Openbaring 11
Die twee getuies.
ENa ’n riet soos 1’n stok is aan my gegee, en die engel het gestaan en gesê: Staan op en 2meet die tempel van God en 3die altaar en die wat daarin aanbid.
Maar 4die voorhof buitekant die tempel moet jy 5uitlaat en dit nie meet nie, want dit is 6aan die heidene gegee; en hulle sal 7die heilige stad b8twee-en-veertig maande lank vertrap.
En Ek sal aan 9my twee getuies gee dat hulle, met sakke bekleed, duisend-tweehonderd-en-sestig dae lank sal profeteer.
cHulle is 10die twee olyfbome en die twee kandelaars wat voor die God van die aarde staan.
En as iemand hulle wil beskadig, 11gaan daar vuur uit hulle mond en verslind hulle vyande; en as iemand hulle wil beskadig, moet hy op dieselfde manier gedood word.
dHulle het mag om 12die hemel te sluit, sodat daar in die dae van hulle profesie geen reën val nie; en hulle het mag oor die waters, e13om dit in bloed te verander en om die aarde te tref met allerhande plae so dikwels as hulle wil.
fEn 14wanneer hulle hul getuienis voleindig het, sal 15die dier wat guit die afgrond opkom, teen hulle oorlog voer en hulle oorwin en hulle doodmaak;
en hulle lyke sal lê 16op die straat van 17hdie groot stad wat geestelik genoem word Sodom en Egipte, waar ook onse Here gekruisig is.
En mense uit die volke en stamme en tale en nasies sal hulle lyke drie en ’n halwe dag lank sien en nie toelaat dat hulle lyke in die graf gelê word nie.
18Die bewoners van die aarde sal bly en verheug wees oor hulle en sal vir mekaar 19geskenke stuur, omdat dié twee profete die bewoners van die aarde 20gepynig het.
En 21ná die drie en ’n halwe dag het ’n gees van die lewe uit God in hulle ingegaan, en hulle het op hul voete gaan staan, en ’n groot vrees het geval op die wat hulle aanskou het.
En hulle het ’n groot stem uit die hemel vir hulle hoor sê: Kom op hierheen! En 22hulle het opgevaar na die hemel in die wolk, en hul vyande het hulle aanskou.
En in dié uur het daar 23’n groot aardbewing gekom, en 24’n tiende van die stad het geval, en 25seweduisend mense het in die aardbewing omgekom, en 26die ander het bevrees geword en aan die God van die hemel heerlikheid toegebring.
Die tweede wee het verbygegaan; kyk, idie derde kom gou.
Die sewende basuin.
EN 27die sewende engel het geblaas, en daar was 28groot stemme in die hemel wat sê: Die koninkryke van die wêreld het 29die eiendom van onse Here geword en van sy Christus, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid.
En die vier-en-twintig ouderlinge wat voor God op hulle trone sit, het op hulle aangesig geval en God aanbid
en gesê: Ons dank U, Here God, Almagtige, kwat is en wat was en wat kom, dat U u groot mag aangeneem en as koning geheers het.
En 30die nasies was vertoornd, en u toorn het gekom en die tyd van die dode om geoordeel te word en om die loon te gee aan u diensknegte, 31die profete, en aan 32die heiliges en aan 33die wat u Naam vrees, klein en groot, en om die 34verderwers van die aarde te verderf.
En 35die tempel van God het in die hemel loopgegaan, en sy verbondsark is in sy tempel gesien, en daar was weerligte en stemme en donderslae en aardbewing en groot hael.
| a Eség. 40:3, ens.; 41-43. | 1 In hierdie gesig word deur die heropbouing van die tempel die herstel van die vervalle godsdiens in die gemeente van Christus, hoewel met noukeuriger bepalings, te kenne gegee, nadat dit deur die tirannie van die Antichris oorgeneem is, hieroor is geprofeteer vanaf die negende hfst. Hierdie gesig is geneem uit Eség. 40:3, en wat volg, dat in die groter breedte as wat die tempel vroeër was, die wederoprigting van die gemeente geskets is, wat tevore vervalle was, en wat weer deur Christus in groter mate in die hele wêreld opgerig sou word.
