Openbaring 20
Die Satan duisend jaar gebind. Die gelowiges heers saam met Christus.
EN1 ek het 2’n engel uit die hemel sien neerdaal, amet 3die sleutel van die afgrond en 4’n groot ketting in sy hand.
bEn hy het 5die draak gegryp — die ou slang wat die duiwel en die Satan is — en hy het hom gebind duisend jaar lank,
en hom in die afgrond gewerp en hom toegesluit en 6dit bo hom verseël, csodat hy 7die nasies nie meer sou verlei 8totdat die duisend jaar voleindig is nie. 9Daarna moet hy dan 10’n kort tydjie ontbind word.
11En ek het trone gesien, en hulle het daarop gaan sit, den aan hulle is die oordeel gegee; en ek het edie siele gesien van die wat 12onthoof is oor die getuienis van Jesus en oor die woord van God, en die wat fdie dier en gsy beeld nie aanbid het nie, en hdie merk op hulle voorhoof en op hulle hand nie ontvang het nie; ien hulle het geleef en as konings geregeer saam met Christus 13die duisend jaar lank.
En die 14ander dode 15het nie herlewe 16totdat die duisend jaar voleindig was nie. 17Dit is die eerste opstanding.
Salig en heilig is hy 18wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het 19die tweede dood geen mag nie, maar hulle sal k20priesters van God en van Christus wees en sal saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank.
Die Satan word losgemaak en vir altyd oorwin.
EN wanneer die duisend jaar 21voleindig is, sal die Satan uit sy gevangenis ontbind word;
en hy sal 22uitgaan 23om die nasies te verlei 24wat in die vier hoeke van die aarde is, ldie 25Gog en die Magog, om hulle mte versamel vir die oorlog; 26en hulle getal is soos die sand van die see.
En hulle het opgekom oor die breedte van die aarde en 27die laer van die heiliges en die geliefde stad omsingel, en 28vuur het van God uit die hemel neergedaal en hulle verslind.
En die duiwel wat hulle verlei het, is 29in die poel van vuur en swawel ngewerp waar odie dier en die valse profeet is; en hulle sal dag en nag pgepynig word tot in alle ewigheid.
Die laaste oordeel.
30EN ek het ’n groot wit troon gesien en Hom wat daarop sit, voor wie se 31aangesig die aarde en die hemel 32weggevlug het; en daar is geen plek vir hulle gevind nie.
En ek het die dode, 33klein en groot, 34voor God sien staan, en 35die boeke is geopen; en ’n ander boek, qdie boek 36van die lewe, is geopen. En die dode is geoordeel na wat in die boeke geskryf is, r37volgens hulle werke.
En die see het die dode gegee wat daarin was, en 38die dood en 39die doderyk het die dode gegee wat daarin was; en hulle is geoordeel, elkeen volgens sy werke.
En 40die dood en die doderyk is in die poel van vuur gewerp. Dit is 41die tweede dood.
En as dit bevind is dat iemand 42nie opgeskryf was in die boek van die lewe nie, is hy in die poel van vuur gewerp.
| a Openb. 1:18. | 1 Hierdie hoofstuk is ietwat moeilik om te verstaan, en word deur die verklaarders verskillend verklaar. Sommige meen dat dit wat hier beskryf word, nog alles moet gebeur ná die ondergang van die Antichris, waarvan in die twee voorgaande hoofstukke gespreek is; en dat die Satan dan eers gebind sal word, die Jode tot Christus bekeer, en die ware kerk van Christus in groot aansien, goeie vrede en welstand, oor al die volke van die wêreld sal heers, en dít duisend jaar lank. In die begin van hierdie duisend jaar sou al die martelare opstaan uit die dood en hulle by hierdie kerk voeg, of in die hemel tot Christus opgeneem word, totdat die Satan ná die duisend jaar weer ontbind word, en die oorblywende ongelowige volke, wat deur Gog en Magog verstaan word, ’n nuwe oorlog teen haar sal begin. Wanneer Christus egter dan sal kom om te oordeel, sy kerk ten volle sal verlos, en die Satan met al sy dienaars vir ewig in die vuurpoel sal werp. Hierdie mening is baie oud, was ook onder baie kerkvaders en word deur sommige leraars ook vandag weer hernu, omdat dit wil voorkom of die letterlike van die teks van hierdie hoofstuk dit meebring. Wanneer alles egter goed oorweeg word, kan dit nie met die aaneenlopende betekenis van God se Woord bestaan nie, om hierdie redes: (1) Omdat in die voorgaande hoofstuk, aangedui in verse 19 en 20, en uit 2 Thess. 2:8 ook bewys is, dat die Antichris en sy ryk nie ten volle vernietig sal word nie, behalwe in die laaste koms van Christus om te oordeel. (2) Nadat die bekering van die Jode plaasgevind het, volgens die voorsegging van Paulus in Romeine 11 en 2 Kor. 3:16, daar nogtans nêrens so ’n stand van die kerk beloof word, wat sonder kruis, stryd en vervolging deur die hele wêreld sou wees nie, soos in Openb. 19:11 bewys is. Want dit bly altyd waar wat Paulus sê in 2 Tim. 3:12: En almal wat ook godvrugtig wil lewe in Christus Jesus, sal vervolg word, en in die besonder ten tyde van die einde van die wêreld, waarvan Christus sê in Luk. 18:8: maar as die Seun van die mens kom, sal Hy wel die geloof op die aarde vind? en wat Paulus sê in 2 Tim. 3:1: dat daar in die laaste dae swaar tye sal kom. (3) Omdat dit stry teen die artikel van die opstanding uit die dode, dat soveel miljoene martelare soos daar in die wêreld was, in die begin van hierdie duisend jaar alléén sou opstaan en in hierdie wêreld sou bly lewe, soos sommige meen, of dat hulle alléén tot Christus in die hemel met hul liggame opgeneem sou word, soos ander meen; aangesien die Skrif oral getuig dat al die dode op dieselfde tyd, en eers op die laaste dag, sal opstaan. Sien hieroor Joh. 5:28; 6:44; 11:24. Sien ook 1 Kor. 15:52. 1 Thess. 4:16, en hierna in hierdie hoofstuk in verse 12, 13. Om hierdie en dergelike redes moet hierdie hoofstuk op ’n ander manier verstaan word, soos in die verklaring aangedui sal word.
