Génesis 20
Abraham kom in Gerar. Hy ontken dat Sara sy vrou is.
EN Abraham het 1daarvandaan weggetrek 2na die Suidland en gaan woon tussen 3Kades en 4Sur en in 5Gerar as vreemdeling vertoef.
En Abraham het van Sara, sy vrou, 6gesê: aSy is my suster. Toe laat 7Abiméleg, die koning van Gerar, Sara haal.
Maar God het in die nag by Abiméleg gekom 8in ’n droom en vir hom gesê: Kyk, 9jy sal sterwe ter wille van die vrou wat jy laat haal het, want sy is ’n getroude vrou.
Maar Abiméleg het nog nie 10naby haar gekom nie; daarom het hy gevra: Here, sal U ook ’n 11regverdige 12nasie ombring?
Het hy my nie self gesê nie: Sy is my suster? En sy het self ook gesê: Hy is my broer. 13In die onskuld van my hart en in die reinheid 14van my hande het ek dit gedoen.
Daarop antwoord God hom in die droom: Ek weet ook dat 15jy dit in die onskuld van jou hart gedoen het, en Ek self het jou daarvan teruggehou om nie 16teen My te sondig nie. Daarom het Ek jou nie 17toegelaat om haar aan te raak nie.
Gee dan nou die man se vrou terug, want hy is ’n 18profeet; en 19hy sal vir jou bid, dat jy kan lewe. Maar as jy haar nie teruggee nie, weet dan dat jy sekerlik sal sterwe, jy en 20almal wat aan jou behoort.
Abiméleg is toe die môre vroeg op en het al sy 21dienaars geroep en die hele 22saak 23voor hulle ore vertel. Toe was die manne 24baie bang.
En Abiméleg het Abraham laat roep en hom gevra: Wat het jy ons aangedoen? En wat het ek teen jou gesondig, dat jy oor my en my koninkryk 25’n groot sonde gebring het? Dinge 26wat nie mag gebeur nie, het jy my aangedoen.
Verder sê Abiméleg vir Abraham: 27Wat was jou bedoeling dat jy dit gedoen het?
En Abraham antwoord: 28Ek het gedink 29daar is regtig geen vrees vir God in hierdie plek nie, sodat hulle my 30oor my vrou sal doodmaak.
En sy is ook werklik my suster; 31sy is my vader se dogter, maar nie my moeder se dogter nie; en sy het my vrou geword.
En toe God my uit die huis van my vader 32laat omswerf het, het ek aan haar gesê: Dit is die guns wat jy van jou kant aan my moet bewys — 33op elke plek waar ons kom, moet jy bvan my sê: Hy is my broer.
34Toe neem Abiméleg kleinvee en beeste, ook slawe en slavinne, en gee dit aan Abraham. Ook sy vrou Sara het hy aan hom teruggegee.
En Abiméleg sê: Daar lê my land 35voor jou oop; woon waar dit goed is in jou oë.
En vir Sara sê hy: Hier gee ek aan 36jou broer 37duisend sikkels silwer. Kyk, 38dit is vir jou ’n bedekking van die oë met betrekking tot elkeen wat by jou is, sodat jy in elke opsig 39geregverdig is.
Toe het 40Abraham tot God gebid, en God het Abiméleg 41gesond gemaak; ook sy vrou en sy slavinne, sodat hulle kon baar.
Want die HERE het elke moederskoot van die huis van Abiméleg 42geheel en al toegesluit 43ter wille van Sara, die vrou van Abraham.
| 1 Naamlik van die terpentynbome van Mamre, by Hebron. Sien Gén. 13:18; 14:13; 18:1.
2 Hebron en Mamre was wel in die suideinde van Palestina geleë, maar Abraham het nog meer suidwaarts opgetrek, vir redes wat die Skrif nie meld nie. 3 Sien Gén. 14:7. 4 Sien Gén. 16:7. 5 ’n Stad geleë aan die suidelike grense van Kanaän, nie ver van Berséba en Siklag af nie. Sien Gén. 10:19; 26:1. 2 Kron. 14:13. |
| a Gén. 12:13; 26:7. | 6 Naamlik, uit dieselfde vrees wat tevore ook oor hom gekom het, toe hy na Egipte gereis het. Sien Gén. 11:29; 12:13 en hierna, vers 12.
