Génesis 2

SO is dan voltooi die ¹hemel en die aarde met ²hulle ganse leërmag.

^aEn God het op die sewende dag sy werk voltooi wat Hy gemaak het, en op die sewende dag ³gerus van al sy werk wat Hy gemaak het.

En God ⁴het die sewende dag geseën en dit geheilig, omdat Hy daarop gerus het van al sy werk wat God geskape het ⁵deur dit te maak.

Skepping van die man en die vrou. Eden.

DIT is ⁶die geskiedenis van die hemel en die aarde toe hulle geskape is. Die dag toe ⁷die HERE God die aarde en die hemel gemaak het,

was daar ⁸nog geen struike in die veld op die aarde nie, en geen plante van die veld het ⁸nog uitgespruit nie; ⁹want die HERE God het nog nie laat reën op die aarde nie, en daar was geen mens om die grond te bewerk nie.

¹⁰Maar ¹¹’n mis het opgetrek uit die aarde en ¹²die hele aardbodem bevogtig.

En die HERE God het die mens ¹³geformeer ¹⁴uit ^bdie stof van die aarde ¹⁵en in sy neus die asem van die lewe geblaas. So het dan die mens ^c’n ¹⁶lewende siel geword.

Ook het die HERE God ’n ¹⁷tuin ¹⁸geplant in ¹⁹Eden, ²⁰in die Ooste, en daar aan die mens wat Hy geformeer het, ’n plek gegee.

En die HERE God het allerhande bome uit die grond laat uitspruit, begeerlik om te sien en ²¹goed om van te eet; ook ^ddie boom ²²van die lewe in die middel van die tuin, en die ²³boom van die kennis van goed en kwaad.

En daar het ²⁴’n rivier ²⁵uit Eden uitgegaan om die tuin nat te maak; en daarvandaan is dit verdeel en het ²⁶vier lope geword.

Die naam van die eerste is die ²⁷Pison. Dit is hy wat om die hele land ²⁸Háwila ²⁹loop waar die goud is.

En die goud van dié land is goed. Daar is ook ³⁰balsemgom en ³¹onikssteen.

En die naam van die tweede rivier is die ³²Gihon. Dit is hy wat om die hele land ³³Kus loop.

En die naam van die derde rivier is die ³⁴Hiddékel. Dit is hy wat oos van ³⁵Assur loop. En die vierde rivier is die ³⁶Frat.

Toe het die HERE God die mens geneem en hom in die tuin van Eden gestel om dit te bewerk en te bewaak.

En die HERE God het aan ³⁷die mens ³⁸bevel gegee en gesê: Van al die bome van die tuin ³⁹mag jy vry eet,

maar van die boom van die kennis van goed en kwaad, daarvan mag jy nie eet nie; want die dag as jy daarvan eet, sal jy ⁴⁰sekerlik sterwe.

Ook het die HERE God gesê: Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal vir hom ’n hulp maak ⁴¹wat by hom pas.

En die HERE God het uit die aarde geformeer al die diere van die veld en al die voëls van die hemel en hulle ⁴²na die mens ⁴³gebring om te sien hoe hy hulle sou noem. En net soos die mens al die ⁴⁴lewende wesens genoem het, ⁴⁵so moes hulle naam wees.

So het die mens dan name gegee aan al die vee en aan die voëls van die hemel en aan al die wilde diere van die veld, maar ⁴⁶vir die mens het hy geen hulp gevind wat by hom pas nie.

Toe het die HERE God ’n diepe slaap op die mens laat val; en terwyl hy slaap, het Hy een van sy ribbebene geneem en ⁴⁷die plek daarvan met vlees toegemaak.

En die HERE God ⁴⁸bou die rib wat Hy ^evan die mens geneem het, tot ’n vrou en bring haar na die mens.

Toe sê die mens: ⁴⁹Dit is nou eindelik ^fbeen van my gebeente en vlees van my vlees. Sy sal mannin genoem word, want sy is uit die man geneem.

^gDaarom sal die man sy vader en moeder ⁵⁰verlaat en sy vrou aankleef. ^hEn hulle sal een vlees wees.

En hulle was altwee ⁱnaak, die mens en sy vrou, maar ⁵¹hulle het hul nie geskaam nie.

1 Dit is, die lug, die hemel, die son, maan en sterre, asook die derde hemel met sy inwoners, die heilige engele, soos hulle ook die leërmag van die hemel genoem word, 1 Kon. 22:19, vgl. Gén. 1:1.

2 Die skepsele begrepe in hemel en aarde word ’n leërmag genoem, nie net weens hulle groot menigte en verskeidenheid, presiese orde en besondere prag nie, maar ook omdat hulle deur God as hul Owerste onderhou en geregeer word, en omdat hulle Hom steeds van diens moet wees. So ook in Ps. 103:21. Jes. 45:12.

a Ex. 20:11; 31:17. Deut. 5:14. Hebr. 4:4.

