Génesis 21
Geboorte van Isak. Abraham verdryf Hagar en Ismael.
EN die HERE het Sara 1besoek asoos Hy beloof het; en die HERE het aan Sara gedoen soos Hy gespreek het:
bSara het bevrug geword en vir Abraham 2in sy ouderdom ’n seun gebaar 3cop die bepaalde tyd wat God genoem het.
En Abraham 4het sy seun wat vir hom gebore is, wat Sara vir hom gebaar het, Isak genoem.
En Abraham het sy seun Isak besny toe hy 5agt dae oud was, dsoos God hom beveel het.
En Abraham was honderd jaar oud toe sy seun Isak vir hom gebore is.
En Sara het gesê: ’n 6Gelag het God my berei: elkeen wat dit hoor, 7sal oor my lag.
Verder sê sy: Wie kon ooit aan Abraham voorspel het: Sara soog 8kinders? Want ek het ’n seun gebaar in sy ouderdom.
En die kind het opgegroei en is gespeen. En Abraham het ’n groot maaltyd berei op die dag toe Isak gespeen is.
Toe sien Sara hoe die seun van Hagar, die Egiptiese slavin, wat sy vir Abraham gebaar het, 9spot;
en sy sê aan Abraham: eJaag hierdie slavin en haar seun weg, want die seun van hierdie slavin mag 10nie saam met my seun Isak erwe nie.
En die woord 11was baie verkeerd in die oë van Abraham vanweë sy seun.
Maar 12God het aan Abraham gesê: Laat dit nie verkeerd wees in jou oë ter wille van die seun en van jou slavin nie. Luister na Sara 13in alles wat sy van jou verlang, fwant deur 14Isak sal daar vir jou ’n nageslag 15genoem word.
gMaar Ek sal ook die seun van die slavin 16tot ’n nasie maak, 17omdat hy jou kind is.
Toe is Abraham die môre vroeg op, en hy het 18brood en ’n sak met water geneem en dit aan Hagar gegee deur dit op haar skouer te sit, en ook die 19kind, en haar weggestuur. Sy het toe weggegaan en rondgedwaal 20in die woestyn van Berséba.
En toe die water in die sak op was, het sy die kind 21onder een van die bosse 22neergewerp
en geloop en op ’n afstand gaan sit 23so ver as ’n boog kan skiet; want sy het gesê: 24Ek wil die dood van die kind nie aansien nie. En sy het op ’n afstand gaan sit en haar stem verhef en geween.
Toe hoor God die stem 25van die seun, en die Engel van God het na Hagar geroep uit die hemel en haar gevra: Wat is dit met jou, Hagar? Wees nie bevrees nie, want God het na die stem van die seun geluister 26op die plek waar hy is.
Staan op, tel die seun op en hou hom vas met jou hand, hwant Ek sal hom ’n groot nasie maak.
Daarop het 27God haar oë geopen, en sy sien ’n put! En sy het geloop en die sak vol water gemaak en die seun laat drink.
En 28God was met die seun; en hy het opgegroei en in die woestyn gewoon en 29’n boogskutter geword:
hy het in die woestyn 30Paran gewoon; 31en sy moeder het vir hom ’n vrou uit Egipteland geneem.
Verbond tussen Abraham en Abiméleg.
32IN dié tyd het 33Abiméleg en Pigol, sy leërowerste, met Abraham gespreek en gesê: 34God is met jou in alles wat jy doen.
Sweer dan nou vir my hier by God 35dat jy met my en my kroos en my nageslag nie 36vals sal handel nie; dieselfde guns wat ek jou bewys het, imoet jy aan my bewys en aan die land waarin jy as vreemdeling vertoef.
En Abraham antwoord: 37Ek sweer.
Maar 38Abraham het Abiméleg aangespreek 39oor ’n put wat die dienaars van Abiméleg met geweld geneem het.
Daarop antwoord Abiméleg: Ek weet nie wie 40dit gedoen het nie, en jy het my dit ook nie meegedeel nie, en ek het daar ook niks van gehoor nie as net vandag.
Toe 41neem Abraham kleinvee en beeste en gee dit aan Abiméleg; en hulle twee het ’n verbond 42gesluit;
Abraham het naamlik die sewe ooilammers van die kleinvee 43eenkant uitgekeer.
Toe sê Abiméleg vir Abraham: Wat beteken hierdie sewe ooilammers wat jy uitgekeer het?
