Levítikus 27
Wette oor die lossing en oor die tiendes.
VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As iemand ’n besondere gelofte 1aflê — 2mense aan die 3HERE toewy volgens 4jou skatting,
dan moet jou skatting vir ’n manspersoon 5van twintig tot sestig jaar, dan moet jou skatting vyftig 6sikkels silwer wees, volgens die sikkel van die heiligdom.
Maar is dit ’n vrou, dan moet jou skatting dertig sikkels wees.
En is dit iemand van vyf tot twintig jaar, dan moet jou skatting vir ’n manspersoon twintig sikkels wees en vir ’n vroulike tien sikkels.
Maar is dit iemand van ’n maand oud tot vyf jaar, dan moet jou skatting vir die manlike geslag vyf sikkels silwer wees en jou skatting vir die vroulike drie sikkels silwer.
En is dit iemand van sestig jaar oud en daarbo — is dit ’n manspersoon, dan moet jou skatting vyftien sikkels wees en vir ’n vrou tien sikkels.
Maar as hy te arm is 7vir die geskatte bedrag, moet hy voor die priester gestel word, sodat die priester hom kan skat; volgens wat 8hy kan bekostig wat die gelofte gedoen het, moet die priester hom skat.
En as dit vee is waarvan hulle aan die HERE ’n offer kan bring, moet alles wat 9hy 10daarvan aan die HERE gee, 11heilig wees.
Hy mag dit nie omwissel of omruil nie — ’n goeie vir ’n slegte of ’n slegte vir ’n goeie nie; maar as hy tog ’n dier vir ’n ander een 12omruil, moet 13dit en 14die geruilde heilig wees.
En as dit enige onrein stuk vee is waarvan hulle aan die HERE geen offer mag bring nie, moet hy die dier voor die priester stel,
en die priester moet dit skat 15of dit goed of sleg is; na jou skatting, priester, so sal dit wees.
Maar as hy dit 16wil los, moet hy die vyfde deel daarvan bo jou skatting byvoeg.
En as iemand sy huis 17as heilige gawe aan die HERE toewy, moet die priester dit skat of dit goed of sleg is; soos die priester dit skat, so moet dit bly.
En as hy wat dit geheilig het, sy huis wil los, moet hy die vyfde deel van die geld van jou skatting daar byvoeg; dan sal dit syne wees.
En as iemand ’n stuk land van sy besitting aan die HERE heilig, moet jou skatting wees 18volgens die saad wat gesaai word: ’n 19homer garssaad op vyftig sikkels silwer.
As hy sy stuk land van die 20jubeljaar af heilig — 21volgens jou skatting, so moet dit bly.
Maar as hy sy stuk land ná die jubeljaar heilig, moet die priester vir hom die geld bereken 22na die jare wat tot die volgende jubeljaar oor is; en dit moet van jou skatting 23afgetrek word.
En as hy wat die stuk land geheilig het, dit 24beslis wil los, moet hy die vyfde deel van die geld van jou skatting daar byvoeg; en dit sal syne bly.
En as hy die stuk land nie los nie, of as hy die stuk land aan ’n ander verkoop, mag dit nie meer gelos word nie;
maar die stuk land moet, as dit in die jubeljaar 25vry word, aan die HERE heilig wees soos ’n stuk land onder die 26ban; die besit daarvan kom aan die priester toe.
En as hy aan die HERE ’n stuk land heilig 27wat hy gekoop het, wat nie van die land van sy 28besitting is nie,
moet die priester vir hom die bedrag van 29die skatting tot die jubeljaar bereken; en 30hy moet op dieselfde dag die skatting gee as ’n 31heilige gawe aan die HERE.
In die jubeljaar moet die stuk land terugkom aan hom van wie hy dit gekoop het, aan hom wat in besit was van die stuk land.
En alles wat 32jy skat, moet volgens adie sikkel van die heiligdom wees; die sikkel moet twintig 33gera wees.
bMaar die 34eersgeborene van ’n dier wat as eersgeborene aan die HERE behoort, dit mag niemand heilig nie; of dit ’n bees is of ’n stuk kleinvee — dit behoort aan die HERE.
