Statevertaling – Bybelstigting
Neerlaag van die koning van Arad. Die koperslang.
TOE die Kanaäniet, die koning van 1Arad, wat in 2die Suidland gewoon het, hoor dat Israel 3met die pad van Átarim kom, het hy teen Israel geveg en sommige van hulle as gevangenes weggevoer.
Daarop het Israel aan die HERE ’n gelofte gedoen en gesê: As U hierdie volk heeltemal in my hand gee, sal ek hulle stede met die 4banvloek tref.
En die HERE het gehoor na die stem van Israel en 5die Kanaäniete oorgegee. En 6hy het hulle en hul stede 7met die banvloek getref en die plek 8Horma genoem.
Toe trek hulle van die berg Hor af weg op pad na die 9Skelfsee om die land Edom om te trek; maar die siel van die volk het 10op die pad 11ongeduldig geword.
En die volk het teen God en teen Moses gespreek: Waarom het U ons uit Egipte laat optrek om in die woestyn te sterwe? Want daar is geen brood en geen water nie, en aons siel walg van 12die ellendige kos.
Toe bstuur die HERE 13giftige slange onder die volk wat die volk gebyt het; en baie mense uit Israel het gesterwe.
En die volk het na Moses gekom en gesê: Ons het gesondig dat ons teen die HERE en teen u gespreek het. Bid tot die HERE, dat Hy die slange van ons wegneem. En Moses het vir die volk gebid.
Daarop sê die HERE aan Moses: Maak vir jou 14’n giftige slang en sit dit op ’n 15paal; dan sal celkeen wat gebyt is en daarna kyk, 16lewe.
dToe het Moses ’n koperslang gemaak en dit op ’n paal gesit: en as ’n slang iemand gebyt het en hy kyk na die koperslang, het hy in die lewe gebly.
eEn die kinders van Israel het weggetrek en laer opgeslaan in Obot.
Voortsetting van die reis. Oorwinning oor Sihon en Og.
DAARNA het hulle weggetrek van Obot af en laer opgeslaan in 17Ijje-Haäbárim in die woestyn wat oostelik aan Moab vas lê.
Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan by die spruit Sered.
Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan 18oorkant die Arnon wat in die woestyn is en uit die grondgebied van die Amoriete kom; fwant die Arnon is die grens van Moab, tussen Moab en die Amoriete.
Daarom 19word gesê in die 20Boek van die 21Oorloë van die HERE: 22Waheb in 23Sufa en die spruite, die Arnon,
en die hang van die spruite wat na die streek van 24Ar afloop en 25leun teen die grondgebied van Moab.
En daarvandaan het hulle na Beër getrek. Dit is die put waarvan die HERE aan Moses gesê het: Laat die volk bymekaarkom, dat Ek vir hulle water kan gee.
Toe het Israel 26hierdie lied gesing: Spring op, o put! 27Besing hom!
o Put wat die vorste gegrawe het, wat die edeles van die volk gedelf het, met 28die septer, 29met hulle stawe! — En uit die woestyn uit na Mattána toe;
en van Mattána na Naháliël; en van Naháliël na Bamot;
en van Bamot na die dal wat 30in die veld van Moab lê, by die top van Pisga, en oor 31die wildernis afkyk.
gEn Israel het boodskappers gestuur na Sihon, die koning van die Amoriete, en gesê:
Laat my deur jou land trek. hOns sal nie wegdraai in die lande of in die wingerde nie; ons sal die water van die putte nie drink nie; ons sal die koningsweg hou tot ons deur jou grondgebied getrek het.
iMaar Sihon het Israel nie toegelaat om deur sy grondgebied te trek nie; maar Sihon het al sy manskappe versamel en uitgetrek na die woestyn, Israel tegemoet; en toe hy by 32Jahas kom, het hy teen Israel geveg.
kMaar Israel het hom verslaan met die 33skerpte van die swaard en lsy land in besit geneem van die 34Arnon af tot by die 34Jabbok, mtot by die kinders van Ammon; 35want die grens van die kinders van Ammon was sterk.
nSo het Israel dan al hierdie stede ingeneem, en Israel het gewoon in al die stede van die Amoriete, in Hesbon en in al sy 36onderhorige plekke.
Want Hesbon was die stad van Sihon, die koning van die Amoriete; hy het naamlik oorlog gevoer 37teen die vorige koning van die Moabiete en het dié se hele land tot by die Arnon uit sy hand geruk.