3 Dit is menslikerwys van God gespreek; want daar word gesê dat Hy gerus het, nie omdat Hy moeg was van werk nie, maar omdat Hy opgehou het om enige nuwe soorte dinge te skep; hoewel Hy nog altyd werk in die onderhouding en regering van sy skepping, Jes. 40:28. Joh. 5:17.

4 Dit is, God het die sewende dag verhef bo die ander dae en waardiger as hulle gemaak. Vgl. die woord geseën met Gén. 24:31. Die waardigheid is in die gebruik, wat deur die volgende woord geheilig te kenne gegee word. Dit beteken om iets wat algemeen is, tot ’n heilige gebruik af te sonder. So ook in Ex. 13:2. Lev. 8:10. Núm. 7:1. 1 Kon. 8:64, ens.

5 Dit is, om tot sulke gebruike en doeleindes soos met God se wysheid ooreenkom, volgens elkeen se eie aard op die sierlikste en bekwaamste wyse te orden, soos dit nou is. Anders: skeppende gemaak het.

6 Hebr. toledot. Of: die geboortes. Dit is, oorspronge of beginsels. Vgl. Ps. 90:2 met die kanttekening.

7 Ná die voltooiing van die werk van die skepping word God hier allereers die Naam JEHOVA (JHWH) gegee. Hierdie Naam beteken die Selfstandige, Selfwesende, van Homself bestaande van ewigheid tot ewigheid, en die Oorsprong of Oorsaak van die bestaan van alle dinge; waarom ook hierdie Naam die ware God alleen toekom. Onthou dit eens en vir altyd: waar jy voortaan die woord HERE met hoofletters geskryf vind, dat daar in die Hebreeus die woord JEHOVA of korter JAH staan.

8 Naamlik vóór hul skepping, toe hulle nog nie daar was nie.

9 Die betekenis is dat God die plante, soos kruie, struike, bome, in die skepping op die derde dag uit die aarde laat voortkom het, slegs deur sy alvermoënde woord, sonder enige middele, of van reën uit die lug, of deur die arbeid van mense, wat toe nog nie was nie.

10 Naamlik nou of daarna; want Moses beskryf hier die gewone middel wat God in die natuur ingestel het, om kruie, struike en bome uit die aarde voort te bring, naamlik die damp, wat die reën veroorsaak en die aardbodem bevogtig.

11 Anders: ’n damp, wat, terwyl dit deur die hitte van die son uit die water en die aarde opgetrek word, en styg tot in die middellug, waar dit deur koue in wolke verander, en daarna weer ontsluit en reën word, waarmee die aardbodem dan bevogtig word.

12 Hebr. die hele aangesig van die aardbodem.

b 1 Kor. 15:47.

c 1 Kor. 15:45.

13 Of: gebeeldhou, of gefatsoeneer, naamlik, soos ’n pottebakker iets uit klei formeer; soos in Jes. 45:9. Rom. 9:20, 21. Verstaan dit ten opsigte van die mens se liggaam.

14 Hebr. stof uit die grond.

15 Dit is menslikerwys van God gespreek, en wys ons daarop dat die siel van die mense nie geskape is uit enige voorgaande materie, soos die siele van diere nie, Gén. 1:20, 21, 24, maar uit niks, deur God se Gees, en van buite die mens ingestort.

16 Dit is, ’n skepsel, aan wie lewe geskenk is, bestaande uit ’n liggaam en ’n redelike, onsterflike siel, wat saam die mens uitmaak.

17 Naamlik die paradys of lushof, wat God vir die mens as woonplek verorden het.

18 Naamlik op die derde dag van die skepping, voordat die mens geskape was.

19 Eden is die naam van ’n streek in Telássar, die boonste deel in Chaldéa, soos te sien is in 2 Kon. 19:12, en dit moet onderskei word van ’n ander Eden, geleë by Damaskus in Sírië, waarvan ’n mens lees in Amos 1:5. Die Hebreeuse woord eden beteken oorvloed, genot, verlustiging. Hierdie land word so genoem omdat dit ’n pragtige, bekoorlike en voortreflike land was, soos dit te sien is uit die volgende vers van hierdie hfst., asook uit Jes. 51:3. Eség. 28:13; 31:16, 18.

20 Hebr. van Ooste, of uit Ooste, dit is, aan die oostelike kant van Eden, of ooswaarts van die plek waar Moses was, toe hy dit geskrywe het.

d Openb. 2:7.

21 Verstaan dit as die vrugte van die bome.

22 Dit is, ’n teken van die lewe, dit beteken dat die mens die lewe van God ontvang het en sou behou het, indien hy in sy gehoorsaamheid sou volhard, totdat dit God sou behaag om hom in sy hemelse onsterflikheid op te neem.

23 So genoem omdat die mens deur daarvan te eet sou ondervind (of ondervind het) watter goed hy daardeur sou verloor en in watter kwaad hy sou verval.

24 Die mening van sommige is dat dit verstaan moet word as die Eufraatrivier, wat voortspruit uit die gebergte van Groot-Armenië, en daarna met die Hiddékel- of Tigris-rivier saamvloei, waaruit verder twee ander riviere (Pison en Gihon) vertak. Die eintlike ligging van hierdie riviere is egter onseker en die geleerdes het verskillende menings hieroor.