2 Hierdeur word die engel Mígael, dit is, Christus self verstaan, soos in die begin van hierdie stryd teen die draak (wat dáár op die aarde gewerp, en hiér nou in die afgrond gebind word) in Openb. 12:7 en die kanttekeninge aangeteken is. 3 Dit is, die mag om die afgrond oop te maak en te sluit, wat aan Christus ook in die besonder toegeskryf word, Openb. 1:18, as Opperheer van hierdie sleutel; wat die Antichris homself volgens Openb. 9:1 en die kanttekening onregmatig toegeken het, maar deur God se regverdige oordeel, wat die krag van die dwaling gestuur het oor die ongehoorsame mense, 2 Thess. 2:10, 11. 4 Hierdeur word die krag van die dood van Christus verstaan, waardeur die Satan al sy mag ontneem is, Kol. 2:15. Hebr. 2:14, asook die krag van Christus se Gees en Woord, waardeur die Satan se hande en voete as ’t ware gebind word, sodat hy die uitverkorenes nie skade kan berokken nie, sien Luk. 11:22. Ef. 1:21, 22, en ook selfs nie die ander mense, buite wat die ketting van God se voorsienigheid en oordele oor mense hom toelaat nie, soos die voorbeeld van Agab, 1 Konings 22, en ander tekste getuig. |
| b 2 Petr. 2:4. Openb. 12:9. | 5 Sien oor hierdie naam en ander volgende titels van die Satan, Openb. 12:3, 9. Hierdie hoofstuk word deur sommige gepas met hfst. 12 saamgevoeg en vergelyk. Want soos die stryd van hierdie draak teen Christus en sy kerk daar beskryf is, en daartussen in sommige hoofstukke, die hele geskiedenis van die Antichris en sy ondergang beskryf is, so kom die Heilige Gees nou weer in hierdie twintigste hoofstuk, en beskryf kortliks die hele uitkoms van die stryd van die draak self teen Christus en sy kerk, ook gedurende die tyd van die Antichris, totdat hy vir altyd saam met die Antichris in die vuurpoel gewerp is. |
| c vers 8. Openb. 16:14, 16. | 6 Naamlik die deur van die afgrond, om seker te maak dat hy die hele tyd daar moet bly. Sien ’n dergelike handelswyse in Dan. 6:18. Matt. 27:66, in die voorbeeld van die kuil van Daniël en Christus se graf.
7 Naamlik soos hy tevore meestal deur die hele wêreld gedoen het, toe hy die heidene tot sy diens verlei het, 1 Kor. 10:20. Andersins duur die mag van die Satan altyd oor die kinders van die ongehoorsaamheid, 2 Kor. 4:4. 8 Sommige verstaan hierdie duisend jaar as die hele tyd vanaf die eerste koms van Christus tot sy tweede, aangesien hierdie woordjie duisend in die Skrif soms ’n bepaalde getal vir ’n onbepaalde beteken. Sien Ps. 91:7; 105:8. Dan. 7:10. Omdat die Satan egter volgens verse 7 en 8 ná hierdie duisend jaar nog losgelaat word, kan dit nie so verstaan word nie; soos ook nie die mening van sommige ander nie, wat hierdie duisend jaar wil laat eindig voor die koms van die Antichris; aangesien in die vierde vers ook binne hierdie duisend jaar melding gemaak word van sommige wat die dier en sy beeld nie aanbid het nie, so moet die tyd van die Antichris dan ook voor die einde van die duisend jaar gewees het. Om hierdie rede begin ander die binding van die Satan dat hy die nasies nie meer verlei nie, van die tyd dat Christus, deur die prediking van die heilige evangelie en krag van sy Gees, deur sy apostels, die heidense nasies oral in die wêreld tot bekering gebring het; wat ongeveer in die tyd van die verwoesting van Jerusalem en die uitroeiing van die Jode, dit is, omtrent die jaar 70 meestal volbring is; en eindig dit met die tyd van pous Gregorius VII, wat ’n magtige instrument van die duiwel was, om die antichristendom op sy sterkste te bring, en al die volke hom te laat aanbid, wat ongeveer in die jaar 1070 gesetel was. Hoewel sommige vanweë die vervolginge, wat die Satan nog meer as tweehonderd-en-vyftig jaar ná die verwoesting van Jerusalem teen die Christene verwek het, hierdie duisend jaar later laat begin, naamlik vanaf die tyd van Konstantyn, en voortgaan tot omtrent die jaar 1300, toe nie net die Antichris die toestand van die Christene meer en meer laat verval het, toe pous Bonifatius VIII oor hierdie ryk gesetel was nie, maar ook die Turke en Tartare deur die Satan die meeste aangespoor is om die Christenvolke in die Ooste en Weste ten gronde te bring, en baie koninkryke en Christenkerke uitgeroei het, nie net in Asië nie, maar ook in Afrika en Europa, soos die huidige toestand van die lande aantoon. 9 Naamlik nie ten opsigte van Christus se mag, asof dit hom nie altyd gebind kon hou nie, maar ten opsigte van die voorsienigheid van God, wat hom, tot straf van die ondankbare wêreld daarna weer sou loslaat en meer vryheid gee. 10 Dit kan verstaan word, óf ten opsigte van die voorgaande duisend jaar en tye van die wêreld, óf ten opsigte van die toekomstige toestand van die kerk van Christus in die hemel; waarvan in die volgende hoofstuk geprofeteer sal word, aangesien ook selfs die hele tyd van Christus se eerste koms tot sy laaste, die laaste dag en laaste uur genoem word in die Skrif. |
| d Openb. 6:10.