Daarom sê die spreukdigters: Kom na Hesbon toe! Laat die stad van Sihon 38gebou en bevestig word!
Want 39’n vuur het uitgegaan uit Hesbon, ’n vlam uit die vesting van Sihon; dit het 40Ar van die Moabiete verteer, 41die bewoners van die hoogtes van Arnon.
Wee jou, Moab! Jy is verlore, 42volk van oKamos! 43Hy het 44sy seuns prysgegee as 45vlugtelinge, en sy dogters in gevangenskap, aan Sihon, die koning van die Amoriete.
Toe het ons hulle 46beskiet; verlore was Hesbon tot by 47Dibon; en ons het verwoes tot by Nofag, 48met vuur tot by 49Medéba.
So het Israel dan gewoon in die land van die Amoriete.
Daarna het Moses gestuur om 50Jaéser te bespied, en hulle het sy 51onderhorige plekke ingeneem, en hy het die Amoriete wat daar was, uit hulle besitting verdrywe.
Toe het hulle gedraai en in die rigting van 52Basan opgetrek. pEn 53Og, die koning van Basan, hy en al sy manskappe het hulle tegemoetgetrek na 54Edréï om te veg.
Daarop sê die HERE vir Moses: Wees nie bevrees vir hom nie, want Ek het hom en sy hele volk en sy land in jou hand gegee; en qjy moet met hom doen soos jy gedoen het met Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het.
En hulle het rhom verslaan en sy seuns en sy hele volk, totdat daar 55niemand van hom oor was wat vrygeraak het nie; en hulle het 56sy land in besit geneem.
| 1 Dit wil voorkom of Arad die stad is waar hierdie koning se setel was. Sien Jos. 12:14. Ander meen dat Arad die naam van die koning was.
2 Naamlik in die land Kanaän, waarheen die verspieders gegaan het, Núm. 13:17. Sien ook Núm. 33:40. 3 Anders: met die pad van die verspieders. Dit is, met die pad waarop die verspieders wat Moses uitgestuur het, gereis het. Sommige verstaan Átarim as die naam van ’n sekere plek. |
| 4 Dit is, ek sal hulle nie vir my, of tot ons voordeel hou om te gebruik nie, maar ek sal hulle vir U heilig, of tot u eer verdelg. Sien Lev. 27:28, 29. Jos. 6:17, 19, 21, 24. |
| 5 Naamlik in sy hand, soos in vers 2.
6 Naamlik Israel, dit is, die Israeliete. 7 Dit het nie heeltemal plaasgevind gedurende die tyd van Moses nie, maar daarna. Sien Jos. 12:14. Rig. 1:16, 17. 8 Dit is, verbanning. |
| 9 Sien Ex. 13:18.
10 Of: vanweë die pad. 11 Hebr. verkort geword. Sien Rig. 10:16 se kanttekening. |
| a Núm. 11:6. | 12 Of: ligte, veragtelike. So noem die volk die brood wat uit die hemel kom. |
| b 1 Kor. 10:9. | 13 Hebr. brandende. So genoem omdat hulle die mense wat hulle gebyt het, dodelike brand en gevolglik groot dors veroorsaak het. |
| c Joh. 3:14. | 14 In vers 9 word dit ’n koperslang genoem. Die betekenis van hierdie woorde is: Maak ’n koperslang wat net soos die giftige slang lyk.
15 Anders: tot ’n teken, of op ’n banier. 16 Dit is, hy sal genees word en die lewe behou. |
| d 2 Kon. 18:4. Joh. 3:14. |
| e Núm. 33:43. |
| 17 Dit is, heuwels van Abárim. |
| f Rig. 11:18. | 18 Anders: aan die drif van die Arnon. |
| 19 Anders: sal gesê word, naamlik in toekomende eeue.
20 Hierdie boekrol, geskrif of beskrywing is nie meer beskikbaar nie, nogtans sonder benadeling of vermindering van die kanonieke boeke. 21 Dit is, van die oorloë wat deur God se beskikking en krag plaasgevind het. 22 Hier staan in die Hebreeus eers die woordjie et, wat ’n aanduiding van ’n voorwerp kan wees, of ’n voorsetsel, soos teen. In die laaste geval kan ’n mens verstaan: Teen Waheb, ens., was die oorloë van die HERE, of strydende, of iets dergeliks. Sommige meen dat dit die naam van die koning van Moab is, wat Sihon oorwin het, vers 26. Die volgende woorde, asook vers 15, is moeilik om te verstaan en word verskillend uitgelê. 23 Anders genoem: Suf, Deut. 1:1 en die kanttekening. Ander vertaal met stormwind of die Rooi See. |
| 24 Ar is die naam van ’n stad in Moab, vers 28.
