Wette met betrekking tot die offerandes.

DAARNA het die HERE met Moses gespreek en gesê:

Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As julle in die ¹land van julle inwoning kom wat Ek aan julle gee,

en julle ’n vuuroffer aan die HERE wil berei, ’n brandoffer of slagoffer — ^a2deur ’n besondere gelofte te volbring of as vrywillige offer of by julle ³feestye — om vir die HERE ^b’n lieflike geur van beeste of van kleinvee te berei,

dan moet die een wat sy offer aan die HERE bring, ^cas spysoffer bring ’n ⁴tiende van ’n efa fynmeel, gemeng met ’n ⁵kwart-hin olie;

en wyn vir die drankoffer, ’n kwart-hin, moet jy berei by die brandoffer of vir die slagoffer, vir elke lam.

Of vir ’n ram moet jy as spysoffer berei twee-tiendes van ’n efa fynmeel, met ’n derde van ’n hin olie gemeng.

En ’n derde van ’n hin wyn vir die drankoffer moet jy as lieflike geur aan die HERE bring.

En as jy ’n ⁶jong bul as brandoffer of slagoffer berei, deur ’n besondere gelofte te volbring of as dankoffer aan die HERE,

moet ⁷hy by die jong bul as spysoffer bring drie-tiendes van ’n efa fynmeel met ’n half-hin olie gemeng.

En vir die drankoffer moet jy ’n half-hin wyn bring, as vuuroffer van lieflike geur aan die HERE.

So moet gedoen word by elke bees of by elke ram of by ’n lam van die skape of van die bokke.

Volgens die getal wat julle berei — so moet julle doen by elkeen volgens hulle getal.

Elke kind van die land moet hierdie dinge op dieselfde manier doen, om ’n vuuroffer van lieflike geur aan die HERE te bring.

En as ’n ⁸vreemdeling by julle vertoef, of hy wat vir geslagte ⁹onder julle is, en ’n vuuroffer van lieflike geur vir die HERE berei — soos julle doen, so moet hy doen.

Wat die vergadering aangaan, een en dieselfde insetting geld vir julle ^den vir die vreemdeling wat by julle vertoef. ¹⁰’n Ewige insetting in julle geslagte is dit: ¹¹soos julle, so moet die vreemdeling voor die aangesig van die HERE wees.

Een wet en een reg moet geld vir julle en vir die vreemdeling wat by julle vertoef.

Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê:

Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As julle in die land kom waarheen Ek julle bring,

moet julle, as julle van die brood van die land eet, ’n offergawe aan die HERE afgee.

As eersteling van julle growwe meel moet julle ’n koek as offergawe afgee; ¹²net soos die offergawe van die dorsvloer, so moet julle dit afgee.

Van die eerstelinge van julle growwe meel moet julle ’n offergawe aan die HERE gee in julle geslagte.

Verder, as julle jul misgaan en nie al hierdie gebooie doen wat die HERE aan Moses meegedeel het nie —

alles wat die HERE julle deur Moses beveel het ¹³van die dag af dat die HERE dit beveel het en verder in julle geslagte —

dan moet die hele vergadering, as dit ¹⁴buiten wete van die ¹⁵vergadering, in swakheid ¹⁶gebeur het, een jong bul berei vir ’n brandoffer as lieflike geur aan die HERE, met die spysoffer en die drankoffer wat volgens voorskrif daarby behoort; en een bokram as sondoffer.

En die priester moet versoening doen vir die ¹⁷hele vergadering van die kinders van Israel, en dit sal hulle vergewe word; want ’n swakheid was dit, en húlle het hul offer as vuuroffer aan die HERE en hul sondoffer, weens hulle swakheid, voor die aangesig van die HERE gebring.

Dit sal dan die hele vergadering van die kinders van Israel vergewe word, ook die vreemdeling wat onder hulle vertoef; want dit het die hele volk deur swakheid oorgekom.

^eEn as ’n enkele ¹⁸siel in swakheid sondig, moet dié ’n ¹⁹jaaroud bokooi as sondoffer bring.

En die priester moet versoening doen vir die siel wat hom misgaan het, weens sy sonde in swakheid voor die aangesig van die HERE begaan, om vir hom versoening te doen; en dit sal hom vergewe word.

Wat die kind van die land onder die kinders van Israel aangaan en die vreemdeling wat onder hulle vertoef — een en dieselfde wet moet vir julle geld, vir hom wat in swakheid iets doen.

Maar die siel wat iets ²⁰moedswillig doen, van die kinders van die land of van die vreemdelinge, hy versmaad die HERE; en dié siel moet ²¹uitgeroei word onder sy volk uit.

Want die woord van die HERE het hy verag en sy gebod verbreek. Dié siel moet sekerlik uitgeroei word; sy ongeregtigheid ²²is op hom.

Straf van ’n sabbatskender.

EN toe die kinders van Israel in die woestyn was, het hulle ’n man gekry wat op die sabbatdag hout bymekaarmaak.

En die wat hom gekry het terwyl hy hout bymekaarmaak, het hom na Moses en Aäron en na die hele ²³vergadering gebring.

En ²⁴hulle het hom ^fin die gevangenis gesit, want dit was ²⁵nie beslis wat met hom gedoen moes word nie.

Toe sê die HERE vir Moses: Die man moet sekerlik gedood word; die hele vergadering moet hom buitekant die laer stenig.

Toe het die hele vergadering hom buitekant die laer uitgebring en hom gestenig, dat hy gesterf het, soos die HERE Moses beveel het.

Bevel om ’n teken aan die klere te maak.

EN die HERE het met Moses gespreek en gesê:

Spreek met die kinders van Israel en sê aan hulle, ^ghulle moet vir hulle ²⁶klossies maak aan die hoeke van hul klere, in hulle geslagte, en aan die hoekklossies ’n draad van pers stof vasbind.

En dit sal julle as klossies dien: as julle dit sien, moet julle aan al die gebooie van die HERE dink, dat julle dit doen en ²⁷nie jul hart en jul oë navolg waar julle agter aan hoereer nie,

sodat julle aan al my gebooie mag dink en dit doen, en aan julle God heilig mag wees.

Ek is die HERE julle God wat julle uit Egipteland uitgelei het om ²⁸vir julle ’n God te wees. Ek is die HERE julle God.