Númeri 10
Bevel om twee silwertrompette te maak.
VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Maak vir jou 1twee silwertrompette; van 2dryfwerk moet jy dit maak; en hulle moet vir jou dien om die vergadering byeen te roep en om die laers te laat opbreek.
As 3hulle dan 4daarop 5blaas, moet die hele vergadering by jou byeenkom by die ingang van die tent van samekoms.
Maar as hulle op een daarvan blaas, moet by jou byeenkom die owerstes, die stamhoofde van Israel.
En as julle 6alarm 7blaas, moet die laers opbreek wat aan die oostekant staan.
Maar as julle die tweede keer alarm blaas, moet die laers opbreek wat aan die suidekant staan. Alarm moet hulle blaas as hulle moet opbreek.
Maar as die vergadering byeen moet kom, moet julle blaas, maar nie alarm maak nie.
En die seuns van Aäron, die priesters, moet op die trompette blaas; en dié trompette moet vir julle 8’n ewige insetting in julle geslagte wees.
En as julle in jul land in oorlog kom teen die vyand wat met julle veg, moet julle met die trompette alarm blaas; 9dan sal aan julle gedink word voor die aangesig van die HERE julle God, en julle sal van jul vyande verlos word.
Op die dag as julle 10vrolik is, sowel as op julle 11feestye en by die 12begin van julle maande moet julle by jul brandoffers en by jul dankoffers op die trompette blaas: hulle sal dien om julle 13in gedagtenis te bring voor die aangesig van julle God. Ek is die HERE julle God.
Optog van die Israeliete uit die woestyn Sinai.
IN die tweede jaar, in die 14tweede maand, op die twintigste van die maand, het die 15wolk opgetrek van die tabernakel 16van die Getuienis af.
En die kinders van Israel het 17van plek tot plek weggetrek uit die woestyn Sinai, en die wolk het gaan 18rus in die woestyn 19Paran.
So het hulle dan die eerste keer weggetrek volgens die 20bevel van die HERE deur die 21diens van Moses.
En eerste het weggetrek die vaandel van die laer van Juda se kinders a22volgens hulle leërafdelings; ben oor sy afdeling was Nagson, die seun van Ammínadab.
En oor die afdeling van die stam van Íssaskar se kinders was Netáneël, die seun van Suar.
En oor die afdeling van die stam van Sébulon se kinders was Elíab, die seun van Helon.
Toe is die tabernakel afgebreek; en die seuns van Gerson en die seuns van Merári, die draers van die tabernakel, het 23weggetrek.
Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Ruben volgens hulle leërafdelings; en oor sy afdeling was Elísur, die seun van Sedéür.
En oor die afdeling van die stam van Símeon se kinders was Selúmiël, die seun van Surísaddai.
En oor die afdeling van die stam van Gad se kinders was Éljasaf, die seun van Réhuel.
Daarna het die Kehatiete, die draers van cdie heiligdom, weggetrek. En die 24ander het die tabernakel opgerig voordat 25hulle aangekom het.
Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Efraim se kinders volgens hulle leërafdelings; en oor sy afdeling was Elisáma, die seun van Ammíhud.
En oor die afdeling van die stam van Manasse se kinders was Gámliël, die seun van Pedásur.
En oor die afdeling van die stam van Benjamin se kinders was Abídan, die seun van Gideóni.
Toe het weggetrek die vaandel van die laer van Dan se kinders wat, volgens hulle leërafdelings, 26die agterhoede vir al die leërs was; en oor sy afdeling was Ahiëser, die seun van Ammísaddai.
En oor die afdeling van die stam van Aser se kinders was Págiël, die seun van Ogran.
En oor die afdeling van die stam van Náftali se kinders was Ahíra, die seun van Enan.
27Dit is die optogte van die kinders van Israel volgens hulle leërafdelings. En hulle het weggetrek.
En Moses het vir Hobab, die seun van 28Réhuel, die Midianiet, die 29swaer van Moses, 30gesê: Ons trek na die plek waarvan die HERE gesê het: Ek sal dit aan julle gee. Trek saam met ons en ons sal aan jou goed doen; want die HERE 31het oor Israel goeie dinge gespreek.