25 Of: grens, stoot, is geleë. |
| 26 Met hierdie lied besing en roem hulle die weldaad wat God aan hulle bewys het deur hierdie waterput te gee.
27 Of: Besing dit (met beurtsang). Sien Ex. 15:21. 1 Sam. 18:7. Ps. 147:7. |
| 28 Of: wetgewer, veldheer, aanvoerder. Dit is, deur die beleid van die wetgewer, naamlik Moses; so ook in Deut. 33:21. Of verstaan God self, deur die wetgewer, soos in Jes. 33:22.
29 Verstaan die stawe van Moses en Aäron, of die regeerstawe wat vorste en regeerders gewoonlik in hul hand gehad het, as ’n teken van hul amp en van hul mag wat hulle van God ontvang het. |
| 30 Dit is, in die land.
31 Anders: Jesimon. |
| g Deut. 2:26. Rig. 11:19. |
| h Núm. 20:17. |
| i Deut. 2:30; 29:7. Jos. 24:8. Rig. 11:20. | 32 Die naam van ’n stad, waarvan ook gespreek word in Deut. 2:32. Rig. 11:20. Jer. 48:21, 34. |
| k Deut. 2:33; 29:7. Jos. 12:2; 24:8. Rig. 11:21.
l Ps. 135:11, 12; 136:19. Amos 2:9. m Deut. 2:37. |
33 Hebr. mond.
34 Dit is name van riviere. 35 Dit is die rede waarom Sihon nie die land kon inneem soos hy die land van die Moabiete ingeneem het nie. |
| n Deut. 2:34, 35. | 36 Hebr. dogters, dit is, klein stede, dorpe en gehuggies, wat onder Hesbon geval het soos onder haar moederstad of hoofstad. Moses het dit onbemuurde stede genoem, Deut. 3:5. |
| 37 Naamlik, teen die koning wat net voor Balak koning was. |
| 38 Naamlik, groter en sterker as wat dit tevore was. |
| 39 Dit is, Sihon, nadat hy Hesbon ingeneem het, het soos ’n vuur voortgejaag na die Moabiete toe.
40 Dit was die hoofstad van die land van die Moabiete. 41 Anders: die heersers. Verstaan die priesters en vorste wat die stad nie deur hulle afgod kon bevry nie. Sien Jer. 48:7. Anders: die bewoners van Bamot, van Arnon. |
| o 1 Kon. 11:7, 33. | 42 Dit is, volk wat Kamos eer en dien. So was die afgod van die Moabiete genoem, 1 Kon. 11:33.
43 Naamlik Kamos. 44 Naamlik van Moab, dit is, die Moabiete. 45 Dit is, Kamos het hulle in gevangenskap laat wegvoer, sonder dat hy hulle kon beskerm. |
| 46 Naamlik met pyle, of: neergevel. Anders: hulle lamp het vergaan, dit is, hulle heerlikheid.
47 Een van die vername plekke of stede in die land van Moab, Jes. 15:2. Jer. 48:18, 22. 48 Ander vertaal: wat reik tot, ens. 49 ’n Stad in die land Moab, Jes. 15:2. |
| 50 Die naam van ’n stad wat vroeër aan die Moabiete behoort het, waarvan gespreek word in Núm. 32:1, 3, 35. Jer. 48:32.
51 Sien vers 25. |
| p Deut. 3:1; 29:7. | 52 Dit was ’n goeie, vrugbare weiveld, waarvan gespreek word in Deut. 32:14. Ps. 22:13. Jer. 50:19. Amos 4:1. Miga 7:14.
53 Hierdie Og was ook ’n koning van die Amoriete, ’n reus; sien oor hom Deut. 3:1, 11. 54 ’n Stad wat in die koninkryk van Og geleë was, Deut. 3:10. |
| q Ps. 136:20. |
| r Ps. 136:20-22. | 55 Hebr. geen orige oorgebly het nie.
