Levítikus 6
VERDER het die HERE met Moses 1gespreek en gesê:
As 2iemand sondig en ontrou handel 3teen die HERE deurdat hy teenoor sy naaste 4ontken dat iets aan hom toevertrou of 5as pand gegee is of deur hom geroof is, of dat hy 6sy naaste iets afgepers het,
of dat hy iets gekry het wat weg was, en dit ontken; of dat hy vals sweer aten opsigte van enigiets wat ’n mens kan doen om hom daarmee te besondig —
as hy dan sondig en skuldig word, moet hy teruggee wat hy deur roof ontvreem of deur afpersing verkry het, of wat aan hom toevertrou was, of verlore goed wat hy gevind het;
of alles waaroor hy vals gesweer het: hy moet daar 7ten volle vergoeding voor gee en nog die vyfde deel daarvan byvoeg; aan hom aan wie dit behoort, moet hy dit gee 8op die dag as hy boete doen.
En hy moet van die kleinvee, 9na jou skatting, as boete aan die HERE ’n ram sonder gebrek as skuldoffer na die priester bring.
Dan moet die priester vir 10hom versoening doen voor die aangesig van die HERE, en dit sal hom vergewe word — enigiets wat ’n mens doen, 11sodat hy daardeur skuldig word.
Voorskrifte omtrent die brand-, spys- en sondoffers.
VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Gee bevel aan Aäron en sy seuns en sê: 12Dit is die wet van die brandoffer: 13Dit, die brandoffer, moet op sy vuurherd op die altaar die hele nag lank tot die môre toe bly, en die 14altaarvuur moet daardeur aan die brand gehou word.
En die priester moet sy 15linnekleed aantrek, en die linnebroek moet hy oor sy vlees aantrek; dan moet hy die as wegneem waartoe die vuur die brandoffer op die altaar verteer het, en 16dit langs die altaar uitgooi.
Daarna moet hy sy klere uittrek en ander klere aantrek, en die as 17buitekant die laer op ’n rein plek uitbring.
En die vuur op die altaar moet daardeur aan die brand gehou word, dit mag nie doodgaan nie; maar die priester moet 18elke môre 19daaroor hout aan die brand steek en die brandoffer daaroor reglê en die stukke vet van die dankoffers daaroor aan die brand steek.
Vuur moet gedurigdeur op die altaar aan die brand gehou word; dit mag nie doodgaan nie.
En dit is die wet bvan die 20spysoffer: Die seuns van Aäron moet dit voor die aangesig van die HERE 21voor die altaar bring,
en een moet daarvan ’n handvol neem, van die spysoffer se fynmeel met die olie, en al die wierook wat op die spysoffer is, en chy moet op die altaar die 22gedenkoffer daarvan aan die brand steek 23as lieflike geur vir die HERE.
En wat daarvan oorbly, 24moet Aäron en sy seuns eet; ongesuurd moet dit geëet word op ’n heilige plek; 25in die voorhof van die tent van samekoms moet hulle dit eet.
Dit mag nie gesuurd gebak word nie; as hulle deel het Ek dit van my vuuroffers gegee. 26Hoogheilig is dit soos die sondoffer en die skuldoffer.
Almal wat manlik is onder die seuns van Aäron, mag dit eet. Dit is ’n 27ewige insetting vir julle geslagte uit die vuuroffers van die HERE. 28Alles dwat 29daaraan raak, word 30heilig.
Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Dit is die offer van Aäron en sy seuns wat hulle aan die HERE moet bring op die dag as 31hy gesalf word: die tiende van ’n 32efa fynmeel 33as voortdurende spysoffer; 34die helfte daarvan in die môre en die helfte in die aand.
Dit moet op ’n plaat met olie berei word; 35deurmekaargeroer moet jy dit bring; in 36gebakte brokkies moet jy die spysoffer bring as lieflike geur vir die HERE.
Ook moet die priester wat uit sy seuns in sy plek 37gesalf word, dit berei, as ’n ewige insetting. Dit moet geheel en al vir die HERE 38aan die brand gesteek word.
39So moet dan elke spysoffer van ’n priester ’n voloffer wees; dit mag nie geëet word nie.
Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Spreek met Aäron en sy seuns en sê: Dit is die wet van die 40sondoffer: 41Op die plek waar die brandoffer geslag word, moet die sondoffer voor die aangesig van die HERE geslag word. 42Dit is hoogheilig.
eDie priester wat dit 43as sondoffer bring, moet dit eet; op ’n heilige plek moet dit geëet word, in die voorhof van die tent van samekoms.