En hy antwoord: Die sewe ooilammers moet jy uit my hand aanneem, sodat dit vir my ’n getuienis kan wees dat ek hierdie put 44gegrawe het.
Daarom noem hulle dié plek 45Berséba, omdat hulle twee daar gesweer het.
So het hulle dan ’n verbond gesluit in Berséba. Daarna het Abiméleg en Pigol, sy leërowerste, klaargemaak en 46na die land van die Filistyne teruggegaan.
En 47hy het ’n tamarisk in Berséba geplant ken 48daar die Naam van die HERE, 49die ewige God, aangeroep.
En Abraham het 50baie dae as vreemdeling in die land van die Filistyne vertoef.
| a Gén. 17:19; 18:10. | 1 Die woord besoek kan ook vertaal word met gee ag. God besoek op tweërlei wyse. Of met ’n besondere weldaad en die vervulling van sy belofte, soos in Gén. 50:24. Ex. 4:31. Rut 1:6. Ps. 8:5; soos die woord hier ook gebruik word. Of met uitvoering van dreigemente en strawwe, Ex. 20:5. Deut. 5:9. Ps. 59:6. Jes. 27:1. |
| b Gal. 4:23. Hebr. 11:11.
c Gén. 18:10, 14. |
2 Anders: vir sy ouderdom, en so ook in vers 7.
3 Sien Gén. 18:10, 14. |
| 4 Volgens die bevel van die HERE in Gén. 17:19, sien die kanttekening daar. |
| d Gén. 17:10. | 5 Hebr. ’n seun van agt dae. So ook in die volgende vers. |
| 6 Deels van verwondering oor die seldsaamheid van hierdie saak; deels van vreugde, omdat baie hulle oor hierdie weldaad van God sal verbly.
7 Of: sal met my lag. Dit is, sal saam met my bly wees, Luk. 1:58. |
| 8 Dit is, ’n kind, waar die meervoud volgens die gebruik van die Heilige Skrif soms vir die enkelvoud gebruik word, soos in Gén. 46:7, 23. Núm. 26:8 en die kanttekeninge. |
| 9 Sonder twyfel spot hy daaroor dat daar soveel aandag gegee is aan Isak, wat lank ná hom gebore is. Hierdie bespotting het uit sulke bitterheid gespruit dat die apostel dit vervolging noem, Gal. 4:29. |
| e Gal. 4:30. | 10 Hieruit is af te lei dat Ismael, sonder twyfel deur aanhitsing van sy moeder, ook melding gemaak het van die reg van die eersgeboorte en die beërwing van die besittings. En daarom was Sara so vererg sowel teenoor die moeder, as teenoor die seun. |
| 11 Dit is, het hom glad nie behaag nie, vanweë sy liefde wat hy vir sy seun Ismael gekoester het, en vanweë die belofte wat hy van God vir hom verkry het, Gén. 17:18, 20. Verkeerd in iemand se oë is wat hom mishaag en onaangenaam is. So ook in die volgende vers en Gén. 28:8. Ex. 21:8. Núm. 11:10. |
| f Rom. 9:7. Hebr. 11:18. | 12 Naamlik in die nag, vers 14.
13 Aangaande hierdie saak van Ismael en Hagar. 14 Dit is, God se volk (by wie God se verbond sal vasstaan), en in die besonder die Messías, sal nie voortkom uit Ismael nie, maar uit Isak. So sal die ware nageslag van Abraham ook nie dié wees wat volgens die natuur vleeslik uit hom sal voortkom nie, soos Ismael; maar dié wat deur die genade en krag van die geestelike belofte sy kinders sal wees, soos Isak. Sien Rom. 9:6-8. 15 Anders: geroep word. |
| g Gén. 16:10; 17:20. | 16 Sien Gén. 16:10; 17:20.
17 Dit is, omdat hy jou seun is, en omdat hy van jou afkomstig is. |
| 18 Verstaan deur brood en water alles wat nodig was vir hierdie reis.
19 Naamlik Ismael, seun genoem in verse 12, 17. Sien die geestelike betekenis van hierdie hele gebeurtenis in Gal. 4:23, 24, ens. 20 Geleë aan die suidelike grens van Palestina, nie ver van Gerar af nie. Dit was op hierdie stadium nog nie so genoem nie, maar wel daarna, toe koning Abiméleg in hierdie omgewing met Abraham ’n verbond gesluit het. Sien vers 31. |
| 21 Naamlik, om weg te kom van die hitte van die son, sodat hy in stilheid en in die skaduwee sou sterwe, soos sy gedink het.