7 Daar word gemeen dat dit ’n algemene naam van die konings van daardie land was; soos die naam Farao in Egipte. Sien Gén. 12:15. Vgl. Gén. 26:1, Ps. 34:1 en die kanttekeninge. |
| 8 God het in vroeëre tye Hom geopenbaar deur drome, nie net aan diegene wat aan Hom behoort nie, maar ook aan diegene wat vreemd van sy volk was, en dít ten goede van dié wat aan Hom behoort. Sien Gén. 28:12; 31:24; 40:8; 41:1. Dan. 2:1; 4:2.
9 Anders: jy is sterwende. Dit is, jy is op die punt om te sterwe, as jy nie hierdie vrou dadelik ongeskonde teruggee nie. Vgl. vers 7 en sien hierdie manier van spreek in Gén. 30:1; 48:21; 50:24. |
| 10 Dit is, hy het nie by haar geslaap nie. Hierdie manier van spreek kom ooreen met ’n vrou beken, Gén. 4:1, by ’n vrou ingaan, Gén. 6:4, of ’n vrou aanraak, Spr. 6:29. 1 Kor. 7:1 en hierna, vers 6. Verstaan dat hy deur God daarvan teruggehou is deur siekte. Sien verse 6, 17.
11 Dit is, onskuldig en onwetend in hierdie saak. Vgl. 2 Sam. 4:11. 12 Dit is, nie net my huisgesin nie, soos in vers 17, maar ook die ander onderdane, soos in vers 9. |
| 13 Of: In die opregtheid. Dit is, hierin is my hart suiwer van owerspelige voorneme, en my liggaam van onkuise daad. So word die inwendige en uitwendige onskuld en ongeveinsdheid ook elders uitgedruk, óf in die algemeen van die gehele lewenswandel van die vromes, óf in die besonder van enige saak en handeling, soos in 1 Kon. 9:4. 1 Kron. 29:17. Ps. 24:4; 73:13; 78:72; 101:2.
14 Hebr. van my palms of van die holte van my hande. Sien Job 17:9. |
| 15 Hiermee wil God nie sê dat hy heeltemal onskuldig was deur Sara weg te neem nie, maar wel onskuldig ten opsigte van die voorneme en die daad van owerspel. Selfs ’n enkele ongeveinsde voorneme in ’n verkeerde daad, maar wat spruit uit onbedagsaamheid of onwetende ywer, word so uitgedruk, soos in 2 Sam. 15:11. 1 Kon. 22:34. 2 Kron. 18:33.
16 God reken die oortreding teen Sara en Abraham gedoen, asof teen Homself gedoen. Vgl. Ps. 51:6; 105:14, 15. Hand. 9:5. 17 Hebr. gegee. |
| 18 Dit is, ’n man van God, van buitengewone kennis en godvrugtigheid, aan wie Ek My ongehinderd openbaar, en wie Ek baie liefhet.
19 Of: laat hom vir jou bid. 20 Of: alles wat aan jou behoort. |
| 21 Verstaan raadsmanne, offisiere en vernaamste hofdienaars. So ook in 1 Kon. 1:2; 10:5. 2 Kon. 6:8. 2 Kron. 24:25.
22 Naamlik, al hierdie woorde wat hy in die droom verneem het. 23 Dit is, sodat hulle dit hoor. 24 Aangesien hulle tot voordeel van hul koning aan die wegneem van Sara meegewerk het. Vgl. Gén. 12:15. |
| 25 Dit is, jy sou deur jou onbedagsaamheid die groot sonde van owerspel, en die straf daarop, oor ons almal gebring het. Dit is opmerklik van hierdie heidense koning dat hy selfs in daardie tyd (vóór die wet afgekondig is), owerspel beskou het as so ’n gruwelike sonde, dat ook sy hele koninkryk om sy onthalwe daaroor sou moes ly. Sien Gén. 38:24. Lev. 20:10. Deut. 22:22. 2 Sam. 12:5, 10, 11. Jer. 29:22, 23. Eség. 16:38, 40; 23:45, 47. Joh. 8:5.