2 Dit is, meet die ware kerk af, waar God opreg gedien word, en onderskei hulle van die ander, wat die meeste in getal is, en wat, hoewel hulle die naam daarvan het, nogtans God nie opreg dien nie. 3 Dit was in die tempel tweërlei, naamlik die reukaltaar, wat in die Heilige gestaan het, en waarop die reukwerk, met die gebede van die heiliges, geoffer was; en die brandofferaltaar, wat voor die tempel in die voorhof van die priesters was, en waar die offers van versoening en van dankbaarheid gebring is. Dit saam met die aanbidders, word hier ook gemeet om weer op te rig, aangesien hierdie twee fundamentele hoofsake van die Christelike geloof, onder die heerskappy van die Antichris, die meeste verduister en vertrap is; naamlik, eerstens die oorsaak van die versoening van ons sondes voor God, wat die Heilige Skrif ons in Christus en sy offer alleen stel, terwyl die versoening deur eie verdienstes, aflate, vaevuur, bedevaarte tot heiliges, en ander dergelike bygelowigheid, in die ryk van die Antichris gesoek word. Tweedens, die ware aanroeping van die enigste God deur die enigste Middelaar Christus, terwyl hierdie aanroeping in die ryk van die Antichris verdeel word onder baie beskermheiliges, soos bekend is. Die ware aanbidders van God is diegene wat hulself alleen aan God en Christus in hierdie heiligdom hou. En hulle is ook alleen die ware priesters van die Nuwe Testament, al is hulle min in getal, en meer verborge voor die oë van die wêreld, en nie diegene wat hulle bygelowige godsdienste in groot getalle in die openbaar beoefen nie. |
| b Openb. 13:5. | 4 In sommige manuskripte staan: binnekant die tempel, naamlik ten opsigte van die buitenste muur van die tempel.
5 Gr. werp na buite. 6 So word almal genoem wat die heidense manier van doen gebruik deur afgodery te pleeg in hul godsdienste. Hoewel die Griekse woord ook volke in die algemeen beteken. 7 Dit is, die sigbare kerk, wat deur Jerusalem afgebeeld is, wat deur die afgodedienaars nou ingeneem en vertrap word, aangesien hulle met die titel van God se tempel en van die heilige kerk wil roem, en die ware kerk verdruk. Sodat deur die uiterste voorhof verstaan word diegene wat die meeste godsdienstige verering en aansien het in die ryk van die Antichris, of hul geestelikheid, soos hulle spreek; en deur die heilige stad die hele menigte wat daarby behoort en wat ook van hierdie titel roem, nie anders as wat die van Jerusalem vroeër ook gedoen het nie, selfs toe hulle Christus en sy ware lede vervolg het. 8 Hierdeur word die hele tyd verstaan, wat die heerskappy van die Antichris duur. Maar die berekening van die begin en die einde van hierdie tyd word verskillend geneem, soos in die volgende vers aangeteken is. Die sekerste is dat ons die vervulling hiervan met lydsaamheid moet verwag. |
| 9 Enkeles meen dat deur hierdie twee getuies Henog en Elía bedoel word, wat die tyd van twee-en-veertig maande, oftewel duisend-tweehonderd-en-sestig dae, dit is ongeveer drie en ’n half jaar, voor die einde van die wêreld teen die Antichris sou profeteer, en daarna deur hom gedood sou word, en wat letterlik alles sou oorkom wat in hierdie teks genoem word. Hierdie mening word deur sommige deesdae gedryf, om die Antichris en sy ryk, wat nou al lank in die wêreld bekend is, te verduister. Maar behalwe dat dit ongerymd is, dat die Heilige Gees in hierdie openbaring die dinge wat nog moet gebeur, soveel eeue sou verbygaan, waarin die kerk van Christus soveel veranderinge gely het, en onmiddellik kom tot die laaste vier jaar van die wêreld, so is dit dan ook nie moontlik dat die ryk van die Antichris in drie en ’n halwe jaar opgerig sou kon word nie, en alles in die gehele wêreld teweegbring wat in God se woord van hom en sy ryk vooruit aangekondig is. Dit is ook in stryd met God se woord dat die heiliges uit die hemel met hul hemelse liggame sou neerdaal, om hier gedood te word, of dat hulle weer op hierdie wêreld sou kom om te preek, soos Abraham getuig. Luk. 16:29. Of ook dat hulle in drie en ’n halwe jaar sou profeteer, of dat hul liggame binne genoemde drie en ’n halwe dag deur die volke, stamme en tale so gesien sou word, en dat diegene wat op die aarde woon, hulle daaroor sou verbly, en mekaar geskenke sou stuur, soos verder in die hoofstuk staan. Daarom moet altwee, die saak self en die tyd hier, noodsaaklik op profetiese wyse en figuurlik verstaan word, naamlik van die dae wat volle jare beteken, soos in Eség. 4:5. Dan. 9:24. Sommige begin die jare in die jaar 606, wanneer die biskop van Rome vir die