56 Naamlik die land van koning Og. |
Neerlaag van die koning van Arad. Die koperslang.
TOE die Kanaäniet, die koning van 1Arad, wat in 2die Suidland gewoon het, hoor dat Israel 3met die pad van Átarim kom, het hy teen Israel geveg en sommige van hulle as gevangenes weggevoer.
| 1 Dit wil voorkom of Arad die stad is waar hierdie koning se setel was. Sien Jos. 12:14. Ander meen dat Arad die naam van die koning was.
2 Naamlik in die land Kanaän, waarheen die verspieders gegaan het, Núm. 13:17. Sien ook Núm. 33:40. 3 Anders: met die pad van die verspieders. Dit is, met die pad waarop die verspieders wat Moses uitgestuur het, gereis het. Sommige verstaan Átarim as die naam van ’n sekere plek. |
Daarop het Israel aan die HERE ’n gelofte gedoen en gesê: As U hierdie volk heeltemal in my hand gee, sal ek hulle stede met die 4banvloek tref.
| 4 Dit is, ek sal hulle nie vir my, of tot ons voordeel hou om te gebruik nie, maar ek sal hulle vir U heilig, of tot u eer verdelg. Sien Lev. 27:28, 29. Jos. 6:17, 19, 21, 24. |
En die HERE het gehoor na die stem van Israel en 5die Kanaäniete oorgegee. En 6hy het hulle en hul stede 7met die banvloek getref en die plek 8Horma genoem.
| 5 Naamlik in sy hand, soos in vers 2.
6 Naamlik Israel, dit is, die Israeliete. 7 Dit het nie heeltemal plaasgevind gedurende die tyd van Moses nie, maar daarna. Sien Jos. 12:14. Rig. 1:16, 17. 8 Dit is, verbanning. |
Toe trek hulle van die berg Hor af weg op pad na die 9Skelfsee om die land Edom om te trek; maar die siel van die volk het 10op die pad 11ongeduldig geword.
| 9 Sien Ex. 13:18.
10 Of: vanweë die pad. 11 Hebr. verkort geword. Sien Rig. 10:16 se kanttekening. |
En die volk het teen God en teen Moses gespreek: Waarom het U ons uit Egipte laat optrek om in die woestyn te sterwe? Want daar is geen brood en geen water nie, en aons siel walg van 12die ellendige kos.
| a Núm. 11:6. | 12 Of: ligte, veragtelike. So noem die volk die brood wat uit die hemel kom. |
Toe bstuur die HERE 13giftige slange onder die volk wat die volk gebyt het; en baie mense uit Israel het gesterwe.
| b 1 Kor. 10:9. | 13 Hebr. brandende. So genoem omdat hulle die mense wat hulle gebyt het, dodelike brand en gevolglik groot dors veroorsaak het. |
En die volk het na Moses gekom en gesê: Ons het gesondig dat ons teen die HERE en teen u gespreek het. Bid tot die HERE, dat Hy die slange van ons wegneem. En Moses het vir die volk gebid.
Daarop sê die HERE aan Moses: Maak vir jou 14’n giftige slang en sit dit op ’n 15paal; dan sal celkeen wat gebyt is en daarna kyk, 16lewe.
| c Joh. 3:14. | 14 In vers 9 word dit ’n koperslang genoem. Die betekenis van hierdie woorde is: Maak ’n koperslang wat net soos die giftige slang lyk.
15 Anders: tot ’n teken, of op ’n banier. 16 Dit is, hy sal genees word en die lewe behou. |
dToe het Moses ’n koperslang gemaak en dit op ’n paal gesit: en as ’n slang iemand gebyt het en hy kyk na die koperslang, het hy in die lewe gebly.
| d 2 Kon. 18:4. Joh. 3:14. |
eEn die kinders van Israel het weggetrek en laer opgeslaan in Obot.
| e Núm. 33:43. |
Voortsetting van die reis. Oorwinning oor Sihon en Og.
DAARNA het hulle weggetrek van Obot af en laer opgeslaan in 17Ijje-Haäbárim in die woestyn wat oostelik aan Moab vas lê.
| 17 Dit is, heuwels van Abárim. |
Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan by die spruit Sered.
Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan 18oorkant die Arnon wat in die woestyn is en uit die grondgebied van die Amoriete kom; fwant die Arnon is die grens van Moab, tussen Moab en die Amoriete.
| f Rig. 11:18. | 18 Anders: aan die drif van die Arnon. |
Daarom 19word gesê in die 20Boek van die 21Oorloë van die HERE: 22Waheb in 23Sufa en die spruite, die Arnon,
| 19 Anders: sal gesê word, naamlik in toekomende eeue.
20 Hierdie boekrol, geskrif of beskrywing is nie meer beskikbaar nie, nogtans sonder benadeling of vermindering van die kanonieke boeke. 21 Dit is, van die oorloë wat deur God se beskikking en krag plaasgevind het. 22 Hier staan in die Hebreeus eers die woordjie et, wat ’n aanduiding van ’n voorwerp kan wees, of ’n voorsetsel, soos teen. In die laaste geval kan ’n mens verstaan: Teen Waheb, ens., was die oorloë van die HERE, of strydende, of iets dergeliks. Sommige meen dat dit die naam van die koning van Moab is, wat Sihon oorwin het, vers 26. Die volgende woorde, asook vers 15, is moeilik om te verstaan en word verskillend uitgelê. 23 Anders genoem: Suf, Deut. 1:1 en die kanttekening. Ander vertaal met stormwind of die Rooi See. |
en die hang van die spruite wat na die streek van 24Ar afloop en 25leun teen die grondgebied van Moab.
| 24 Ar is die naam van ’n stad in Moab, vers 28.
25 Of: grens, stoot, is geleë. |
En daarvandaan het hulle na Beër getrek. Dit is die put waarvan die HERE aan Moses gesê het: Laat die volk bymekaarkom, dat Ek vir hulle water kan gee.
Toe het Israel 26hierdie lied gesing: Spring op, o put! 27Besing hom!
| 26 Met hierdie lied besing en roem hulle die weldaad wat God aan hulle bewys het deur hierdie waterput te gee.
27 Of: Besing dit (met beurtsang). Sien Ex. 15:21. 1 Sam. 18:7. Ps. 147:7. |
o Put wat die vorste gegrawe het, wat die edeles van die volk gedelf het, met 28die septer, 29met hulle stawe! — En uit die woestyn uit na Mattána toe;
| 28 Of: wetgewer, veldheer, aanvoerder. Dit is, deur die beleid van die wetgewer, naamlik Moses; so ook in Deut. 33:21. Of verstaan God self, deur die wetgewer, soos in Jes. 33:22.
29 Verstaan die stawe van Moses en Aäron, of die regeerstawe wat vorste en regeerders gewoonlik in hul hand gehad het, as ’n teken van hul amp en van hul mag wat hulle van God ontvang het. |
en van Mattána na Naháliël; en van Naháliël na Bamot;
en van Bamot na die dal wat 30in die veld van Moab lê, by die top van Pisga, en oor 31die wildernis afkyk.
| 30 Dit is, in die land.
31 Anders: Jesimon. |
gEn Israel het boodskappers gestuur na Sihon, die koning van die Amoriete, en gesê:
| g Deut. 2:26. Rig. 11:19. |
Laat my deur jou land trek. hOns sal nie wegdraai in die lande of in die wingerde nie; ons sal die water van die putte nie drink nie; ons sal die koningsweg hou tot ons deur jou grondgebied getrek het.
| h Núm. 20:17. |
iMaar Sihon het Israel nie toegelaat om deur sy grondgebied te trek nie; maar Sihon het al sy manskappe versamel en uitgetrek na die woestyn, Israel tegemoet; en toe hy by 32Jahas kom, het hy teen Israel geveg.
| i Deut. 2:30; 29:7. Jos. 24:8. Rig. 11:20. | 32 Die naam van ’n stad, waarvan ook gespreek word in Deut. 2:32. Rig. 11:20. Jer. 48:21, 34. |
kMaar Israel het hom verslaan met die 33skerpte van die swaard en lsy land in besit geneem van die 34Arnon af tot by die 34Jabbok, mtot by die kinders van Ammon; 35want die grens van die kinders van Ammon was sterk.
| k Deut. 2:33; 29:7. Jos. 12:2; 24:8. Rig. 11:21.
l Ps. 135:11, 12; 136:19. Amos 2:9. m Deut. 2:37. |
33 Hebr. mond.
34 Dit is name van riviere. 35 Dit is die rede waarom Sihon nie die land kon inneem soos hy die land van die Moabiete ingeneem het nie. |
nSo het Israel dan al hierdie stede ingeneem, en Israel het gewoon in al die stede van die Amoriete, in Hesbon en in al sy 36onderhorige plekke.