Maar hy het vir hom gesê: 32Ek sal nie saamtrek nie; maar ek sal na my land en my familie gaan.
Toe sê hy: Moet ons tog nie verlaat nie, juis daarom dat jy weet hoe ons laer moet opslaan in die woestyn, en jy sal vir ons as 33oë dien.
En as jy met ons saamtrek, sal ons daardie goeie wat die HERE aan ons sal doen, ook aan jou doen.
En hulle het van die 34berg van die HERE af drie dagreise ver getrek; en die 35verbondsark van die HERE het drie dagreise ver voor hulle uit 36getrek om vir hulle ’n rusplek uit te soek.
En die wolk van die HERE was bedags oor hulle as hulle uit die laer wegtrek.
En as die ark wegtrek, het Moses gesê: dStaan op, HERE, 37dat u vyande verstrooi kan word en u haters voor u aangesig kan vlug.
En as dit rus, het hy gesê: 38Keer terug, HERE, na die 39tienduisende van die duisende van Israel!
| 1 Die gebruik van silwertrompette was drieërlei: (1) Om die vergadering byeen te roep, soos in hierdie vers, naamlik kerklik, verse 3, 7, 10, en burgerlik, vers 4. (2) Om die laer te laat opbreek, verse 2, 5, 6. (3) Om die krygsmanne die wapen te laat opneem en gereed te maak vir die stryd teen die vyande, vers 9.
2 Of: beslaande werk. Sien Núm. 8:4 se kanttekening, waar gespreek word van die kandelaar wat van dryfwerk uit goud gemaak was. |
| 3 Naamlik die priesters, wat die opdrag daartoe gekry het. Sien vers 8.
4 Dit is, op beide, soos blyk uit die vergelyking met die volgende vers. 5 Naamlik, nie alarm maak nie, soos in verse 5, 6, maar met ’n eentonige en gelyke aaneenlopende klank; soos uit die teenstelling met hierbo genoemde verse af te lei is. |
| 6 Verstaan hierdeur klanke wat nie altyd dieselfde, eentonig en gelyk is nie, maar verskeie, trillende en ongelyke klanke. So word die Hebreeuse woord gebruik in verse 6, 7, 9.
7 Naamlik die eerste keer; soos af te lei is uit die teenstelling van die volgende vers. |
| 8 Hebr. insetting van ewigheid. Sien Gén. 13:15 se kanttekening. |
| 9 Verstaan dat die volk se verlossing en voorspoed nie van die blaas van die trompette afgehang het nie, maar dat hulle dit slegs moes laat klink en optrek in die stryd, as hulle dit op God se bevel gedoen en op sy hulp gesteun het; in welke geval die geklank van die trompette vir hulle ’n teken geword het van God se bystand. Hoe gedenk aan God toegeskryf word, sien Gén. 8:1 se kanttekening. |
| 10 Dit is, wanneer die HERE ’n merkbare straf van julle weggeneem of ’n besondere weldaad aan julle bewys het; waaroor hulle dan vrolik was en God openlik in die vergadering gedank het. Sien Psalm 48 en 118.
11 Waartydens die opregte vreugde hulle nie net toegelaat was nie, maar ook beveel was, Deut. 16:14. 12 Hebr. hoofde, so ook in Núm. 28:11. Sien hiervan ’n voorbeeld in Nehemía 8, vgl. daar vers 1 met verse 10, 11. 13 Die betekenis is dat die HERE hulle genadig sou wees en aan hulle sou goed doen, as hulle volgens sy bevel sou byeenkom, om Hom vir sy weldade te loof en te dank. Vgl. hiermee die voorgaande vers en die kanttekening. |
| 14 Sien oor hierdie maand Núm. 1:1 se kanttekening.
15 Waarvan gespreek is in Núm. 9:15. 16 Sien Núm. 1:50 se kanttekening. |
| 17 Of: volgens hulle reise. Dit is, in die laerordes soos God hulle beveel en voorgeskryf het om te reis, Númeri 2.