eerste keer die titel van biskop van die hele Christelike kerk (wat Christus alleen toekom) aangeneem het, en dat die afgodery onder die Christene meer begin deurbreek het. Hoewel ander wat hierdie jare ’n bietjie vroeër begin het, naamlik vanaf die verwoesting van die ou Rome, en van sy oorheersing deur die Gote, omtrent die jaar 412. Dit in sy geheel gelaat, soos in die tweede vers gesê word, dan word deur die opwek van hierdie twee getuies goed verstaan enkele bekwame leraars, wat God in die tyd van die ryk van die Antichris hier en daar op verskillende tye in sy gemeentes verwek het, om hierdie heerskappy en afgodery openbaar te maak en te weerlê. Daar word gesê dat hulle met sakke bekleed is, omdat hulle hul in slegte klere en met ’n treurige uiterlike teen die prag en die hoogmoed van die antichristendom gestel het. Hulle word daarom ook twee genoem, omdat daar maar min van hulle was, maar tog genoeg, om die waarheid aan die mense te verklaar, want alle waarheid bestaan uit twee of drie getuies, Deut. 19:15, en omdat God in die algemeen twee bekwame getuies wil gebruik om die vervalle leer weer op te rig, soos hier gesien word by Josua en Serubbábel, wat die godsdiens ná die terugkeer uit Babel weer opgerig het soos in die vierde vers, en by Moses en Aäron, wat dieselfde in die woestyn gedoen het, en by Elía en Elísa, wat dit ook gedoen het in die tyd van Agab en ander Baäldienaars, waarop hier gesien word in die vyfde en die sesde vers. Hulle kan daarom ook twee genoem word, omdat hulle die leer van die Ou en die Nuwe Testament alleen, tot weerlegging van die antichristendom, as getuies van hierdie waarheid, verkondig het, en ander daardeur kragtig oorwin het. Soos Waldus en Petrus Bruys in Frankryk, Wycliffe en Purvey in Engeland, Johannes Hus en Hiëronimus van Praag in Boheme en Duitsland, wat hieroor in die konsilie van Konstanz tot die dood veroordeel is, en wat met blydskap deur die groot hoeveelheid mense, uit verskillende nasies en tale vergader, verbrand is; totdat dit die Here behaag het om Luther en Melanchthon in Duitsland, Zwingli en Oecolampadius in Switserland, Farel en Calvyn in Frankryk, met nog ander in hulle plek te verwek, wat met groter krag hul getuienis volbring het, en hulle het ’n groot deel van die groot Babel laat val, van hierdie totale val en vernietiging sal hierna geprofeteer word. |
| c Sag. 4:3, 14. | 10 Hierdie voorbeeld is geneem uit die gesig van Sagaría, Sag. 4:2, 3, 14, waar Josua, die hoëpriester, en Serubbábel, die vors, so afgebeeld word, omdat hulle instrumente was waardeur die olie van die gawe van die Heilige Gees en die lig van sy Woord kragtig was, om die vervalle tempel en die godsdiens weer op te rig in Israel, ná die gevangenskap in Babel. |
| 11 Dit verwys na die voorbeeld van Moses in die rebellie van Korag en sy volgelinge, Núm. 16:35, en na die voorbeeld van Elía teen die soldate wat gekom het om hom te vang, 2 Kon. 1:10, waardeur allerlei plae verstaan kan word, wat God aan die vyande van sy profete gestuur het. Dit kan ook verstaan word as die vuur van die dreigemente van God teen die hardnekkige mense, soos gesien kan word in Jer. 5:14. |
| d 1 Kon. 17:1.
e Ex. 7-10; 12. |
12 Dit verwys ook na die voorbeeld van Elía, 1 Konings 17, waardeur óf die uiterlike plae van droogtes en hongersnode verstaan kan word; óf ook die weerhouding van die werking van God se Gees, weens die mense se ondankbaarheid, soos Paulus in 2 Thess. 2:11 getuig, dat God hulle ’n krag van die dwaling sal stuur, sodat hulle die leuen sal glo, omdat hulle die liefde van die waarheid nie aangeneem het om salig te word nie.
13 Dit verwys ook na die voorbeeld van Moses en Aäron, wat die Egiptenaars, wat hulle teen hul vermaninge verset het, met hierdie en ander plae gestraf het, soos God om dieselfde oorsake verskillende ongevalle en plae oor die hardnekkige Christendom gestuur het. |
| f Dan. 7:21. Openb. 13:7.
g Openb. 13:11. |
14 Naamlik elkeen sy eie, op die bestemde tyd, tydens hierdie heerskappy van die Antichris.
15 Dit is, die Antichris met sy geestelike heerskappy, wat in Openb. 9:11 Abáddon of verderwer genoem is; wat in die dertiende hfst. nader beskryf sal word. |
| h Openb. 17:2, 5; 18:10. | 16 Of: in die ruimte. Dit is ook ’n eienskap van die Roomse hiërargie, of geestelike heerskappy, dat hulle diegene wat hulle vir ketters uitskel, aan die galg ophang of op die rat (folterbank) sit, en in hul gebied hul begrafnisse weier, in die besonder op hul gewyde plekke, en hulle naam ná hul dood smaadheid aandoen.