44Alles wat aan die vleis daarvan raak, 45word heilig; en as daar van die bloed op ’n kledingstuk spat, moet jy 46die stuk waar dit op spat, op 47’n heilige plek was.
En ’n erdepot waar dit in gekook is, moet stukkend gebreek word; maar as dit in ’n koperpot gekook is, moet dit geskuur en met 48water afgespoel word.
Almal wat manlik is onder die priesters, mag dit eet; dit is hoogheilig.
Maar elke 49sondoffer fwaarvan ’n deel van die bloed in die tent van samekoms gebring word, om in die heiligdom versoening te doen, mag nie geëet word nie; dit moet met vuur verbrand word.
| 1 Die eerste sewe verse van hierdie hoofstuk word deur ander, met verwysing na die Hebreeuse teks, by die voorgaande vyfde hoofstuk gevoeg; en dit nie sonder rede nie, omdat hier nog oor die skuldoffers gehandel word. |
| 2 Hebr. siel, en so in dit wat volg. Sien Gén. 12:5 se kanttekening.
3 Wie sy naaste te na kom, sondig ook teen die HERE; nie net omdat die mens God se skepsel is en Hom toebehoort nie; maar ook omdat God beveel het om die naaste lief te hê en nie skade aan te doen nie; en omdat die Naam van die Here dikwels misbruik word in en oor die sonde wat teen die naaste begaan word. 4 Anders: lieg. 5 Hebr. as plasing van die hand, dit is, wat iemand in die hand gegee en aan hom besorg is, hetsy deur slegs een, of deur baie, met wie hy deur sy handdruk, handtekening of andersins in ’n ooreenkoms getree het om dit na te kom en te onderhou. 6 Of: bedrieglik van sy naaste vervreem het. |
| a Núm. 5:6. |
| 7 Hebr. in sy hoof, dit is, die hoofsom self wat ontvreem is, of: die totale som.
8 Dit is, as hy skuldig bevind en skuldig verklaar sal word. Anders: op die dag van sy skuldoffer, dit is, as hy die offer vir sy skuld sal bring om hom te versoen met God; dan sal hy op dieselfde tyd aan sy naaste voldoen. Vgl. Matt. 5:23. |
| 9 Of: met jou skatting. Sien Lev. 5:15 se kanttekening. |
| 10 Sien Lev. 1:4 se kanttekening.
11 Hebr. tot skuld daarin. |
| 12 Dit is, die voorskrif van die manier waarop ’n mens ’n brandoffer moet bring; of die daaglikse, Ex. 29:38, of die vrywillige offer, Levítikus 1, of dit wat die wet vir enige sonde beveel.
13 Dit is ’n beskrywing van die brandoffer; vgl. Gén. 8:20 se kanttekening. 14 Naamlik, wat op hierdie altaar, toe die eerste offer daarop gebring is, uit die hemel geval het, en daarna altyd aan die brand gehou moes word, verse 12, 13. |
| 15 Sien hieroor Ex. 28:39, 40.
16 Naamlik die as. Sien Lev. 1:16 se kanttekening. |
| 17 Sien Lev. 4:12 se kanttekening. |
| 18 Hebr. in die môre, in die môre. Sien Gén. 39:10 se kanttekening.
19 Naamlik op die altaar. |
| b Núm. 15:4, ens. | 20 Sien Lev. 2:1 se kanttekening.
21 Anders: op die altaar. Hebr. aan die aangesig van die altaar. |
| c Lev. 2:9. | 22 Sien Lev. 2:2 se kanttekening.
23 Sien Lev. 1:9 se kanttekening. |
| 24 Hierdie wet het drie redes gehad: (1) sodat dit wat geheilig was nie geminag sou word deur die algemene gebruik nie; (2) sodat dit nie daarna deur die volk deur spoggery, eergierigheid, oordaad of andersins misbruik sou word nie; (3) sodat die priesters wat die altaar bedien het, van die altaar sou lewe, 1 Kor. 9:13.
25 Hiermee word uitgedruk waar die heilige plek is, waar die heilige dinge deur die priesters geëet moes word. Sien ook vers 26 en Lev. 10:12, 13. |
| 26 Sien Lev. 2:3 se kanttekening. |
| d Ex. 29:37. | 27 Hebr. insetting van ewigheid. Sien Gén. 13:15 se kanttekening.