Maar is dit van ’n onrein dier, dan moet hy dit na jou skatting loskoop en die vyfde deel daarvan byvoeg; en as dit nie gelos word nie, moet dit na jou skatting verkoop word.
cMaar niks van die 35bangoed wat iemand aan die HERE wy, van alles wat aan hom behoort — mense of vee of grond wat in sy besit is — mag verkoop of gelos word nie. 36Al die bangoed moet aan die HERE 37hoogheilig wees.
Elkeen wat onder die ban is, wat onder die mense met die ban getref is, mag nie losgekoop word nie; 38hy moet sekerlik gedood word.
Ook al die 39tiendes van die land, van die graan van die land, van die vrugte van die bome, behoort aan die HERE; dit is heilig aan die HERE.
Maar as iemand van sy tiende iets 40wil los, moet hy die vyfde deel daarvan byvoeg.
Wat betref al die tiendes van beeste en kleinvee — alles 41wat onder die herderstaf deurgaan — die tiende moet aan die HERE heilig wees.
Hulle mag nie 42ondersoek of dit goed of sleg is nie, en dit nie omruil nie; maar as hulle 43dit tog omruil, moet dit en die geruilde heilig wees; dit mag nie gelos word nie.
Dit is die gebooie wat die HERE Moses 44by die berg Sinai vir die kinders van Israel beveel het.
| 1 Naamlik met die dinge of persone wat hom toebehoort of in sy vermoë is, terwyl hy begeer om dit aan die HERE toe te wy tot ’n heilige gebruik; wat in vers 14, ens. heilig genoem word.
2 Hebr. siele, dit is, mense of persone. Sien Gén. 12:5 se kanttekening. 3 En gevolglik aan die priesters wat die diens van die HERE en wat daartoe behoort het, moes waarneem. 4 Die HERE spreek die priester aan, soos blyk uit vers 12, wat hierdie skatting moes doen. Verstaan hierdeur die totale som geld waarvolgens die geheiligde gewaardeer en gelos was. |
| 5 Hebr. van ’n seun van twintig jare tot ’n seun van sestig jare; en so in dit wat volg.
6 Sien oor hierdie munt Gén. 20:16 en 23:15 se kanttekeninge. |
| 7 Of: armer as wat julle hom geskat het, dit is, as hy te arm is om die geskatte bedrag te betaal.
8 Sien oor hierdie manier van spreek Lev. 5:7 se kanttekening. |
| 9 Naamlik hy wat die gelofte gemaak het.
10 Dit is, van wat gewoonlik volgens die wet gebring word. 11 Hebr. heiligheid. So ook in die volgende vers en vers 14, ens. Dit is, aan God toegewy en geheilig. |
| 12 Hebr. omruilende omruil.
13 Naamlik, wat omgeruil was. 14 Hebr. sy omruilinge, of sy omruiling, dit is, wat in die plek van die geruilde is. So ook in vers 33. |
| 15 Naamlik, om te onderskei of dit goed of sleg sou wees, en daarvolgens sy skatting te doen. Hebr. tussen goed en tussen sleg. So ook in vers 14. |
| 16 Hebr. lossende los. |
| 17 Dit is, deur gelofte vrywillig aan God opdra en toeken, waardeur dit aan die priester behoort; in welke geval, wanneer iemand dit wou los, die skatting van die waarde volgens die uitspraak van die priester moes plaasvind en dan moes die vyfde deel nog daarby kom. |
| 18 Dit is, volgens die hoeveelheid van die saad waarmee daardie land besaai moet word, sal jy die geld vasstel wat vir die lossing daarvan betaal moet word.
19 Sien oor hierdie maat 1 Kon. 4:22 se kanttekening. Jes. 5:10. Eség. 45:11. Hos. 3:2. |
| 20 Sien Lev. 25:10 se kanttekening.
21 Dit is, volgens die prys wat jy stel, sal daardie land terugkeer tot hom wat dit aan die HERE geheilig het, mits hy die vasgestelde prys betaal. |
| 22 Dit is, volgens die baie of min jare wat tot die volgende jubeljaar oorbly.