26 Dit is, wat ongeoorloof en onbetaamlik is. Sien dieselfde manier van spreek in Gén. 34:7. Lev. 4:2, 13. |
| 27 Hebr. Wat het jy gesien of opgemerk, wat jou beweeg het om dit te doen? |
| 28 Hebr. Ek het gesê, dit is, ek het gedink. So word die woord sê gebruik vir dink in Ex. 2:14, vergeleke met Hand. 7:28. Jos. 22:24. 1 Kon. 5:5 en die kanttekening. 2 Kron. 2:1.
29 Dit wil voorkom of hy wil sê: Hier is wel ’n mooi, vrugbare land en alle oorvloed, maar die vrees van God ontbreek. 30 Hebr. oor die saak van my vrou. |
| 31 Sien Gén. 11:29 se kanttekening. |
| b Gén. 12:13. | 32 Alhoewel die Naam van God Elohim, wat in die meervoud staan, gewoonlik in Hebreeus verbind word aan ’n werkwoord wat in die enkelvoud staan, wat die eenheid van die goddelike wese aandui, nogtans word dit hier in die grondteks verbind aan ’n werkwoord in die meervoud om (soos sommige geleerdes oordeel) die drie-eenheid van die persone aan te dui. Sien dergelike manier van spreek in die Hebreeus in Gén. 35:7. Jos. 24:19. 2 Sam. 7:23. Ps. 58:12. Jer. 10:10.
33 Dit wil voorkom of Abraham hiermee wil sê dat hy, toe hy uit die huis van sy vader getrek het, vermoed het dat hy geen vrees vir God sou vind by enige van die volke waar hy sou kom nie; sodat dié van Gerar nie moes voel dat dit spesifiek op hulle gemik was nie. |
| 34 Dit, asook die voorgaande en volgende, is ’n uitsonderlike beleefdheid van ’n heidense koning, wat voortgekom het uit God se beleid en regering. |
| 35 Hebr. voor jou aangesig, en vir jou ten goede. Sien Gén. 13:9 se kanttekening. Farao het egter die teenoorgestelde gedoen in Gén. 12:19, 20. |
| 36 Hiermee laat hy Sara op ’n subtiele wyse verstaan dat sy aanleiding gegee het tot hierdie kwaad, deur te sê dat Abraham haar broer was.
37 Hebr. duisend silwer, dit is, volgens die algemene siening, duisend sikkels silwer. Daar was twee tipes sikkels: die burgerlike sikkel, en die sikkel van die heiligdom wat dubbel die waarde van die burgerlike sikkel was. Die mening is dat die algemene of burgerlike sikkel hier verstaan moet word. 38 Naamlik, die geld word vir jou gegee om so ’n bedekking te koop. Anders: hy (Abraham) is vir jou, of: laat hy vir jou wees, ens., dit is, erken van nou af openlik dat hy jou wettige man is, en bedek jou aangesig as ’n teken dat jy getroud is; en dat hy dus ’n beskerming van jou kuisheid is. Sien oor hierdie bedekking van die aangesig van vroue, Gén. 24:65. 1 Kor. 11:10. 39 Of: en wees geleerd. Dit is, leer hieruit en wees gewaarsku om hierna versigtiger te wees. Sommige verstaan dit as Moses se woorde, aldus: so is sy bestraf. |
| 40 Sien vers 7.
41 Sodat hy nie gesterf het van die siekte nie, soos God die HERE hom gedreig het, verse 3, 7. |
| 42 Hebr. toesluitende toegesluit oor elke moederskoot, dit is, Hy het hulle onvrugbaar gemaak. Sien hierdie manier van spreek in 1 Sam. 1:5, 6. Daarenteen beteken die opening van die moederskoot die gawe van vrugbaarheid, Gén. 29:31.
