Die stamme van Ruben en Gad ontvang hulle erfdeel oorkant die Jordaan.

EN die kinders van Ruben en die kinders van Gad het baie vee gehad, ¹’n groot menigte. En toe hulle die land van Jaéser en die land Gílead bekyk het, vind hulle uit dat die plek ’n plek ²vir vee was.

Daarop het die kinders van Gad en die kinders van Ruben gekom en met Moses en die priester Eleásar en met die owerstes van die vergadering gespreek en gesê:

Átarot en Dibon en Jaéser en Nimra en Hesbon en Eleále en Sebam en Nebo en Behon —

die land ³wat die HERE voor die vergadering van Israel uit verower het — is ’n land vir vee, en u dienaars het vee.

Verder het hulle gesê: As ons genade in u oë gevind het, laat hierdie land aan u dienaars as ’n besitting gegee word; bring ons nie oor die Jordaan nie.

Maar Moses het die kinders van Gad en die kinders van Ruben geantwoord: ⁴Sal julle broers oorlog toe trek, en wil júlle hier bly?

Waarom tog wil julle die hart van die kinders van Israel daarvan ⁵afkerig maak om deur te trek in die land wat die HERE aan hulle gegee het?

So het julle vaders gedoen toe ek hulle van ^aKades-Barnéa af gestuur het om die land te bekyk.

Toe hulle tot by die ⁶dal Eskol opgetrek en die land bekyk het, het hulle die hart van die kinders van Israel afkerig gemaak om in die land in te trek wat die HERE aan hulle gegee het.

Daarom het die toorn van die HERE dieselfde dag ontvlam, en Hy het gesweer en gesê:

^bWaarlik, geeneen van die manne wat uit Egipte opgetrek het, ⁷van twintig jaar oud en daarbo, sal die land sien wat Ek aan Abraham, Isak en Jakob met ’n eed beloof het nie⁸; want ⁹hulle het nie volhard om My te volg nie —

behalwe Kaleb, die seun van Jefúnne, die ¹⁰Kenissiet, en Josua, die seun van Nun; want ¹¹hulle het volhard om die HERE te volg.

En die toorn van die HERE het teen Israel ontvlam, en Hy het hulle ¹²veertig jaar lank in die woestyn laat rondswerwe, totdat die hele geslag verteer was wat ¹³kwaad gedoen het in die oë van die HERE.

En kyk, julle het opgestaan in die plek van julle vaders, ’n egte kroos van sondige mense, ¹⁴om die toorngloed van die HERE teen Israel nog te vermeerder.

As julle van ¹⁵Hom afvallig word, sal Hy ¹⁶hulle nog langer in die woestyn laat bly, en julle sal hierdie hele volk te gronde laat gaan.

Toe kom ¹⁷hulle na hom toe aan en sê: Ons sal hier ¹⁸skaapkrale bou vir ons vee en stede vir ons kinders.

Maar ons self sal ons ¹⁹haastig wapen voor die oë van die kinders van Israel, totdat ons hulle op hul woonplek bring; en ons kinders sal in die versterkte stede bly ²⁰vanweë die bewoners van die land.

Ons sal nie na ons huise ²¹teruggaan voordat die kinders van Israel elkeen in besit van sy erfdeel gekom het nie.

Want ons sal nie saam met hulle wes van die Jordaan en ²²verder weg erwe nie, omdat ons erfdeel duskant die Jordaan, teen ²³sonop, ons s’n geword het.

Toe sê Moses vir hulle: As julle dit doen, as julle jul voor die aangesig van die HERE vir die oorlog ²⁴wapen

en elke gewapende man van julle ²⁵voor die aangesig van die HERE deur die Jordaan trek, totdat Hy sy vyande voor sy aangesig uit verdrywe het

en die land voor die aangesig van die HERE onderwerp is, en julle daarna teruggaan, dan sal julle vrygestel wees voor die HERE en voor Israel, en hierdie land sal vir julle ’n besitting word voor die aangesig van die HERE.

Maar as julle nie so doen nie, kyk, dan sondig julle teen die HERE, en ²⁶weet dan dat julle sonde julle sal ²⁷uitvind.

Bou vir julle stede vir jul kinders en krale vir jul kleinvee, en doen ²⁸wat uit julle mond uitgegaan het.

Toe het die kinders van Gad en die kinders van Ruben met Moses ²⁹gespreek en gesê: U dienaars sal doen soos my heer beveel het.

Ons kinders, ons vroue, ons vee en al ons lasdiere sal daar in die stede van Gílead bly;

maar u dienaars, ³⁰almal wat vir die oorlog gewapen is, sal voor die aangesig van die HERE na die oorlog oortrek soos my heer gespreek het.

^cToe het Moses aangaande hulle aan die priester Eleásar en aan Josua, die seun van Nun, en aan die familiehoofde uit die stamme van die kinders van Israel bevel gegee,

en Moses het aan hulle gesê: As die kinders van Gad en die kinders van Ruben saam met julle deur die Jordaan trek, almal wat vir die oorlog gewapen is, voor die aangesig van die HERE, en die land voor julle uit onderwerp is, gee dan aan hulle die land Gílead as ’n besitting.

Maar as hulle nie ³¹gewapend saam met julle oortrek nie, moet hulle onder julle ³²in die land Kanaän besittings verkry.

En die kinders van Gad en die kinders van Ruben het geantwoord en gesê: Wat die HERE aan u dienaars gesê het, so sal ons doen.

Ons sal gewapend oortrek voor die aangesig van die HERE na die land Kanaän, en ons erflike besitting oos van die Jordaan sal ons s’n wees.

^dSo het Moses dan aan hulle gegee, aan die kinders van Gad en die kinders van Ruben en die halwe stam van Manasse, die seun van Josef, die koninkryk van Sihon, koning van die Amoriete, en die koninkryk van Og, koning van Basan, die land volgens sy stede met die grondgebied wat daarby behoort, die stede van die land rondom.

En die kinders van Gad het Dibon ³³gebou en Átarot en Ároër

en Áterot-Sofan en Jaéser en Jógbeha

en Bet-Nimra en Bet-Haran, versterkte stede en skaapkrale.

En die kinders van Ruben het Hesbon gebou en Eleále en Kirjatáim

en ³⁴Nebo en Baäl-Méon — ³⁵met verandering van die name — en Sibma; en hulle het die stede wat hulle gebou het, name gegee.

^eEn die seuns van Magir, die seun van Manasse, het na Gílead gegaan en ³⁶dit verower en ³⁷die Amoriete verdrywe wat daarin was.

En Moses het Gílead aan Magir, die seun van Manasse, gegee; en hy het daarin gewoon.

En ³⁸Jaïr, die seun van Manasse, het gegaan en ³⁹hulle tentdorpe ingeneem en dit ⁴⁰tentdorpe van Jaïr genoem.

En Nobag het gegaan en Kenat en die ⁴¹onderhorige plekke ingeneem en dit sy naam Nobag gegee.