22 Omdat sy hom nie meer langer aan sy hand kon lei nie, en hy te groot was om deur Hagar gedra te word, want hy was toe omtrent 17 jaar oud. Sien vers 18. |
| 23 So ver soos ’n boogskutter van sy teiken af staan.
24 Hebr. Dat ek nie sien, wanneer die kind doodgaan nie, of die dood van die kind nie. |
| 25 Wat ongetwyfeld in dieselfde droewige staat as sy moeder was, en gehuil het.
26 Hebr. in wat of waarin hy is. |
| h Gén. 16:10; 17:20. |
| 27 Nie dat sy tevore nie gesien het nie, maar dat God haar oë so bestuur en weerhou het dat sy nie die put opgemerk het nie. Vgl. Luk. 24:31. |
| 28 God was hom goedgunstig, en het hom geseën na die inhoud van sy belofte, vir sover dit die tydelike betref. Vgl. vers 22 se kanttekening.
29 Hebr. ’n skietende boogskutter, dit is, ’n dapper jagter en krygsman. Sien Gén. 16:12. |
| 30 Sien Gén. 14:6 se kanttekening.
31 Merk hier die ouers se reg oor die kinders in huweliksake, ja, selfs van die moeder alleen. Vgl. Gén. 24:3, 4, ens. |
| 32 Dit is, omtrent die tyd van die maaltyd wat in vers 8 gemeld is, en van die verdrywing van Hagar en haar seun.
33 Koning van Gerar, van wie in Gén. 20:2 gespreek word. 34 God die HERE is by die wat aan Hom behoort, nie net met liggaamlike seëninge nie, maar ook met geestelike, hoewel Abiméleg en Pigol hulle oë eintlik op die liggaamlike en tydelike seën gehad het. Sien hierdie manier van spreek in Gén. 39:3. Jos. 3:7; 7:12. 2 Kron. 1:1. |
| i Gén. 14:23. | 35 Verstaan hierby dat oordele of straf oor jou moet kom, of God sal dit of dat aan jou doen. Sien Gén. 14:23 se kanttekening.
36 Of: bedrieglik met my sal spreek of handel. |
| 37 Of: Ek sal sweer. |
| 38 Voordat Abraham sweer, wil hy alle agterdog uit die weg ruim.
39 Aangesien hy dit gegrawe het, en dat water, vanweë die dorheid van die land, baie moeilik bekombaar was, en daarom baie nodig en van groot waarde was. Vgl. Gén. 26:19-21, ens. Rig. 1:15. |
| 40 Hebr. hierdie woord, saak, ding. |
| 41 Naamlik as ’n bewys (1) dat hy die koning dankbaar was vir die vriendskap wat hy van hom ontvang het; (2) dat hy die koning se antwoord aangeneem het aangaande die put; (3) dat hy beloof het om aan hom en die wat aan hom behoort getrou te wees.
42 Hebr. gesny, gekap. Sien Gén. 15:18 se kanttekening. |
| 43 Hebr. hulle alleen, so ook in vers 29. |
| 44 En dat dit daarvolgens my en die wat aan my behoort wettiglik toekom. Abraham se voorsorg was nie tevergeefs nie. Sien Gén. 26:15. |
| 45 Die naam word, hier en in vers 14, aan hierdie plek en die omliggende gebied toegeskryf, maar in Gén. 26:33 aan ’n stad wat in die streek geleë was, wat daarna toegewys is aan die stam van Juda, Jos. 15:28. 1 Kon. 19:3. Dit is egter deur die stam van Símeon bewoon, Jos. 19:2, en was die suidgrens van die land Kanaän, soos Dan die noordgrens was, 2 Sam. 17:11; 24:2. |
| 46 Verstaan na Gerar, nie ver van hierdie plek geleë nie. |
| k Gén. 4:26. | 47 Naamlik Abraham.
48 Hy het daar die openbare godsdiens beoefen, omdat hy ’n nuwe rede vir dankbaarheid ontvang het. Sien Gén. 4:26 en die kanttekening. 49 Hebr. die God van die ewigheid. |
| 50 Dit is, ’n lang tyd, omdat die HERE hom hier veiligheid en rus verleen het. |
Geboorte van Isak. Abraham verdryf Hagar en Ismael.
