Kort verhaal van wat met Israel in die woestyn gebeur het.

DIT ¹is die woorde waarmee Moses die hele Israel toegespreek het ²oos van die Jordaan in die woestyn, in die ³Vlakte teenoor ⁴Suf, tussen ⁵Paran en Tofel en Laban en Háserot en Di-Sahab.

Elf dae is die pad van ⁶Horeb af ⁷na die gebergte ⁸Seïr tot by ⁹Kades-Barnéa.

En in die ¹⁰veertigste jaar, in die ¹¹elfde maand, op die eerste van die maand, het Moses met die kinders van Israel gespreek net soos die HERE ¹²ten opsigte van hulle aan hom bevel gegee het;

^anadat hy Sihon, die koning ¹³van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het, en Og, die koning van Basan, wat in ¹⁴Ástarot gewoon het, in Edréï verslaan het.

Oos van die Jordaan in die land ¹⁵Moab ¹⁶het Moses onderneem om ¹⁷hierdie wet te verklaar deur te sê:

Die HERE onse God het met ons by Horeb gespreek en gesê: ¹⁸Julle het ¹⁹lank genoeg by hierdie berg gebly.

Trek weg en breek op en gaan na ²⁰die gebergte ²¹van die Amoriete en na al sy naburige plekke: die Vlakte, die Gebergte en die Laeveld en ²²die Suidland en by die seekus — die land van die Kanaäniete en die Líbanon, tot by die groot rivier, die ²³Eufraatrivier.

Kyk, Ek gee die land ²⁴aan julle oor; gaan in en neem die land in besit wat die HERE aan julle vaders ^bAbraham, Isak en Jakob met ’n eed beloof het om dit aan hulle te gee en aan hulle nageslag ná hulle.

En ek ²⁵het met julle in dié tyd gespreek en gesê: ^cEk kan ²⁶julle alleen nie dra nie.

Die HERE julle God het julle vermenigvuldig; en kyk, julle is vandag ²⁷soos die sterre van die hemel in menigte.

Mag die HERE, die God van julle vaders, by julle byvoeg duisend maal soveel as wat julle is, en julle seën soos Hy julle beloof het!

Hoe sou ek ²⁸die moeilikheid en die las en die ²⁹regsake van julle alleen kan dra?

³⁰Bring tog wyse en verstandige en ³¹ervare manne aan volgens julle stamme, dat ek hulle as julle ³²hoofde kan aanstel.

Hierop het julle my geantwoord en gesê: ³³Die woord wat u gespreek het, is goed om uit te voer.

Toe het ek die hoofde van julle stamme, wyse en ervare manne, geneem en hulle as hoofde oor julle aangestel, owerstes oor duisend en owerstes oor honderd en owerstes oor vyftig en owerstes oor tien en opsigters volgens julle stamme.

En ek het in dié tyd aan julle regters bevel gegee en gesê: ³⁴Neem julle broers in verhoor ^den oordeel regverdig tussen ’n man en sy broer en die vreemdeling wat by hom is.

^eJulle mag ³⁵in die gereg nie partydig wees nie; julle moet ³⁶klein sowel as ³⁷groot aanhoor; julle mag niemand ontsien nie, want die gereg ³⁸is die saak van God. Maar die saak ³⁹wat vir julle te ⁴⁰moeilik is, moet julle na my toe bring, en ek sal dit in verhoor neem.

So het ek julle dan in dié tyd al die dinge beveel wat julle moet doen.

Toe het ons van Horeb af opgebreek, en ons het daardie hele groot en vreeslike woestyn deurgetrek wat julle op pad na die gebergte van die Amoriete gesien het, soos die HERE onse God ons beveel het; en ons het tot by Kades-Barnéa gekom.

Toe het ek vir julle gesê: Julle het tot by die gebergte van die Amoriete gekom wat die HERE onse God aan ons sal gee.

Kyk, die HERE jou God het die land ⁴¹aan jou oorgegee; trek op, neem dit in besit soos die HERE, die God van jou vaders, jou gesê het; wees nie bevrees en wees nie verskrik nie.

Toe het julle almal na my toe aangekom en gesê: Laat ons manne voor ons uit stuur, dat hulle vir ons die land kan verken en ons ⁴²berig kan bring aangaande die pad waarlangs ons moet optrek, en die stede waarby ons sal kom.