18 Hebr. woon. 19 Sien Gén. 14:6 se kanttekening. Voordat die kinders van Israel ten volle in hierdie woestyn aangekom het, het hulle eers nog ’n staanplek gehad, genaamd Tabéra, Núm. 11:3; daarna nog ’n ander een, genaamd Kibrot-Hattáäwa, Núm. 11:34; en dan nog ’n derde, genaamd Háserot, Núm. 11:35. Van daar het hulle uiteindelik in die woestyn Paran aangekom, Núm. 12:16. |
| 20 Hebr. mond. Sien Gén. 41:40 se kanttekening.
21 Hebr. hand. Dit is, beleid. Sien Ex. 4:13 se kanttekening. |
| a Núm. 2:3.
b Núm. 1:7. |
22 Dit is, volgens die orde wat in die laer van Juda gestel was, met owerstes van duisende en van honderde daarin. So ook in dit wat volg. |
| 23 Hulle het dadelik ná die vaandel van die kinders van Juda vertrek, sodat hulle ondertussen die tabernakel kon oprig, vir wanneer die Kehatiete sou kom, wat die heiligdom of die heilige voorwerpe fisies moes dra. Sien vers 21. |
| c Núm. 4:4. | 24 Naamlik die Gersoniete en Merariete, wat die voorhoede saam met die laer van die stam van Juda gevorm het, soos te sien is uit vers 17.
25 Naamlik die Kehatiete. |
| 26 Hebr. vergaderende al die leërs. Dit was so gestel omdat die stam van Dan met die twee ander wat by hom gevoeg was, die agterhoede gevorm het en só almal wat voor hulle was as ’t ware gesluit het, sodat niemand sou agterbly nie. Só word ook van die agterhoede gespreek in Jos. 6:13. |
| 27 Dit is, dit was die orde wat die Israeliete behou het tydens die wegtrek en reis. |
| 28 Hebr. Réuel, of Réhuel.
29 Hebr. skoonvader. Die vers lees dan: En Moses het vir Hobab, die seun van Réhuel (die Midianiet, die skoonvader van Moses), gesê, ens. Hobab was dus die swaer van Moses. 30 Sommige meen dat dit gebeur het toe hulle die eerste keer in die woestyn na hom toe gekom het, Ex. 18:27. 31 Vgl. Gén. 18:19. |
| 32 Sommige meen dat hy dit slegs vir dié tydperk absoluut weier, omdat hy eers huis toe wou gaan, maar daarna sou teruggekeer het na die Israeliete, omdat die Skrif vermeld dat sy nageslag onder hulle gewoon het, Rig. 1:16; 4:11, 17. 1 Sam. 15:6. 2 Kon. 10:15 en die kanttekening. 1 Kron. 2:55. Jer. 35:2. |
| 33 Hebr. as twee oë, dit is, as ’n bekwame leidsman of wegwyser om ons op die beste manier te lei oor hierdie ongebaande, onbekende en woeste weg, wat aan jou beter bekend is as aan ons. Anders: en jy het as ons oë gedien. |
| 34 Verstaan die gebergte van Sinai en Horeb, die berg van die HERE genoem, omdat God Hom daar geopenbaar en sy Wet gegee het. Sien Ex. 3:1; 33:6. Deut. 1:2. 1 Kon. 19:8.
35 So genoem omdat die twee kliptafels daarin was wat Moses daarin neergelê het, toe die HERE ’n verbond met die kinders van Israel gesluit het toe hulle uit Egipte na die land Kanaän getrek het, Ex. 25:16. 1 Kon. 8:9. 2 Kron. 5:10. 36 Naamlik, terwyl dit gedra is deur die priesters, Deut. 31:9. |
| d Ps. 68:2. | 37 Anders: u vyande sal verstrooi word en, ens. |
| 38 Anders: Rus, HERE, by die tienduisende, ens.
39 Dit is, na die baie groot menigte van die kinders van Israel, wat byna ontelbaar is. |
Bevel om twee silwertrompette te maak.
VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê:
Maak vir jou 1twee silwertrompette; van 2dryfwerk moet jy dit maak; en hulle moet vir jou dien om die vergadering byeen te roep en om die laers te laat opbreek.
| 1 Die gebruik van silwertrompette was drieërlei: (1) Om die vergadering byeen te roep, soos in hierdie vers, naamlik kerklik, verse 3, 7, 10, en burgerlik, vers 4. (2) Om die laer te laat opbreek, verse 2, 5, 6. (3) Om die krygsmanne die wapen te laat opneem en gereed te maak vir die stryd teen die vyande, vers 9.
2 Of: beslaande werk. Sien Núm. 8:4 se kanttekening, waar gespreek word van die kandelaar wat van dryfwerk uit goud gemaak was. |
As 3hulle dan 4daarop 5blaas, moet die hele vergadering by jou byeenkom by die ingang van die tent van samekoms.
| 3 Naamlik die priesters, wat die opdrag daartoe gekry het. Sien vers 8.
4 Dit is, op beide, soos blyk uit die vergelyking met die volgende vers. 5 Naamlik, nie alarm maak nie, soos in verse 5, 6, maar met ’n eentonige en gelyke aaneenlopende klank; soos uit die teenstelling met hierbo genoemde verse af te lei is. |
Maar as hulle op een daarvan blaas, moet by jou byeenkom die owerstes, die stamhoofde van Israel.
En as julle 6alarm 7blaas, moet die laers opbreek wat aan die oostekant staan.
| 6 Verstaan hierdeur klanke wat nie altyd dieselfde, eentonig en gelyk is nie, maar verskeie, trillende en ongelyke klanke. So word die Hebreeuse woord gebruik in verse 6, 7, 9.
7 Naamlik die eerste keer; soos af te lei is uit die teenstelling van die volgende vers. |
Maar as julle die tweede keer alarm blaas, moet die laers opbreek wat aan die suidekant staan. Alarm moet hulle blaas as hulle moet opbreek.
Maar as die vergadering byeen moet kom, moet julle blaas, maar nie alarm maak nie.
En die seuns van Aäron, die priesters, moet op die trompette blaas; en dié trompette moet vir julle 8’n ewige insetting in julle geslagte wees.
| 8 Hebr. insetting van ewigheid. Sien Gén. 13:15 se kanttekening. |
En as julle in jul land in oorlog kom teen die vyand wat met julle veg, moet julle met die trompette alarm blaas; 9dan sal aan julle gedink word voor die aangesig van die HERE julle God, en julle sal van jul vyande verlos word.
| 9 Verstaan dat die volk se verlossing en voorspoed nie van die blaas van die trompette afgehang het nie, maar dat hulle dit slegs moes laat klink en optrek in die stryd, as hulle dit op God se bevel gedoen en op sy hulp gesteun het; in welke geval die geklank van die trompette vir hulle ’n teken geword het van God se bystand. Hoe gedenk aan God toegeskryf word, sien Gén. 8:1 se kanttekening. |
Op die dag as julle 10vrolik is, sowel as op julle 11feestye en by die 12begin van julle maande moet julle by jul brandoffers en by jul dankoffers op die trompette blaas: hulle sal dien om julle 13in gedagtenis te bring voor die aangesig van julle God. Ek is die HERE julle God.
| 10 Dit is, wanneer die HERE ’n merkbare straf van julle weggeneem of ’n besondere weldaad aan julle bewys het; waaroor hulle dan vrolik was en God openlik in die vergadering gedank het. Sien Psalm 48 en 118.
11 Waartydens die opregte vreugde hulle nie net toegelaat was nie, maar ook beveel was, Deut. 16:14. 12 Hebr. hoofde, so ook in Núm. 28:11. Sien hiervan ’n voorbeeld in Nehemía 8, vgl. daar vers 1 met verse 10, 11. 13 Die betekenis is dat die HERE hulle genadig sou wees en aan hulle sou goed doen, as hulle volgens sy bevel sou byeenkom, om Hom vir sy weldade te loof en te dank. Vgl. hiermee die voorgaande vers en die kanttekening. |
Optog van die Israeliete uit die woestyn Sinai.