e Openb. 6:9. f Openb. 13:12. g Openb. 13:15. h Openb. 13:16. i Openb. 6:11. |
11 Sommige verstaan hierdie gaan sit op trone, en gee van oordeel, as die wederoprigting van Christus se ryk, selfs in die tyd van die Antichris, waarvan terstond hierna gespreek word. In hierdie tyd het ook ’n paar voortreflike manne opgestaan wat die leer van die Antichris veroordeel en hul teen sy ryk en leer gestel het, waarvan in Openbaring 11 en 14 ook geprofeteer is. Ander verstaan dit hier egter wel gepas as dieselfde persone van wie dadelik hierna gespreek word; naamlik wat onthoof is ter wille van die getuienis van Christus, en wat die dier nie aanbid het nie; wat ná hul dood hier op trone geplaas word en oordeel ontvang, omdat hulle saam met Christus in die hemel, na hulle siele, getriomfeer het; nieteenstaande die aardse mense en aanbidders van die dier wat hulle veroordeel het as ketters en verdoemde mense. Sien dergelike belofte in Openb. 3:21. Matt. 19:28.
12 Gr. met die byl gedood. 13 Dit is, en altyd daarna. Want wie in die hemel saam met Christus regeer, word nooit uitgewerp nie. Sien Openb. 3:12. |
| 14 Dit is, wat in hulle sondes en bygelowigheid dood was; soos die woord dode ook verstaan word, Matt. 8:22. Joh. 5:25. 1 Tim. 5:6.
15 Dit is, het nie uit hul sondes opgestaan, of het hul nie bekeer nie; soos in dergelike saak gespreek word in Openb. 9:20. 16 Dit is, selfs nie die hele tyd toe die Satan gebind was nie; veel minder daarna toe die Satan weer ontbind is. Sien dergelike spreekwyse in 2 Sam. 6:23. Matt. 1:25. 17 Naamlik uit die dood van die sonde; soos die val in die sonde die eerste dood is, en die eerste sterwe van die mens na die gees. Sien dergelike spreekwyse in Joh. 5:25. Ef. 2:5; 5:14. Kol. 3:1. |
| k Jes. 61:6. 1 Petr. 2:9. Openb. 1:6; 5:10. | 18 Dit is, wat die eerste opstanding deelagtig is; soos hierdie spreekwyse ook verstaan word in Joh. 13:8. Hand. 8:21.
19 Hierdie tweede dood is die ewige dood, soos hierna in vers 14 uitdruklik verklaar word. Hieruit blyk ook dat hierdie opstanding nie ’n liggaamlike opstanding is nie, maar ’n geestelike; aangesien baie na die liggaam ook sal opstaan tot verderf. Sien Dan. 12:2. Joh. 5:29. 20 Sien hieroor, asook oor die volgende woord konings, die verklaring in Openb. 1:6 en die kanttekening; Openb. 5:10. |
| 21 Sien vers 3 se kanttekening. |
| l Eség. 38:2; 39:1.
m Openb. 16:14. |
22 Naamlik uit die afgrond, waarin hy tevore gebind was, om hom by die Antichris te voeg, aan wie hy tevore sy mag oorgegee het, en wat alleen vir ’n tyd die gemeente van Christus verdruk het.
23 Dit verstaan baie as die geestelike verleiding, waardeur hele nasies meer en meer gelei is tot nuwe afgodery en heidense bygelowigheid, hoewel onder ’n ander titel. Sien ook Openb. 9:20, ens. 24 Dit is, in die hele wêreld, of in alle lande van die wêreld. Want van hierdie verleiding was min of geen hele nasies in die Ooste of Weste, ten tyde van die ontbinding van die Satan, en enige tyd daarna, heeltemal vry nie. 25 Sommige verstaan deur hierdie twee nasies dieselfde nasies wat in die voorgaande deel genoem is. Dit wil egter voorkom of nie al die nasies op die vier hoeke van die aarde hier Gog en Magog genoem kan word nie, maar dat dit slegs ’n deel van die nasies van die aarde is, wat behalwe dat hulle deur die draak in godsdienstige sake verlei is tot hulle verderf, ook deur hom verlei en opgestook is tot ’n oorlog, wat in die teks beskryf word. Oor wie nou hierdie Gog en Magog is, is verskillende menings. Met die saak self en met die teks Eségiël 38 en 39, waarna hierdie profesie verwys, kom egter die mening die beste ooreen van diegene wat sê, dat soos God by Eségiël die volk van Israel, aan wie Hy beloof het om hulle uit Babel te verlos, vooruit aankondig watter swarighede hulle daarna in die heilige land, deur die omliggende heidene van Asië, Sírië en Egipte, wat by Eségiël Gog en Magog genoem word, sou oorkom, voordat Christus in die vlees geopenbaar sou word, waaruit God hulle wonderbaarlik sou verlos, soos in die eerste en tweede boek van die Makkabeërs te lees is. So ook sou, ná die beëindiging van die duisend jaar en die ontbinding van die Satan, voor die tweede koms van Christus, die Turke, Tartare en Sarasene, wat meestal hul woonplekke in die omgewing van Gog en Magog het, met die oorblyfsel van die antichristelike ryk, die Christendom bestry, en met swaar oorloë verdruk, waaruit God hulle wonderbaarlik sou verlos, en dit uiteindelik ook deur Christus se tweede koms gedemp en neergewerp sou word. 26 Sien hieroor breedvoeriger in Openb. 9:16 en vervolgens. |
| 27 So word die Christendom genoem, omdat God altyd sy heiliges en verseëldes daarin gehad het, en tot die einde van die wêreld sal hê, al was daar groot verdorwenheid in die godsdiens en sedes van baie, soos die volk van Israel deurgaans God se volk genoem word, en die stad Jerusalem die heilige stad; ook toe diegene daarin baie verdorwe was. Sien Jes. 1:3, 21. Matt. 4:5. Luk. 19:46.