23 Sien oor hierdie aftrekking volgens die getal jare van die jubeljaar af, Lev. 25:15-17. |
| 24 Hebr. lossende los. |
| 25 Naamlik uit die mag en die besitting van diegene wat dit gekoop het. Sien Lev. 25:28 se kanttekening.
26 Die Hebreeuse woord beteken wel ’n uitroei en verderf waarvan niks oorgelaat moes word nie, Deut. 2:34; 7:26, maar ook ’n heiliging van dit wat alleen aan God behoort en gevolglik die priester se eie geword het, soos hier en in vers 28. Núm. 18:14. |
| 27 Hebr. sy koping of verowering.
28 Dit is, wat hy as erfgoed besit. |
| 29 Hebr. jou skatting, dit is, die skatting wat jy, Moses, deur my gebod aan hom voorstel, welke skatting deur die priester self moes plaasvind, vers 25. Of met hierdie woorde het die HERE die priester, wat die skatting moes doen, toegespreek. Sien vers 12.
30 Naamlik hy wat die stuk land geheilig het. 31 Dit is, wat aan die HERE geheilig is, of: aan die HERE tot heiligheid, dit is, sodat dit vir die HERE heilig sal wees. |
| a Ex. 30:13. Núm. 3:47. Eség. 45:12. | 32 Hier spreek die HERE weer tot die priester.
33 ’n Gera het sestig garskorrels geweeg. Sien oor hierdie munt ook Ex. 30:13. Núm. 3:47; 18:16. |
| b Ex. 13:2; 22:29; 34:19. Núm. 3:13; 8:17. | 34 Dit is, wat reeds vanweë die eersgeboortereg aan die HERE behoort, en daarom kan jy geen gelofte daarmee maak nie. Sien Ex. 13:2; 22:29; 34:19. Núm. 3:13; 8:17. |
| c Jos. 6:18; 7:13, ens. | 35 Sien vers 21 se kanttekening.
36 Hebr. Alle verbanning. 37 Sien Lev. 2:3 se kanttekening. |
| 38 Verstaan dit van elkeen wat vyand van God en sy volk is, en in die besonder wat die HERE gebied het om te verderf en uit te roei; dit mog hulle nie loskoop óf laat lewe nie. Sien Núm. 21:2, 3. Jos. 6:17, 18. 1 Sam. 15:3. ’n Mens kan dit ook verstaan, nie van mense nie, maar van diere wat deur die mense verban sou word. |
| 39 Daar was vier soorte tiendes: (1) Die gewone, jaarlikse tiendes van die Leviete. Daarvan word hier gespreek, net so ook in Núm. 18:21, ens. Deut. 14:22, ens.; 26:12, ens. 2 Kron. 31:5. Neh. 10:37. Hebr. 7:8, 9. (2) Die tiendes wat die Leviete van hierdie tiendes aan die hoëpriester moes gee, Núm. 18:26, ens. (3) Die jaarlikse tiendes, waarvan die Israeliete met hul huisgesinne en die Leviete vrolik moes wees voor die HERE, Deut. 12:17, 18; 14:22, 23. (4) Die driejaarlikse tiendes vir die Leviete, armes, weduwees, wese en vreemdelinge, Deut. 14:28; 26:12. |
| 40 Hebr. lossende los. |
| 41 Dit dui op die manier om die tiendes onder die vee af te sonder, in daardie tyd gebruiklik: die diere het uit die stal gegaan, die een voor, die ander ná; die herder het die tiende dier wat hy tel aangeraak met sy staf of stok, en het dit saam met hom geneem om aan die HERE te heilig. Sien ook Jer. 33:13. |
| 42 Soos of dit vet of maer is. Daar mog geen keuse wees nie. Wanneer iemand sy tiende betaal het, het hy nie gegee wat hy wou nie, maar wat volgens die telling van die vee bepaal is en wat telkens die tiende in getal was, soos kort tevore gesê is.
43 Sien vers 10 se kanttekening. |
| 44 Sien hieroor Lev. 25:1; 26:46. |
Wette oor die lossing en oor die tiendes.
VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As iemand ’n besondere gelofte 1aflê — 2mense aan die 3HERE toewy volgens 4jou skatting,
| 1 Naamlik met die dinge of persone wat hom toebehoort of in sy vermoë is, terwyl hy begeer om dit aan die HERE toe te wy tot ’n heilige gebruik; wat in vers 14, ens. heilig genoem word.
2 Hebr. siele, dit is, mense of persone. Sien Gén. 12:5 se kanttekening. 3 En gevolglik aan die priesters wat die diens van die HERE en wat daartoe behoort het, moes waarneem. 4 Die HERE spreek die priester aan, soos blyk uit vers 12, wat hierdie skatting moes doen. Verstaan hierdeur die totale som geld waarvolgens die geheiligde gewaardeer en gelos was. |
dan moet jou skatting vir ’n manspersoon 5van twintig tot sestig jaar, dan moet jou skatting vyftig 6sikkels silwer wees, volgens die sikkel van die heiligdom.
| 5 Hebr. van ’n seun van twintig jare tot ’n seun van sestig jare; en so in dit wat volg.
6 Sien oor hierdie munt Gén. 20:16 en 23:15 se kanttekeninge. |
Maar is dit ’n vrou, dan moet jou skatting dertig sikkels wees.
En is dit iemand van vyf tot twintig jaar, dan moet jou skatting vir ’n manspersoon twintig sikkels wees en vir ’n vroulike tien sikkels.
Maar is dit iemand van ’n maand oud tot vyf jaar, dan moet jou skatting vir die manlike geslag vyf sikkels silwer wees en jou skatting vir die vroulike drie sikkels silwer.
En is dit iemand van sestig jaar oud en daarbo — is dit ’n manspersoon, dan moet jou skatting vyftien sikkels wees en vir ’n vrou tien sikkels.
Maar as hy te arm is 7vir die geskatte bedrag, moet hy voor die priester gestel word, sodat die priester hom kan skat; volgens wat 8hy kan bekostig wat die gelofte gedoen het, moet die priester hom skat.
| 7 Of: armer as wat julle hom geskat het, dit is, as hy te arm is om die geskatte bedrag te betaal.
8 Sien oor hierdie manier van spreek Lev. 5:7 se kanttekening. |
En as dit vee is waarvan hulle aan die HERE ’n offer kan bring, moet alles wat 9hy 10daarvan aan die HERE gee, 11heilig wees.
| 9 Naamlik hy wat die gelofte gemaak het.
10 Dit is, van wat gewoonlik volgens die wet gebring word. 11 Hebr. heiligheid. So ook in die volgende vers en vers 14, ens. Dit is, aan God toegewy en geheilig. |
Hy mag dit nie omwissel of omruil nie — ’n goeie vir ’n slegte of ’n slegte vir ’n goeie nie; maar as hy tog ’n dier vir ’n ander een 12omruil, moet 13dit en 14die geruilde heilig wees.
| 12 Hebr. omruilende omruil.
13 Naamlik, wat omgeruil was. 14 Hebr. sy omruilinge, of sy omruiling, dit is, wat in die plek van die geruilde is. So ook in vers 33. |
En as dit enige onrein stuk vee is waarvan hulle aan die HERE geen offer mag bring nie, moet hy die dier voor die priester stel,
en die priester moet dit skat 15of dit goed of sleg is; na jou skatting, priester, so sal dit wees.
| 15 Naamlik, om te onderskei of dit goed of sleg sou wees, en daarvolgens sy skatting te doen. Hebr. tussen goed en tussen sleg. So ook in vers 14. |
Maar as hy dit 16wil los, moet hy die vyfde deel daarvan bo jou skatting byvoeg.
| 16 Hebr. lossende los. |
En as iemand sy huis 17as heilige gawe aan die HERE toewy, moet die priester dit skat of dit goed of sleg is; soos die priester dit skat, so moet dit bly.
| 17 Dit is, deur gelofte vrywillig aan God opdra en toeken, waardeur dit aan die priester behoort; in welke geval, wanneer iemand dit wou los, die skatting van die waarde volgens die uitspraak van die priester moes plaasvind en dan moes die vyfde deel nog daarby kom. |
En as hy wat dit geheilig het, sy huis wil los, moet hy die vyfde deel van die geld van jou skatting daar byvoeg; dan sal dit syne wees.
