Rebekka word gevra as vrou vir Isak.

EN Abraham was ¹oud en ²ver op sy dae, en die HERE het Abraham in alles ³geseën.

Toe sê Abraham aan sy dienaar, ⁴die oudste van sy huis wat die opsig gehad het oor al sy goed: ^5aLê tog jou hand onder my heup,

dat ek jou kan laat sweer by die HERE, die God van die hemel en die God van die aarde, ^bdat jy vir my seun geen vrou sal neem uit die dogters ⁶van die Kanaäniete onder wie ek woon nie;

maar dat jy na ⁷my land en ⁸my familie sal gaan om vir my seun Isak ’n vrou te neem.

⁹Toe sê die dienaar vir hom: Miskien sal die ¹⁰vrou my nie wil ¹¹volg na hierdie land nie. Moet ek u seun dan maar ¹²terugbring in die land waaruit u weggetrek het?

En Abraham antwoord hom: ¹³Neem jou tog in ag dat jy my seun nie weer daarheen bring nie.

^cDie HERE, die God van die hemel, wat my uit my vader se huis en uit my geboorteland weggeneem het, en wat met my gespreek en vir my gesweer het met die woorde: ^dAan jou nageslag sal Ek hierdie land gee — Hy sal sy engel voor jou uit stuur, en jy moet vir my seun daar ’n vrou gaan haal.

Maar as die vrou jou nie wil volg nie, dan is jy ¹⁴ontslae van hierdie eed aan my. Jy moet net my seun nie weer daarheen bring nie.

Toe lê die dienaar sy hand onder die heup van Abraham, sy heer, en hy het vir hom gesweer, met die oog op hierdie saak.

En die dienaar het tien kamele van die kamele van sy heer geneem en weggegaan met ¹⁵allerhande kosbare goed van sy heer by hom: hy het klaargemaak en na ¹⁶Mesopotámië, na die ¹⁷stad van Nahor, getrek.

En hy het die kamele ¹⁸laat neerkniel buitekant die stad by ’n put, teen die aand, teen die tyd dat die vroue uitgaan om water te skep,

en gesê: HERE, God van Abraham, my heer, laat ek ¹⁹haar tog vandag ²⁰ontmoet, en bewys guns aan Abraham, my heer.

Hier staan ek by die fontein, terwyl die dogters van die manne van die stad uitkom om water te skep.

²¹Laat dít nou tog gebeur: as die dogter aan wie ek sal sê: Hou tog jou kruik, dat ek kan drink, antwoord: Drink, en ek sal ook u kamele laat drink — dan is sy dit wat U ²²bestem het vir u kneg Isak, en daaraan sal ek weet dat U guns aan my heer bewys het.

Hy het nog nie klaar gespreek nie, of daar kom Rebekka uit ^ewat vir Bétuel, die seun van Milka, die vrou van Nahor, Abraham se broer, gebore is, met haar kruik op haar skouer.

En die dogter was baie ²³mooi van aansien, ’n jongmeisie, en ²⁴geen man het haar beken nie. En sy het afgedaal na die fontein en haar kruik volgemaak en weer opgekom.

Toe loop die dienaar haar tegemoet en sê: Laat my tog ’n bietjie water uit jou kruik drink.

En sy antwoord: Drink, my heer! Daarop laat sy gou haar kruik op haar hand afsak en laat hom drink.

Nadat sy hom genoeg laat drink het, sê sy: Ek sal vir u kamele ook skep totdat hulle genoeg gedrink het.

Dadelik het sy toe haar kruik in die drinkbak leeggemaak en weer na die put geloop om te skep en vir al sy kamele geskep.

En die man het haar ²⁵stilswyend ²⁶betrag om te weet of die HERE sy weg voorspoedig gemaak het of nie.

En toe die kamele genoeg gedrink het, neem die man ’n goue ²⁷ring, ’n ²⁸halfsikkel in gewig, en twee armbande ²⁹vir haar hande, tien sikkels goud in gewig.