28 Dit kan enigsins verstaan word as baie buitengewone hulpbewyse, wat God aan die Christene teen die Turke en Tartare verleen het, en wat Hy hopelik nog sal verleen, soos dergelike spreekwyse oor Gog en Magog gebruik word, Eség. 38:22. Dit kan egter ook verstaan word as die laaste geweld van hierdie en dergelike nasies, wat hulle saam met die Antichris nog sal doen, om die Christendom heeltemal uit te roei, voor die laaste dag, wanneer Christus hulle onverwags sal oorval in sy laaste koms, soos van die antichristelike leër voorheen in Openb. 19:20 geprofeteer is. Dit word ook uit die volgende verse bevestig. |
| n Dan. 7:11. Openb. 19:20.
o Openb. 19:20. p Openb. 14:10. |
29 Dit is, in die hel, om daar vir ewig te bly. Sien ook Openb. 19:20. Matt. 25:41. 1 Kor. 15:24. |
| 30 Soos die vorige gesigte met die laaste dag geëindig het, so eindig ook hierdie gesig daarin. Wat hier gesien word, is Christus, die Regter van die lewendes en van die dode, wat sy regterstoel in die wolke sal oprig, soos Hy self getuig in Matt. 25:31. Sien ook Hand. 17:31.
31 Dit is, majesteit en heerlikheid. 32 Sien dergelike spreekwyse in Openb. 6:14; 16:20, waardeur die ondergang en verandering van hemel en aarde wat nou bestaan, te kenne gegee word; sien daaroor nadere en verskeie verklarings in 2 Petr. 3:10 se kanttekeninge. |
| q Ex. 32:32. Ps. 69:29. Filip. 4:3. Openb. 3:5; 21:27.
r Ps. 62:13. Jer. 17:10; 32:19. Matt. 16:27. Rom. 2:6; 14:12. 2 Kor. 5:10. Gal. 6:5. Openb. 2:23. |
33 Dit is, van alle soorte en stande; hoewel sommige dit ook as die ouderdom en statuur verstaan. Dit wat egter hier onvolmaak is, sal dan volmaak word, 1 Kor. 13:10.
34 Dit is, staande voor die troon of regterstoel van Christus, 2 Kor. 5:10, waaruit blyk dat Christus ook die waaragtige God is. 35 Naamlik van die alwetendheid en voorsienigheid van God, waarin al die doen en late van die mense opgeteken staan. Sien dergelike in Dan. 7:10. Mal. 3:16. Dit is ’n beeld, geneem van die oordeel van die mense, en ’n manier van optree onder groot vorste, waar notisie of kennis geneem word van alles. Sien Est. 6:1. Ander verstaan dit as die boeke van die gewete van elkeen; wat ook waar is, omdat die gewete hulle ook sal beskuldig of verontskuldig in daardie dag. Sien Rom. 2:15, 16. 36 Dit is, van die genadige verkiesing van God tot die ewige lewe. Sien hieroor ook Openb. 3:5; 13:8; 17:8. 37 Naamlik wat hulle in hierdie lewe gedoen het, hetsy goed of kwaad; soos Paulus daarby voeg in 2 Kor. 5:10, sien die verklaring in die kanttekening daar. |
| 38 Deur die woord doderyk word deur baie die graf verstaan, en deur die woord dood alle ander plekke waar die dooie liggame verstrooi sou kan wees; soos die vuur, die lug, die voëls en die wrede diere baie liggame verslind het, wat almal deur God se mag te voorskyn gebring sal word, waar hulle ook mag wees. Want Hy wat alles uit niks geskape het, sal ook maklik uit al die elemente van die wêreld die liggame kan versamel, wat ooit in die wêreld was.
39 Of: die graf. |
| 40 Dit word óf as die duiwel verstaan, wat die mag oor die dood gehad het, Hebr. 2:14, óf, deur ’n figuurlike spreekwyse, as alles wat enigsins hartseer maak of pynlik is; wat uit die hele wêreld verwyder sal word, en ná dié tyd nêrens anders as in die ewige poel van vuur gevind sal word nie.
41 Dit is, die ewige dood, so genoem omdat dit noodwendig volg op die dood van die sonde, wat die eerste dood is, wanneer mense hulle nie daarvan bekeer nie. Sien vers 7 se kanttekening. |
| 42 Sien vers 12. |
Die Satan duisend jaar gebind. Die gelowiges heers saam met Christus.