En as iemand ’n stuk land van sy besitting aan die HERE heilig, moet jou skatting wees 18volgens die saad wat gesaai word: ’n 19homer garssaad op vyftig sikkels silwer.
| 18 Dit is, volgens die hoeveelheid van die saad waarmee daardie land besaai moet word, sal jy die geld vasstel wat vir die lossing daarvan betaal moet word.
19 Sien oor hierdie maat 1 Kon. 4:22 se kanttekening. Jes. 5:10. Eség. 45:11. Hos. 3:2. |
As hy sy stuk land van die 20jubeljaar af heilig — 21volgens jou skatting, so moet dit bly.
| 20 Sien Lev. 25:10 se kanttekening.
21 Dit is, volgens die prys wat jy stel, sal daardie land terugkeer tot hom wat dit aan die HERE geheilig het, mits hy die vasgestelde prys betaal. |
Maar as hy sy stuk land ná die jubeljaar heilig, moet die priester vir hom die geld bereken 22na die jare wat tot die volgende jubeljaar oor is; en dit moet van jou skatting 23afgetrek word.
| 22 Dit is, volgens die baie of min jare wat tot die volgende jubeljaar oorbly.
23 Sien oor hierdie aftrekking volgens die getal jare van die jubeljaar af, Lev. 25:15-17. |
En as hy wat die stuk land geheilig het, dit 24beslis wil los, moet hy die vyfde deel van die geld van jou skatting daar byvoeg; en dit sal syne bly.
| 24 Hebr. lossende los. |
En as hy die stuk land nie los nie, of as hy die stuk land aan ’n ander verkoop, mag dit nie meer gelos word nie;
maar die stuk land moet, as dit in die jubeljaar 25vry word, aan die HERE heilig wees soos ’n stuk land onder die 26ban; die besit daarvan kom aan die priester toe.
| 25 Naamlik uit die mag en die besitting van diegene wat dit gekoop het. Sien Lev. 25:28 se kanttekening.
26 Die Hebreeuse woord beteken wel ’n uitroei en verderf waarvan niks oorgelaat moes word nie, Deut. 2:34; 7:26, maar ook ’n heiliging van dit wat alleen aan God behoort en gevolglik die priester se eie geword het, soos hier en in vers 28. Núm. 18:14. |
En as hy aan die HERE ’n stuk land heilig 27wat hy gekoop het, wat nie van die land van sy 28besitting is nie,
| 27 Hebr. sy koping of verowering.
28 Dit is, wat hy as erfgoed besit. |
moet die priester vir hom die bedrag van 29die skatting tot die jubeljaar bereken; en 30hy moet op dieselfde dag die skatting gee as ’n 31heilige gawe aan die HERE.
| 29 Hebr. jou skatting, dit is, die skatting wat jy, Moses, deur my gebod aan hom voorstel, welke skatting deur die priester self moes plaasvind, vers 25. Of met hierdie woorde het die HERE die priester, wat die skatting moes doen, toegespreek. Sien vers 12.
30 Naamlik hy wat die stuk land geheilig het. 31 Dit is, wat aan die HERE geheilig is, of: aan die HERE tot heiligheid, dit is, sodat dit vir die HERE heilig sal wees. |
In die jubeljaar moet die stuk land terugkom aan hom van wie hy dit gekoop het, aan hom wat in besit was van die stuk land.
En alles wat 32jy skat, moet volgens adie sikkel van die heiligdom wees; die sikkel moet twintig 33gera wees.
| a Ex. 30:13. Núm. 3:47. Eség. 45:12. | 32 Hier spreek die HERE weer tot die priester.
