVA, die HERE, genoem word. |
e31Sou iets vir die HERE te wonderbaar wees? 32Hierdie tyd, oor ’n jaar, sal Ek na jou terugkom, en Sara sal ’n seun hê.
| e Matt. 19:26. Luk. 1:37. | 31 Naamlik, om te volbring wat Hy belowe het? Anders: Sou enige ding verborge wees vir die HERE? Naamlik dat Hy dit nie sou weet nie?
32 Sien vers 10. |
Maar Sara het dit ontken en gesê: Ek het nie gelag nie — want 33sy was bang. Maar Hy sê: Nee, maar jy het gelag.
| 33 Vanweë die ontdekte sonde teen God, die skande voor die gaste en die misnoeë van haar man. |
Toe staan die manne daarvandaan op, en hulle het gekyk na die kant van Sodom; en Abraham het saam met hulle gegaan 34om hulle weg te bring.
| 34 Uit beleefdheid. Sien oor sulke dienswilligheid Hand. 20:38; 21:5. Rom. 15:24. 1 Kor. 16:11. Tit. 3:13. |
Daarop sê die HERE: f35Sal Ek vir Abraham verberg wat Ek gaan doen,
| f Amos 3:7. | 35 Dit is, Ek sal dit geensins vir Abraham verberg nie, sien ook Amos 3:7. Sien dergelike manier van vra wat ’n sterk ontkennende antwoord impliseer in 2 Sam. 7:5 vergeleke met 1 Kron. 17:4, Matt. 7:16 vergeleke met Luk. 6:44. |
terwyl Abraham tog sekerlik ’n groot en magtige nasie 36sal word en gal die nasies van die aarde 37in hom geseën sal word?
| g Gén. 12:3; 22:18; 26:4. Hand. 3:25. Gal. 3:8. | 36 Hebr. wesende sal wees.
37 Dit is, in sy saad Christus Jesus. Sien Gén. 12:3; 22:18 en die kanttekeninge. |
Want Ek het 38hom verkies, 39dat hy aan sy kinders en sy huis ná hom bevel sou gee dat hulle 40die weg van die HERE moet hou 41om geregtigheid en reg te doen; sodat die HERE oor Abraham kan bring wat Hy oor hom gespreek het.
| 38 Of: hom geken. Dit is, Ek het hom uitverkies, bemin en versorg, as my eiendom. So word die woord ken ook gebruik in verskillende tekste, soos in Ps. 1:6. Jer. 1:5; 24:5 se kanttekening. Hos. 13:5. Amos 3:2. Joh. 10:27. 2 Tim. 2:19.
39 Of: sodat. In dieselfde betekenis word die Hebreeuse woordjies wat hier gebruik word, gebruik in Lev. 17:5. Deut. 20:18; 27:3, ens. 40 Dit is, die voorskrif van God se Woord, wat ons onderrig in alles wat ons geloof en ons wandel aangaan. Sien Ps. 51:15, ens. 41 ’n Manier van spreek, dikwels in die Heilige Skrif gebruik, wat alles wat goed en reg is aandui, en vervat is in die eerste en tweede tafel van die wet, en tot die private of openbare lewe behoort. Vgl. Ps. 119:121. |
Verder het die HERE gesê: 42Die geroep oor Sodom en Gomorra is waarlik groot, en hulle sonde is waarlik baie swaar.
| 42 Sien Gén. 4:10 se kanttekening. |
Ek wil 43neerdaal en sien 44of hulle 45werklik gehandel het soos 46die geroep oor hulle is wat by My gekom het; en so nie, Ek wil dit weet.
| 43 Sien Gén. 11:5 se kanttekening.