EN die HERE het Sara 1besoek asoos Hy beloof het; en die HERE het aan Sara gedoen soos Hy gespreek het:
| a Gén. 17:19; 18:10. | 1 Die woord besoek kan ook vertaal word met gee ag. God besoek op tweërlei wyse. Of met ’n besondere weldaad en die vervulling van sy belofte, soos in Gén. 50:24. Ex. 4:31. Rut 1:6. Ps. 8:5; soos die woord hier ook gebruik word. Of met uitvoering van dreigemente en strawwe, Ex. 20:5. Deut. 5:9. Ps. 59:6. Jes. 27:1. |
bSara het bevrug geword en vir Abraham 2in sy ouderdom ’n seun gebaar 3cop die bepaalde tyd wat God genoem het.
| b Gal. 4:23. Hebr. 11:11.
c Gén. 18:10, 14. |
2 Anders: vir sy ouderdom, en so ook in vers 7.
3 Sien Gén. 18:10, 14. |
En Abraham 4het sy seun wat vir hom gebore is, wat Sara vir hom gebaar het, Isak genoem.
| 4 Volgens die bevel van die HERE in Gén. 17:19, sien die kanttekening daar. |
En Abraham het sy seun Isak besny toe hy 5agt dae oud was, dsoos God hom beveel het.
| d Gén. 17:10. | 5 Hebr. ’n seun van agt dae. So ook in die volgende vers. |
En Abraham was honderd jaar oud toe sy seun Isak vir hom gebore is.
En Sara het gesê: ’n 6Gelag het God my berei: elkeen wat dit hoor, 7sal oor my lag.
| 6 Deels van verwondering oor die seldsaamheid van hierdie saak; deels van vreugde, omdat baie hulle oor hierdie weldaad van God sal verbly.
7 Of: sal met my lag. Dit is, sal saam met my bly wees, Luk. 1:58. |
Verder sê sy: Wie kon ooit aan Abraham voorspel het: Sara soog 8kinders? Want ek het ’n seun gebaar in sy ouderdom.
| 8 Dit is, ’n kind, waar die meervoud volgens die gebruik van die Heilige Skrif soms vir die enkelvoud gebruik word, soos in Gén. 46:7, 23. Núm. 26:8 en die kanttekeninge. |
En die kind het opgegroei en is gespeen. En Abraham het ’n groot maaltyd berei op die dag toe Isak gespeen is.
Toe sien Sara hoe die seun van Hagar, die Egiptiese slavin, wat sy vir Abraham gebaar het, 9spot;
| 9 Sonder twyfel spot hy daaroor dat daar soveel aandag gegee is aan Isak, wat lank ná hom gebore is. Hierdie bespotting het uit sulke bitterheid gespruit dat die apostel dit vervolging noem, Gal. 4:29. |
en sy sê aan Abraham: eJaag hierdie slavin en haar seun weg, want die seun van hierdie slavin mag 10nie saam met my seun Isak erwe nie.
| e Gal. 4:30. | 10 Hieruit is af te lei dat Ismael, sonder twyfel deur aanhitsing van sy moeder, ook melding gemaak het van die reg van die eersgeboorte en die beërwing van die besittings. En daarom was Sara so vererg sowel teenoor die moeder, as teenoor die seun. |
En die woord 11was baie verkeerd in die oë van Abraham vanweë sy seun.
| 11 Dit is, het hom glad nie behaag nie, vanweë sy liefde wat hy vir sy seun Ismael gekoester het, en vanweë die belofte wat hy van God vir hom verkry het, Gén. 17:18, 20. Verkeerd in iemand se oë is wat hom mishaag en onaangenaam is. So ook in die volgende vers en Gén. 28:8. Ex. 21:8. Núm. 11:10. |
Maar 12God het aan Abraham gesê: Laat dit nie verkeerd wees in jou oë ter wille van die seun en van jou slavin nie. Luister na Sara 13in alles wat sy van jou verlang, fwant deur 14Isak sal daar vir jou ’n nageslag 15genoem word.
| f Rom. 9:7. Hebr. 11:18. | 12 Naamlik in die nag, vers 14.