17 Hierdeur word die stad Rome met haar heerskappy verstaan, soos die engel verklaar in Openb. 17:9, 18. Rome word die geestelike Sodom genoem, vanweë die ontug wat daar heers, en Egipte, vanweë die verdrukking van die volk van God, en waarvan gesê word dat onse Here daar geestelik gekruisig is, omdat soos Christus self ook deur ’n Romeinse goewerneur gekruisig is, Hy ook so in sy lede deur die Roomse heerskappy nog elke dag gekruisig word. |
| 18 Dit is, die aardse mense, wat hulle tot die aardse godsdienste begewe.
19 Naamlik, tot ’n teken van blydskap, soos in Est. 9:19, 22. 20 Dit is, die profete het met hul preke, geskrifte en vermanings, hul gewete geroer, en hulle gekwel, om nie so gerus met hul bygelowigheid en sondes verder te gaan nie, waarvan hulle gedink het ontslae te wees, deur hul dood. |
| 21 Dit is, ná ’n kort tydjie, dat hierdie getuies gedood was en deur die geweld en die publieke oordeel van die Antichris en sy volgelinge, dit gelyk het asof hulle hul aansien onder die mense verloor het, het God weer ander in hulle plek verwek, wat deur dieselfde gees gedryf was, soos gesê word dat Johannes die Doper in die gees en krag van Elía gekom het, Luk. 1:17. |
| 22 Sommige verstaan dit as die saligheid van die profete, of getuies van Christus, wat soos Christus, hul Hoof, deur ’n wolk in die hemel opgeneem is, en soos Lasarus se siel deur die engele gedra is tot in die skoot van Abraham, net so met baie ontering en verdrukking deur die dood in die hemel opgeneem is, om daar vertroos en verheerlik te word, totdat hulle in die laaste dae ten aanskoue van hul vervolgers, na siel en liggaam, Christus tegemoet in die wolke na die hemel opgeneem sal word, 1 Thess. 4:17. Ander verstaan dit as die groter krag en verheerliking van die getuies, deur dié wat in hulle plek sal kom, soos by wyse van spreke in Jes. 14:13, 19 en op ander plekke gesê word. Wat deur ander wat hulle opgevolg het, en wat ook bekragtig is deur die politieke arm in Duitsland, Frankryk, Engeland, Skotland, Switserland, Nederland en ander streke in die wêreld, nieteenstaande al die geweld van die Antichris, geskied en volbring is, en nog volbring moet word. |
| 23 Dit is, ’n groot beroering en beweging van die mense in die wêreld, sowel van die Antichris en diegene wat hulle teen hierdie getuies gestel het, as van die ander wat die getuienisse aangeneem en bely het; soos die ervaring in die vorige eeue getuig het, en in hierdie eeu nog getuig.
24 Dit is, ’n groot deel van die Roomse en antichristelike hiërargie het van die Antichris afvallig geraak. 25 Sommige verstaan hiermee mense van naam en aansien, soos konings, vorste, kerkleiers, leraars en ander, wat in verskeie oorloë, wat hulle vir die Antichris gevoer het, omgekom het. 26 Dit is, ’n groot deel van die volke wat onder sy heerskappy was, het hom verlaat, en het hulle tot die suiwerheid van die evangelie volgens hul voorbeeld, meer en meer bekeer, totdat die uiteindelike val van die groot stad met die sewe berge en haar valse profeet sal volg, hiervan word in die volgende hoofstukke geprofeteer. |
| i Openb. 8:13; 9:12; 15:1. |
| 27 Wat op hierdie basuin gevolg het, word op die bekwaamste manier verstaan as die oprigting van die ryk van God en van sy Christus in die hemel, ná die einde van die wêreld, wat met die laaste woorde van vers 15 en met verse 18, 19 goed ooreenkom, en in die orde wat met hierdie gesigte gehou word, dat elke besondere gesig met die einde van die wêreld en sy voorsegging eindig, soos Openb. 10:7 ook getuig.
28 Naamlik van blydskap, wat onder die geeste van die heiliges in die hemel was, soos volg. 29 Dit is, hulle staan nou alleen onder sy regering, nadat almal aan Hom onderwerp is wat hulle daarteen gestel het. Sien 1 Kor. 15:24. |
| k Openb. 1:4, 8; 4:8; 16:5. |
| 30 Naamlik, tevore teen Christus en sy ryk; maar nou het die tyd gekom dat U u straf, in u regverdige toorn, teen hulle sal uitvoer.
31 Waarby ook die apostels en evangeliste van die Nuwe Testament ingesluit word. 32 Waarby ook al die troue leraars en martelare ingesluit word. 33 Hiermee word al die ander gelowiges bedoel. 34 Naamlik met geweld van die vervolging, met valse lering en verkeerde voorbeelde. Sien Openb. 19:2. |
| l Openb. 15:5. | 35 Deur die oopmaak van die tempel in die hemel word na behore verstaan die verheerliking van die gemeente self in die hemel, en deur die verbondsark die heerlike aansien van Christus ons Middelaar, waarvan die ark ’n voorbeeld was; en deur die donderslae en die weerlig, ens., die tekens van sy toorn teen die ongelowiges. |
Die twee getuies.