En die saak ⁴³was goed in my oë, sodat ek twaalf man uit julle, uit ^felke stam een man, geneem het.

^gEn hulle het weggedraai en na die gebergte opgetrek en tot by die ⁴⁴dal ⁴⁵Eskol gekom en dit verken.

Hulle het toe van die ⁴⁶vrugte van die land met hulle saamgeneem en dit na ons afgebring en aan ons verslag gegee en gesê: Die land wat die HERE onse God aan ons sal gee, is goed.

^hMaar julle wou nie optrek nie, maar was wederstrewig teen die ⁴⁷bevel van die HERE julle God.

En julle het in jul tente gemurmureer en gesê: ⁴⁸Omdat die HERE ons haat, het Hy ons uit Egipteland uitgelei om ons in die hand van die Amoriete oor te gee, dat hulle ons verdelg.

Waarheen moet ons optrek? Ons broers het ons hart ⁴⁹laat versmelt deur te sê: Dit is ’n volk ⁵⁰groter en hoër van gestalte as ons; die stede is groot en tot ⁵¹aan die hemel versterk; en ons het daar ook die kinders van die ⁱ⁵²Enakiete gesien.

Toe het ek aan julle gesê: Word nie verskrik en wees nie bevrees vir hulle nie.

Die HERE julle God wat voor jul uit trek, Hy sal vir julle stry net soos Hy voor julle oë met julle in Egipte gedoen het

⁵³en in die woestyn, waar jy gesien het hoe die HERE jou God jou gedra het ⁵⁴soos ’n man sy seun dra, op die hele pad wat julle getrek het, totdat julle tot by hierdie plek gekom het.

Maar ⁵⁵ondanks hierdie woord ⁵⁶het julle nie geglo in die HERE julle God nie,

wat voor julle uit getrek het op die pad om vir julle ’n plek uit te soek ^kom julle laer op te slaan, snags in die vuur om julle te laat sien op die pad waar julle langs moes trek, en bedags in die wolk.

En toe die HERE die stem van julle woorde hoor, het Hy toornig geword en gesweer en gesê:

Waarlik, ⁵⁷geeneen van hierdie manne, hierdie verkeerde geslag, ^lsal die goeie land sien wat Ek met ’n eed beloof het om aan julle vaders te gee nie —

behalwe ⁵⁸Kaleb, die seun van Jefúnne; hy sal dit sien, en aan hom en sy kinders sal Ek ⁵⁹die land gee waarop hy geloop het, ⁶⁰omdat hy volhard het om die HERE te volg.

Ook was die HERE toornig op my ⁶¹om julle ontwil, sodat Hy gesê het: ^mJy sal daar ook nie inkom nie.

Josua, die seun van Nun, wat ⁶²voor jou staan — hý sal daar inkom; versterk hom, want hý sal ⁶³Israel dit laat beërwe.

En julle kindertjies van wie julle gesê het: Hulle sal ’n buit word! en julle kinders wat vandag van ⁶⁴geen goed of kwaad weet nie — húlle sal daar inkom en aan hulle sal Ek dit gee, en húlle sal dit in besit neem.

Maar julle, draai om en trek weg na die woestyn op pad na die ⁶⁵Skelfsee.

Toe het julle geantwoord en vir my gesê: Ons het teen die HERE gesondig; ons self sal optrek en veg net soos die HERE onse God ons beveel het. En toe julle elkeen sy oorlogswapens aangord en ⁶⁶daar nog maklik oor dink om ⁶⁷in die gebergte op te trek,

het die HERE vir my gesê: Sê vir hulle: Julle mag nie optrek en veg nie — want Ek is nie in ⁶⁸julle midde nie — dat julle nie voor julle vyande verslaan word nie.

Maar toe ek met julle gespreek het, het julle nie geluister nie, maar julle was wederstrewig teen die bevel van die HERE en het ⁶⁹vermetel in die gebergte opgetrek.

Toe ⁷⁰het die Amoriete wat in dié gebergte gewoon het, uitgetrek julle tegemoet en julle agtervolg soos ⁷¹die bye maak; en hulle het julle verstrooi in Seïr tot by Horma.

En julle het teruggekom en voor die aangesig van die HERE geween, maar die HERE het na julle stem nie geluister en julle geen gehoor gegee nie.

So het julle dan baie dae in Kades gebly, ⁷²solank as julle daar gebly het.