43 Hebr. oor die saak van Sara. |
Abraham kom in Gerar. Hy ontken dat Sara sy vrou is.
EN Abraham het 1daarvandaan weggetrek 2na die Suidland en gaan woon tussen 3Kades en 4Sur en in 5Gerar as vreemdeling vertoef.
| 1 Naamlik van die terpentynbome van Mamre, by Hebron. Sien Gén. 13:18; 14:13; 18:1.
2 Hebron en Mamre was wel in die suideinde van Palestina geleë, maar Abraham het nog meer suidwaarts opgetrek, vir redes wat die Skrif nie meld nie. 3 Sien Gén. 14:7. 4 Sien Gén. 16:7. 5 ’n Stad geleë aan die suidelike grense van Kanaän, nie ver van Berséba en Siklag af nie. Sien Gén. 10:19; 26:1. 2 Kron. 14:13. |
En Abraham het van Sara, sy vrou, 6gesê: aSy is my suster. Toe laat 7Abiméleg, die koning van Gerar, Sara haal.
| a Gén. 12:13; 26:7. | 6 Naamlik, uit dieselfde vrees wat tevore ook oor hom gekom het, toe hy na Egipte gereis het. Sien Gén. 11:29; 12:13 en hierna, vers 12.
7 Daar word gemeen dat dit ’n algemene naam van die konings van daardie land was; soos die naam Farao in Egipte. Sien Gén. 12:15. Vgl. Gén. 26:1, Ps. 34:1 en die kanttekeninge. |
Maar God het in die nag by Abiméleg gekom 8in ’n droom en vir hom gesê: Kyk, 9jy sal sterwe ter wille van die vrou wat jy laat haal het, want sy is ’n getroude vrou.
| 8 God het in vroeëre tye Hom geopenbaar deur drome, nie net aan diegene wat aan Hom behoort nie, maar ook aan diegene wat vreemd van sy volk was, en dít ten goede van dié wat aan Hom behoort. Sien Gén. 28:12; 31:24; 40:8; 41:1. Dan. 2:1; 4:2.
9 Anders: jy is sterwende. Dit is, jy is op die punt om te sterwe, as jy nie hierdie vrou dadelik ongeskonde teruggee nie. Vgl. vers 7 en sien hierdie manier van spreek in Gén. 30:1; 48:21; 50:24. |
Maar Abiméleg het nog nie 10naby haar gekom nie; daarom het hy gevra: Here, sal U ook ’n 11regverdige 12nasie ombring?
| 10 Dit is, hy het nie by haar geslaap nie. Hierdie manier van spreek kom ooreen met ’n vrou beken, Gén. 4:1, by ’n vrou ingaan, Gén. 6:4, of ’n vrou aanraak, Spr. 6:29. 1 Kor. 7:1 en hierna, vers 6. Verstaan dat hy deur God daarvan teruggehou is deur siekte. Sien verse 6, 17.
11 Dit is, onskuldig en onwetend in hierdie saak. Vgl. 2 Sam. 4:11. 12 Dit is, nie net my huisgesin nie, soos in vers 17, maar ook die ander onderdane, soos in vers 9. |
Het hy my nie self gesê nie: Sy is my suster? En sy het self ook gesê: Hy is my broer. 13In die onskuld van my hart en in die reinheid 14van my hande het ek dit gedoen.
| 13 Of: In die opregtheid. Dit is, hierin is my hart suiwer van owerspelige voorneme, en my liggaam van onkuise daad. So word die inwendige en uitwendige onskuld en ongeveinsdheid ook elders uitgedruk, óf in die algemeen van die gehele lewenswandel van die vromes, óf in die besonder van enige saak en handeling, soos in 1 Kon. 9:4. 1 Kron. 29:17. Ps. 24:4; 73:13; 78:72; 101:2.