EN1 ek het 2’n engel uit die hemel sien neerdaal, amet 3die sleutel van die afgrond en 4’n groot ketting in sy hand.
| a Openb. 1:18. | 1 Hierdie hoofstuk is ietwat moeilik om te verstaan, en word deur die verklaarders verskillend verklaar. Sommige meen dat dit wat hier beskryf word, nog alles moet gebeur ná die ondergang van die Antichris, waarvan in die twee voorgaande hoofstukke gespreek is; en dat die Satan dan eers gebind sal word, die Jode tot Christus bekeer, en die ware kerk van Christus in groot aansien, goeie vrede en welstand, oor al die volke van die wêreld sal heers, en dít duisend jaar lank. In die begin van hierdie duisend jaar sou al die martelare opstaan uit die dood en hulle by hierdie kerk voeg, of in die hemel tot Christus opgeneem word, totdat die Satan ná die duisend jaar weer ontbind word, en die oorblywende ongelowige volke, wat deur Gog en Magog verstaan word, ’n nuwe oorlog teen haar sal begin. Wanneer Christus egter dan sal kom om te oordeel, sy kerk ten volle sal verlos, en die Satan met al sy dienaars vir ewig in die vuurpoel sal werp. Hierdie mening is baie oud, was ook onder baie kerkvaders en word deur sommige leraars ook vandag weer hernu, omdat dit wil voorkom of die letterlike van die teks van hierdie hoofstuk dit meebring. Wanneer alles egter goed oorweeg word, kan dit nie met die aaneenlopende betekenis van God se Woord bestaan nie, om hierdie redes: (1) Omdat in die voorgaande hoofstuk, aangedui in verse 19 en 20, en uit 2 Thess. 2:8 ook bewys is, dat die Antichris en sy ryk nie ten volle vernietig sal word nie, behalwe in die laaste koms van Christus om te oordeel. (2) Nadat die bekering van die Jode plaasgevind het, volgens die voorsegging van Paulus in Romeine 11 en 2 Kor. 3:16, daar nogtans nêrens so ’n stand van die kerk beloof word, wat sonder kruis, stryd en vervolging deur die hele wêreld sou wees nie, soos in Openb. 19:11 bewys is. Want dit bly altyd waar wat Paulus sê in 2 Tim. 3:12: En almal wat ook godvrugtig wil lewe in Christus Jesus, sal vervolg word, en in die besonder ten tyde van die einde van die wêreld, waarvan Christus sê in Luk. 18:8: maar as die Seun van die mens kom, sal Hy wel die geloof op die aarde vind? en wat Paulus sê in 2 Tim. 3:1: dat daar in die laaste dae swaar tye sal kom. (3) Omdat dit stry teen die artikel van die opstanding uit die dode, dat soveel miljoene martelare soos daar in die wêreld was, in die begin van hierdie duisend jaar alléén sou opstaan en in hierdie wêreld sou bly lewe, soos sommige meen, of dat hulle alléén tot Christus in die hemel met hul liggame opgeneem sou word, soos ander meen; aangesien die Skrif oral getuig dat al die dode op dieselfde tyd, en eers op die laaste dag, sal opstaan. Sien hieroor Joh. 5:28; 6:44; 11:24. Sien ook 1 Kor. 15:52. 1 Thess. 4:16, en hierna in hierdie hoofstuk in verse 12, 13. Om hierdie en dergelike redes moet hierdie hoofstuk op ’n ander manier verstaan word, soos in die verklaring aangedui sal word.
2 Hierdeur word die engel Mígael, dit is, Christus self verstaan, soos in die begin van hierdie stryd teen die draak (wat dáár op die aarde gewerp, en hiér nou in die afgrond gebind word) in Openb. 12:7 en die kanttekeninge aangeteken is. 3 Dit is, die mag om die afgrond oop te maak en te sluit, wat aan Christus ook in die besonder toegeskryf word, Openb. 1:18, as Opperheer van hierdie sleutel; wat die Antichris homself volgens Openb. 9:1 en die kanttekening onregmatig toegeken het, maar deur God se regverdige oordeel, wat die krag van die dwaling gestuur het oor die ongehoorsame mense, 2 Thess. 2:10, 11. 4 Hierdeur word die krag van die dood van Christus verstaan, waardeur die Satan al sy mag ontneem is, Kol. 2:15. Hebr. 2:14, asook die krag van Christus se Gees en Woord, waardeur die Satan se hande en voete as ’t ware gebind word, sodat hy die uitverkorenes nie skade kan berokken nie, sien Luk. 11:22. Ef. 1:21, 22, en ook selfs nie die ander mense, buite wat die ketting van God se voorsienigheid en oordele oor mense hom toelaat nie, soos die voorbeeld van Agab, 1 Konings 22, en ander tekste getuig. |
bEn hy het 5die draak gegryp — die ou slang wat die duiwel en die Satan is — en hy het hom gebind duisend jaar lank,
| b 2 Petr. 2:4. Openb. 12:9. | 5 Sien oor hierdie naam en ander volgende titels van die Satan, Openb. 12:3, 9. Hierdie hoofstuk word deur sommige gepas met hfst. 12 saamgevoeg en vergelyk. Want soos die stryd van hierdie draak teen Christus en sy kerk daar beskryf is, en daartussen in sommige hoofstukke, die hele geskiedenis van die Antichris en sy ondergang beskryf is, so kom die Heilige Gees nou weer in hierdie twintigste hoofstuk, en beskryf kortliks die hele uitkoms van die stryd van die draak self teen Christus en sy kerk, ook gedurende die tyd van die Antichris, totdat hy vir altyd saam met die Antichris in die vuurpoel gewerp is. |
en hom in die afgrond gewerp en hom toegesluit en 6dit bo hom verseël, csodat hy 7die nasies nie meer sou verlei 8totdat die duisend jaar voleindig is nie. 9Daarna moet hy dan 10’n kort tydjie ontbind word.
| c vers 8. Openb. 16:14, 16. | 6 Naamlik die deur van die afgrond, om seker te maak dat hy die hele tyd daar moet bly. Sien ’n dergelike handelswyse in Dan. 6:18. Matt. 27:66, in die voorbeeld van die kuil van Daniël en Christus se graf.