28 Of: Almal. 29 Naamlik, die dinge wat gemeld is in die twee voorgaande verse. 30 Dit is, as heilig geag, en nie gebruik mag word in enige ander sake nie; maar moes óf gebreek óf gewas óf ook geskuur en afgespoel word. Sien verse 27, 28. |
| 31 Naamlik Aäron of een van sy seuns.
32 Sien Lev. 5:11 se kanttekening. 33 Dit is, óf soos die voortdurende spysoffer, óf met die voortdurende spysoffer, óf tot die voortdurende spysoffer, naamlik in die salwing van die priesters. Sien oor die voortdurende spysoffer Ex. 29:40. 34 Dit is, ’n helfte van die fynmeel vir die môre-offer, en die ander vir die aandoffer. |
| 35 Dit is, so gekook dat dit borrel, opkook en rys. So ook in Lev. 7:12. Anders: gebraai.
36 Hebr. kooksels van die spysoffer van brokkies, dit is, gekookte of gebakte brokkies van die spysoffer. |
| 37 Naamlik, om ná sy dood hom op te volg in sy amp.
38 Naamlik, om geheel en al verbrand te word. |
| 39 Naamlik, dat dit geheel en al aangesteek en verbrand sal word. Anders: moet geheel verbrand word. |
| 40 Sien Lev. 4:3 se kanttekening.
41 Sien Lev. 1:3 se kanttekening. 42 Sien Lev. 2:3 se kanttekening. |
| e Hos. 4:8. | 43 Hebr. ontsondig, dit is, vir die sonde ’n offer bring. |
| 44 Of: Almal.
45 Sien vers 18 se kanttekening. 46 Naamlik die kledingstuk. 47 Sien vers 16 se kanttekening. |
| 48 Naamlik in die heilige water. Sien Ex. 40:7, 30. Lev. 8:11 se kanttekening. |
| f Lev. 4:5. Hebr. 13:11. | 49 Sodanig was die sondoffers wat vir die vergryping deur die hoëpriester, en deur die hele vergadering gebring was, Lev. 4:5, 16. So ook die jaarlikse sondoffer op die dag van versoening, Lev. 16:27. |
VERDER het die HERE met Moses 1gespreek en gesê:
| 1 Die eerste sewe verse van hierdie hoofstuk word deur ander, met verwysing na die Hebreeuse teks, by die voorgaande vyfde hoofstuk gevoeg; en dit nie sonder rede nie, omdat hier nog oor die skuldoffers gehandel word. |
As 2iemand sondig en ontrou handel 3teen die HERE deurdat hy teenoor sy naaste 4ontken dat iets aan hom toevertrou of 5as pand gegee is of deur hom geroof is, of dat hy 6sy naaste iets afgepers het,
| 2 Hebr. siel, en so in dit wat volg. Sien Gén. 12:5 se kanttekening.
3 Wie sy naaste te na kom, sondig ook teen die HERE; nie net omdat die mens God se skepsel is en Hom toebehoort nie; maar ook omdat God beveel het om die naaste lief te hê en nie skade aan te doen nie; en omdat die Naam van die Here dikwels misbruik word in en oor die sonde wat teen die naaste begaan word. 4 Anders: lieg. 5 Hebr. as plasing van die hand, dit is, wat iemand in die hand gegee en aan hom besorg is, hetsy deur slegs een, of deur baie, met wie hy deur sy handdruk, handtekening of andersins in ’n ooreenkoms getree het om dit na te kom en te onderhou. 6 Of: bedrieglik van sy naaste vervreem het. |
of dat hy iets gekry het wat weg was, en dit ontken; of dat hy vals sweer aten opsigte van enigiets wat ’n mens kan doen om hom daarmee te besondig —
| a Núm. 5:6. |
as hy dan sondig en skuldig word, moet hy teruggee wat hy deur roof ontvreem of deur afpersing verkry het, of wat aan hom toevertrou was, of verlore goed wat hy gevind het;
of alles waaroor hy vals gesweer het: hy moet daar 7ten volle vergoeding voor gee en nog die vyfde deel daarvan byvoeg; aan hom aan wie dit behoort, moet hy dit gee 8op die dag as hy boete doen.
| 7 Hebr. in sy hoof, dit is, die hoofsom self wat ontvreem is, of: die totale som.