IN die tweede jaar, in die 14tweede maand, op die twintigste van die maand, het die 15wolk opgetrek van die tabernakel 16van die Getuienis af.
| 14 Sien oor hierdie maand Núm. 1:1 se kanttekening.
15 Waarvan gespreek is in Núm. 9:15. 16 Sien Núm. 1:50 se kanttekening. |
En die kinders van Israel het 17van plek tot plek weggetrek uit die woestyn Sinai, en die wolk het gaan 18rus in die woestyn 19Paran.
| 17 Of: volgens hulle reise. Dit is, in die laerordes soos God hulle beveel en voorgeskryf het om te reis, Númeri 2.
18 Hebr. woon. 19 Sien Gén. 14:6 se kanttekening. Voordat die kinders van Israel ten volle in hierdie woestyn aangekom het, het hulle eers nog ’n staanplek gehad, genaamd Tabéra, Núm. 11:3; daarna nog ’n ander een, genaamd Kibrot-Hattáäwa, Núm. 11:34; en dan nog ’n derde, genaamd Háserot, Núm. 11:35. Van daar het hulle uiteindelik in die woestyn Paran aangekom, Núm. 12:16. |
So het hulle dan die eerste keer weggetrek volgens die 20bevel van die HERE deur die 21diens van Moses.
| 20 Hebr. mond. Sien Gén. 41:40 se kanttekening.
21 Hebr. hand. Dit is, beleid. Sien Ex. 4:13 se kanttekening. |
En eerste het weggetrek die vaandel van die laer van Juda se kinders a22volgens hulle leërafdelings; ben oor sy afdeling was Nagson, die seun van Ammínadab.
| a Núm. 2:3.
b Núm. 1:7. |
22 Dit is, volgens die orde wat in die laer van Juda gestel was, met owerstes van duisende en van honderde daarin. So ook in dit wat volg. |
En oor die afdeling van die stam van Íssaskar se kinders was Netáneël, die seun van Suar.
En oor die afdeling van die stam van Sébulon se kinders was Elíab, die seun van Helon.
Toe is die tabernakel afgebreek; en die seuns van Gerson en die seuns van Merári, die draers van die tabernakel, het 23weggetrek.
| 23 Hulle het dadelik ná die vaandel van die kinders van Juda vertrek, sodat hulle ondertussen die tabernakel kon oprig, vir wanneer die Kehatiete sou kom, wat die heiligdom of die heilige voorwerpe fisies moes dra. Sien vers 21. |
Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Ruben volgens hulle leërafdelings; en oor sy afdeling was Elísur, die seun van Sedéür.
En oor die afdeling van die stam van Símeon se kinders was Selúmiël, die seun van Surísaddai.
En oor die afdeling van die stam van Gad se kinders was Éljasaf, die seun van Réhuel.
Daarna het die Kehatiete, die draers van cdie heiligdom, weggetrek. En die 24ander het die tabernakel opgerig voordat 25hulle aangekom het.
| c Núm. 4:4. | 24 Naamlik die Gersoniete en Merariete, wat die voorhoede saam met die laer van die stam van Juda gevorm het, soos te sien is uit vers 17.
25 Naamlik die Kehatiete. |
Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Efraim se kinders volgens hulle leërafdelings; en oor sy afdeling was Elisáma, die seun van Ammíhud.
En oor die afdeling van die stam van Manasse se kinders was Gámliël, die seun van Pedásur.
En oor die afdeling van die stam van Benjamin se kinders was Abídan, die seun van Gideóni.
Toe het weggetrek die vaandel van die laer van Dan se kinders wat, volgens hulle leërafdelings, 26die agterhoede vir al die leërs was; en oor sy afdeling was Ahiëser, die seun van Ammísaddai.
| 26 Hebr. vergaderende al die leërs. Dit was so gestel omdat die stam van Dan met die twee ander wat by hom gevoeg was, die agterhoede gevorm het en só almal wat voor hulle was as ’t ware gesluit het, sodat niemand sou agterbly nie. Só word ook van die agterhoede gespreek in Jos. 6:13. |
En oor die afdeling van die stam van Aser se kinders was Págiël, die seun van Ogran.