44 God weet alles volkome vanuit Homself; maar Hy spreek hier menslikerwys, as iemand wat nie wil straf sonder ondersoek en volle kennis van sake nie. 45 Hebr. die voleinding gedoen of gemaak het, dit is, die maat van hulle sondes volgemaak het. Sien Gén. 15:16. 1 Sam. 20:7, 9. Anders: of hulle die uiterste verwoesting met hul werke verdien het. 46 Naamlik van die stad Sodom, of: soos die geroep van hulle is, wat by, ens. |
Toe het 47die manne daarvandaan weggedraai en na Sodom gegaan, maar Abraham het nog bly staan voor die aangesig van die HERE.
| 47 Verstaan die twee engele, sien Gén. 19:1. Want die HERE het met Abraham bly spreek. |
En Abraham het nader gekom en gesê: Sal U ook die regverdige saam met die goddelose ombring?
Miskien is daar vyftig regverdiges binne-in die stad; sal U hulle ook ombring en die plek nie spaar ter wille van die vyftig regverdiges wat daarin is nie?
48Laat dit ver van U wees om so iets te doen: om die regverdige saam met die goddelose om te bring, sodat die regverdige gelyk is met die goddelose. Laat dit ver van U wees! Sal 49die hRegter van die ganse aarde geen reg doen nie?
| h Rom. 3:6. | 48 Hebr. Laat dit vir U ver wees om te doen volgens hierdie saak. Hieruit blyk dat Abraham met die voorgaande vrae geensins God wou verdink van onregverdigheid, of straf van onskuldiges nie, want hy wil God nie vermaan oor sy taak, om Hom te wys op wat Hy moes doen nie, maar wil homself verseker van God se natuur, waarkragtens Hy nie anders kon as om reg te doen nie.
49 Hier erken Abraham die Persoon wat met hom gespreek het as die Regter van die wêreld, wat die Here Christus is, Joh. 5:22, 27. Hand. 10:42; 17:31. |
Toe sê die HERE: As Ek in Sodom vyftig regverdiges vind binne-in die stad, dan sal Ek die hele plek spaar om hulle ontwil.
En Abraham antwoord en sê: Kyk tog, ek het dit gewaag om met die Here te spreek alhoewel 50ek stof en as is.
| 50 Naamlik volgens die liggaam, ten opsigte van my oorsprong en einde in hierdie wêreld. Sien Gén. 3:19. Job 4:19. Pred. 12:7. 1 Kor. 15:47, 48. 2 Kor. 5:1. |
Miskien sal daar aan die vyftig regverdiges vyf ontbreek; sal U ter wille van vyf die hele stad verwoes? En Hy antwoord: Ek sal dit nie verwoes as Ek daar vyf-en-veertig vind nie.
En hy het nog verder met Hom gespreek en gesê: Miskien sal daar 51veertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die veertig nie doen nie.
| 51 Naamlik regverdiges, en so ook in die volgende vers. |
Verder sê hy: 52Laat die Here tog nie toornig wees nie, en mag ek nog iets sê. Miskien sal daar dertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit nie doen as Ek daar dertig vind nie.
| 52 Hebr. Laat die Here nie ontvlam nie, naamlik sy toornigheid. Sien vers 32 en Gén. 4:5 en die kanttekening, 4:6; 31:36. |
Toe sê hy: Kyk tog, ek het dit gewaag om met die Here te spreek. Miskien sal daar twintig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die twintig nie verwoes nie.
53Toe sê hy: Laat die Here tog nie toornig wees nie en laat my net hierdie keer mag spreek. Miskien sal daar tien gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die tien nie verwoes nie.
| 53 Merk in hierdie voorgaande gesprek enersyds in Abraham ’n besondere vrymoedigheid op, gepaardgaande met gepaste nederigheid en onderwerping in sy ywerige voorbidding; andersyds in God ’n wonderlike vriendelikheid en verdraagsame goedertierenheid in sy beantwoording; waardeur Hy Abraham volkome tevrede gestel het aangaande die regverdigheid van die verskriklike oordeel wat Hy oor Sodom en Gomorra wou laat kom, omdat die maat van hulle sondes heeltemal vol was. |
En die HERE het weggegaan toe Hy opgehou het om met Abraham te spreek, en Abraham het na sy woonplek teruggekeer.