8 Dit is, as hy skuldig bevind en skuldig verklaar sal word. Anders: op die dag van sy skuldoffer, dit is, as hy die offer vir sy skuld sal bring om hom te versoen met God; dan sal hy op dieselfde tyd aan sy naaste voldoen. Vgl. Matt. 5:23. |
En hy moet van die kleinvee, 9na jou skatting, as boete aan die HERE ’n ram sonder gebrek as skuldoffer na die priester bring.
| 9 Of: met jou skatting. Sien Lev. 5:15 se kanttekening. |
Dan moet die priester vir 10hom versoening doen voor die aangesig van die HERE, en dit sal hom vergewe word — enigiets wat ’n mens doen, 11sodat hy daardeur skuldig word.
| 10 Sien Lev. 1:4 se kanttekening.
11 Hebr. tot skuld daarin. |
Voorskrifte omtrent die brand-, spys- en sondoffers.
VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Gee bevel aan Aäron en sy seuns en sê: 12Dit is die wet van die brandoffer: 13Dit, die brandoffer, moet op sy vuurherd op die altaar die hele nag lank tot die môre toe bly, en die 14altaarvuur moet daardeur aan die brand gehou word.
| 12 Dit is, die voorskrif van die manier waarop ’n mens ’n brandoffer moet bring; of die daaglikse, Ex. 29:38, of die vrywillige offer, Levítikus 1, of dit wat die wet vir enige sonde beveel.
13 Dit is ’n beskrywing van die brandoffer; vgl. Gén. 8:20 se kanttekening. 14 Naamlik, wat op hierdie altaar, toe die eerste offer daarop gebring is, uit die hemel geval het, en daarna altyd aan die brand gehou moes word, verse 12, 13. |
En die priester moet sy 15linnekleed aantrek, en die linnebroek moet hy oor sy vlees aantrek; dan moet hy die as wegneem waartoe die vuur die brandoffer op die altaar verteer het, en 16dit langs die altaar uitgooi.
| 15 Sien hieroor Ex. 28:39, 40.
16 Naamlik die as. Sien Lev. 1:16 se kanttekening. |
Daarna moet hy sy klere uittrek en ander klere aantrek, en die as 17buitekant die laer op ’n rein plek uitbring.
| 17 Sien Lev. 4:12 se kanttekening. |
En die vuur op die altaar moet daardeur aan die brand gehou word, dit mag nie doodgaan nie; maar die priester moet 18elke môre 19daaroor hout aan die brand steek en die brandoffer daaroor reglê en die stukke vet van die dankoffers daaroor aan die brand steek.
| 18 Hebr. in die môre, in die môre. Sien Gén. 39:10 se kanttekening.
19 Naamlik op die altaar. |
Vuur moet gedurigdeur op die altaar aan die brand gehou word; dit mag nie doodgaan nie.
En dit is die wet bvan die 20spysoffer: Die seuns van Aäron moet dit voor die aangesig van die HERE 21voor die altaar bring,
| b Núm. 15:4, ens. | 20 Sien Lev. 2:1 se kanttekening.
21 Anders: op die altaar. Hebr. aan die aangesig van die altaar. |
en een moet daarvan ’n handvol neem, van die spysoffer se fynmeel met die olie, en al die wierook wat op die spysoffer is, en chy moet op die altaar die 22gedenkoffer daarvan aan die brand steek 23as lieflike geur vir die HERE.
| c Lev. 2:9. | 22 Sien Lev. 2:2 se kanttekening.
23 Sien Lev. 1:9 se kanttekening. |
En wat daarvan oorbly, 24moet Aäron en sy seuns eet; ongesuurd moet dit geëet word op ’n heilige plek; 25in die voorhof van die tent van samekoms moet hulle dit eet.
| 24 Hierdie wet het drie redes gehad: (1) sodat dit wat geheilig was nie geminag sou word deur die algemene gebruik nie; (2) sodat dit nie daarna deur die volk deur spoggery, eergierigheid, oordaad of andersins misbruik sou word nie; (3) sodat die priesters wat die altaar bedien het, van die altaar sou lewe, 1 Kor. 9:13.