ENa ’n riet soos 1’n stok is aan my gegee, en die engel het gestaan en gesê: Staan op en 2meet die tempel van God en 3die altaar en die wat daarin aanbid.
| a Eség. 40:3, ens.; 41-43. | 1 In hierdie gesig word deur die heropbouing van die tempel die herstel van die vervalle godsdiens in die gemeente van Christus, hoewel met noukeuriger bepalings, te kenne gegee, nadat dit deur die tirannie van die Antichris oorgeneem is, hieroor is geprofeteer vanaf die negende hfst. Hierdie gesig is geneem uit Eség. 40:3, en wat volg, dat in die groter breedte as wat die tempel vroeër was, die wederoprigting van die gemeente geskets is, wat tevore vervalle was, en wat weer deur Christus in groter mate in die hele wêreld opgerig sou word.
2 Dit is, meet die ware kerk af, waar God opreg gedien word, en onderskei hulle van die ander, wat die meeste in getal is, en wat, hoewel hulle die naam daarvan het, nogtans God nie opreg dien nie. 3 Dit was in die tempel tweërlei, naamlik die reukaltaar, wat in die Heilige gestaan het, en waarop die reukwerk, met die gebede van die heiliges, geoffer was; en die brandofferaltaar, wat voor die tempel in die voorhof van die priesters was, en waar die offers van versoening en van dankbaarheid gebring is. Dit saam met die aanbidders, word hier ook gemeet om weer op te rig, aangesien hierdie twee fundamentele hoofsake van die Christelike geloof, onder die heerskappy van die Antichris, die meeste verduister en vertrap is; naamlik, eerstens die oorsaak van die versoening van ons sondes voor God, wat die Heilige Skrif ons in Christus en sy offer alleen stel, terwyl die versoening deur eie verdienstes, aflate, vaevuur, bedevaarte tot heiliges, en ander dergelike bygelowigheid, in die ryk van die Antichris gesoek word. Tweedens, die ware aanroeping van die enigste God deur die enigste Middelaar Christus, terwyl hierdie aanroeping in die ryk van die Antichris verdeel word onder baie beskermheiliges, soos bekend is. Die ware aanbidders van God is diegene wat hulself alleen aan God en Christus in hierdie heiligdom hou. En hulle is ook alleen die ware priesters van die Nuwe Testament, al is hulle min in getal, en meer verborge voor die oë van die wêreld, en nie diegene wat hulle bygelowige godsdienste in groot getalle in die openbaar beoefen nie. |
Maar 4die voorhof buitekant die tempel moet jy 5uitlaat en dit nie meet nie, want dit is 6aan die heidene gegee; en hulle sal 7die heilige stad b8twee-en-veertig maande lank vertrap.
| b Openb. 13:5. | 4 In sommige manuskripte staan: binnekant die tempel, naamlik ten opsigte van die buitenste muur van die tempel.
5 Gr. werp na buite. 6 So word almal genoem wat die heidense manier van doen gebruik deur afgodery te pleeg in hul godsdienste. Hoewel die Griekse woord ook volke in die algemeen beteken. 7 Dit is, die sigbare kerk, wat deur Jerusalem afgebeeld is, wat deur die afgodedienaars nou ingeneem en vertrap word, aangesien hulle met die titel van God se tempel en van die heilige kerk wil roem, en die ware kerk verdruk. Sodat deur die uiterste voorhof verstaan word diegene wat die meeste godsdienstige verering en aansien het in die ryk van die Antichris, of hul geestelikheid, soos hulle spreek; en deur die heilige stad die hele menigte wat daarby behoort en wat ook van hierdie titel roem, nie anders as wat die van Jerusalem vroeër ook gedoen het nie, selfs toe hulle Christus en sy ware lede vervolg het. 8 Hierdeur word die hele tyd verstaan, wat die heerskappy van die Antichris duur. Maar die berekening van die begin en die einde van hierdie tyd word verskillend geneem, soos in die volgende vers aangeteken is. Die sekerste is dat ons die vervulling hiervan met lydsaamheid moet verwag. |
En Ek sal aan 9my twee getuies gee dat hulle, met sakke bekleed, duisend-tweehonderd-en-sestig dae lank sal profeteer.