| n Deut. 2:34, 35. | 36 Hebr. dogters, dit is, klein stede, dorpe en gehuggies, wat onder Hesbon geval het soos onder haar moederstad of hoofstad. Moses het dit onbemuurde stede genoem, Deut. 3:5. |
Want Hesbon was die stad van Sihon, die koning van die Amoriete; hy het naamlik oorlog gevoer 37teen die vorige koning van die Moabiete en het dié se hele land tot by die Arnon uit sy hand geruk.
| 37 Naamlik, teen die koning wat net voor Balak koning was. |
Daarom sê die spreukdigters: Kom na Hesbon toe! Laat die stad van Sihon 38gebou en bevestig word!
| 38 Naamlik, groter en sterker as wat dit tevore was. |
Want 39’n vuur het uitgegaan uit Hesbon, ’n vlam uit die vesting van Sihon; dit het 40Ar van die Moabiete verteer, 41die bewoners van die hoogtes van Arnon.
| 39 Dit is, Sihon, nadat hy Hesbon ingeneem het, het soos ’n vuur voortgejaag na die Moabiete toe.
40 Dit was die hoofstad van die land van die Moabiete. 41 Anders: die heersers. Verstaan die priesters en vorste wat die stad nie deur hulle afgod kon bevry nie. Sien Jer. 48:7. Anders: die bewoners van Bamot, van Arnon. |
Wee jou, Moab! Jy is verlore, 42volk van oKamos! 43Hy het 44sy seuns prysgegee as 45vlugtelinge, en sy dogters in gevangenskap, aan Sihon, die koning van die Amoriete.
| o 1 Kon. 11:7, 33. | 42 Dit is, volk wat Kamos eer en dien. So was die afgod van die Moabiete genoem, 1 Kon. 11:33.
43 Naamlik Kamos. 44 Naamlik van Moab, dit is, die Moabiete. 45 Dit is, Kamos het hulle in gevangenskap laat wegvoer, sonder dat hy hulle kon beskerm. |
Toe het ons hulle 46beskiet; verlore was Hesbon tot by 47Dibon; en ons het verwoes tot by Nofag, 48met vuur tot by 49Medéba.
| 46 Naamlik met pyle, of: neergevel. Anders: hulle lamp het vergaan, dit is, hulle heerlikheid.
47 Een van die vername plekke of stede in die land van Moab, Jes. 15:2. Jer. 48:18, 22. 48 Ander vertaal: wat reik tot, ens. 49 ’n Stad in die land Moab, Jes. 15:2. |
So het Israel dan gewoon in die land van die Amoriete.
Daarna het Moses gestuur om 50Jaéser te bespied, en hulle het sy 51onderhorige plekke ingeneem, en hy het die Amoriete wat daar was, uit hulle besitting verdrywe.
| 50 Die naam van ’n stad wat vroeër aan die Moabiete behoort het, waarvan gespreek word in Núm. 32:1, 3, 35. Jer. 48:32.
51 Sien vers 25. |
Toe het hulle gedraai en in die rigting van 52Basan opgetrek. pEn 53Og, die koning van Basan, hy en al sy manskappe het hulle tegemoetgetrek na 54Edréï om te veg.
| p Deut. 3:1; 29:7. | 52 Dit was ’n goeie, vrugbare weiveld, waarvan gespreek word in Deut. 32:14. Ps. 22:13. Jer. 50:19. Amos 4:1. Miga 7:14.
53 Hierdie Og was ook ’n koning van die Amoriete, ’n reus; sien oor hom Deut. 3:1, 11. 54 ’n Stad wat in die koninkryk van Og geleë was, Deut. 3:10. |
Daarop sê die HERE vir Moses: Wees nie bevrees vir hom nie, want Ek het hom en sy hele volk en sy land in jou hand gegee; en qjy moet met hom doen soos jy gedoen het met Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het.
| q Ps. 136:20. |
En hulle het rhom verslaan en sy seuns en sy hele volk, totdat daar 55niemand van hom oor was wat vrygeraak het nie; en hulle het 56sy land in besit geneem.
| r Ps. 136:20-22. | 55 Hebr. geen orige oorgebly het nie.
56 Naamlik die land van koning Og. |