25 Hiermee word uitgedruk waar die heilige plek is, waar die heilige dinge deur die priesters geëet moes word. Sien ook vers 26 en Lev. 10:12, 13. |
Dit mag nie gesuurd gebak word nie; as hulle deel het Ek dit van my vuuroffers gegee. 26Hoogheilig is dit soos die sondoffer en die skuldoffer.
| 26 Sien Lev. 2:3 se kanttekening. |
Almal wat manlik is onder die seuns van Aäron, mag dit eet. Dit is ’n 27ewige insetting vir julle geslagte uit die vuuroffers van die HERE. 28Alles dwat 29daaraan raak, word 30heilig.
| d Ex. 29:37. | 27 Hebr. insetting van ewigheid. Sien Gén. 13:15 se kanttekening.
28 Of: Almal. 29 Naamlik, die dinge wat gemeld is in die twee voorgaande verse. 30 Dit is, as heilig geag, en nie gebruik mag word in enige ander sake nie; maar moes óf gebreek óf gewas óf ook geskuur en afgespoel word. Sien verse 27, 28. |
Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Dit is die offer van Aäron en sy seuns wat hulle aan die HERE moet bring op die dag as 31hy gesalf word: die tiende van ’n 32efa fynmeel 33as voortdurende spysoffer; 34die helfte daarvan in die môre en die helfte in die aand.
| 31 Naamlik Aäron of een van sy seuns.
32 Sien Lev. 5:11 se kanttekening. 33 Dit is, óf soos die voortdurende spysoffer, óf met die voortdurende spysoffer, óf tot die voortdurende spysoffer, naamlik in die salwing van die priesters. Sien oor die voortdurende spysoffer Ex. 29:40. 34 Dit is, ’n helfte van die fynmeel vir die môre-offer, en die ander vir die aandoffer. |
Dit moet op ’n plaat met olie berei word; 35deurmekaargeroer moet jy dit bring; in 36gebakte brokkies moet jy die spysoffer bring as lieflike geur vir die HERE.
| 35 Dit is, so gekook dat dit borrel, opkook en rys. So ook in Lev. 7:12. Anders: gebraai.
36 Hebr. kooksels van die spysoffer van brokkies, dit is, gekookte of gebakte brokkies van die spysoffer. |
Ook moet die priester wat uit sy seuns in sy plek 37gesalf word, dit berei, as ’n ewige insetting. Dit moet geheel en al vir die HERE 38aan die brand gesteek word.
| 37 Naamlik, om ná sy dood hom op te volg in sy amp.
38 Naamlik, om geheel en al verbrand te word. |
39So moet dan elke spysoffer van ’n priester ’n voloffer wees; dit mag nie geëet word nie.
| 39 Naamlik, dat dit geheel en al aangesteek en verbrand sal word. Anders: moet geheel verbrand word. |
Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Spreek met Aäron en sy seuns en sê: Dit is die wet van die 40sondoffer: 41Op die plek waar die brandoffer geslag word, moet die sondoffer voor die aangesig van die HERE geslag word. 42Dit is hoogheilig.
| 40 Sien Lev. 4:3 se kanttekening.
41 Sien Lev. 1:3 se kanttekening. 42 Sien Lev. 2:3 se kanttekening. |
eDie priester wat dit 43as sondoffer bring, moet dit eet; op ’n heilige plek moet dit geëet word, in die voorhof van die tent van samekoms.
| e Hos. 4:8. | 43 Hebr. ontsondig, dit is, vir die sonde ’n offer bring. |
44Alles wat aan die vleis daarvan raak, 45word heilig; en as daar van die bloed op ’n kledingstuk spat, moet jy 46die stuk waar dit op spat, op 47’n heilige plek was.
| 44 Of: Almal.
45 Sien vers 18 se kanttekening. 46 Naamlik die kledingstuk. 47 Sien vers 16 se kanttekening. |
En ’n erdepot waar dit in gekook is, moet stukkend gebreek word; maar as dit in ’n koperpot gekook is, moet dit geskuur en met 48water afgespoel word.
| 48 Naamlik in die heilige water. Sien Ex. 40:7, 30. Lev. 8:11 se kanttekening. |
Almal wat manlik is onder die priesters, mag dit eet; dit is hoogheilig.
Maar elke 49sondoffer fwaarvan ’n deel van die bloed in die tent van samekoms gebring word, om in die heiligdom versoening te doen, mag nie geëet word nie; dit moet met vuur verbrand word.
| f Lev. 4:5. Hebr. 13:11. | 49 Sodanig was die sondoffers wat vir die vergryping deur die hoëpriester, en deur die hele vergadering gebring was, Lev. 4:5, 16. So ook die jaarlikse sondoffer op die dag van versoening, Lev. 16:27. |