En oor die afdeling van die stam van Náftali se kinders was Ahíra, die seun van Enan.
27Dit is die optogte van die kinders van Israel volgens hulle leërafdelings. En hulle het weggetrek.
| 27 Dit is, dit was die orde wat die Israeliete behou het tydens die wegtrek en reis. |
En Moses het vir Hobab, die seun van 28Réhuel, die Midianiet, die 29swaer van Moses, 30gesê: Ons trek na die plek waarvan die HERE gesê het: Ek sal dit aan julle gee. Trek saam met ons en ons sal aan jou goed doen; want die HERE 31het oor Israel goeie dinge gespreek.
| 28 Hebr. Réuel, of Réhuel.
29 Hebr. skoonvader. Die vers lees dan: En Moses het vir Hobab, die seun van Réhuel (die Midianiet, die skoonvader van Moses), gesê, ens. Hobab was dus die swaer van Moses. 30 Sommige meen dat dit gebeur het toe hulle die eerste keer in die woestyn na hom toe gekom het, Ex. 18:27. 31 Vgl. Gén. 18:19. |
Maar hy het vir hom gesê: 32Ek sal nie saamtrek nie; maar ek sal na my land en my familie gaan.
| 32 Sommige meen dat hy dit slegs vir dié tydperk absoluut weier, omdat hy eers huis toe wou gaan, maar daarna sou teruggekeer het na die Israeliete, omdat die Skrif vermeld dat sy nageslag onder hulle gewoon het, Rig. 1:16; 4:11, 17. 1 Sam. 15:6. 2 Kon. 10:15 en die kanttekening. 1 Kron. 2:55. Jer. 35:2. |
Toe sê hy: Moet ons tog nie verlaat nie, juis daarom dat jy weet hoe ons laer moet opslaan in die woestyn, en jy sal vir ons as 33oë dien.
| 33 Hebr. as twee oë, dit is, as ’n bekwame leidsman of wegwyser om ons op die beste manier te lei oor hierdie ongebaande, onbekende en woeste weg, wat aan jou beter bekend is as aan ons. Anders: en jy het as ons oë gedien. |
En as jy met ons saamtrek, sal ons daardie goeie wat die HERE aan ons sal doen, ook aan jou doen.
En hulle het van die 34berg van die HERE af drie dagreise ver getrek; en die 35verbondsark van die HERE het drie dagreise ver voor hulle uit 36getrek om vir hulle ’n rusplek uit te soek.
| 34 Verstaan die gebergte van Sinai en Horeb, die berg van die HERE genoem, omdat God Hom daar geopenbaar en sy Wet gegee het. Sien Ex. 3:1; 33:6. Deut. 1:2. 1 Kon. 19:8.
35 So genoem omdat die twee kliptafels daarin was wat Moses daarin neergelê het, toe die HERE ’n verbond met die kinders van Israel gesluit het toe hulle uit Egipte na die land Kanaän getrek het, Ex. 25:16. 1 Kon. 8:9. 2 Kron. 5:10. 36 Naamlik, terwyl dit gedra is deur die priesters, Deut. 31:9. |
En die wolk van die HERE was bedags oor hulle as hulle uit die laer wegtrek.
En as die ark wegtrek, het Moses gesê: dStaan op, HERE, 37dat u vyande verstrooi kan word en u haters voor u aangesig kan vlug.
| d Ps. 68:2. | 37 Anders: u vyande sal verstrooi word en, ens. |
En as dit rus, het hy gesê: 38Keer terug, HERE, na die 39tienduisende van die duisende van Israel!
| 38 Anders: Rus, HERE, by die tienduisende, ens.
39 Dit is, na die baie groot menigte van die kinders van Israel, wat byna ontelbaar is. |