| 9 Enkeles meen dat deur hierdie twee getuies Henog en Elía bedoel word, wat die tyd van twee-en-veertig maande, oftewel duisend-tweehonderd-en-sestig dae, dit is ongeveer drie en ’n half jaar, voor die einde van die wêreld teen die Antichris sou profeteer, en daarna deur hom gedood sou word, en wat letterlik alles sou oorkom wat in hierdie teks genoem word. Hierdie mening word deur sommige deesdae gedryf, om die Antichris en sy ryk, wat nou al lank in die wêreld bekend is, te verduister. Maar behalwe dat dit ongerymd is, dat die Heilige Gees in hierdie openbaring die dinge wat nog moet gebeur, soveel eeue sou verbygaan, waarin die kerk van Christus soveel veranderinge gely het, en onmiddellik kom tot die laaste vier jaar van die wêreld, so is dit dan ook nie moontlik dat die ryk van die Antichris in drie en ’n halwe jaar opgerig sou kon word nie, en alles in die gehele wêreld teweegbring wat in God se woord van hom en sy ryk vooruit aangekondig is. Dit is ook in stryd met God se woord dat die heiliges uit die hemel met hul hemelse liggame sou neerdaal, om hier gedood te word, of dat hulle weer op hierdie wêreld sou kom om te preek, soos Abraham getuig. Luk. 16:29. Of ook dat hulle in drie en ’n halwe jaar sou profeteer, of dat hul liggame binne genoemde drie en ’n halwe dag deur die volke, stamme en tale so gesien sou word, en dat diegene wat op die aarde woon, hulle daaroor sou verbly, en mekaar geskenke sou stuur, soos verder in die hoofstuk staan. Daarom moet altwee, die saak self en die tyd hier, noodsaaklik op profetiese wyse en figuurlik verstaan word, naamlik van die dae wat volle jare beteken, soos in Eség. 4:5. Dan. 9:24. Sommige begin die jare in die jaar 606, wanneer die biskop van Rome vir die eerste keer die titel van biskop van die hele Christelike kerk (wat Christus alleen toekom) aangeneem het, en dat die afgodery onder die Christene meer begin deurbreek het. Hoewel ander wat hierdie jare ’n bietjie vroeër begin het, naamlik vanaf die verwoesting van die ou Rome, en van sy oorheersing deur die Gote, omtrent die jaar 412. Dit in sy geheel gelaat, soos in die tweede vers gesê word, dan word deur die opwek van hierdie twee getuies goed verstaan enkele bekwame leraars, wat God in die tyd van die ryk van die Antichris hier en daar op verskillende tye in sy gemeentes verwek het, om hierdie heerskappy en afgodery openbaar te maak en te weerlê. Daar word gesê dat hulle met sakke bekleed is, omdat hulle hul in slegte klere en met ’n treurige uiterlike teen die prag en die hoogmoed van die antichristendom gestel het. Hulle word daarom ook twee genoem, omdat daar maar min van hulle was, maar tog genoeg, om die waarheid aan die mense te verklaar, want alle waarheid bestaan uit twee of drie getuies, Deut. 19:15, en omdat God in die algemeen twee bekwame getuies wil gebruik om die vervalle leer weer op te rig, soos hier gesien word by Josua en Serubbábel, wat die godsdiens ná die terugkeer uit Babel weer opgerig het soos in die vierde vers, en by Moses en Aäron, wat dieselfde in die woestyn gedoen het, en by Elía en Elísa, wat dit ook gedoen het in die tyd van Agab en ander Baäldienaars, waarop hier gesien word in die vyfde en die sesde vers. Hulle kan daarom ook twee genoem word, omdat hulle die leer van die Ou en die Nuwe Testament alleen, tot weerlegging van die antichristendom, as getuies van hierdie waarheid, verkondig het, en ander daardeur kragtig oorwin het. Soos Waldus en Petrus Bruys in Frankryk, Wycliffe en Purvey in Engeland, Johannes Hus en Hiëronimus van Praag in Boheme en Duitsland, wat hieroor in die konsilie van Konstanz tot die dood veroordeel is, en wat met blydskap deur die groot hoeveelheid mense, uit verskillende nasies en tale vergader, verbrand is; totdat dit die Here behaag het om Luther en Melanchthon in Duitsland, Zwingli en Oecolampadius in Switserland, Farel en Calvyn in Frankryk, met nog ander in hulle plek te verwek, wat met groter krag hul getuienis volbring het, en hulle het ’n groot deel van die groot Babel laat val, van hierdie totale val en vernietiging sal hierna geprofeteer word. |
cHulle is 10die twee olyfbome en die twee kandelaars wat voor die God van die aarde staan.
| c Sag. 4:3, 14. | 10 Hierdie voorbeeld is geneem uit die gesig van Sagaría, Sag. 4:2, 3, 14, waar Josua, die hoëpriester, en Serubbábel, die vors, so afgebeeld word, omdat hulle instrumente was waardeur die olie van die gawe van die Heilige Gees en die lig van sy Woord kragtig was, om die vervalle tempel en die godsdiens weer op te rig in Israel, ná die gevangenskap in Babel. |
En as iemand hulle wil beskadig, 11gaan daar vuur uit hulle mond en verslind hulle vyande; en as iemand hulle wil beskadig, moet hy op dieselfde manier gedood word.