³⁰En hy sê: Wie se dogter is jy? Vertel my tog. Is daar plek vir ons in die huis van jou vader om te vernag?

Toe antwoord sy hom: ^fEk is die dogter van Bétuel, ³¹die seun van Milka wat sy vir Nahor gebaar het.

Verder sê sy vir hom: Daar is ook strooi en voer in oorvloed by ons, ook plek om te vernag.

Toe ³²buig die man hom neer en ³³aanbid die HERE

met die woorde: ³⁴Geloofd sy die HERE, die God van Abraham, my heer, wat sy goedertierenheid en sy ³⁵trou ³⁶aan my heer nie onttrek het nie. ³⁷Wat my aangaan, die HERE het my op die weg gelei na die huis van die ³⁸broers van my heer.

Daarna het die dogter geloop en in die huis van haar moeder vertel wat daar gebeur het.

En Rebekka het ’n broer gehad met die naam van Laban, en Laban het uitgeloop na die man buite by die fontein.

Want toe hy die ring en die armbande aan die hande van sy suster sien en die woorde van sy suster Rebekka hoor, naamlik: So het die man met my gespreek — het hy na die man gegaan, terwyl hy nog daar staan by die kamele by die fontein,

en gesê: Kom in, ³⁹geseënde van die HERE! Waarom staan jy buitekant terwyl ek die huis ⁴⁰reggemaak het en ook plek vir die kamele?

En die man het in die huis ingekom — die kamele is afgesaal en vir die kamele is strooi en voer gegee, en water ⁴¹om sy voete te was en die voete van die manne wat by hom was.

Daarop het hulle ete ⁴²voor hom neergesit; maar hy het gesê: Ek sal nie eet voordat ek my saak voorgedra het nie. En ⁴³hy antwoord: Spreek maar.

Toe sê hy: Ek is die ⁴⁴dienaar van Abraham.

En die HERE het my heer baie geseën, sodat hy ⁴⁵groot geword het, en aan hom kleinvee en beeste, silwer en goud, slawe en slavinne en kamele en esels gegee.

En Sara, die vrou van my heer, het vir my heer ’n seun gebaar ⁴⁶nadat sy al oud was; en ⁴⁷hy het aan hom alles oorgegee wat hy besit.

En my heer het my laat sweer en gesê: ⁴⁸Jy moet vir my seun geen vrou neem uit die dogters van die Kanaäniete in wie se land ek woon nie;

⁴⁹maar jy moet gaan na die huis van my vader en na my geslag en vir my seun ’n vrou gaan haal.

Toe het ek aan my heer gesê: Miskien sal die vrou my nie volg nie.

Maar hy het my geantwoord: Die HERE voor wie se aangesig ⁵⁰ek gewandel het, sal sy engel met jou saamstuur, en Hy sal jou weg voorspoedig maak, sodat jy vir my seun ’n vrou uit my geslag en uit die huis van my vader kan gaan haal.

Dan sal jy ontslae wees van die ⁵¹eed aan my: as jy by my geslag kom en hulle haar aan jou nie wil gee nie, dan is jy ontslae van die eed aan my.

Ek het toe vandag by die fontein gekom en gesê: HERE, God van Abraham, my heer, as U dan my weg waar ek op gaan, voorspoedig wil maak —

ek staan hier by die fontein — laat dít nou tog gebeur: die jongmeisie wat uitkom om te skep en aan wie ek sal sê: Laat my tog ’n bietjie water uit jou kruik drink —

en wat my sal antwoord: Drink u self, en ook vir u kamele sal ek skep — sý is die vrou wat die HERE vir die seun van my heer bestem het.

Ek het nog nie klaar in my hart gespreek nie of daar het Rebekka uitgekom met haar kruik op die skouer en na die fontein afgedaal en geskep. Ek het toe vir haar gesê: Laat my tog drink!