33 ’n Gera het sestig garskorrels geweeg. Sien oor hierdie munt ook Ex. 30:13. Núm. 3:47; 18:16. |
bMaar die 34eersgeborene van ’n dier wat as eersgeborene aan die HERE behoort, dit mag niemand heilig nie; of dit ’n bees is of ’n stuk kleinvee — dit behoort aan die HERE.
| b Ex. 13:2; 22:29; 34:19. Núm. 3:13; 8:17. | 34 Dit is, wat reeds vanweë die eersgeboortereg aan die HERE behoort, en daarom kan jy geen gelofte daarmee maak nie. Sien Ex. 13:2; 22:29; 34:19. Núm. 3:13; 8:17. |
Maar is dit van ’n onrein dier, dan moet hy dit na jou skatting loskoop en die vyfde deel daarvan byvoeg; en as dit nie gelos word nie, moet dit na jou skatting verkoop word.
cMaar niks van die 35bangoed wat iemand aan die HERE wy, van alles wat aan hom behoort — mense of vee of grond wat in sy besit is — mag verkoop of gelos word nie. 36Al die bangoed moet aan die HERE 37hoogheilig wees.
| c Jos. 6:18; 7:13, ens. | 35 Sien vers 21 se kanttekening.
36 Hebr. Alle verbanning. 37 Sien Lev. 2:3 se kanttekening. |
Elkeen wat onder die ban is, wat onder die mense met die ban getref is, mag nie losgekoop word nie; 38hy moet sekerlik gedood word.
| 38 Verstaan dit van elkeen wat vyand van God en sy volk is, en in die besonder wat die HERE gebied het om te verderf en uit te roei; dit mog hulle nie loskoop óf laat lewe nie. Sien Núm. 21:2, 3. Jos. 6:17, 18. 1 Sam. 15:3. ’n Mens kan dit ook verstaan, nie van mense nie, maar van diere wat deur die mense verban sou word. |
Ook al die 39tiendes van die land, van die graan van die land, van die vrugte van die bome, behoort aan die HERE; dit is heilig aan die HERE.
| 39 Daar was vier soorte tiendes: (1) Die gewone, jaarlikse tiendes van die Leviete. Daarvan word hier gespreek, net so ook in Núm. 18:21, ens. Deut. 14:22, ens.; 26:12, ens. 2 Kron. 31:5. Neh. 10:37. Hebr. 7:8, 9. (2) Die tiendes wat die Leviete van hierdie tiendes aan die hoëpriester moes gee, Núm. 18:26, ens. (3) Die jaarlikse tiendes, waarvan die Israeliete met hul huisgesinne en die Leviete vrolik moes wees voor die HERE, Deut. 12:17, 18; 14:22, 23. (4) Die driejaarlikse tiendes vir die Leviete, armes, weduwees, wese en vreemdelinge, Deut. 14:28; 26:12. |
Maar as iemand van sy tiende iets 40wil los, moet hy die vyfde deel daarvan byvoeg.
| 40 Hebr. lossende los. |
Wat betref al die tiendes van beeste en kleinvee — alles 41wat onder die herderstaf deurgaan — die tiende moet aan die HERE heilig wees.
| 41 Dit dui op die manier om die tiendes onder die vee af te sonder, in daardie tyd gebruiklik: die diere het uit die stal gegaan, die een voor, die ander ná; die herder het die tiende dier wat hy tel aangeraak met sy staf of stok, en het dit saam met hom geneem om aan die HERE te heilig. Sien ook Jer. 33:13. |
Hulle mag nie 42ondersoek of dit goed of sleg is nie, en dit nie omruil nie; maar as hulle 43dit tog omruil, moet dit en die geruilde heilig wees; dit mag nie gelos word nie.
| 42 Soos of dit vet of maer is. Daar mog geen keuse wees nie. Wanneer iemand sy tiende betaal het, het hy nie gegee wat hy wou nie, maar wat volgens die telling van die vee bepaal is en wat telkens die tiende in getal was, soos kort tevore gesê is.
43 Sien vers 10 se kanttekening. |
Dit is die gebooie wat die HERE Moses 44by die berg Sinai vir die kinders van Israel beveel het.
| 44 Sien hieroor Lev. 25:1; 26:46. |