7 Naamlik soos hy tevore meestal deur die hele wêreld gedoen het, toe hy die heidene tot sy diens verlei het, 1 Kor. 10:20. Andersins duur die mag van die Satan altyd oor die kinders van die ongehoorsaamheid, 2 Kor. 4:4. 8 Sommige verstaan hierdie duisend jaar as die hele tyd vanaf die eerste koms van Christus tot sy tweede, aangesien hierdie woordjie duisend in die Skrif soms ’n bepaalde getal vir ’n onbepaalde beteken. Sien Ps. 91:7; 105:8. Dan. 7:10. Omdat die Satan egter volgens verse 7 en 8 ná hierdie duisend jaar nog losgelaat word, kan dit nie so verstaan word nie; soos ook nie die mening van sommige ander nie, wat hierdie duisend jaar wil laat eindig voor die koms van die Antichris; aangesien in die vierde vers ook binne hierdie duisend jaar melding gemaak word van sommige wat die dier en sy beeld nie aanbid het nie, so moet die tyd van die Antichris dan ook voor die einde van die duisend jaar gewees het. Om hierdie rede begin ander die binding van die Satan dat hy die nasies nie meer verlei nie, van die tyd dat Christus, deur die prediking van die heilige evangelie en krag van sy Gees, deur sy apostels, die heidense nasies oral in die wêreld tot bekering gebring het; wat ongeveer in die tyd van die verwoesting van Jerusalem en die uitroeiing van die Jode, dit is, omtrent die jaar 70 meestal volbring is; en eindig dit met die tyd van pous Gregorius VII, wat ’n magtige instrument van die duiwel was, om die antichristendom op sy sterkste te bring, en al die volke hom te laat aanbid, wat ongeveer in die jaar 1070 gesetel was. Hoewel sommige vanweë die vervolginge, wat die Satan nog meer as tweehonderd-en-vyftig jaar ná die verwoesting van Jerusalem teen die Christene verwek het, hierdie duisend jaar later laat begin, naamlik vanaf die tyd van Konstantyn, en voortgaan tot omtrent die jaar 1300, toe nie net die Antichris die toestand van die Christene meer en meer laat verval het, toe pous Bonifatius VIII oor hierdie ryk gesetel was nie, maar ook die Turke en Tartare deur die Satan die meeste aangespoor is om die Christenvolke in die Ooste en Weste ten gronde te bring, en baie koninkryke en Christenkerke uitgeroei het, nie net in Asië nie, maar ook in Afrika en Europa, soos die huidige toestand van die lande aantoon. 9 Naamlik nie ten opsigte van Christus se mag, asof dit hom nie altyd gebind kon hou nie, maar ten opsigte van die voorsienigheid van God, wat hom, tot straf van die ondankbare wêreld daarna weer sou loslaat en meer vryheid gee. 10 Dit kan verstaan word, óf ten opsigte van die voorgaande duisend jaar en tye van die wêreld, óf ten opsigte van die toekomstige toestand van die kerk van Christus in die hemel; waarvan in die volgende hoofstuk geprofeteer sal word, aangesien ook selfs die hele tyd van Christus se eerste koms tot sy laaste, die laaste dag en laaste uur genoem word in die Skrif. |
11En ek het trone gesien, en hulle het daarop gaan sit, den aan hulle is die oordeel gegee; en ek het edie siele gesien van die wat 12onthoof is oor die getuienis van Jesus en oor die woord van God, en die wat fdie dier en gsy beeld nie aanbid het nie, en hdie merk op hulle voorhoof en op hulle hand nie ontvang het nie; ien hulle het geleef en as konings geregeer saam met Christus 13die duisend jaar lank.
| d Openb. 6:10.
e Openb. 6:9. f Openb. 13:12. g Openb. 13:15. h Openb. 13:16. i Openb. 6:11. |
11 Sommige verstaan hierdie gaan sit op trone, en gee van oordeel, as die wederoprigting van Christus se ryk, selfs in die tyd van die Antichris, waarvan terstond hierna gespreek word. In hierdie tyd het ook ’n paar voortreflike manne opgestaan wat die leer van die Antichris veroordeel en hul teen sy ryk en leer gestel het, waarvan in Openbaring 11 en 14 ook geprofeteer is. Ander verstaan dit hier egter wel gepas as dieselfde persone van wie dadelik hierna gespreek word; naamlik wat onthoof is ter wille van die getuienis van Christus, en wat die dier nie aanbid het nie; wat ná hul dood hier op trone geplaas word en oordeel ontvang, omdat hulle saam met Christus in die hemel, na hulle siele, getriomfeer het; nieteenstaande die aardse mense en aanbidders van die dier wat hulle veroordeel het as ketters en verdoemde mense. Sien dergelike belofte in Openb. 3:21. Matt. 19:28.