En sy het dadelik haar kruik van haar laat afsak en gesê: Drink, en ek sal u kamele ook laat drink. En ek het gedrink, en sy het ook die kamele laat drink.

Toe vra ek haar en sê: Wie se dogter is jy? En sy antwoord: Die dogter van Bétuel, die seun van Nahor wat Milka vir hom gebaar het. Daarop het ek die ring ⁵²aan haar neus gesit en die armbande aan haar hande,

en ek het my in aanbidding neergebuig voor die HERE en die HERE geloof, die God van Abraham, my heer, wat my ⁵³op die regte weg gelei het om die dogter van my heer se ⁵⁴broer vir sy seun te gaan haal.

As julle dan nou guns en ⁵⁵trou aan my heer ⁵⁶wil bewys, sê dit vir my; en so nie, sê dit vir my, ⁵⁷dat ek regs of links kan ⁵⁸gaan.

Toe antwoord ⁵⁹Laban en Bétuel en sê: ⁶⁰Van die HERE kom die saak; ons kan jou daar geen ⁶¹kwaad of goed van spreek nie.

Daar staan Rebekka voor jou, ⁶²neem haar en gaan heen, dat sy ’n vrou kan wees vir die seun van jou heer, soos die HERE gespreek het.

Toe die dienaar van Abraham hulle woorde hoor, het hy hom voor die HERE neergebuig na die aarde toe.

Daarna het die dienaar silwer- en goue ⁶³goed en klere uitgehaal en dit aan Rebekka gegee; ook aan haar broer en haar moeder het hy ⁶⁴kosbare geskenke gegee.

En hulle het geëet en gedrink, hy en die manne wat by hom was, en die nag oorgebly. Toe hulle die môre vroeg opgestaan het, sê hy: Laat my trek na my heer!

Maar haar broer en haar moeder sê: Laat die dogter ⁶⁵’n dag of tien by ons bly; daarna ⁶⁶kan jy heengaan.

Maar hy antwoord hulle: Moet my nie ophou nie aangesien die HERE my weg voorspoedig gemaak het; laat my trek, dat ek na my heer kan gaan.

Toe sê hulle: ⁶⁷Laat ons die dogter roep en haar self vra.

En hulle het Rebekka geroep en haar gevra: Wil jy met hierdie man saamgaan? En sy antwoord: ⁶⁸Ja.

Daarop het hulle Rebekka, ⁶⁹hulle suster, en ⁷⁰haar oppasser laat trek saam met die dienaar van Abraham en sy manne.

En hulle het Rebekka ⁷¹geseën en aan haar gesê: Ons suster, ⁷²mag jy duisende van tienduisende word, en mag ⁷³jou nageslag die poort van sy vyande in besit neem!

Toe het Rebekka en haar ⁷⁴diensmeisies hulle klaargemaak en op die kamele weggery en die man gevolg. So het ⁷⁵die dienaar dan Rebekka saamgeneem en weggetrek.

En Isak het uit die rigting van ⁷⁶die ^gput Lagai-Roï gekom; want hy het gaan woon ⁷⁷in die Suidland.

En Isak het ⁷⁸teen die aand uitgegaan om ⁷⁹te peins in die veld. En toe hy sy oë opslaan, sien hy meteens kamele aankom.

Rebekka het ook haar oë opgeslaan en Isak gesien. Toe het ⁸⁰sy van die kameel afgegly

en aan haar dienaar gesê: Watter man is dit wat ons tegemoetloop in die veld? En die dienaar antwoord: Dit is my heer. Toe neem sy die sluier en ⁸¹bedek haar.

Daarop het die dienaar aan Isak alles vertel wat hy gedoen het.

En Isak het haar ⁸²in die tent van sy moeder Sara ingebring en Rebekka geneem, en sy het sy vrou geword; en hy het haar liefgehad. So is Isak dan getroos ⁸³ná die dood van sy moeder.