| 11 Dit verwys na die voorbeeld van Moses in die rebellie van Korag en sy volgelinge, Núm. 16:35, en na die voorbeeld van Elía teen die soldate wat gekom het om hom te vang, 2 Kon. 1:10, waardeur allerlei plae verstaan kan word, wat God aan die vyande van sy profete gestuur het. Dit kan ook verstaan word as die vuur van die dreigemente van God teen die hardnekkige mense, soos gesien kan word in Jer. 5:14. |
dHulle het mag om 12die hemel te sluit, sodat daar in die dae van hulle profesie geen reën val nie; en hulle het mag oor die waters, e13om dit in bloed te verander en om die aarde te tref met allerhande plae so dikwels as hulle wil.
| d 1 Kon. 17:1.
e Ex. 7-10; 12. |
12 Dit verwys ook na die voorbeeld van Elía, 1 Konings 17, waardeur óf die uiterlike plae van droogtes en hongersnode verstaan kan word; óf ook die weerhouding van die werking van God se Gees, weens die mense se ondankbaarheid, soos Paulus in 2 Thess. 2:11 getuig, dat God hulle ’n krag van die dwaling sal stuur, sodat hulle die leuen sal glo, omdat hulle die liefde van die waarheid nie aangeneem het om salig te word nie.
13 Dit verwys ook na die voorbeeld van Moses en Aäron, wat die Egiptenaars, wat hulle teen hul vermaninge verset het, met hierdie en ander plae gestraf het, soos God om dieselfde oorsake verskillende ongevalle en plae oor die hardnekkige Christendom gestuur het. |
fEn 14wanneer hulle hul getuienis voleindig het, sal 15die dier wat guit die afgrond opkom, teen hulle oorlog voer en hulle oorwin en hulle doodmaak;
| f Dan. 7:21. Openb. 13:7.
g Openb. 13:11. |
14 Naamlik elkeen sy eie, op die bestemde tyd, tydens hierdie heerskappy van die Antichris.
15 Dit is, die Antichris met sy geestelike heerskappy, wat in Openb. 9:11 Abáddon of verderwer genoem is; wat in die dertiende hfst. nader beskryf sal word. |
en hulle lyke sal lê 16op die straat van 17hdie groot stad wat geestelik genoem word Sodom en Egipte, waar ook onse Here gekruisig is.
| h Openb. 17:2, 5; 18:10. | 16 Of: in die ruimte. Dit is ook ’n eienskap van die Roomse hiërargie, of geestelike heerskappy, dat hulle diegene wat hulle vir ketters uitskel, aan die galg ophang of op die rat (folterbank) sit, en in hul gebied hul begrafnisse weier, in die besonder op hul gewyde plekke, en hulle naam ná hul dood smaadheid aandoen.
17 Hierdeur word die stad Rome met haar heerskappy verstaan, soos die engel verklaar in Openb. 17:9, 18. Rome word die geestelike Sodom genoem, vanweë die ontug wat daar heers, en Egipte, vanweë die verdrukking van die volk van God, en waarvan gesê word dat onse Here daar geestelik gekruisig is, omdat soos Christus self ook deur ’n Romeinse goewerneur gekruisig is, Hy ook so in sy lede deur die Roomse heerskappy nog elke dag gekruisig word. |
En mense uit die volke en stamme en tale en nasies sal hulle lyke drie en ’n halwe dag lank sien en nie toelaat dat hulle lyke in die graf gelê word nie.
18Die bewoners van die aarde sal bly en verheug wees oor hulle en sal vir mekaar 19geskenke stuur, omdat dié twee profete die bewoners van die aarde 20gepynig het.
| 18 Dit is, die aardse mense, wat hulle tot die aardse godsdienste begewe.
19 Naamlik, tot ’n teken van blydskap, soos in Est. 9:19, 22. 20 Dit is, die profete het met hul preke, geskrifte en vermanings, hul gewete geroer, en hulle gekwel, om nie so gerus met hul bygelowigheid en sondes verder te gaan nie, waarvan hulle gedink het ontslae te wees, deur hul dood. |
En 21ná die drie en ’n halwe dag het ’n gees van die lewe uit God in hulle ingegaan, en hulle het op hul voete gaan staan, en ’n groot vrees het geval op die wat hulle aanskou het.
| 21 Dit is, ná ’n kort tydjie, dat hierdie getuies gedood was en deur die geweld en die publieke oordeel van die Antichris en sy volgelinge, dit gelyk het asof hulle hul aansien onder die mense verloor het, het God weer ander in hulle plek verwek, wat deur dieselfde gees gedryf was, soos gesê word dat Johannes die Doper in die gees en krag van Elía gekom het, Luk. 1:17. |
En hulle het ’n groot stem uit die hemel vir hulle hoor sê: Kom op hierheen! En 22hulle het opgevaar na die hemel in die wolk, en hul vyande het hulle aanskou.