12 Gr. met die byl gedood. 13 Dit is, en altyd daarna. Want wie in die hemel saam met Christus regeer, word nooit uitgewerp nie. Sien Openb. 3:12. |
En die 14ander dode 15het nie herlewe 16totdat die duisend jaar voleindig was nie. 17Dit is die eerste opstanding.
| 14 Dit is, wat in hulle sondes en bygelowigheid dood was; soos die woord dode ook verstaan word, Matt. 8:22. Joh. 5:25. 1 Tim. 5:6.
15 Dit is, het nie uit hul sondes opgestaan, of het hul nie bekeer nie; soos in dergelike saak gespreek word in Openb. 9:20. 16 Dit is, selfs nie die hele tyd toe die Satan gebind was nie; veel minder daarna toe die Satan weer ontbind is. Sien dergelike spreekwyse in 2 Sam. 6:23. Matt. 1:25. 17 Naamlik uit die dood van die sonde; soos die val in die sonde die eerste dood is, en die eerste sterwe van die mens na die gees. Sien dergelike spreekwyse in Joh. 5:25. Ef. 2:5; 5:14. Kol. 3:1. |
Salig en heilig is hy 18wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het 19die tweede dood geen mag nie, maar hulle sal k20priesters van God en van Christus wees en sal saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank.
| k Jes. 61:6. 1 Petr. 2:9. Openb. 1:6; 5:10. | 18 Dit is, wat die eerste opstanding deelagtig is; soos hierdie spreekwyse ook verstaan word in Joh. 13:8. Hand. 8:21.
19 Hierdie tweede dood is die ewige dood, soos hierna in vers 14 uitdruklik verklaar word. Hieruit blyk ook dat hierdie opstanding nie ’n liggaamlike opstanding is nie, maar ’n geestelike; aangesien baie na die liggaam ook sal opstaan tot verderf. Sien Dan. 12:2. Joh. 5:29. 20 Sien hieroor, asook oor die volgende woord konings, die verklaring in Openb. 1:6 en die kanttekening; Openb. 5:10. |
Die Satan word losgemaak en vir altyd oorwin.
EN wanneer die duisend jaar 21voleindig is, sal die Satan uit sy gevangenis ontbind word;
| 21 Sien vers 3 se kanttekening. |
en hy sal 22uitgaan 23om die nasies te verlei 24wat in die vier hoeke van die aarde is, ldie 25Gog en die Magog, om hulle mte versamel vir die oorlog; 26en hulle getal is soos die sand van die see.
| l Eség. 38:2; 39:1.
m Openb. 16:14. |
22 Naamlik uit die afgrond, waarin hy tevore gebind was, om hom by die Antichris te voeg, aan wie hy tevore sy mag oorgegee het, en wat alleen vir ’n tyd die gemeente van Christus verdruk het.
23 Dit verstaan baie as die geestelike verleiding, waardeur hele nasies meer en meer gelei is tot nuwe afgodery en heidense bygelowigheid, hoewel onder ’n ander titel. Sien ook Openb. 9:20, ens. 24 Dit is, in die hele wêreld, of in alle lande van die wêreld. Want van hierdie verleiding was min of geen hele nasies in die Ooste of Weste, ten tyde van die ontbinding van die Satan, en enige tyd daarna, heeltemal vry nie. 25 Sommige verstaan deur hierdie twee nasies dieselfde nasies wat in die voorgaande deel genoem is. Dit wil egter voorkom of nie al die nasies op die vier hoeke van die aarde hier Gog en Magog genoem kan word nie, maar dat dit slegs ’n deel van die nasies van die aarde is, wat behalwe dat hulle deur die draak in godsdienstige sake verlei is tot hulle verderf, ook deur hom verlei en opgestook is tot ’n oorlog, wat in die teks beskryf word. Oor wie nou hierdie Gog en Magog is, is verskillende menings. Met die saak self en met die teks Eségiël 38 en 39, waarna hierdie profesie verwys, kom egter die mening die beste ooreen van diegene wat sê, dat soos God by Eségiël die volk van Israel, aan wie Hy beloof het om hulle uit Babel te verlos, vooruit aankondig watter swarighede hulle daarna in die heilige land, deur die omliggende heidene van Asië, Sírië en Egipte, wat by Eségiël Gog en Magog genoem word, sou oorkom, voordat Christus in die vlees geopenbaar sou word, waaruit God hulle wonderbaarlik sou verlos, soos in die eerste en tweede boek van die Makkabeërs te lees is. So ook sou, ná die beëindiging van die duisend jaar en die ontbinding van die Satan, voor die tweede koms van Christus, die Turke, Tartare en Sarasene, wat meestal hul woonplekke in die omgewing van Gog en Magog het, met die oorblyfsel van die antichristelike ryk, die Christendom bestry, en met swaar oorloë verdruk, waaruit God hulle wonderbaarlik sou verlos, en dit uiteindelik ook deur Christus se tweede koms gedemp en neergewerp sou word. 26 Sien hieroor breedvoeriger in Openb. 9:16 en vervolgens. |
En hulle het opgekom oor die breedte van die aarde en 27die laer van die heiliges en die geliefde stad omsingel, en 28vuur het van God uit die hemel neergedaal en hulle verslind.
| 27 So word die Christendom genoem, omdat God altyd sy heiliges en verseëldes daarin gehad het, en tot die einde van die wêreld sal hê, al was daar groot verdorwenheid in die godsdiens en sedes van baie, soos die volk van Israel deurgaans God se volk genoem word, en die stad Jerusalem die heilige stad; ook toe diegene daarin baie verdorwe was. Sien Jes. 1:3, 21. Matt. 4:5. Luk. 19:46.