14 Hebr. van my palms of van die holte van my hande. Sien Job 17:9. |
Daarop antwoord God hom in die droom: Ek weet ook dat 15jy dit in die onskuld van jou hart gedoen het, en Ek self het jou daarvan teruggehou om nie 16teen My te sondig nie. Daarom het Ek jou nie 17toegelaat om haar aan te raak nie.
| 15 Hiermee wil God nie sê dat hy heeltemal onskuldig was deur Sara weg te neem nie, maar wel onskuldig ten opsigte van die voorneme en die daad van owerspel. Selfs ’n enkele ongeveinsde voorneme in ’n verkeerde daad, maar wat spruit uit onbedagsaamheid of onwetende ywer, word so uitgedruk, soos in 2 Sam. 15:11. 1 Kon. 22:34. 2 Kron. 18:33.
16 God reken die oortreding teen Sara en Abraham gedoen, asof teen Homself gedoen. Vgl. Ps. 51:6; 105:14, 15. Hand. 9:5. 17 Hebr. gegee. |
Gee dan nou die man se vrou terug, want hy is ’n 18profeet; en 19hy sal vir jou bid, dat jy kan lewe. Maar as jy haar nie teruggee nie, weet dan dat jy sekerlik sal sterwe, jy en 20almal wat aan jou behoort.
| 18 Dit is, ’n man van God, van buitengewone kennis en godvrugtigheid, aan wie Ek My ongehinderd openbaar, en wie Ek baie liefhet.
19 Of: laat hom vir jou bid. 20 Of: alles wat aan jou behoort. |
Abiméleg is toe die môre vroeg op en het al sy 21dienaars geroep en die hele 22saak 23voor hulle ore vertel. Toe was die manne 24baie bang.
| 21 Verstaan raadsmanne, offisiere en vernaamste hofdienaars. So ook in 1 Kon. 1:2; 10:5. 2 Kon. 6:8. 2 Kron. 24:25.
22 Naamlik, al hierdie woorde wat hy in die droom verneem het. 23 Dit is, sodat hulle dit hoor. 24 Aangesien hulle tot voordeel van hul koning aan die wegneem van Sara meegewerk het. Vgl. Gén. 12:15. |
En Abiméleg het Abraham laat roep en hom gevra: Wat het jy ons aangedoen? En wat het ek teen jou gesondig, dat jy oor my en my koninkryk 25’n groot sonde gebring het? Dinge 26wat nie mag gebeur nie, het jy my aangedoen.
| 25 Dit is, jy sou deur jou onbedagsaamheid die groot sonde van owerspel, en die straf daarop, oor ons almal gebring het. Dit is opmerklik van hierdie heidense koning dat hy selfs in daardie tyd (vóór die wet afgekondig is), owerspel beskou het as so ’n gruwelike sonde, dat ook sy hele koninkryk om sy onthalwe daaroor sou moes ly. Sien Gén. 38:24. Lev. 20:10. Deut. 22:22. 2 Sam. 12:5, 10, 11. Jer. 29:22, 23. Eség. 16:38, 40; 23:45, 47. Joh. 8:5.
26 Dit is, wat ongeoorloof en onbetaamlik is. Sien dieselfde manier van spreek in Gén. 34:7. Lev. 4:2, 13. |
Verder sê Abiméleg vir Abraham: 27Wat was jou bedoeling dat jy dit gedoen het?
| 27 Hebr. Wat het jy gesien of opgemerk, wat jou beweeg het om dit te doen? |
En Abraham antwoord: 28Ek het gedink 29daar is regtig geen vrees vir God in hierdie plek nie, sodat hulle my 30oor my vrou sal doodmaak.
| 28 Hebr. Ek het gesê, dit is, ek het gedink. So word die woord sê gebruik vir dink in Ex. 2:14, vergeleke met Hand. 7:28. Jos. 22:24. 1 Kon. 5:5 en die kanttekening. 2 Kron. 2:1.