| 22 Sommige verstaan dit as die saligheid van die profete, of getuies van Christus, wat soos Christus, hul Hoof, deur ’n wolk in die hemel opgeneem is, en soos Lasarus se siel deur die engele gedra is tot in die skoot van Abraham, net so met baie ontering en verdrukking deur die dood in die hemel opgeneem is, om daar vertroos en verheerlik te word, totdat hulle in die laaste dae ten aanskoue van hul vervolgers, na siel en liggaam, Christus tegemoet in die wolke na die hemel opgeneem sal word, 1 Thess. 4:17. Ander verstaan dit as die groter krag en verheerliking van die getuies, deur dié wat in hulle plek sal kom, soos by wyse van spreke in Jes. 14:13, 19 en op ander plekke gesê word. Wat deur ander wat hulle opgevolg het, en wat ook bekragtig is deur die politieke arm in Duitsland, Frankryk, Engeland, Skotland, Switserland, Nederland en ander streke in die wêreld, nieteenstaande al die geweld van die Antichris, geskied en volbring is, en nog volbring moet word. |
En in dié uur het daar 23’n groot aardbewing gekom, en 24’n tiende van die stad het geval, en 25seweduisend mense het in die aardbewing omgekom, en 26die ander het bevrees geword en aan die God van die hemel heerlikheid toegebring.
| 23 Dit is, ’n groot beroering en beweging van die mense in die wêreld, sowel van die Antichris en diegene wat hulle teen hierdie getuies gestel het, as van die ander wat die getuienisse aangeneem en bely het; soos die ervaring in die vorige eeue getuig het, en in hierdie eeu nog getuig.
24 Dit is, ’n groot deel van die Roomse en antichristelike hiërargie het van die Antichris afvallig geraak. 25 Sommige verstaan hiermee mense van naam en aansien, soos konings, vorste, kerkleiers, leraars en ander, wat in verskeie oorloë, wat hulle vir die Antichris gevoer het, omgekom het. 26 Dit is, ’n groot deel van die volke wat onder sy heerskappy was, het hom verlaat, en het hulle tot die suiwerheid van die evangelie volgens hul voorbeeld, meer en meer bekeer, totdat die uiteindelike val van die groot stad met die sewe berge en haar valse profeet sal volg, hiervan word in die volgende hoofstukke geprofeteer. |
Die tweede wee het verbygegaan; kyk, idie derde kom gou.
| i Openb. 8:13; 9:12; 15:1. |
Die sewende basuin.
EN 27die sewende engel het geblaas, en daar was 28groot stemme in die hemel wat sê: Die koninkryke van die wêreld het 29die eiendom van onse Here geword en van sy Christus, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid.
| 27 Wat op hierdie basuin gevolg het, word op die bekwaamste manier verstaan as die oprigting van die ryk van God en van sy Christus in die hemel, ná die einde van die wêreld, wat met die laaste woorde van vers 15 en met verse 18, 19 goed ooreenkom, en in die orde wat met hierdie gesigte gehou word, dat elke besondere gesig met die einde van die wêreld en sy voorsegging eindig, soos Openb. 10:7 ook getuig.
28 Naamlik van blydskap, wat onder die geeste van die heiliges in die hemel was, soos volg. 29 Dit is, hulle staan nou alleen onder sy regering, nadat almal aan Hom onderwerp is wat hulle daarteen gestel het. Sien 1 Kor. 15:24. |
En die vier-en-twintig ouderlinge wat voor God op hulle trone sit, het op hulle aangesig geval en God aanbid
en gesê: Ons dank U, Here God, Almagtige, kwat is en wat was en wat kom, dat U u groot mag aangeneem en as koning geheers het.
| k Openb. 1:4, 8; 4:8; 16:5. |
En 30die nasies was vertoornd, en u toorn het gekom en die tyd van die dode om geoordeel te word en om die loon te gee aan u diensknegte, 31die profete, en aan 32die heiliges en aan 33die wat u Naam vrees, klein en groot, en om die 34verderwers van die aarde te verderf.
| 30 Naamlik, tevore teen Christus en sy ryk; maar nou het die tyd gekom dat U u straf, in u regverdige toorn, teen hulle sal uitvoer.
31 Waarby ook die apostels en evangeliste van die Nuwe Testament ingesluit word. 32 Waarby ook al die troue leraars en martelare ingesluit word. 33 Hiermee word al die ander gelowiges bedoel. 34 Naamlik met geweld van die vervolging, met valse lering en verkeerde voorbeelde. Sien Openb. 19:2. |
En 35die tempel van God het in die hemel loopgegaan, en sy verbondsark is in sy tempel gesien, en daar was weerligte en stemme en donderslae en aardbewing en groot hael.
| l Openb. 15:5. | 35 Deur die oopmaak van die tempel in die hemel word na behore verstaan die verheerliking van die gemeente self in die hemel, en deur die verbondsark die heerlike aansien van Christus ons Middelaar, waarvan die ark ’n voorbeeld was; en deur die donderslae en die weerlig, ens., die tekens van sy toorn teen die ongelowiges. |