28 Dit kan enigsins verstaan word as baie buitengewone hulpbewyse, wat God aan die Christene teen die Turke en Tartare verleen het, en wat Hy hopelik nog sal verleen, soos dergelike spreekwyse oor Gog en Magog gebruik word, Eség. 38:22. Dit kan egter ook verstaan word as die laaste geweld van hierdie en dergelike nasies, wat hulle saam met die Antichris nog sal doen, om die Christendom heeltemal uit te roei, voor die laaste dag, wanneer Christus hulle onverwags sal oorval in sy laaste koms, soos van die antichristelike leër voorheen in Openb. 19:20 geprofeteer is. Dit word ook uit die volgende verse bevestig. |
En die duiwel wat hulle verlei het, is 29in die poel van vuur en swawel ngewerp waar odie dier en die valse profeet is; en hulle sal dag en nag pgepynig word tot in alle ewigheid.
| n Dan. 7:11. Openb. 19:20.
o Openb. 19:20. p Openb. 14:10. |
29 Dit is, in die hel, om daar vir ewig te bly. Sien ook Openb. 19:20. Matt. 25:41. 1 Kor. 15:24. |
Die laaste oordeel.
30EN ek het ’n groot wit troon gesien en Hom wat daarop sit, voor wie se 31aangesig die aarde en die hemel 32weggevlug het; en daar is geen plek vir hulle gevind nie.
| 30 Soos die vorige gesigte met die laaste dag geëindig het, so eindig ook hierdie gesig daarin. Wat hier gesien word, is Christus, die Regter van die lewendes en van die dode, wat sy regterstoel in die wolke sal oprig, soos Hy self getuig in Matt. 25:31. Sien ook Hand. 17:31.
31 Dit is, majesteit en heerlikheid. 32 Sien dergelike spreekwyse in Openb. 6:14; 16:20, waardeur die ondergang en verandering van hemel en aarde wat nou bestaan, te kenne gegee word; sien daaroor nadere en verskeie verklarings in 2 Petr. 3:10 se kanttekeninge. |
En ek het die dode, 33klein en groot, 34voor God sien staan, en 35die boeke is geopen; en ’n ander boek, qdie boek 36van die lewe, is geopen. En die dode is geoordeel na wat in die boeke geskryf is, r37volgens hulle werke.
| q Ex. 32:32. Ps. 69:29. Filip. 4:3. Openb. 3:5; 21:27.
r Ps. 62:13. Jer. 17:10; 32:19. Matt. 16:27. Rom. 2:6; 14:12. 2 Kor. 5:10. Gal. 6:5. Openb. 2:23. |
33 Dit is, van alle soorte en stande; hoewel sommige dit ook as die ouderdom en statuur verstaan. Dit wat egter hier onvolmaak is, sal dan volmaak word, 1 Kor. 13:10.
34 Dit is, staande voor die troon of regterstoel van Christus, 2 Kor. 5:10, waaruit blyk dat Christus ook die waaragtige God is. 35 Naamlik van die alwetendheid en voorsienigheid van God, waarin al die doen en late van die mense opgeteken staan. Sien dergelike in Dan. 7:10. Mal. 3:16. Dit is ’n beeld, geneem van die oordeel van die mense, en ’n manier van optree onder groot vorste, waar notisie of kennis geneem word van alles. Sien Est. 6:1. Ander verstaan dit as die boeke van die gewete van elkeen; wat ook waar is, omdat die gewete hulle ook sal beskuldig of verontskuldig in daardie dag. Sien Rom. 2:15, 16. 36 Dit is, van die genadige verkiesing van God tot die ewige lewe. Sien hieroor ook Openb. 3:5; 13:8; 17:8. 37 Naamlik wat hulle in hierdie lewe gedoen het, hetsy goed of kwaad; soos Paulus daarby voeg in 2 Kor. 5:10, sien die verklaring in die kanttekening daar. |
En die see het die dode gegee wat daarin was, en 38die dood en 39die doderyk het die dode gegee wat daarin was; en hulle is geoordeel, elkeen volgens sy werke.
| 38 Deur die woord doderyk word deur baie die graf verstaan, en deur die woord dood alle ander plekke waar die dooie liggame verstrooi sou kan wees; soos die vuur, die lug, die voëls en die wrede diere baie liggame verslind het, wat almal deur God se mag te voorskyn gebring sal word, waar hulle ook mag wees. Want Hy wat alles uit niks geskape het, sal ook maklik uit al die elemente van die wêreld die liggame kan versamel, wat ooit in die wêreld was.
39 Of: die graf. |
En 40die dood en die doderyk is in die poel van vuur gewerp. Dit is 41die tweede dood.
| 40 Dit word óf as die duiwel verstaan, wat die mag oor die dood gehad het, Hebr. 2:14, óf, deur ’n figuurlike spreekwyse, as alles wat enigsins hartseer maak of pynlik is; wat uit die hele wêreld verwyder sal word, en ná dié tyd nêrens anders as in die ewige poel van vuur gevind sal word nie.
41 Dit is, die ewige dood, so genoem omdat dit noodwendig volg op die dood van die sonde, wat die eerste dood is, wanneer mense hulle nie daarvan bekeer nie. Sien vers 7 se kanttekening. |
En as dit bevind is dat iemand 42nie opgeskryf was in die boek van die lewe nie, is hy in die poel van vuur gewerp.
| 42 Sien vers 12. |