29 Dit wil voorkom of hy wil sê: Hier is wel ’n mooi, vrugbare land en alle oorvloed, maar die vrees van God ontbreek. 30 Hebr. oor die saak van my vrou. |
En sy is ook werklik my suster; 31sy is my vader se dogter, maar nie my moeder se dogter nie; en sy het my vrou geword.
| 31 Sien Gén. 11:29 se kanttekening. |
En toe God my uit die huis van my vader 32laat omswerf het, het ek aan haar gesê: Dit is die guns wat jy van jou kant aan my moet bewys — 33op elke plek waar ons kom, moet jy bvan my sê: Hy is my broer.
| b Gén. 12:13. | 32 Alhoewel die Naam van God Elohim, wat in die meervoud staan, gewoonlik in Hebreeus verbind word aan ’n werkwoord wat in die enkelvoud staan, wat die eenheid van die goddelike wese aandui, nogtans word dit hier in die grondteks verbind aan ’n werkwoord in die meervoud om (soos sommige geleerdes oordeel) die drie-eenheid van die persone aan te dui. Sien dergelike manier van spreek in die Hebreeus in Gén. 35:7. Jos. 24:19. 2 Sam. 7:23. Ps. 58:12. Jer. 10:10.
33 Dit wil voorkom of Abraham hiermee wil sê dat hy, toe hy uit die huis van sy vader getrek het, vermoed het dat hy geen vrees vir God sou vind by enige van die volke waar hy sou kom nie; sodat dié van Gerar nie moes voel dat dit spesifiek op hulle gemik was nie. |
34Toe neem Abiméleg kleinvee en beeste, ook slawe en slavinne, en gee dit aan Abraham. Ook sy vrou Sara het hy aan hom teruggegee.
| 34 Dit, asook die voorgaande en volgende, is ’n uitsonderlike beleefdheid van ’n heidense koning, wat voortgekom het uit God se beleid en regering. |
En Abiméleg sê: Daar lê my land 35voor jou oop; woon waar dit goed is in jou oë.
| 35 Hebr. voor jou aangesig, en vir jou ten goede. Sien Gén. 13:9 se kanttekening. Farao het egter die teenoorgestelde gedoen in Gén. 12:19, 20. |
En vir Sara sê hy: Hier gee ek aan 36jou broer 37duisend sikkels silwer. Kyk, 38dit is vir jou ’n bedekking van die oë met betrekking tot elkeen wat by jou is, sodat jy in elke opsig 39geregverdig is.
| 36 Hiermee laat hy Sara op ’n subtiele wyse verstaan dat sy aanleiding gegee het tot hierdie kwaad, deur te sê dat Abraham haar broer was.
37 Hebr. duisend silwer, dit is, volgens die algemene siening, duisend sikkels silwer. Daar was twee tipes sikkels: die burgerlike sikkel, en die sikkel van die heiligdom wat dubbel die waarde van die burgerlike sikkel was. Die mening is dat die algemene of burgerlike sikkel hier verstaan moet word. 38 Naamlik, die geld word vir jou gegee om so ’n bedekking te koop. Anders: hy (Abraham) is vir jou, of: laat hy vir jou wees, ens., dit is, erken van nou af openlik dat hy jou wettige man is, en bedek jou aangesig as ’n teken dat jy getroud is; en dat hy dus ’n beskerming van jou kuisheid is. Sien oor hierdie bedekking van die aangesig van vroue, Gén. 24:65. 1 Kor. 11:10. 39 Of: en wees geleerd. Dit is, leer hieruit en wees gewaarsku om hierna versigtiger te wees. Sommige verstaan dit as Moses se woorde, aldus: so is sy bestraf. |
Toe het 40Abraham tot God gebid, en God het Abiméleg 41gesond gemaak; ook sy vrou en sy slavinne, sodat hulle kon baar.
| 40 Sien vers 7.
41 Sodat hy nie gesterf het van die siekte nie, soos God die HERE hom gedreig het, verse 3, 7. |
Want die HERE het elke moederskoot van die huis van Abiméleg 42geheel en al toegesluit 43ter wille van Sara, die vrou van Abraham.
| 42 Hebr. toesluitende toegesluit oor elke moederskoot, dit is, Hy het hulle onvrugbaar gemaak. Sien hierdie manier van spreek in 1 Sam. 1:5, 6. Daarenteen beteken die opening van die moederskoot die gawe van vrugbaarheid, Gén. 29:31.
43 Hebr. oor die saak van Sara. |