13 Aangaande hierdie saak van Ismael en Hagar. 14 Dit is, God se volk (by wie God se verbond sal vasstaan), en in die besonder die Messías, sal nie voortkom uit Ismael nie, maar uit Isak. So sal die ware nageslag van Abraham ook nie dié wees wat volgens die natuur vleeslik uit hom sal voortkom nie, soos Ismael; maar dié wat deur die genade en krag van die geestelike belofte sy kinders sal wees, soos Isak. Sien Rom. 9:6-8. 15 Anders: geroep word. |
gMaar Ek sal ook die seun van die slavin 16tot ’n nasie maak, 17omdat hy jou kind is.
| g Gén. 16:10; 17:20. | 16 Sien Gén. 16:10; 17:20.
17 Dit is, omdat hy jou seun is, en omdat hy van jou afkomstig is. |
Toe is Abraham die môre vroeg op, en hy het 18brood en ’n sak met water geneem en dit aan Hagar gegee deur dit op haar skouer te sit, en ook die 19kind, en haar weggestuur. Sy het toe weggegaan en rondgedwaal 20in die woestyn van Berséba.
| 18 Verstaan deur brood en water alles wat nodig was vir hierdie reis.
19 Naamlik Ismael, seun genoem in verse 12, 17. Sien die geestelike betekenis van hierdie hele gebeurtenis in Gal. 4:23, 24, ens. 20 Geleë aan die suidelike grens van Palestina, nie ver van Gerar af nie. Dit was op hierdie stadium nog nie so genoem nie, maar wel daarna, toe koning Abiméleg in hierdie omgewing met Abraham ’n verbond gesluit het. Sien vers 31. |
En toe die water in die sak op was, het sy die kind 21onder een van die bosse 22neergewerp
| 21 Naamlik, om weg te kom van die hitte van die son, sodat hy in stilheid en in die skaduwee sou sterwe, soos sy gedink het.
22 Omdat sy hom nie meer langer aan sy hand kon lei nie, en hy te groot was om deur Hagar gedra te word, want hy was toe omtrent 17 jaar oud. Sien vers 18. |
en geloop en op ’n afstand gaan sit 23so ver as ’n boog kan skiet; want sy het gesê: 24Ek wil die dood van die kind nie aansien nie. En sy het op ’n afstand gaan sit en haar stem verhef en geween.
| 23 So ver soos ’n boogskutter van sy teiken af staan.
24 Hebr. Dat ek nie sien, wanneer die kind doodgaan nie, of die dood van die kind nie. |
Toe hoor God die stem 25van die seun, en die Engel van God het na Hagar geroep uit die hemel en haar gevra: Wat is dit met jou, Hagar? Wees nie bevrees nie, want God het na die stem van die seun geluister 26op die plek waar hy is.
| 25 Wat ongetwyfeld in dieselfde droewige staat as sy moeder was, en gehuil het.
26 Hebr. in wat of waarin hy is. |
Staan op, tel die seun op en hou hom vas met jou hand, hwant Ek sal hom ’n groot nasie maak.
| h Gén. 16:10; 17:20. |
Daarop het 27God haar oë geopen, en sy sien ’n put! En sy het geloop en die sak vol water gemaak en die seun laat drink.
| 27 Nie dat sy tevore nie gesien het nie, maar dat God haar oë so bestuur en weerhou het dat sy nie die put opgemerk het nie. Vgl. Luk. 24:31. |
En 28God was met die seun; en hy het opgegroei en in die woestyn gewoon en 29’n boogskutter geword:
| 28 God was hom goedgunstig, en het hom geseën na die inhoud van sy belofte, vir sover dit die tydelike betref. Vgl. vers 22 se kanttekening.
29 Hebr. ’n skietende boogskutter, dit is, ’n dapper jagter en krygsman. Sien Gén. 16:12. |
hy het in die woestyn 30Paran gewoon; 31en sy moeder het vir hom ’n vrou uit Egipteland geneem.
| 30 Sien Gén. 14:6 se kanttekening.
31 Merk hier die ouers se reg oor die kinders in huweliksake, ja, selfs van die moeder alleen. Vgl. Gén. 24:3, 4, ens. |
Verbond tussen Abraham en Abiméleg.
32IN dié tyd het 33Abiméleg en Pigol, sy leërowerste, met Abraham gespreek en gesê: 34God is met jou in alles wat jy doen.
| 32 Dit is, omtrent die tyd van die maaltyd wat in vers 8 gemeld is, en van die verdrywing van Hagar en haar seun.