25 Sien vers 8 se kanttekening. Dit het deur Eden gevloei, tot, in en deur die tuin wat in die landstreek Eden geleë was.

26 Hebr. vier hoofde. Dit is, hoofstrome, hoofriviere, hoofwaters. Die woord hoofde beteken hier die begin van hierdie vier lope.

27 Hebr. Pisjon. Hierdie naam word slegs hier in die Heilige Skrif gevind. Dit is ’n sytak van die Eufraatrivier, en volgens die mening van baie vloei dit onder Apamea in die Tigris, en van daar in die Persiese See. Dit dra onder die inwoners die naam Pasitigris of Pisotigris.

28 Hebr. Gawila. Dit is die naam van ’n streek. Volgens die mening van sommige geleerdes ook Susiana genoem, na die hoofstad Susan, waarvan te lees is in Est. 1:2. Dan. 8:2. Sien ook oor ’n ander Háwila Gén. 25:18. 1 Sam. 15:7.

29 Hebr. is omlopende.

30 Hebr. bedolag. Dit is, volgens die oordeel van sommige, die naam van ’n boom. Ander meen dat dit die naam van ’n edelgesteente is. In Núm. 11:7 word die kleur van die manna vergelyk met die kleur van balsemgom.

31 Hebr. sjoham, die naam van ’n edelgesteente, waaroor daar verskillende menings is. Hierdie naam word ook gevind in Ex. 25:7; 28:9. Eség. 28:13, ens.

32 Hebr. Gigon, wat deur die inwoners van die land (soos sommige skryf) Nahar-sares genoem word.

33 Hierdie woord omvat in die algemeen Ethiópië, Arabië en die hele landstreek teen die suide; maar hier in die besonder Woes-Arabië (Arabia Deserta), wat aan Chaldéa grens.

34 Hebr. Giddekel. Dit is eintlik die Tigris-rivier, Dan. 10:4, wat nou nog die naam Diglats of Tiglats het, soos sommige skryf, maar dit is hier ’n sytak van die Eufraat, wat in die Tigris-rivier vloei en daarom ook Tigris genoem word.

35 Hebr. Asjsjoer. Dit is Assirië, Assur genoem na Assur, die seun van Sem, Gén. 10:22.

36 Verstaan die vernaamste sytak van die Eufraatrivier, wat, omdat hy baie groot is, die naam van die hele rivier dra. Sien oor hierdie rivier Gén. 15:18. Deut. 1:7. Jer. 13:4.

37 Naamlik beide die man en die vrou; sien Gén. 3:1-3.

38 Hebr. gebied aan, of oor die mens.

39 Hebr. etende sal jy eet. Hierdie manier van spreek, waar ’n woord soos hier verdubbel word, word dikwels in die Hebreeuse teks van die Heilige Skrif gevind, en dien daartoe om aan dit wat beskryf word, volgens die belang van die saak, ’n besondere gewig of verdere verklaring of aanduiding te gee. So ook in die volgende vers; asook in Gén. 3:4, 16; 17:13; 18:18. Jer. 23:17, ens. se kanttekeninge.

40 Hebr. sterwende sterwe. Verstaan hiermee drieërlei dood: (1) Die liggaamlike dood met al sy voorgaande ellendes. (2) Die geestelike dood van die siel. (3) Die ewige dood, wat tegelyk liggaamlik en geestelik is.

41 Hebr. soos teenoor hom. Of: vir hom. Dit is, wat altyd as ’t ware in sy teenwoordigheid is, wat sy gelyke is, en tot sy hulp en diens bereid is. So ook in vers 20.

42 Anders: na Adam, en so in dit wat volg.

43 Of: laat kom het.

44 Sien Gén. 1:20.

45 Of: dit is of het sy naam geword. In die Hebreeus is dit in die enkelvoud.

46 Dit is, vir homself.

47 Dit is, vir of in die plek van die ribbebeen wat Hy uit hom geneem het, het Hy vlees gemaak en daarmee die geopende plek toegemaak.

e 1 Kor. 11:8.

48 Dit is ’n beeld geneem van ’n huis wat deur ’n kunstige meester tot ’n waardige doel gebou word.

f Mal. 2:14. Ef. 5:30, 31.

49 Of: Hierdie keer is daar. Dit is, ek het nou eindelik ’n metgesel gekry wat my gelyke is, wat ek tevore gesoek, maar nie gevind het nie.

g Matt. 19:5. Mark. 10:7. Ef. 5:31.

h 1 Kor. 6:16. Ef. 5:28, 29.

50 Dit neem nie die liefde en eer weg wat ’n man aan sy ouers verskuldig is nie, maar dit maak onderskeid tussen die manier van saamwoon en die grootheid van die verbintenis.

i Gén. 3:7.

51 Die rede was hul volmaaktheid en onskuld, waardeur hulle niks oneerbaars gesien het aan hul liggame, of iets onreins gevoel het aan hul siele nie.