33 Koning van Gerar, van wie in Gén. 20:2 gespreek word. 34 God die HERE is by die wat aan Hom behoort, nie net met liggaamlike seëninge nie, maar ook met geestelike, hoewel Abiméleg en Pigol hulle oë eintlik op die liggaamlike en tydelike seën gehad het. Sien hierdie manier van spreek in Gén. 39:3. Jos. 3:7; 7:12. 2 Kron. 1:1. |
Sweer dan nou vir my hier by God 35dat jy met my en my kroos en my nageslag nie 36vals sal handel nie; dieselfde guns wat ek jou bewys het, imoet jy aan my bewys en aan die land waarin jy as vreemdeling vertoef.
| i Gén. 14:23. | 35 Verstaan hierby dat oordele of straf oor jou moet kom, of God sal dit of dat aan jou doen. Sien Gén. 14:23 se kanttekening.
36 Of: bedrieglik met my sal spreek of handel. |
En Abraham antwoord: 37Ek sweer.
| 37 Of: Ek sal sweer. |
Maar 38Abraham het Abiméleg aangespreek 39oor ’n put wat die dienaars van Abiméleg met geweld geneem het.
| 38 Voordat Abraham sweer, wil hy alle agterdog uit die weg ruim.
39 Aangesien hy dit gegrawe het, en dat water, vanweë die dorheid van die land, baie moeilik bekombaar was, en daarom baie nodig en van groot waarde was. Vgl. Gén. 26:19-21, ens. Rig. 1:15. |
Daarop antwoord Abiméleg: Ek weet nie wie 40dit gedoen het nie, en jy het my dit ook nie meegedeel nie, en ek het daar ook niks van gehoor nie as net vandag.
| 40 Hebr. hierdie woord, saak, ding. |
Toe 41neem Abraham kleinvee en beeste en gee dit aan Abiméleg; en hulle twee het ’n verbond 42gesluit;
| 41 Naamlik as ’n bewys (1) dat hy die koning dankbaar was vir die vriendskap wat hy van hom ontvang het; (2) dat hy die koning se antwoord aangeneem het aangaande die put; (3) dat hy beloof het om aan hom en die wat aan hom behoort getrou te wees.
42 Hebr. gesny, gekap. Sien Gén. 15:18 se kanttekening. |
Abraham het naamlik die sewe ooilammers van die kleinvee 43eenkant uitgekeer.
| 43 Hebr. hulle alleen, so ook in vers 29. |
Toe sê Abiméleg vir Abraham: Wat beteken hierdie sewe ooilammers wat jy uitgekeer het?
En hy antwoord: Die sewe ooilammers moet jy uit my hand aanneem, sodat dit vir my ’n getuienis kan wees dat ek hierdie put 44gegrawe het.
| 44 En dat dit daarvolgens my en die wat aan my behoort wettiglik toekom. Abraham se voorsorg was nie tevergeefs nie. Sien Gén. 26:15. |
Daarom noem hulle dié plek 45Berséba, omdat hulle twee daar gesweer het.
| 45 Die naam word, hier en in vers 14, aan hierdie plek en die omliggende gebied toegeskryf, maar in Gén. 26:33 aan ’n stad wat in die streek geleë was, wat daarna toegewys is aan die stam van Juda, Jos. 15:28. 1 Kon. 19:3. Dit is egter deur die stam van Símeon bewoon, Jos. 19:2, en was die suidgrens van die land Kanaän, soos Dan die noordgrens was, 2 Sam. 17:11; 24:2. |
So het hulle dan ’n verbond gesluit in Berséba. Daarna het Abiméleg en Pigol, sy leërowerste, klaargemaak en 46na die land van die Filistyne teruggegaan.
| 46 Verstaan na Gerar, nie ver van hierdie plek geleë nie. |
En 47hy het ’n tamarisk in Berséba geplant ken 48daar die Naam van die HERE, 49die ewige God, aangeroep.
| k Gén. 4:26. | 47 Naamlik Abraham.
48 Hy het daar die openbare godsdiens beoefen, omdat hy ’n nuwe rede vir dankbaarheid ontvang het. Sien Gén. 4:26 en die kanttekening. 49 Hebr. die God van die ewigheid. |
En Abraham het 50baie dae as vreemdeling in die land van die Filistyne vertoef.
| 50 Dit is, ’n lang tyd, omdat die HERE hom hier veiligheid en rus verleen het. |